پناهندگان در قم

مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی در قم؛ مدرسه تابستانی پناهندگان


مدرسه تابستانی مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی در قم از تیرماه آغاز بکار کرد. این مرکز که در طول سال فعالیت هایی همچون خدمات مشاوره ای فردی و گروهی، مشاوره های حقوقی، آموزشهای فوق برنامه برای دانش آموزان، توانمندسازی بانوان و… را با هدف خدمت رسانی به جامعه پناهندگان مهاجر در این استان ارائه می نماید، اکنون با برنامه های متنوعی برای کودکان، نوجوانان و زنان پناهنده، میزبان آنان در روزهای گرم تابستان است. از جمله برنامه های مدرسه تابستانی می توان به برگزاری کلاس تفکر و خلاقیت، کلاس آموزش نقاشی و کلاس آموزش زبان انگلیسی برای کودکان و نوجوانان پناهنده اشاره نمود.

علاوه بر این، برای زنان و بانوان نیز دوره های آموزشی مفیدی طراحی گردیده است که از جمله آن می توان به دوره های آشنایی با بیماری های زنان و راههای پیشگیری از آن ها، مشاوره های گروهی با محوریت موضوعاتی همچون مدیریت عاطفی روابط زوجین و … اشاره نمود. در این رهگذار، حامی قم برای جوانان پناهنده نیز برنامه های آموزش مهارتهای پیش از ازدواج و آشنایی با مسایل حقوقی دوران عقد و نامزدی و دوره های آموزش تدوین فیلم و مستندسازی را برگزار می نماید.

حامی قم در طول سالهای فعالیت خود در مرکز خدمات جامع اجتماعی و در میان جامعه محلی پناهندگان، محبوبیت بسیاری را در میان این گروه هدف بدست آورده است و همراهی جامعه پناهندگان با این مرکز، از سرمایه های اجتماعی انجمن حامی می باشد و خرسندیم که در طول این سال ها توانسته ایم با ارائه خدمات مورد نیاز به پناهندگان شهر قم و محله های اطراف آن، اعتماد مخاطبان خود را بدست آوریم.

اگر شما نیز پناهنده و ساکن شهر قم هستید، این برنامه ها را از دست ندهید و جهت شرکت در آن و کسب اطلاعات بیشتر با شماره ۳۷۷۴۰۲۵۵-۰۲۵ تماس حاصل نمایید. به امید دیدار

 

فاطمه اشرفی روزنامه اعتماد

گزارش «اعتماد» از طرح جمع‌آوری کودکان کار و مرکز ساماندهی یاسر


میروِیس فرزند مریم

«طرفدار پرسپولیسم…خانم یک کاری کنین بذارن برم، خیلی دلم تنگ شده.» سعید عشقش به فوتبال و دلتنگی‌اش برای خانه را در یک جمله کنار هم می‌‌گذارد. ۹ ماه پیش همه راه میان هرات تا تهران را آمده تا یک روز، حوالی یک ماه پیش، دور میدان ونک ماموران بهزیستی آمده‌اند سراغش. تختش را در اتاق شماره ۲ مرکز پذیرش و ساماندهی کودکان خیابانی یاسر نشان می‌دهد: «اینجا می‌خوابم. خانم این‌بار برگردم افغانستان درس می‌خونم. یک کاری کنین بذارن برم.» سعید ۱۳ ساله، بزرگ‌ترین فرزند یک خانواده افغان، یکی از ۲۵ کودک افغانستانی است که در این مرکز سکونت داده شده‌اند. سعید یکی از بسیار کودکانی است که در آخرین نمونه از سلسله طرح‌های جمع‌آوری کودکان کار و خیابان، سر از مراکز بهزیستی درآورده است. سعید بی‌آنکه سوالی از او بشود قول می‌دهد اگر بگذارند برود، برمی‌گردد افغانستان و فوتبالیست می‌شود.

اول تیرماه امسال، داریوش بیات‌نژاد، مدیر کل بهزیستی استان تهران در رابطه با طرح ساماندهی کودکان کار و خیابان گفت: «ساماندهی کودکان کار و خیابان آیین‌نامه‌ای دارد که در آن بسیاری از سازمان‌ها، نهادها و دستگاه‌ها عضو هستند. هر یک متناسب با وظیفه‌ای که در آن آیین‌نامه دارند، باید نقشی را ایفا کنند. طی جلساتی که در هفته‌های گذشته در بهزیستی کشور، استانداری و وزارت کشور تشکیل شد، قرار بر این شد اجرای طرح آغاز شود و در تاریخ ۲۲ خرداد ماه ۹۸ این کار طی قرارداد تفاهمنامه‌ای که فرمانداری شهر تهران با کلینیک مددکاری آوای باران و انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده منعقد کرد، آغاز و بنا شد؛ این دو موسسه متولی آن باشند. بیش از ۳۰ دستگاه خودرو در دو شیفت مشغول به فعالیت هستند و حدود بیست نفر کارشناس گشت در این حوزه فعال هستند. ساعت کار گشت‌ها از ساعت ۸ تا ۲۲ است.» تفاوت طرح امسال این بود که در میان همکاران طرح نام یکی از نهادهای مدنی فعال در حوزه پناهندگان هم به چشم می‌خورد.

«من همیشه معتقد بودم دولت تا برنامه صفر تا صدی نداشته باشد نباید به این موضوع ورود کند اما حالا با بازار کاری روبه‌رو هستیم که دارد پدیده قاچاق کودکان را دامن می‌زند. باید برای مساله کودک کار فکری کنیم، باید دور هم بنشینیم و ببینیم چه باید کرد که لااقل جلوی قاچاق کودکان را بگیریم.» فاطمه اشرفی، مدیر انجمن حمایت از کودکان و زنان پناهنده (حامی) از معدود فعالان مدنی است که در طرح جمع‌آوری کودکان کار با استانداری و بهزیستی همراهی می‌کند. اشرفی می‌گوید که برای نخستین‌بار شاید فرصتی فراهم آمده باشد که بتوان آمار و تحلیلی از نحوه ورود کودکان به ایران و پیوستن‌شان به شبکه کار در خیابان به دست آورد و برای همین نمی‌تواند این طرح را سراسر به باد انتقاد و گرفت: «اولین‌بار در طول همه این سال‌ها، توانستیم دولت را متقاعد کنیم که به موضوع مساله‌محور نگاه کند. به دولت گفته‌ایم قرار نیست این بچه‌ها را جارو کنید و بیرون بریزید، باید ببینید اینها کی هستند و چگونه به درون کشور قاچاق می‌شوند. حالا در این پروسه توانسته‌ایم یک چشم‌اندازی به دست بیاوریم، چه این طرح موفق باشد چه نباشد. » آماری که اشرفی می‌گوید ۳ درصد پاکستانی و زیر ۸ درصد ایرانی بوده‌اند و باقی کودکان افغان هستند و برای همین اشرفی معتقد است که مساله کودکان کار دارد به سمت کودکان خارجی با تمرکز بر کودکان افغانستان تغییر پیدا می‌کند و برای همین نمی‌توان چشم روی این پدیده بست. راهکار دولت برای چشم نبستن روی این پدیده سال‌هاست که با نام طرح جمع‌آوری کودکان کار شناخته می‌شود. بزرگ‌ترین انتقاد نهادهای مدنی و فعالان حقوق کودک به این طرح این است که هر چند وقت یک بار نمایشی از اقتدار در خیابان‌ها و علیه بچه‌ها به اجرا درمی‌آید و باز به حال خود رها می‌شوند.

گفت بیا کفشم را واکس بزن

اشکان یک سال در افغانستان کلاس اولی بوده و یک سال در ایران. اسم پسرعموی اشکان، میرویس است، با هم می‌رفتند پارک و سرسره‌بازی می‌کردند. اشکان یک ماه است که میرویس را ندیده: «چون ضایعات جمع می‌کرد الان بهزیستی است.» دنیای پسربچه ۹ ساله دارد در خانه‌ای کوچک با دیوارهای سیمانی در محله محمودآباد حاشیه تهران شکل می‌گیرد. اشکان کلاس اول را تمام کرده و می‌تواند اسمش را بنویسد، بیرون از مدرسه هم چیزهای دیگری آموخته، کلمات بهزیستی و ضایعات و کوره را خوب بلد است. معلم‌شان می‌گوید بروند «دکتری» کنند اما اشکان نه دکتری دوست دارد نه مهندسی، نه خلبانی و نه معلمی، از حالا تصمیم گرفته خیلی درس بخواند: ‌«بزرگ که شدم آجرپزی می‌کنم. اینجا کوره زیاده.» پدر اشکان، عموی میرویس کاغذهای توی دستش را نشان می‌دهد: «استشهادیه اهالی و موی سفیدان قریه رباط ترک و یعقوبی ولسوالی غوریان- ولایت هرات- افغانستان» نامه جمعی از اهالی چند روستاست که شهادت داده‌اند، مریم مادر میرویس نمی‌تواند برای پس گرفتن فرزندش اقدام کند و آنها به عموی او وکالت می‌دهند که فرزند ۱۰ ساله مریم را او به افغانستان برگرداند. ۲۵ نفر از این کودکانی که پدرها و مادرهای‌شان در آن سمت مرز در تلاش‌اند تا راهی برای بازگرداندن‌شان پیدا کنند در حال حاضر در مرکز یاسر نگهداری می‌شوند و در روزهایی که سرپرستان قانونی‌شان باید به فکر وکالتنامه و استشهادیه و جمع و جور کردن مدارک باشند، در کنار هم و در کنار باقی بچه‌های مرکز روزهای‌شان را در اتاق‌های خواب و بازی و غذاخوری می‌گذرانند. آنهایی که جلو می‌آیند و حرف می‌زنند، خاطره‌شان را از «آن روز» تعریف می‌کنند. آن روز یعنی همان روزی که در خیابان انقلاب یا توحید یا ونک سوار ماشین بهزیستی شده‌اند، گاهی با زبان خوش، گاهی با گریه و گاهی با کتک.

معین سر چهارراه ولیعصر و در حال پاک کردن شیشه ماشین‌ها گرفتار شده: «گفتند بیا بریم بهزیستی، من داد زدم گفتم نمیام، اما دو نفر دستم را گرفتند و بردند. من نمی‌خواستم بیام، الان هم نمی‌خوام اینجا باشم.» معین با برادر و پدرش زندگی می‌کند. پدرش در این یک ماه یک بار به دیدن پسرش آمده و گفته باید برود سفارتخانه و بعد سراغش بیاید. معین می‌گوید دلش می‌خواهد برود بیرون و دوباره کار کند: «اینجا نمی‌گذارن آدم بره بیرون.»

نقی ۷ ساله را همان روز اولی که پا به خیابان گذاشته بود گرفتند، در خیابان توحید: «داشتیم ناهار می‌خوردیم. با داداشم اومده بودم. خاله! آمپول می‌زنن بعد یک چیزی می‌ریزن روی خون.» از ماجرایی که نقی ۷ ساله با هیجان تعریف می‌کند این بخش آزمایش سلامت بیشتر از همه در ذهنش مانده. برای بشیر، پسرخاله‌ نقی بخش پررنگ آن روز وقتی بوده که به ماموران بهزیستی گفته نمی‌خواهد همراه‌شان برود: «توی مترو دستمال می‌فروختم. بعد آمدیم بیرون که غذا بخوریم. بهم گفتند چی می‌فروشی؟ گفتم هیچی. بعد کوله‌ام رو باز کردند و دستمال‌ها رو دیدند. گفتند چرا دروغ می‌گی؟ گفتم برای اینکه من رو نبرین.»

نصیر را میدان ونک گرفتند، در حال واکس زدن. ۶ ماه کارش همین بوده، از همان زمانی که پایش به تهران رسید. به نصیر راستش را نگفته‌اند: «یکی آمد گفت بیا برویم توی ماشین کفش دارم برام واکس بزن. یک ماشین سفید بود، بعد که سوار شدم گفتن می‌ریم بهزیستی.» نصیر هنوز دلخور است، انگار سرش کلاه رفته باشد. نصیر که پشت وانت و قاچاقی از مرز گذشته و می‌گوید خودش تصمیم گرفته که بیاید حالا دلش می‌خواهد برگردد افغانستان.

اشرفی در میان صحبت‌هایش تایید کرد که هنوز هم برخوردهای اشتباه فراوانی در جمع‌آوری کودکان کار صورت می‌گیرد. گاهی بچه‌ها را با فریب به ماشین می‌کشند و گاهی با خشونت: «میزان خشونت‌ها کم شده، اما هست ما هم شواهدی داریم از موارد نگران‌کننده‌ای که به خود استاندار منتقل کردیم اما در سطوح بالادستی بالاخره نگاه‌های مثبتی هست که باید به آن توجه کنیم. وقتی بچه‌ها از خیابان جمع می‌شوند صدای همه بلند می‌شود اما وقتی از کله صبح تا آخر شب دارند کار می‌کنند چرا صدای‌ هیچ‌ کدام‌مان درنمی‌آید؟ چرا وقتی خشونت‌های جنسی حتی در طول روز و در خیابان به سر این بچه‌ها می‌آید، صدای‌مان درنمی‌آید؟»

«شهادت می‌دهیم بر اینکه مسمات مریم که مادر میرویس ولد غلام ولدیت فرهاد است و میرویس نام فعلا در کشور جمهوری اسلامی ایران است و نیروهای بهزیستی ایران موصوف را از تهران گرفته‌اند.» پدر اشکان، عموی میرویس نامه و استشهاد و اثر انگشت‌ها را نشان می‌دهد. او بود که میرویس را همراه خودش به تهران آورد، او بود که او را برای جمع‌آوری ضایعات و دستفروشی به خیابان‌ها برد و حالا هم اوست که باید ثابت کند پسری که در خیابان انقلاب سوار ماشین بهزیستی کرده‌اند، برادرزاده اوست و مادرش، مریم بی‌تابی می‌کند که برگردد.

کودکان کار حامی

کودکانی که برای کار در خیابان های ایران قاچاق می شوند

فاطمه اشرفی؛ مدیرعامل انجمن حمایت از کودکان و زنان پناهنده (حامی) از قاچاق کودکان به ایران برای کار در خیابان خبر داد.

فاطمه اشرفی؛ مدیرعامل انجمن حمایت از کودکان و زنان پناهنده (حامی) از قاچاق کودکان به ایران برای کار در خیابان ها خبر داد. او می‌گوید: این کودکان از مرز قندهار ابتدا به پاکستان و بعد به ایران می‌آیند، حتی تصور اینکه در این مسیر چه بر سر این کودکان می‌آید تا به اینجا برسند باورپذیر نیست.

بچه‌هایی که خانواده ندارند و بیشتر به همراه فامیل و برادر برای کار به ایران می‌آیند تا درآمد روزانه‌شان را که بین ۳۰ تا ۵۰ هزار تومان متغیر است، برای خانواده‌هایشان در افغانستان بفرستند. آن‌ها در خوابگاه‌های گاراژ‌ها کنار مردان جوان می‌خوابند و ممکن است مورد سو‌ءاستفاده نیز قرار بگیرند.

قاچاق کودکان به ایران برای کار چند سالی است که اتفاق می‌افتد و تمام فعالان مدنی حوزه کودک روی این مسئله اتفاق نظر دارند، اما هیچ‌وقت به این شدت شاهد آن نبوده‌ایم. به نظر می‌رسد یک لاینی برای کار کودکان خارجی در ایران راه افتاده که باید آن را مورد نظر قرار داد. آمار این کودکان نسبت به سال ۹۷ به‌شدت افزایش پیدا کرده است.

سال ۹۷ به دلیل برخی مسائل اقتصادی یک دوره توقف مهاجرت از افغانستان به ایران اتفاق افتاد، ولی دقیقا از شش ماه گذشته این موج به‌شدت افزایش پیدا کرده و در کنار این مهاجرت ما کودکان تنهایی داریم که به صورت قاچاق وارد ایران می‌شوند که ما در همین جامعه آماری که شناسایی کردیم متوجه شدیم ۳۵ درصد این کودکان بدون خانواده‌اند، قاچاق‌اند و از ولایات هرات و بدخشان و بامیان به ایران آمده‌اند.

منبع: روزنامه شرق، ٣٠ تیر ٩٨

کارگاه آموزش تفکرخلاق حامی

شور و شوق صد جوانه با من است؛ کارگاه خلاقیت مرکز خدمات اجتماعی قم

کارگاه آموزش تفکرخلاق، یکشنبه ها در مرکز حامی قم برقرار است، کلاسی که کودکان و نوجوانان پناهنده را مهمان دقایقی تفکر و خلاقیت و نشاط و سرزندگی می کند و کودکی مجال پرداختن به ایده ها و پرورش ذهن و روان است. مدرس این کارگاه، از دوست داشتنی ترین معلمان مرکز است که با ایده ها و ابتکار عمل های خود، ذهن کودکان را با نقاشی و کاردستی و لبخند، به سمت خلاقیت و ایده پردازی سوق می دهد. با دانلود کلیپ پایین صفحه، می توانید یک دقیقه مهمان کلاس خلاقیت بچه های پناهنده حامی قم باشید


آموزش پناهندگان حامی

تابستان تعطیل نیست؛ کلاس های تابستانه ویژه پناهندگان در مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی مشهد

کلاس های آموزشی تقویتی و جهشی برای کودکان و نوجوانان، کلاس قصه خوانی و کلاس روان خوانی قرآن و کارگاه فرزندپروری برای مادران، تنها بخشی از فعالیت های آموزشی مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی مشهد در روزهای گرم تابستان است. در ادامه تصاویری از این کلاس ها را مشاهده کنید:
مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی مشهد از سال ۹۴ شروع به فعالیت نموده و تاکنون با برگزاری کلاس های آموزشی و ارایه خدمات اجتماعی میزبان جامعه پناهندگان بوده است.

برگزاری کارگاه آموزشی فرزندپروری با موضوع تربیت جنسی در مرکز خدمات اجتماعی انجمن حامی مشهد
کلاس های آموزشی تقویتی برای دانش آموزان مرکز آموزش حامی
کلاس آموزش روخوانی و روان خوانی قرآن

اگر شما هم از پناهندگان ساکن مشهد هستید می توانید طی تماس با شماره تلفن ۲۷۳۳۹۸۵-۰۵۱۳ از برنامه کلاس های تابستانی مرکز حامی مشهد مطلع شوید.

طرح ساماندهی کودکان کار انجمن حامی

فاطمه اشرفی: انجمن حامی در بخش پایش طرح ساماندهی کودکان کار، رویکردهای بلندمدت در عرصه سیاستگذاری برای کودکان کار را دنبال می‌کند


جزییات طرح ساماندهی کودکان کار، در کافه‌خبر خبرآنلاین با حضور موافقان و مخالفان طرح در هفته گذشته بررسی شد.

مدیرعامل انجمن حامی در حوزه فعالیت انجمن حامی در این طرح به مواردی اشاره نمود:

اشرفی گفت: “آنچه که در این طرح احساس کردیم می‌توانیم موثر باشیم علیرغم انتقادات بی‌شماری که در سال‌های گذشته نسبت به چگونگی اجرای طرح داشتیم این بود که یکی از نقاط ضعف جدی این طرح‌ها را عدم پایش فردی و اجتماعی از این کودکان و نبود هر گونه رویکرد میان‌مدت و بلندمدت اجرایی برای بهبود وضعیت کودکان بود. موضوعی که تقریبا از سال ۸۴ هر دو سال یک‌بار به صورت فراگیر اجرا شده و تنها اتفاقی که نیافتاده این بود که هیچ گزارش مستندی از جامعه هدف، ترکیب اجتماعی و اقتصادی آنها، مشکلات و مسائل عمومی و ویژه آنها و نیز راهکارهای میان‌مدت و بلندمدتی است که حداقل بخش‌های مختلف دولتی و متولی رفاه اجتماعی برای کودکان کار می‌توانستند ارائه و اقدام کنند؛ یعنی متاسفانه در مقاطعی این کودکان کنترل و نگهداری کوتاه مدت شده بدون اینکه سیاست، برنامه و اقدامی برایشان در نظر گرفته شود که همین رویکرد موجب شده نه تنها شاهد هر گونه اقدام مثبت و موثر در بهبود وضعیت کودکان نباشیم بلکه روز به روز حداقل بر تعداد این کودکان افزوده شود.

سال ۹۶ درجلسه‌ای که با حضور فرماندار تهران در مرکز یاسر برگزار شد یکی از مخالفین اجرای طرح بودیم و علت آن هم دقیقا نقاط کور فراوانی بود که هم در اجرا و هم در فقدان چشم انداز برنامه‌ای وجود داشت؛ اما امسال زمانی که همکاری در این طرح به حامی پیشنهاد شد، دقیقا با این هدف عمده این همکاری در حاشیه را پذیرفتیم که بخش‌های مرتبط دولتی از ظرفیت کارشناسی لازم برای شناخت تخصصی موضوعات مربوط به کودکان کار و به‌خصوص کودکان اتباع خارجی و نیز چگونگی تعامل و برخورد با این پدیده رو به رشد برخوردار نبوده و نیست و این مساله بیش از آنکه یک مساله سخت افزاری باشد یک مساله نرم افزاری است و با پدیده‌های اجتماعی که از جنس نرم هستند نمی‌توان برخورد صرف فیزیکی و رویکرد سخت مکانیکی داشت.

ما احساس می‌کردیم در مسیر اصلاح رویکرد و سیاست‌گذاری‌های دولت در حوزه کودکان کار حتی یک گام هم بتوانیم موثر باشیم؛ باید از همان ظرفیت محدود هم استفاده کنیم و دقیقا در این طرح نقش ما پایش فردی، خانوادگی و اجتماعی این کودکان است. کودکانی که سال‌های سال است در کنار ما راه می‌روند، زندگی می‌کنند، کار می‌کنند، آسیب می‌بینند و انواع خشونت‌های پیدا و پنهان در خیابان و کار را تحمل می‌کنند، اما هیچکدام از ما اطلاعات مبنایی و آسیب‌شناسی مناسبی از این انسان‌های کوچک که هر کدام به دلیلی قربانی ناکارآمدی‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جوامع هستند نداریم و از این روست که حتی برنامه‌ریزی‌ها و اقدامات سازمان‌های غیر دولتی فعال در این بخش هم روبنایی و سطحی و فاقد رویکرد دراز مدت و پایدار است.”

مدیرعامل انجمن حامی در گفتگو با خبرآنلاین به این اشاره نمود که حامی مسئولیت حقوقی در قبال ترخیص کودکان از مراکز بهزیستی در طرح ساماندهی کودکان کار ندارد

اشرفی ضمن اشاره به تغییر جنس کودکان کار خیابانی در طول این سالها، به انتقادات وارد شده درباره‌ی کند بودن روند ترخیص این کودکان از مراکز بهزیستی پاسخ داد:

“در ابتدا نکته قابل توجهی که حداقل در یک سال گذشته با آن روبه‌رو بودیم، بروز تغییراتی در ترکیب و جنس کودکان کار و خیابانی بود. کودکانی که اتفاقا رابطه‌ چندانی با سازمان‌های غیر دولتی فعال در حوزه‌های کار کودک نداشتند و به نظر آسیب‌زده و سطح آسیب‌پذیری‌شان هم به مراتب بالاتر بود.

درصد قابل توجه و نگران کننده‌ای از این بچه‌ها، بچه‌هایی هستند که قاچاق شده‌اند و در اینجا در قالب‌های مشخص و سازمان‌دهی شده‌ای به کار گمارده شده‌اند. چگونه می‌توانیم نسبت به کودکان کم و سالی که بدون اراده شخصی و قدرت انتخاب، در یک چرخه تبهکارانه از خانواده جدا شده و در یک مسیر کاملا خشونت‌بار و خطرناک وارد خیابان‌های ما شده‌اند بی‌تفاوت باشیم و حساسیتی نشان ندهیم.

موضوع مهمی که کنوانسیون‌های بین‌المللی متعددی همچون پیمان نامه حقوق کودک بر آن اشاره موکد داشته و اتفاقا دولت‌های عضو و سازمان‌های غیردولتی متعهد و مسئول را موظف کرده نسبت به موضوع قاچاق کودکان حساس بوده و اقدام موثر داشته باشند.

مدیرعامل انجمن حامی در پاسخ به این سوال که آیا ان‌جی‌اوی حامی منابع کافی مادی و انسانی برای بازدید از منازل و توانمندکردن خانواده‌ها دارد گفت: قطعا یک پشتوانه نیرو و منابع انسانی مجرب و مطلع در این حوزه تخصصی را بعد از دو دهه تلاش مستمر و هدفمند در حوزه مهاجرین و پناهندگان را به همراه داریم اما برای پیشبرد اجرایی طرح  منابعی هم از سوی مراجع ذیربط در اختیارمان قرار گرفته است. در گام اول شما باید چارچوب استقلال در تصمیم گیری‌ها و سیاست‌گذاری‌های سازمانی و داخلی سازمان‌های غیر دولتی را به رسمیت بشناسید و از متولی‌گری در تصمیم و اقدام سایر سازمان‌ها دست بردارید و ثانیا اظهار نظر غیر مسئولانه مسئول مرکز نگهداری یاسر را علیرغم اینکه رسما پیگیری کرده و خواهیم کرد را از سر عدم اشراف به قوانین و مقررات جاری در کشور می‌دانیم که اصولا یک امر حاکمیتی در تعیین سرنوشت یک کودک را به هیچ نهاد غیر دولتی نمی‌سپارند.

در پایان وی به این اشاره کرد که قطعا نقدهای فراوانی در سیاستگذاری‌ها و برنامه‌های اجرایی دولت در برخورد با پدیده‌های اجتماعی خرد و کلان از جمله پدیده کودکان کار و خیابان وجود دارد و همینطور قطعا بخش‌های قابل توجهی از روند رو به رشد این پدیده اجتماعی به ناکارآمدی سیاست‌های اجتماعی و اقتصادی در کشور و نبود رویکرد «مساله محوری» و «الزام توجه به نگرش های کارشناسی» و نیز «فقدان برنامه‌هایی با رویکرد آینده‌پژوهی» است اما در عین حال تمام دلایل برشمرده در بالا این اجازه را به ما نمی‌دهد که تا اصلاح تمام این ناکارمدی‌ها سکوت کنیم و در برابر خشونت‌های غیر قابل انکاری که هر لحظه و ساعت در شبانه روز به کودکان در محیط‌های ناسالم کار و خیابان‌ها وارد می‌شود، منفعل بمانیم و شاهد قربانی‌شدن هر چه بیشتر کودکان کار باشیم. حوزه رفاه اجتماعی در کشور جدی‌ترین نقش را در انحراف از برنامه‌های حمایتی از کودکان دارد که در اینجا باید پاسخگویی مناسبی را داشته باشد.

نقش حامی در جمع‌آوری اطلاعات و پایش این کودکان و نیز تسهیلگری برای شناسایی آسیب‌هایی که به این کودکان وارد می‌شود و همینطور ارائه راهکارهای اجرایی برای بهبود وضعیت این کودکان در حد توان و ظرفیت کارشناسی، نقشی است که اتفاقا متعهدانه پذیرفته شده و تا جایی که فرصت و امکان حضور مستقل برایمان فراهم شود، این نقش را ایفا می‌کنیم.

موضوع ترخیص این کودکان که به خطا و اشتباه به حامی منتسب شده است را کاملا تکذیب می‌کنم


موضوع ترخیص این کودکان بار کاملا حقوقی و اجرایی دارد و مسئولیت آن حداقل در بخش مربوط به کودکان اتباع خارجی با اداره کل اتباع و مهاجرین خارجی استانداری تهران است و موضوعی نیست که یک بخش حاکمیتی بخواهد آن را به یک سازمان غیر دولتی واگذار کند.

اگر همکاران انجمن حامی در مراکز نگهداری بهزیستی حضور دارند به دلیل حمایت از شرایط و وضعیت این کودکان و تسهیلگری برای شناسایی و بازگرداندن آنها به آغوش خانواده و تحمل کمترین آسیب از ناهنجاری‌های غیر کارشناسی است که متاسفانه در برخی از این مراکز نگهداری وجود دارد.”

برای خواندن متن گفتگوی این میزگرد می توانید به لینک سایت خبرآنلاین مراجعه کنید:

http:// https://www.khabaronline.ir/news/1278970

روز جهانی پناهنده حامی

حضور حامی مشهد در همایش روز جهانی پناهنده استان خراسان رضوی

همایش روز جهانی پناهنده به همت اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در مشهد برگزار شد. این مراسم که با سخنرانی نمایندگان محترم این دو نهاد همراه بود، دارای بخش های مختلفی از جمله اجرای موسیقی توسط پناهندگان، تقدیر از برگزیدگان مراسم عکاسی و نمایشگاه دستاوردهای سازمان های فعال در حوزه پناهندگان در این استان نیز بود. مرکز خدمات جامع اجتماعی انجمن حامی نیز در این مراسم حضور داشت.

تصاویر اختصاصی حامی را از این برنامه و بازدید مقامات محترم اداره اتباع و کمیساریای عالی در ادامه مشاهده کنید:

سخنرانی نماینده کمیساریای عالی پناهندگان
اجرای موسیقی سنتی توسط پناهندگان
بازدید نمایندگان نهادهای بین المللی از غرفه انجمن حامی
بازدید ریاست اداره اتباع خراسان رضوی از غرفه انجمن حامی
انجمن حامی روزنامه شهرآرا

گزارشی از فعالیت کارگاه خیاطی بانوان حامی در مشهد؛ بمناسبت سالگرد تاسیس روزنامه شهرآرا


مرکز جامع خدمات اجتماعی حامی مشهد از سال گذشته به کارگاه خیاطی تجهیز شد. این کارگاه که به منظور توانمندسازی بانوان مهاجر و پناهنده در مهرماه سال ۹۷ آغاز بکار کرده، توانسته است محلی برای آموزش و انجام فعالیت های معیشتی برای زنان پناهنده مقیم این استان باشد. تولیدات و دست سازه های بانوان پناهنده در طول این مدت کوتاه با استقبال بسیاری روبرو گردیده است که از جمله آنها میتوان به تهیه سفارشاتی نظیر لباس های فرم، مانتو و شلوار، مقنعه و ساک های دستی و همچنین حضور دستاوردهای کارگاه در نمایشگاه های ملی در مشهد و تهران اشاره نمود.

باتوجه به تجربیات سفارشات پیشین تهیه ساک دستی برای همایش های ملی و بین المللی برای نهادها و ارگان های دولتی، بانوان پناهنده حامی مشهد این بار نیز اقدام به تولید بیش از ۱۰۰۰ ساک های دستی تبلیغاتی برای موسسه روزنامه شهرآرا نمودند. این کار گروهی مرهون تلاش جمعی دوهفته ای بانوان پناهنده حامی مشهد بود و نشانگر آن بود که باتکیه بر توانمندی ها و اعتماد به نفس، می توان حضور و مشارکت این زنان را در جامعه افزایش داد. گفتنی است که ساک های دستی آماده شده برای مراسم سالگرد تاسیس روزنامه شهرآرا مورد استفاده قرار گرفت.

در این فعالیت بیش از ۱۰۰۰ عدد ساک دستی توسط بانوان حامی تولید گردید

کارگاه خیاطی حامی مشهد، پذیرای سفارشات تولیدی برای نهادها و ارگان ها و موسسات در کوتاه ترین زمان می باشد. جهت اطلاعات بیشتر با دفتر مرکزی انجمن حامی با شماره ۸۸۹۱۲۷۸۵ تماس حاصل نمایید.

روز جهانی پناهنده حامی

حامی و همایش روز جهانی پناهنده؛ تجربه دو دهه فعالیت در حوزه پناهندگان


همایش جهانی روز پناهنده به همت اداره اتباع جمهوری اسلامی ایران و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در ایران، روز دوشنبه ۱۰ تیرماه ۱۳۹۸ در سالن غدیر تالار همایش های وزارت کشور برگزار گردید.

در این نشست که با حضور و سخنرانی وزیر محترم کشور، مدیرکل اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی و نماینده کمیساریای عالی پناهندگان همراه بود، تعدادی از سازمان های دولتی و غیردولتی فعال در زمینه ارائه خدمات به پناهندگان در ایران، و همچنین تعدادی از پناهندگان موفق و کارآفرین ساکن ایران، در قالب غرفه هایی حضور یافتند.

این نشست با حضور و سخنرانی وزیر محترم کشور جمهوری اسلامی ایران، مدیرکل اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی و نماینده کمیساریای عالی پناهندگان همراه بود

رحمانی فضلی وزیر کشور، در این نشست به میزبانی سخاوتمندانه جمهوری اسلامی ایران از پناهندگان اشاره نمود و اظهار داشت به رغم تمام مشکلاتی که حضور پناهندگان در ایران به همراه داشته است، جمهوری اسلامی ایران هرگز مانع حضور آنان نشده است. در ادامه سرهنگ محمدی، مدیرکل اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی نیز ضمن تبریک این روز به پناهندگان، به ارائه آماری از تعداد پناهندگان در ایران و خدماتی که طی این سالها به آنان داده شده است پرداخت. نماینده کمیساریای عالی پناهندگان در این مراسم، ضمن تشکر از جمهوری اسلامی ایران بخاطر میزبانی اش بعنوان ششمین کشور میزبان پناهندگان در جهان، به پیام سالانه ی روز پناهنده برای جهانیان اشاره کرد. در ادامه ی مراسم، گروه سرود نوجوانان پناهنده به اجرای دو قطعه پرداختند.

در پایان این همایش، از برگزیدگان مسابقه عکاسی پناهندگان تقدیر و به رسم یادبود جوایزی به ایشان اهدا گردید و در حاشیه ی برنامه، تابلوهای عکس های منتخب عکاسان پناهنده، در معرض نمایش قرار گرفت.

پس از اختتام برنامه، نمایشگاه دستاوردهای ۴۰ سال میزبانی ایران از پناهندگان افتتاح شد که در این نمایشگاه تعدادی از پناهندگان موفق و کارآفرین ساکن ایران، سازمان های مردم نهاد ملی و بین المللی فعال در حوزه پناهندگان و سازمان های دولتی حضور داشتند.

حضور استفانی رینویل، نماینده کمیساریای عالی پناهندگان در ایران، و هیات همراه در غرفه حامی

انجمن حامی؛ حمایت از زنان و کودکان پناهنده، تنها نهاد تخصصی ایرانی با تجربه بیش از دو دهه فعالیت حرفه ای در حوزه پناهندگان نیز در این نمایشگاه به ارائه گزارش فعالیت های گذشته و جاری خود بهمراه تعدادی از طرح ها و پژوهشهای صورت گرفته در ایران و افغانستان پرداخت که با استقبال بازدیدکنندگان داخلی و خارجی روبرو گردید.

در ادامه تصاویری از این رویداد را مشاهده می نمایید:

حضور نمایندگان اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی در غرفه انجمن حامی
مقابله با کار کودک انجمن حامی

حضور انجمن حامی در همایش روز جهانی مقابله با کار کودک

به مناسبت هفته مقابله با کار کودکان، از سوی سارمان خدمات و رفاه اجتماعی شهرداری تهران، نشستی با همکاری و حضور جمعی از سمن های فعال در زمینه حقوق کودک، شهردار تهران و نمایندگان برخی نهادهای دولتی همچون وزارت رفاه، اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی و اداره بهزیستی برگزار شد.

انجمن حامی علاوه بر همکاری در برگزاری این نشست، در سخنرانی پنل بعد از ظهر در زمینه مهارت آموزی و توانمند سازی کودکان کار حاضر بود . فاطمه اشرفی مدیر عامل انجمن حامی نیز در جریان اجرای پنل بعد از ظهر، گزارشی را ارائه دادند.

ایشان در این گزارش آما هایی را ارائه نمودند که به برخی از آنها به اختصار اشاره می گردد:

در سراسر جهان ۲۱۸ میلیون کودک ۵ تا ۱۷ ساله مشغول به کار هستند. از میان ، ۱۵۲ میلیون نفر کودک قربانی کار؛ تقریبا نیمی از آنها، ۷۳یعنی میلیون کودک، کار خطرناک می کنند.

تقریبا نیمی از کودکان کار (۷۲٫۱ میلیون) در آفریقا ؛ ۶۲٫۱ میلیون نفر در آسیا و اقیانوس آرام؛ ۱۰٫۷ میلیون در آمریکا؛ ۱٫۲ میلیون در کشورهای عربی و ۵٫۵ میلیون در اروپا و آسیای مرکزی به سر می برند. ۱ در ۵ کودک در آفریقا (۶/۱۹ درصد) کودک کار هستند و در مناطق دیگر این آمار  بین ۳ تا ۷ درصد است. 

تقریبا نیمی از ۱۵۲ میلیون کودک قربانی کار کودکان در سن ۵-۱۱ سالگی هستند. ۴۲  میلیون (۲۸٪) ۱۲-۱۴ ساله هستند؛ و ۳۷ میلیون (۲۴٪) ۱۵-۱۷ ساله هستند.

کار خطرناک در میان کودکان زیر۱۷ساله شایع است. و ۱۹ میلیون کودک کار خطرناک را در سن  زیر ۱۲ ساله انجام می دهند. از میان ۱۵۲ میلیون کودک کار، ۸۸ میلیون پسران و ۶۴ میلیون دختران هستند.

۵۸ درصد از تمام کودکان دنیا را  کودکان کار تشکیل می دهند و  62 درصد کودکان در معرض خطر  هستند. به نظر می رسد که پسران با خطر بیشتری نسبت به دختران مواجه می شوند، اما این آمار  ممکن است نشان دهنده عدم گزارش کار دختران، به ویژه در کار کارهای خانگی باشد.

کار کودک در درجه اول در کشاورزی (۷۱٪) متمرکز است، که شامل ماهیگیری، جنگلداری، دامداری دام و آبزی پروری می شود و  17٪ در خدمات؛ و ۱۲٪ در بخش صنعتی، از جمله معادن, می باشد.

میلیون ها نفر از کو دکان کار در بدترین شکل های کار کودکان، از جمله برده داری و شیوه های مشابه برده داری مانند کار اجباری و سربازی کودکان، استثمار جنسی، به سر می برند.

پناهندگان در ایران حامی

سیاست مهاجرپذیری؛ مبتنی بر حسن برادری اسلامی؛ گفت و گویی با فاطمه اشرفی، مدیر انجمن حامی پیرامون وضعیت پناهندگان در ایران

گروه جامعه ــ مسئول انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده عملکرد ایران را در رفتار با مهاجران غیر قابل مقایسه با سایر کشورها بیان کرد و گفت: تاکنون سیاستهای ایران در مهاجرپذیری مبتنی بر حسن برادری اسلامی و با رویکرد اخلاقی بوده است.

فاطمه اشرفی، مسئول انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده، در گفت‌وگو ایکنا؛ با اشاره به اینکه امروز ۲۰ ژوئن روز جهانی پناهندگان است، در خصوص جایگاه ایران در مهاجرپذیری، گفت: تا قبل از بحران سوریه، ایران بعد از پاکستان دومین کشور پناهنده‌پذیر در جهان بود، اما با توجه به تغییرات منطقه‌ای و سیاسی و جنگها، اکنون رتبه چهارم جهان را از نظر تعداد رسمی پناهندگان داریم؛ ولی اگر جمعیت غیررسمی مهاجر را در نظر بگیریم شاید همچنان در رده‌ اول باشیم.

وی در پاسخ به این سؤال که آیا سیاست ایران مهاجرپذیری است یا اینکه با توجه به شرایط منطقه مجبور است اجازه ورود به مهاجران را بدهد، گفت: سیاستهای کشورهای اروپایی و توسعه یافته مبتنی بر منطق سرمایهداری و در راستای برنامه اشتغالی آنهاست. ریشههای پناهندهپذیری در کشورهای توسعه‌یافته به بعد از دهه ۱۹۳۰ و پس از بحران اقتصادی اروپا و آمریکا بازمی‌گردد که ضرورت جذب نیروهای جدید در این کشورها احساس شد و این سیاست بعد از جنگهای جهانی اول و دوم تشدید شد.

این فعال اجتماعی به قوانین دقیق و چارچوبی که این کشورها در حال حاضر برای پذیرش مهاجران در نظر گرفته‌اند اشاره کرد و گفت: بسیاری از مواقع شاهد هستیم اولویتهای حقوق بشری تحت‌الشعاع منافع و مصالح این کشورها قرار می‌گیرد. اکنون سیاستها و کنترلها به شدت افزایش یافته و آماری که این کشورها رسماً به عنوان پناهنده می‌پذیرند طبق استانداردهای اجتماعی‌شان است. حتی مسائل حقوق بشری به اولویت دسته چندمی آنها تبدیل شده و امنیت سرزمینی برای آنها به اولویتی جدی تبدیل شده است.

اشرفی در خصوص سیاست و اصول مهاجرپذیری در ایران گفت: پس از پیروزی انقلاب و همزمان با تحولات داخلی افغانستان و اشغال این کشور از سوی نیروهای اتحاد جماهیر شوروی، جمعیت قابل توجهی از مردم افغانستان به ایران و پاکستان مهاجرت کردند و با وجود تمام محدودیتهای سیاسی، بین‌المللی، اقتصادی و شرایط جنگ تحمیلی، ایران مرزهای خود را باز کرد و اجازه ورود میلیونی مهاجران از افغانستان و بعدها از عراق را داد. 

پاکستان ۱۰ تا ۱۵ برابر ایران کمک بین‌المللی دریافت می‌کند

وی ادامه داد: سیاستهای ایران در مهاجرپذیری تاکنون مبتنی بر حسن برادری اسلامی و با رویکرد اخلاقی بوده است. البته سهم مشارکت بین‌المللی برای اداره این جمعیت پناهنده و مهاجر در مقایسه با کمکی که به سایر کشورها می‌شود گاهی حتی به صفر می‌رسد. حتی زمانی که شرایط جهانی تا این حد وخیم نبود و پاکستان و ایران اولین و دومین کشور پناهنده‌پذیر بودند، سهم پاکستان از کمکهای بین‌المللی قابل مقایسه با ایران نبود و پاکستان ۱۰ تا ۱۵ برابر بیش از ایران از کمکهای بین‌المللی برای پناهنده‌پذیری بهره‌مند می‌شد و این روند همچنان ادامه دارد.

اشرفی تصریح کرد: در مقایسه با هزینه‌هایی که برای پناهندگان در ایران انجام می‌شود، کمکهای جهانی قابل ملاحظه نیست. اگر فقط زینه تحصیل ۴۷۳ هزار دانش‌آموز افغانستانی و عراقی را در یک سال تحصیلی با سرانه تحصیل هر کودک ۵۰۰ دلار محاسبه کنیم، هزینه‌ای بیش از ۲۳۰ میلیون دلار در یک سال به هزینه‌های آموزشی ما تحمیل می‌شود، در حالی که سهم منابع بین‌المللی در این مسئله حدود پنج میلیون دلار است.

وی در پاسخ به این سؤال که مسائل سیاسی و تحریمها دلیل کمکهای کم بین‌المللی است؟ گفت: از ابتدای انقلاب تاکنون تحت فشارهای سیاسی بوده‌ایم و این فشارها ادامه دارد و حجم کمکهای بین‌المللی در مقایسه با میزان پناهندگان بسیار کاهش یافته است.

مسئول انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده در خصوص جمعیت حقیقی پناهندگان ایران گفت: اکنون جمعیت رسمی پناهندگان در ایران ۹۷۹ هزار و ۴۱۰ هزار نفر است. این افراد در کنار یک و نیم میلیون نفر افرادی هستند که با پاسپورت در ایران زندگی می‌کنند و جمعیتی در همین حدود نیز بدون هیچ گونه مدرکی در ایران پناهنده‌اند که تأمین خدمات اجتماعی برای این جمعیت برعهده دولت است.

چگونگی وضعیت مهاجران در ایران

وی درباره وضعیت مهاجران به ایران در مقایسه با مهاجران سایر کشورها، گفت: این مسئله نسبی است و هیچ گاه نمی‌توانیم به صورت مطلق از خوب یا بد بودن صحبت کنیم و ایران را از نظر تعداد مهاجران، درآمد و سرانه تولید داخلی و حتی مسائل و مشکلات سیاسی و اجتماعی با سایر کشورها مقایسه کنیم.

اشرفی ادامه داد: کشورهای توسعه‌یافته از جمعیت کم و سرانه درآمد بسیار بالا برخوردارند و میزان جذب سالیانه مهاجران آنها دو یا سه رقمی است. از سوی دیگر اگر مهاجرانی بخواهند غیرقانونی وارد این کشورها شوند، سالها در کمپهای پناهندگان نگهداری می‌شوند و بعد از گذشتن از فیلترهای مختلف، احتمال پذیرفته شدن آنها ۵۰ درصد است و اگر ورود فرد به کشور مقصد رد شود، فرد پناهنده را به راحتی به کشور خودش بازمی‌گردانند، در حالی که این رفتار با عملکرد ایران قابل مقایسه نیست.

وی با اشاره به اینکه اکنون ایران دچار مشکلات اقتصادی شدید و مشکلات اجتماعی ناشی از فقر است و با چالشهای مختلفی از قبیل دسترسی کودکان به تحصیل، افزایش نرخ طلاق، کاهش نرخ ازدواج و …  نیز مواجه است، اظهار کرد: در این شرایط نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که دولت از سهم محدود خود توزیع مناسب و بهینه‌ای را به مهاجران، به خصوص افرادی که به صورت غیرقانونی در ایران حضور دارند، اختصاص دهد.

منبع: خبرگزاری ایکنا

روز جهانی پناهنده حامی

۲۰ ژوئن؛ روزی برای همدلی جهان با پناهندگان

مطابق پروتکل سال ۱۹۶۷ کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، پناهجو کسی است که برای فرار یا ترس از آزار و اذیت نژادی، مذهبی، قومی و ملّیتی یا برای عضویت در یک گروه اجتماعی خاص یا داشتن عقاید سیاسی اقلیتی، توانایی به‌دست آوردن پناهگاهی امن در کشور خود را ندارد یا کسی که دارای تابعیت و ملّیت ویژه‌ای نیست و در بیرون از کشوری که قبلا در آن بوده به‌سر می‌برد و به‌دلیل ترس از جان، ترجیح می‌دهد به کشوری که سابقا در آن به‌سر می‌برده، بازنگردد.

۲۰ ژوئن، روز جهانی پناهنده، روزی است که کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد تلاش می‌کند به جهانیان یادآوری کند میلیون‌ها انسان پناهنده مجبور به ترک خانه خود شده‌اند و با مسائل متعددی درگیر هستند که با عزم همگانی بین المللی، باید آن ها را مرتفع نمود.

در حال حاضر بیش از ۷۰ میلیون پناهنده در سراسر جهان وجود دارد که مجبور به ترک وطن خود و زندگی در تبعید شده اند. همچنین در هر دقیقه ۲۵ نفر در جهان مجبور به فرار می‌شوند که به‌عبارت دیگر می‌شود ۳۷۰۰۰ فرار اجباری در روز؛ یعنی ۳۷ هزار نفر آواره و پناهنده. کمیساریای سازمان ملل در امور پناهندگان اعلام نموده است که تا پایان سال ۲۰۱۸ میلادی، بیش از ۷۰ میلیون نفر در جهان مجبور به ترک خانه خود شدند

مطابق آخرین آمار کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، ترکیه، پاکستان، اوگاندا، سودان، آلمان و ایران به ترتیب، بزرگترین کشورهای میزبان جمعیت پناهندگان هستند.

ایران در طول این سالها تلاش کرده است تا با تسهیل در شرایط زندگی پناهندگان، میزبان خوبی برای آنها باشد. ارائه خدمات آموزشی به کودکان پناهنده یکی از این تلاشها می باشد

ایران در سال های متمادی میزبان جمعیت کثیری از پناهندگان از کشورهای افغانستان، عراق و پاکستان بوده است.

سیل ایران انجمن حامی

رسم همدلی؛ گزارشی از فعالیت انجمن حامی در مناطق سیل زده

کشورمان ایران، با حوادث ناگواری به استقبال سال ۱۳۹۸ رفت. سیلی که از شمال کشور شروع شد و نواحی و غربی و مرکزی کشور را درگیر خود نمود، متاسفانه نوروز امسال را به کام هموطنان تلخ کرد. استانهای گلستان، شیراز، لرستان، کرمانشاه، جزو استان هایی بودند که بیشترین خسارت ها را متحمل شدند. سیل علاوه بر خسارت های جانی و مالی، خسارت های روانی اجتماعی خود را برای تمام مردم درگیر در آن، بازماندگان افراد فوت شده و سایر انسان ها به همراه داشت. از همان ایام ابتدایی، تمام ملت ایران دست به دست هم دادند تا به سهم خود، باری از رنج پیش روی سیل زدگان بردارند. امدادهای نقدی جمع آوری شده توسط جمعیت هلال احمر، اعزام گروه های پاکسازی به این مناطق، توزیع اقلام غذایی، بهداشتی و … بخشی از همدلی مردم شریف با حادثه دیدگان بود.

نمایی از
مدرسه ای در لرستان که سیل آن را محاصره نمود

انجمن حامی؛ حمایت از زنان و کودکان پناهنده، با تجربه بیش از دو دهه فعالیت در حوزه امدادرسانی و توانمندسازی به جمعیت های آواره و جابجا شده و پناهنده در ایران و سایر کشورهای منطقه، این بار نیز وظیفه ی خود دانست تا به یاری هموطنان مناطق سیل زده بشتابد. در این مسیر، که با همت و همراهی مادی و معنوی خیرین انسان دوست همراه بود، حامی به تهیه و توزیع پوشاک مدرسه برای دانش آموزان سیل زده استان لرستان اقدام نمود.

در این فعالیت، انجمن حامی درراستای حمایت از دانش آموزان مناطق سیل زده استان لرستان، با همکاری بانوان مهاجر و پناهنده مراکز خدمات اجتماعی خود در استان های قم و مشهد، اقدام به تولید مانتو، شلوار و مقنعه برای دانش آموز استان لرستان نمود. در طی این اقدام، بیش از ۲۰۰ دست لباس فرم دانش آموزی تهیه شد و در ساک های دستی انجمن حامی، برای توزیع به استان لرستان فرستاده شد. همچنین در این بسته های اهدایی، لوازم التحریر مورد نیاز دانش آموزان نیز وجود داشت تا وضعیت فعلی، نتواند مانعی بر سر راه تحصیل دانش آموزان ایجاد کند.

بانوان مهاجر و پناهنده مراکز خدمات اجتماعی انجمن حامی، در حال دوخت لباسهای فرم

کارگاههای خیاطی مراکز خدمات جامع اجتماعی حامی پیش از این نیز به تولید و توزیع البسه و ساک های دستی دوست دار محیط زیست اقدام نموده بودند و محصولات آنان مورد استقبال فعالان اجتماعی، نهادهای دولتی و غیردولتی و سایر خریداران محصولات قرار گرفته بود.

در ساک های تهیه شده، علاوه بر فرم مدرسه تهیه شده، نوشت افزارهایی برای حمایت آموزشی از دانش آموزان در اختیار قرار داده شده است.

اکنون خوشحالیم که در این نوبت، توانستیم از ظرفیت مهارت بانوان مهاجر و پناهنده سخت کوش شاغل در مراکز حامی، در راه یاری به سیل زدگان کمک بگیریم و بار دیگر درس محبت و همدلی را به جهانیان بیاموزیم و این مهم را یادآور شویم که انسانیت، حد و مرزی نمی شناسد و به قول شاعر شیرین سخن که آوازه و آموزه اش در سازمان ملل نیز به یادگار مانده است: چو عضوی به دردآورد روزگار، دگر عضو ها را نماند قرار.

با سپاس از تمامی خیرین عزیز و محترم و همچنین زنان مهاجر و پناهنده ی مراکز خدمات جامع اجتماعی حامی و تمام همکارانی که ما را کمک نمودند تا رسالت انسانی و اجتماعی خود را به انجام برسانیم و باشد که خورشید فعالیت های حامی، سهمی در آغاز روشنی فرداها داشته باشد.

منع کار کودک انجمن حامی

کار کودک، مانع تحقق رویاهای کودکانه

۱۲ ژوئن؛ روز جهانی منع کار کودک است. سازمان بین‌المللی کار و سازمان ملل متحد، از سال ۲۰۰۲ بر گستره جهانی کار کودک و اقدامات و تلاش‌های مورد نیاز برای محو آن تمرکز کردند.

بر همین اساس روز ۱۲ ژوئن از همان سال به عنوان روز جهانی مقابله با کار کودک اعلام شد که مستلزم همکاری دولت‌ها، کارفرمایان و سازمان‌های کار، جامعه مدنی و میلیون‌ها انسان از سراسر جهان است تا بتوان اقدام مؤثری را برای کمک به کارگران کودک انتظار داشت.

” کار کودک” به معنای کاری است که برای کودکان در گروه‌های سنی معین ممنوع است. کاری است که توسط کودکان، زیر حداقل سن قانونی معین برای آن کار انجام گیرد و یا به دلیل ماهیت یا شرایط خاص، آن کار برای کودکان غیرقابل پذیرش و ممنوع است.

امروزه در سراسر جهان، میلیون ها کودک کار شناسایی شده‌اند که بسیاری از آنها به کار تمام‌ وقت اشتغال دارند. شعار امسال ۲۰۱۹ این روز جهانی بدین شرح است: “کودکان نباید به کار در مزارع مشغول شوند؛ باید به رویاهایشان بپردازند.

حاشیه نشینی در ایران

حاشیه‌نشینی و معضلات ناتمام در سایه فقدان سیاستگذاری مناسب

متن ذیل یادداشتی از فاطمه اشرفی، مدیرعامل انجمن حامی(حمایت از زنان و کودکان پناهنده)، منتشر شده در روزنامه ایران می باشد که به حاشیه نشینی و آسیب های اجتماعی ناشی از آن ذیل عدم سیاستگذاری مناسب اشاره می نماید.

فقدان برنامه و رویکرد میان مدت و بلند مدت دولت ها برای کاستن از حجم حاشیه نشینی به دلیل نبود شناخت مناسب از موضوع در کنار ارائه برنامه های کوتاه مدتی که صرفا برای پیشبرد اهداف سیاسی به عنوان مسکن به جامعه القا شد، تنها ریشه‌ها و پایداری حاشیه‌نشینی را تقویت کرد به گونه‌ای که امروز موضوع «حاشیه‌نشینی» به یک برچسب مثبت برای حاشیه‌نشینان تبدیل شده است و عرصه‌ای برای رقابت بخش‌های دولتی؛ عمومی و سازمان‌های خیریه که حمایت‌های کوتاه مدت و غیرهدفمند خود را به گروه‌های ساکن ارائه کنند و نتیجه آن شده است که زمین‌ها و سکونتگاه‌های واقع در مناطق حاشیه‌ای از آنچنان اعتبار و اهمیتی برخوردار شوند که ساکنان حتی در صورت تخصیص سکونتگاه‌های خارج از بافت، علاقه‌ای به ترک محل نداشته باشند. چرا که عملاً نه تنها هیچگونه محدودیتی برای انجام هر اقدام و فعالیتی در این مناطق وجود ندارد بلکه در مقابل هر روز و هفته گروه‌های مختلفی از اشخاص حقیقی، سازمان‌های خیریه و مردم‌نهاد و نیز دستگاه‌های عمومی به اندازه کافی خدمات مختلف حمایتی، آموزشی، بهداشتی و… را به صورت داوطلبانه در این مناطق توزیع می‌کنند. (سکونتگاه‌های غیررسمی حوالی کوره‌های محمودآباد که در سال‌های اخیر بشدت رشد کمی و جغرافیایی کرده است نمونه‌ای از تلاش‌های بی‌پایان گروه‌های دانشجویی، جهادی، غیردولتی، خیرین و حتی سازمان‌های عمومی همچون شهرداری است که با هدف کاهش فقر ساکنان وارد شده اما به‌دلیل عدم برنامه آینده‌نگر و منسجم، عملاً به تثبیت و پایداری این مناطق کمک کرده‌اند.)اصولاً پدیده حاشیه‌نشینی با عدم دسترسی‌ها و محرومیت‌ها اعم از خودساخته یا اجباری پیوند دارند که به‌دلیل فقدان برنامه‌های جامع و مانع برای رفع این پدیده و حتی جلوگیری از تزاید آنان، عملاً این پدیده را وارد چرخه بی‌انتهایی کرده است که نه تنها فقر اقتصادی را تشدید کرده بلکه ابعاد دیگری از فقر اجتماعی، هویتی و فرهنگی را نیز دامن زده است. چرا که اصولاً «طرد شدگی» از جمله ملزومات ساکنان این جوامع هستند، که می‌تواند بدون هر گونه محدودیتی، گروه‌های اقلیتی اجتماعی و اقتصادی طرد شده در سایر محیط‌های اجتماعی را در کنار هم گرد آورد. عدم تفکیک اجتماعی در میان جوامعی که بدون هر گونه ساخت مشخصی در کنار هم زندگی می‌کنند، بستر مناسبی برای انتقال یا تقلید خرده فرهنگ‌های هر گروه در میان دیگری است. به عبارت دیگر تنها سرمایه اجتماعی این گروه‌ها که همان خرده فرهنگ‌های رایج است، بدون هر گونه محدودیتی میان سایرین توزیع و بعضاً به فرهنگ غالب تبدیل می‌شود که با توجه به نرخ بالای فرزند‌آوری و سطح دسترسی‌های فراوان گروه‌ها با یکدیگر، انتقال نسلی ارزش‌ها و خرده فرهنگ‌های حاکم هم بسرعت انجام و تثبیت می‌شود و به عبارت دیگر عملاً در مسیر زمان چرخه حاشیه‌نشینی نه تنها قطع و کوتاه نشده است بلکه عملاً با بازتولید و گسترش آن روبه‌رو هستیم.نکته دیگر اینکه مهاجرت از جمله شاخص‌های غیر قابل انکار پدیده حاشیه‌نشینی است. مهاجرت از روستا به شهر یا شهرهای کوچک به بزرگ و حتی در سال‌های اخیر به‌دلیل چالش‌های اقتصادی در کشور، مهاجرت دهک‌های میانی از درون شهرهای بزرگ به مناطق حاشیه که زندگی گریز‌ناپذیر گروه‌هایی از جوامع شهری را به خود اختصاص داده است. در این میان گروه‌های انسانی دیگری که این روزها مشتریان پرو پاقرص مناطق حاشیه‌ای هستند را مهاجرین خارجی با اکثریت مهاجرین افغان تشکیل می‌دهند. مهاجرینی که غالباً به‌دلیل ورود و اقامت غیرقانونی در کشور و نداشتن مدارک قانونی، امکان دسترسی آسان به خدمات حمایتی، ادغام اجتماعی آسان‌تر در میان جوامع پایین دست از جامعه میزبان، فقدان  حوزه‌های نظارتی و….. محیط‌های جغرافیایی حاشیه را بر سایر مناطق ترجیح می‌دهند. (در نتیجه فقدان سیاست مهاجر‌پذیری در کشور و در غیبت و اقدام دستگاه‌های نظارتی در کشور، شاهد تخلیه بسیاری از روستاهای پیرامون شهرهای بزرگ از روستاییان ایرانی و جایگزینی آنها با اتباع خارجی هستیم و از سوی دیگر جاری شدن و نهادینه شدن خرده فرهنگ‌های   سنتی و خاص آنها در میان گروه‌های فرودستی است که به‌دلیل فقدان انسجام هویتی و اجتماعی مناسب بشدت در معرض انتقال ارزش‌ها هستند. کودک همسری، ازدواج‌های اجباری، نرخ بالای زاد و ولد، خشونت‌های خانگی، قاچاق انسان و بویژه قاچاق کودک، حاکمیت مرد سالارانه در خانواده و….. را می‌توان در این بخش یاد کرد)به حسب نوع فعالیت و دغدغه‌های جاری نه تنها به صورت جدی نگران وضعیت زنان و کودکان ساکن در این مناطق هستم که عملاً در تله بی‌انتهای فقر گرفتار آمده‌اند بلکه بیشتر نگران بی‌برنامگی‌ها و بی‌تصمیمی‌های رایج در دستگاه‌های اجرایی و عمومی کشورم که حتی اگر طرح یا برنامه‌ای هم داشتند به‌دلیل رویکرد و نگاه از بالا به پایین به پدیده‌های اجتماعی و عدم کفایت پشتوانه‌های کار علمی و تحقیقات محیطی نه تنها به نتیجه‌ای نرسیده است بلکه بر عمق فجایعی که قربانیان ساکن در این مناطق تحمل می‌کنند، افزوده است چرا که توان برنامه‌ریزی و اقدام نه برای حالشان داشته‌ایم و نه برای آینده و از این روست که شرایط اجتماعی و محیطی عملاً شکاف اجتماعی و هدایت گروه‌های انسانی به سوی ناهنجاری‌ها و آسیب‌ها را دامن زده است و به قول مرتون، نظریه‌پرداز آسیب‌های اجتماعی: «وقتی راه‌های مشروع رسیدن به یک ارزش، قابل دسترسی نباشد، راه‌های غیرمشروع برای رسیدن به آن ارزش‌ها شکل می‌گیرد.» و از این روست که به نظر می‌رسد حیات و زندگی اجتماعی در این مناطق، دقیقاً مصداق همین کلام است. چرا که به طور مثال یکی از ریسک پذیرترین فعالیت های اقتصادی فروش و تهیه مواد مخدر و هزاران اقدام دیگری است که جرم انگاری شده است.توجه جدی به این پدیده که متأسفانه آمار رسمی حکایت از یک جمعیت ۲۰ میلیونی در سطح کشور دارد و بازنگری در برنامه‌هایی که با وجود هزینه‌های گزاف تاکنون به نتیجه‌ای نرسیده است، تعریف مفاهیم و ارزش‌های مشترک میان دولت و سازمان‌های غیردولتی و در نتیجه همسویی برای اقدام و دسترسی به اهداف و نتایج مشترک، تعریف برنامه‌های کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت توانمند‌سازی در حوزه‌های اجتماعی و اقتصادی جوامع محلی، تجمیع منابع و ظرفیت‌های دولتی، غیردولتی و عمومی و مهمتر از آن توجه جدی و اصولی به روستاها و مناطق محروم کشور به منظور جلوگیری از مهاجرت‌های اجباری و ایضاً تعریف و تدوین سیاست‌ها و استراتژی مهاجر‌پذیری خارجی برای جلوگیری از تشدید و تحمیل جمعیت بیشتر و… می‌تواند هم در کوتاه مدت فرصت‌های پرداختن به پدیده معلولی چون حاشیه‌نشینی را فراهم کند و هم با مجال مناسب‌تر برای پرداختن به علت‌ها و حذف اصولی آنها تلاش کند.

جشن پایان سال تحصیلی حامی سمنان


جشن پایان سال تحصیلی دانش‎آموزان پیش‎ کودکان مهاجر و پناهنده مدرسه حامی٬ با پایان سال تحصیلی٬ به استقبال تابستان و اوقات فراغت رفتند. دبستانی و جشن الفبای دانش آموزان پایه اول مدرسه حامی٬ ۱۶ اردیبهشت در مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی سمنان برگزار شد. در این جشن که باحضور والدین دانش‎آموزان برگزار شد٬ ضمن پذیرایی و اهدای جوایز٬ لوح‎های تقدیری به رسم یادبودی از سالهای ابتدایی تحصیل٬ به دانش‎آموزان اهدا گردید.

در ادامه‎ی این برنامه٬ پوشه‎ای متشکل از فعالیت‎های تحصیلی کودکان پیش‎دبستانی و همچنین کارنامه‎ی سال اول دانش‎آموزان دبستانی به والدینشان داده شد.

مهاجران در اروپا

اروپا نیازمند سیاستی بلند مدت در مورد بحران پناهجویان


ورود پناهجویان به بحرانی تمام عیار برای اروپا تبدیل شده است. جنگ سوریه و یمن و اوضاع متشنج عراق و افغانستان باعث شده بسیاری از مردم این کشورها در جستجوی زندگی بهتر کشور خود را رها کنند و با عبور از مسیر های خطرناک به سوی اروپا حرکت کنند.

سازمان پناهندگی سازمان ملل اعلام کرده که فقط از ابتدای سال جاری میلادی بیش از یک‌هزار نفر در جریان تلاش برای عبور از مدیترانه برای رسیدن به اروپا غرق شده‌اند.
از سوی دیگر اروپا هنوز نتوانسته است سیاست واحد و منسجمی را در زمینه مهاجرت اجرا کند. سران اتحادیه اروپا تنها بر این نظر مشترک توافق دارند که ورود پناهجویان به اتحادیه اروپا باید سخت شود، اما تاکنون راهکار مشخصی که مورد قبول همه اعضا باشد به دست نیامده است.
بر اساس گزارش گروه رسانه‌ای فونکه، وزارت کشور آلمان از آغاز سال جاری میلادی تا پایان مارس پنج هزار و ۶۰۰ پناهجو را اخراج کرده است.
بر اساس این گزارش بیشتر اخراجی‌ها به ایتالیا، آلبانی و گرجستان برگردانده شدند، ۵۰۰ نفر به کشورهای مغرب (الجزایر، تونس و مراکش) و شمار کمتری نیز به لهستان و اسپانیا بازپس فرستاده شدند.
به این ترتیب اخراج پناهجویانی که مشمول مقررات دابلین می‌شوند ادامه دارد. بر اساس قرارداد دابلین، کشوری مسئول رسیدگی به تقاضای پناهندگی یک پناهجو است که فرد متقاضی از آنجا وارد اتحادیه اروپا شده باشد. بر اساس این قرارداد آلمان می تواند پناهجویانی را که از طریق ایتالیا یا دیگر کشورهای عضو اتحادیه وارد آلمان شد‌ه‌اند را به این کشورها بازگرداند.
در حال حاضر در آلمان ۲۵۰ هزار پناهجو زندگی می‌کنند که تقاضای پناهندگی آنها رد شده است و باید بر اساس قانون اخراج شوند. اما امکان برگرداندن آنها به کشورشان وجود ندارد زیرا فاقد مدارک شناسایی مورد نیاز هستند.
اخراج پناهجویان بر اساس قرارداد دابلین بارها با انتقاد سازمان‌های حقوق بشری و مدافعان حقوق پناهجویان روبرو شده است. اولا بلپکه، سخنگوی داخلی حزب چپ آلمان ضمن انتقاد از اخراج‌های سه ماه نخست سال جاری گفت که به‌ویژه بازگرداندن پناهجویان به ایتالیا کاری نادرست است. او گفت: «سیستم رسیدگی به تقاضای پناهندگی در ایتالیا کاستی‌های فراوانی دارد و بسیاری از پناهجویان در این کشور بی‌سرپناه هستند و حتی به مواد دارویی یا خوراکی دسترسی ندارند».
روز پنج‌شنبه ۷ تیر ۱۳۹۷ سران اتحادیه اروپا که در بروکسل نشستی دو روزه برای رسیدگی به معضل پناهندگی برگزار کردند. در این نشست طرحی ارائه شد که بر اساس آن پناهجویان تا زمانی که در مورد پناهندگی آنان تصمیمی گرفته نشده در خارج از مرزهای اتحادیه اروپا نگهداری شوند.
فدریکا موگرینی٬ مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، در این باره گفت که این طرح با همفکری کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان (UNHCR) و سازمان جهانی مهاجرت (IOM) تهیه شده است. موگرینی البته به جزئیات این طرح نپرداخت. او تنها گفت که این اردوگاه‌ها نه حقوق بین‌الملل را نقض می‌کنند، نه موازین حقوق بشر را.
سازمان‌های غیردولتی به‌شدت این توافق را محکوم کرده‌اند. آنها گفته‌اند این توافق، به پناه‌جویان آسیب‌پذیر و کسانی که می‌خواهند جلوی کشته‌شدن آنها در دریای مدیترانه را بگیرند خیانت می‌کند.
چندی پیش فلیپو گراندی، کمیسار عالی سازمان ملل در امور پناهندگان گفت که اتحادیه اروپا آمادگی لازم برای بحران مهاجرت تازه ندارد. گراندی در گفت‌وگو با روزنامه آلمانی ولت گفت: «حکومت های اتحادیه اروپا در یک مسیر نیستند. شماری از آنان پناهجویان را به عنوان تهدید معرفی می‌کنند. اروپا حالا هم برای یک بحران مهاجرت آماده نیست.»
گراندی تاکید کرد که اروپا باید این مسئولیت را بپذیرد که با بحران مهاجرت در شرق میانه، افریقا، امریکای لاتین و آسیا مقابله کند. به گفته کمیسار عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، اروپا باید نسبت به خاتمه بخشیدن تنش در لیبی تلاش کند چرا که وضعیت پناهجویان در این منطقه در حال بدتر شدن است. گراندی تصریح کرد: «موج پناهندگی باید مدیریت شود.»
اخباری که از اردوگاه های نگهداری پناهندگان منتشر می شود، بسیار نگران کننده است. تمامی اردوگاه هایی که در یونان و ایتالیا وجود دارد جمعیتی بیش از ظرفیت دارند، و از سوی دیگر رفتار با مهاجران بسیار خشونت بار است.
روزنامه انگلیسی گاردین در گزارشی در خصوص می نویسد: «سران اتحادیه اروپا پناهجویان را نه به چشم یک انسان بلکه به عنوان مجموعه‌ای از اعداد و ارقام می‌نگرند. پناهجویان می‌میرند اما سران اروپا می‌خندند؛ اروپا درگیر یک بحران مهاجرتی نیست؛ به یک بحران انسانی مبتلاست. از دید سران اروپا، پناهجویان و مهاجران، انسان نیستند، آمارند، خوراکی‌اند برای کارزارهای نفرت‌انگیز سیاسی.»
نشریه آلمانی اشپیگل نیز طی گزارشی در مورد وضعیت اسفناک پناهجویان در کشورهای اروپای شرقی در گزارشی با عنوان «خشونت علیه پناهجویان؛ هیچ واژه‌ای نمی‌تواند این جهنم را توصیف کند» می نویسد: «این افراد در جست‌وجوی امنیت بودند، اما در اردوگاه‌هایی با شرایط نامناسب نگهداری شدند و پلیس هم با آنها بدرفتاری می کند. آنها با رویای زندگی بهتر و امن، با سختی خود را به اروپا رسانده‌اند، اما برای بسیاری از پناهجویان مصیبت‌ها تمام نشده‌است.»
به نظر می رسد مشکل اصلی و اولیه سیاست‌های اروپا این است که در مورد مهاجرت دید درازمدت وجود ندارد. ناآرامی های موجود در خاورمیانه که بسیاری از آنها با سکوت اروپا و حمایت آمریکا ایجاد شده، باعث می شود موج مهاجرت همچنان ادامه داشته باشد و لازم است اروپا سیاستی واحد و دراز مدت در این خصوص در پیش بگیرد.

منبع: خبرگزاری ایرنا

آشنایی با قوانین کار و بیمه تامین اجتماعی ویژه مهاجرین مقیم ایران

جزوه آشنایی با قوانین کار و بیمه تامین اجتماعی ویژه مهاجرین مقیم ایران

جزوه‎ای جهت آشنایی با قوانین کار و بیمه تامین اجتماعی ویژه مهاجرین مقیم ایران٬ به پیوست تقدیم می‎گردد.

منبع فایل: دانشگاه مجازی کارآفرینان افغانستان

حامی و مهمانشهر مهاجرین

جشن پایان دوره‎ی پیش‎دبستانی در مهمانشهر مهاجرین سمنان

مرکز آموزشی حامی سمنان با همکاری مهمانشهر مهاجرین این استان از دی ماه ۹۷ جهت ارائه خدمات آموزشی به کودکان پناهنده ساکن این استان٬ دوره‎ی آموزشی فشرده‎ی مقطع پیش‎دبستانی را برگزار نمود. این دوره که از دی ماه ۹۷ پس از اعلام فراخوان در مهمانشهر مهاجرین٬ آغاز شد٬ در اواسط ادیبهشت ۹۸ به کار خود پایان داد. مخاطبان این کلاس‎های ۴ ماهه٬ بیش از ۶۰ نفر از دختران و پسران مستقر در مهمانشهر بودند. افزایش دسترسی‎های آموزشی برای جامعه‎ی مهاجرین و پناهندگان از نیازهای اساسی آنان می‎باشد و حضور در محل‎های حضور این جامعه‎ی هدف٬ این دسترسی را تسهیل می‎کند. انجمن حامی سمنان و مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی در این استان٬برای سایر ساکنین مهمانشهر نیز برنامه‎های متنوعی داشته است که که از جمله آنها می‎توان به برگزاری کارگاه‎های روانشناسی٬ آموزش بهداشت٬ مشاوره‎ی فردی و نیمه گروهی٬ خدمات حقوقی و کلاسهای سوادآموزی اشاره نمود.

جشن روز معلم انجمن حامی

بخوان به‎نام گل سرخ و عاشقانه بخوان؛ گرامیداشت روز معلم به‎سبک دانش‎آموزان حامی مشهد

دانش آموزان مدرسه حامی مشهد به بهانه‎ی روز معلم فرصت را غنیمت شمردند و به اردوی بهاری برای تجلیل از معلمان خود رفتند. در این اردو دانش آموزان هر پایه برای آموزگار خود جشنی به‎نشان یادبود برپا نمودند تا یادآوری کنند که بخش وسیعی از مسیر کنونی زندگی‎شان٬ محصول عشق و درس محبت معلمان‎شان است. مترادف شدن روزهای بهاری با گرامیداشت مقام معلم٬ یکی از بهترین لحظه‎های هرسال است؛ گرچه که تا چندوقت دیگر یک سال تحصیلی دیگر نیز به پایان میرسد اما ترکیب آغاز٬ بهار و تعلیم و تربیت همواره یادآور خاطرات خوشی برای کودکان است. خوشحالیم که کودکان مهاجر و پناهنده در ایران٬ فرصت لمس این حال و هوا را پیدا کرده‎اند و با اشتیاق٬ این روزها را جشن می‎گیرند.