وداع با پاییز و جشن شب یلدا

یک‌دقیقه بیشتر برای باهم بودن، یک‌دقیقه بیشتر برای مهربانی، یک‌دقیقه بیشتر برای شادی، یلدا تمرین تمام خوبی‌ها برای چندلحظه بیشتر است…
تصاویری از کودکان و دانش‌آموزان حامی در جشن یلدای مرکز حامی سمنان با دوستانشان

ما و روز جهانی مهاجران

۱۸ فاطمه اشرفی/ آرمان ملی: دسامبر مصادف با ۲۷ آذر‌، روز بین‌المللی مهاجران است. مهاجرانی که امروز بیش از ۲۵۸‌میلیون نفر معادل ۳٫۴‌درصد از کل جمعیت دنیا را به خود اختصاص داده‌اند. جمعیتی که به‌دلیل آشفتگی‌های سیاسی ، امنیتی ، اقتصادی ، اجتماعی و حتی تغییرات آب و هوایی در سطح محلی‌، ملی‌، منطقه‌ای و بین‌المللی از مبادی اقامت خود خارج شده و کشورهای دیگری را برای سکونت هدف قرار داده‌اند و لازم است که پدیده مهاجرت را فراتر از یک امر محلی و ملی دانست و در یک چارچوب جهانی به آن اندیشید و راهکارهایی به همان وسعت نیز برایش تمهید کرد؛ و اما جدی‌ترین موضوع نگران‌کننده در مسیر مهاجرت‌ها، مهاجرت‌های ناخواسته و اجباری است که هم به‌دلیل شرایط اضطرار و اجبار معمولا آسیب‌های فیزیکی‌، روانی‌، اجتماعی و مالی متفاوت و بعضا عمیقی را برای مهاجرین ایجاد می‌کند و هم به‌دلیل عدم دسترسی به مدارک قانونی هم برای عبور از مرزها و هم برای اقامت‌های امن و بی‌دغدغه در کشورهای میزبان‌، با چالش های جدی در اقامت‌، اشتغال‌، آموزش‌، بهداشت و سایر نیازها و خدمات اجتماعی روبه‌رو می‌شوند. در این میان‌، تنها قاچاقچیان انسان هستند که فارغ از هرگونه تعهد اخلاقی و انسانی و صرفا با طمع مادی‌، مسیرهای خطرناک را برای رسیدن به سراب حیات نوین و زندگی بهتر برای انسان‌های بریده از زندگی حال فراهم می‌کنند. راه‌های پرخطر و نا امن‌، سوء استفاده‌های جسمی و جنسی از گروه‌های آسیب‌پذیر اعم از کودکان و زنان‌، بهره کشی‌های اقتصادی و عدم مسئولیت پذیری در برابر جان و مال انسان‌هایی که قدم در این مسیر گذاشته‌اند را باید در وهله اول تهدیدی برای بشریت و در وهله دوم و در درازمدت تهدیدگر منافع کشورهای مهاجر فرست که جابه‌جایی‌های جمعیتی به آفتی برای از بین رفتن سرمایه‌های انسانی و اجتماعی آنان تبدیل شده است و از سوی دیگر بر هم خوردن تعادل اقتصادی‌، اجتماعی و جمعیتی کشورهای میزبان به‌خاطر تحمیل‌های ناخواسته را شاهد بود.بیش از چهار دهه از مهاجرت‌های خواسته یا ناخواسته میلیون‌ها مهاجر و پناهجو از کشورهای همسایه به ایران می‌گذرد. جمعیتی که به‌دلیل ناپایدار‌بودن شرایط امنیتی و سیاسی و فقدان زیرساخت‌های اقتصادی و اجتماعی کشورهای‌شان و علی‌رغم تغییرات سیاسی قابل توجه از تغییر رژیم‌های خودکامه به حکومت منتخب مردم‌، همچنان دل در بازگشت به میهن ندارند. بیش از ۳٫۵‌میلیون نفر مهاجر افغان در ایران با نیازهای حداقلی و طبیعی که از این میان نیمی دارای مدارک اقامت قانونی و نیمی دیگر فاقد مدارک اقامت قانونی هستند که انواع تهدیدات‌، حیات فردی و اجتماعی آنها را هدف قرار داده است.در میان این جمعیت عظیم‌؛ کودکان فراوانی هستند که به‌دلیل عوامل برشمرده در کشورشان و بیش از آن بی‌مسئولیتی والدین و سایر مراقبین‌شان در چشم‌اندازی که توسط قاچاقچیان و دلالان انسان در پیش روی‌شان ترسیم شده، به‌عنوان نیروی کار اعم از کار در خیابان و بیشتر کار در بازیافت زباله های شهرهای بزرگ به ایران قاچاق شده‌اند. طبق پژوهش‌های انجام شده، از میان ۸۶‌درصد از کودکان کار خیابانی از اتباع خارجی هستند. مهاجرت‌هایی که غالبا از نوع اجباری و از طریق باندهای قاچاق بوده‌اند حداقل ۲۵‌درصد آنها تنها و بدون خانواده خود به مهاجرت وادار شده و در اینجا نیز در میان گعده‌های کارگری و مهاجرین اقتصادی فاقد مدرک قانونی زندگی می‌کنند. زندگی هایی که نه تنها جسم و روانشان در خطر هرگونه آسیب قرار می‌دهد بلکه بیش از آن کودکی‌های به یغما رفته‌ای است که در مسیر این دست مهاجرت‌های مذموم برایشان حادث می شود. در این میان مسئولیت دستگاه‌های اجرایی در سیاستگذاری بهینه و اقدام عاجل و موثر برای کنترل مرزها از یکسو و حمایت همه جانبه از کودکانی که قربانی قاچاق انسان هستند و هر روز فارغ از هر محدودیتی در پیش چشمان‌مان به انواع کارهای سخت و صعب در کوچه و خیابان گماشته شده‌اند، از سوی دیگر تقویت نقش اجتماعی نهادهای مدنی و مردم برای مطالبه گری از نهادهای اجرایی مسئول برای ایجاد حساسیت بیشتر و کنترل مبادی «تولید کار برای کودکان» و «کودکان کار» در داخل و خارج از شهرها و نیز اصلاح رفتارهای جمعی جامعه ایرانی است که در برخورد با کودکان کار و خیابان که بیش از هرچیز ماهیتی اجتماعی و انتفاع اقتصادی صاحبان کودکان را به همراه دارد، ماهیتی ترحم انگیز و حمایت‌های کوتاه‌مدت را در پی گرفته‌اند که باید در اولویت‌های سیاستی و برنامه ای قرار گیرد .سیاست‌ها و برنامه‌های همسو و همه‌جانبه، هم در کنترل مبادی و هم در اصلاح نگرش‌های اجتماعی خانواده‌هایی که کودکان‌شان محملی برای تولید ثروت شده‌اند و هم مردمی که برای کاهش آلام و درد و رنج کودکان به حمایت‌های کوتاه‌مدت می پردازند‌، باید اتفاق بیفتد.در خاتمه امید داریم بخشی از نگرانی‌های مطرح شده‌، در بخش قانون‌گذاری و سیاستگذاری‌های کلان در تصویب لایحه مبارزه با قاچاق انسان و نیز تصویب لایحه تاسیس سازمان ملی مهاجرت که برای اولین بار به‌دنبال ساماندهی سیاستی و اجرایی مهاجرین و پناهندگان در کشور است به اتفاقات مثبتی ختم شود تا هم نسبت به بهبود وضعیت زندگی مهاجرین خارجی و پناهندگان که به‌صورت قانونی در کشور ساکن هستند‌، ختم شود و هم تالی فاسدهای ناشی از جریانات مخرب مهاجرت‌های غیرقانونی و آثار تخریبی غیرقابل انکار آن بر منافع اجتماعی‌، اقتصادی و سیاسی در کشور کنترل شود.

نشست های تخصصی بررسی مسایل زنان پناهنده در مرکز خدمات جامع حامی مشهد

باتوجه به فراوانی حضور بانوان مهاجر و پناهنده در استان خراسان رضوی، مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی در این استان، بر آن شده است که کمیته ای باحضور این زنان در شهر مشهد تشکیل دهد تا ماهانه به بررسی مسایل و وضعیت زنان پناهنده و مهاجر بپردازند و با برنامه ریزی های اجرایی، بتوانند زمینه شکوفایی هرچه بهتر آنان را در جامعه میزبان فراهم نمایند.

توانمندسازی زنان مهاجر حامی

تصاویری که مشاهده می کنید مربوط به دومین جلسه این کمیته در مرکز خدمات جامع حامی می باشد. در این نشست تخصصی به بررسی و اولویت بندی مشکلات زنان مهاجر در حوزه مسایل اجتماعی پرداخته شد که پس از بررسی های و صحبت های انجام شده با توجه به فراوانی آمار طلاق و دغدغه مندی بسیاری از فعالان اجتماعی زنان مهاجر، بحث طلاق، آسیب شناسی آن و راهکارهای کاهش طلاق از اولویت های مورد نظر این جامعه شناخته شد و مورد تصویب این کمیته قرار گرفت.

توانمندسازی زنان مهاجر حامی

لزوم آموزش های پیش از ازدواج برای زنان و مردان و الزام به شرکت در این دوره و گرفتن آزمون های پیش از ازدواج از طرح های پیشنهادی این کمیته بود.

دوخت ساکهای دستی توسط زنان پناهنده حامی مشهد

مرکز جامع خدمات اجتماعی حامی مشهد برنامه های متعددی درراستای توانمندسازی زنان مهاجر و پناهنده دارد که از جمله آن می توان به فعالیت کارگاه خیاطی این مرکز اشاره کرد که میزبان تعداد بسیاری از این زنان است و انجام فعالیت های تولیدی در این مرکز، گامی درراستای بهبود معیشت این گروه در جامعه میزبان می باشد.

کارگاه خیاطی حامی تاکنون به تولید محصولاتی چون فرم لباس مدرسه برای دانش آموزان مناطق سیل زده استان لرستان، جامدادی برای کمپین بامهر تامهر و ساک های دوستدار محیط زیست اقدام نموده است. این مرکز در جدیدترین فعالیت خود همت به تهیه ساک های دستی فانتزی و کم حجم نموده است و امیدوار است تا با توزیع این محصولات، بتواند یادبودهایی از هنر بانوان پناهنده را به مخاطبان ملی و بین المللی ارایه نماید.

شما هم می توانید با تماس با شماره ۲۷۳۳۹۸۵ -۰۵۱۳ و یا مراجعه به مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی مشهد به نشانی مشهد، بلوار طبرسی، مجلسی ۲، پلاک ۲۱ ، این محصولات را تهیه نمایید.

پاییز دل انگیز برگ‌ریز در مراکز حامی

پاییز دل انگیز به انتهای برگریزان خود نزدیک می‌شود و آذر ماه مراکز حامی هم مثل دو ماه قبل پر رفت و آمد بود و همراه با برنامه‌های متنوعی برای دانش آموزان و خانواده های آنها. در مرکز حامی جنت‌آباد جلسه‌ای با حضور معاونت پژوهشی جهاد دانشگاهی علامه طباطبایی در رابطه با برگزاری کلاس‌های توانمندسازی برای خانواده‌های کودکان کار برگزار شد. همچنین جلسه آموزشی در رابطه با بازی درمانی با توجه به فرهنگ و سنت مهاجرین برای کادر اجرایی این مرکز برگزار شد.

این ماه مرکز جنت‌آباد مانند اکثر زمان‌ها از مهر و لطف خیرین و داوطلبان هم بی‌نصیب نبود؛ تعدادی از خیرین برای دانش‌آموزان لباس گرم و کفش نو تهیه کردند و یک تیم پزشک داوطلب کار غربالگری سلامت بچه‌ها را انجام داد و یک گروه داوطلب دیگر که تخصص آرایشگری داشتند به سر پسر بچه هایمان صفایی دادند.

در مرکز حامی سمنان هم با همکاری بنیاد راه آسمان برای بانوان ساکن در مهمانشهر این استان، کارگاه آشنایی با راهکارهای پیشگیری از سرطان پستان و رحم برگزار شد که بسیار مورد استقبال آنها قرار گرفت. همچنین توسط یک روانشناس مجرب حوزه کودک کارگاهی برای آشنایی خانواده‌های نوآموزان پیش‌دبستانی با موضوع اختلالات یادگیری کودکان و راهکارهای پیشگیری از آن برگزار شد.

از مهمترین فعالیت‌های مرکز خدمات جامع اجتماعی قم هم می‌توان به دو کارگاه با موضوع بررسی علایم اعتیاد و رفتارهای پر خطر برای بزرگسالان و کارگاه خلاقیت برای دانش‌آموزان اشاره کرد.

در مرکز حامی مشهد هم جلسه کمیته‌ی اجتماعی مشورتی زنان با حضور فعالان اجتماعی جامعه پناهندگان و زنان پناهنده عضو کمیته اجتماعی بانوان اداره اتباع برگزار شد. در این جلسه پس از اولویت‌بندی موضوع‌های مرتبط با زنان، با توجه به آمارهای بالای طلاق در خانواده های پناهنده، ایجاد طرح خانواده سالم و آموزش‌های پیش از ازدواج برای زوجین به عنوان اولین موضوع مورد بررسی قرار گرفت. در این جلسه انجمن حامی نیز با توجه به سابقه طولانی ارایه خدمات اجتماعی به پناهندگان اطلاعات و تجربیات خود را در اختیار این کمیته قرار داد.

از دیگر برنامه‌های مرکز حامی مشهد برگزاری مراسمی به منظور گرامیداشت روز جهانی معلولین بود که با حضور دو نفر از توانیابان فعال جامعه معلولین پناهندگان اجرا شد. در این مراسم استندآپ کمدی توسط یکی از توانیابان اجرا شد که روایتی تلخ ولی با بیانی شیرین از الگوهای رفتاری ناصحیح افراد جامعه با معلولین بود که بسیار مورد توجه دانش آموزان حامی مشهد قرار گرفت. این گونه برنامه‌ها می‌تواند سهمی به سزا در اصلاح طرز فکر و رفتار افراد مختلف با این بخش کمتر دیده شده جامعه داشته باشد.

تجربه‌ای موفق برای کاهش خشونت خانگی علیه زنان

یادداشت زیر به مناسبت ۴ آذر (۲۵ نوامبر) روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان توسط فاطمه اشرفی مدیرعامل انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده تهیه و در خبرگزاری ایرنا منتشر شده است. متن کامل این مطلب در ادامه آمده است:

از سال ۱۹۸۱ روز ۲۵ نوامبر هر سال همزمان با چهارم آذرماه به عنوان روز جهانی رفع خشونت علیه زنان برگزیده شده‌ و فرصتی است برای یادآوری عزم همگانی برای مبارزه با خشونت علیه زنان و آثار فردی و اجتماعی گسترده و عمیقی که بر زنان، محیط خانواده و جامعه وارد می‌شود.

در این میان آنچه ضرورت دارد بیشتر به آن پرداخته شود زنانی هستند که به دلایل مختلف کمتر دیده می‌شوند و مسایل و مشکلات آنان نیز در این میان کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

دنیای امروز در دهه های اخیر با شدت بیشتری درگیر تنش‌ها و مناقشات خشونت‌بار در سطح منطقه‌ای و جهانی است که سهم جمعیتی و فشارهای ناشی از آن بر زنان که یا مستقیم درگیر آن هستند یا غیرمستقیم، کمتر از جمعیت مردان نیست. در اینجا مراد، سهم ۵۸ درصدی زنان از میان ۷۰ میلیون انسانی است که در اقصی نقاط جهان آواره، مهاجر یا پناهنده شده‌اند و با انواع خشونت‌های فیزیکی، روانی، جنسی در خانه، جامعه میزبان، کمپ‌(اردوگاه)های پناهجویی، محل‌های کار، اشتغال و …. روبه‌رو هستند. خشونت های عمیقی که در بسیاری اوقات به خاطر محدودیت‌ها و موانع اجتماعی و قانونی ناگزیر به فروخوردن و سکوت است.

 این یادداشت کوتاه مجالی است تا اندکی از تجربه خود در کار با زنان مهاجر افغان به عنوان بزرگترین جمعیت مهاجر خارجی و پناهنده در ایران بنویسم. جمعیتی چندمیلیونی که هم به دلیل سیطره فرهنگ و سنت‌های اجتماعی جامعه پدری به‌شدت مردسالار و هم به دلیل عدم دسترسی‌های به‌هنگام به خدمات اجتماعی در جامعه میزبان از آسیب‌پذیری بالایی برخوردارند. حاکمیت فرهنگ و سنت‌های اجتماعی ازدواج‌های اجباری، کودک‌همسری، عدم دسترسی به حقوق فردی و اجتماعی همچون آموزش و بهداشت را تقویت نموده است و باوجود اصلاح نگرش‌ها و کم‌رنگ شدن ارزش‌های کهن اجتماعی در نتیجه تعامل تنگاتنگ با جامعه میزبان و افزایش سطح کنشگری زنان و دختران مهاجر افغان در ایران بخصوص نسل‌های دوم و سوم مهاجران، همچنان وجود شواهدی از انواع خشونت‌ها در این جامعه موجب نگرانی است.

سال ۱۳۹۰ به دلیل فراوانی گزارش‌های رسیده از خشونت های خانگی اعمال شده بر زنان مهاجر، مطالعه پژوهشی با جامعه آماری محدودی از زنان ساکن در مناطق حاشیه شهر تهران انجام شد که نتیجه آن حکایت از فراوانی خشونت و همسرآزاری جسمی و جنسی در میان زنان مهاجر داشت که به عنوان زنگ خطری برای آسیب‌هایی که این جمعیت خاموش در میان جامعه بزرگتر تحمل می‌کنند بود. فراوانی آثار این سطح از خشونت در میان زنان مهاجر به‌راحتی در خشونت‌های اعمال شده نسبت به کودکان در خانواده و نیز سایر آسیب‌های اجتماعی مانند فرار از منزل، طلاق عاطفی و واقعی، اعتیاد به مواد مخدر و …. قابل مشاهده بود. برخی از نتایج دیگری که در این طرح پژوهشی به دست آمد در ادامه عبارت بودند از:

– وضعیت تحصیلات در زنان مهاجر مورد بررسی به ترتیب ۵۱ درصد بی‌سواد، ۴۵ درصد ابتدایی، ۲ درصد راهنمایی و ۲ درصد دبیرستان

– وضعیت تحصیلات در همسران زنان مهاجر مورد بررسی به ترتیب ۷۱ درصد بی‌سواد، ۲۸ درصد ابتدایی، یک درصد راهنمایی و صفر درصد دبیرستان

– وضعیت درآمد در زنان مهاجر مورد بررسی ۹۰ درصد بدون درآمد، ۳ درصد زیر ۵۰ هزار تومان و ۷ درصد بین ۱۰۰-۵۰ درآمد ماهانه

– وضعیت انتخاب همسر برای ازدواج را نشان می‌دهد که در زنان مهاجر مورد بررسی ۱۱ درصد انتخاب و علاقه خود، ۷۹ درصد انتخاب خانواده و ۱۰ درصد انتخاب همسر از سوی آشنایان

– واکنش زنان مهاجر مورد بررسی در مقابل خشونت و بی‌احترامی شوهرانشان به ترتیب ۴۵ درصد سکوت، ۲۳ درصد تحمل و حل مساله، ۱۵ درصد ناراحت و ۱۷ درصد قهر

– جو روانشناختی در خانواده زنان مهاجر مورد بررسی قبل از ازدواج در خانواده پدری ۷۱ درصد سخت‌گیرانه، ۱۶ درصد آزاد و بی‌بندوبار و ۱۳ درصد اقتدارطلبانه

علاوه بر تمام موارد گفته شده ضعف آگاهی‌های آموزشی، بهداشتی و حقوقی از حق انسانی و زنانه خویش و محدودیت‌های مالی و اقتصادی در خانواده های مهاجر که بار آن نه تنها در قالب تامین معاش مناسب از سوی زنان بلکه در قالب تحمل تندخویی‌های مردان نیز بروز کرده بود ما را به چاره‌اندیشی افکند که اگر نمی‌توان فشارهای اقتصادی را از دوش مهاجران برداشت چگونه می‌توان زنان را در عرصه های تنگ و محدود موجود توانمند ساخت تا مهارت‌های مناسبی در برخورد با پدیده های نگران کننده بیاموزند، در برخورد با ناملایمات فردی، خانوادگی و اجتماعی مقاومت و ایستادگی نمایند و در عین حال نه تنها از دیوارهای بلند سنت و فرهنگ اجتماعی دیرینه عبور کنند که تاب‌آوری خود در برابر هر آنچه جنگ، مناقشات مسلحانه و مهاجرت های اجباری برایشان به ارمغان آورده است را ارتقا دهند.

از این رو طرح تقویت خانواده سالم برای کاهش خشونت خانگی در جامعه پناهندگان افغان مقیم ایران را در سال ۹۱ در چهار استان تهران، خراسان رضوی ، کرمان و قم که بیشترین تعداد مهاجر افغان را در خود جای داده بود به اجرا درآوردیم. در این طرح در کنار پرداختن به جامعه هدف و ارتقای توانایی‌ها و آگاهی‌های فردی آنها، توجه به ظرفیت‌سازی نیروهای محلی و بسیج اجتماعی جامعه پناهندگان و مهاجران از اهمیت قابل توجهی برخوردار بود تا از طریق جذب و جلب اعتماد کنشگران اجتماعی جامعه مهاجران که از شناخت و اعتبار بیشتری در میان گروه‌های همسان خود برخوردار بودند و آموزش تکمیلی آنها برای انتقال آموزش به سایر گروه‌های اجتماعی مرجع از جمله زنان، ریش‌سفیدان محلی، روحانیان مذهبی،‌ فرهیختگان فرهنگی و اجتماعی و … بتوان برای اصلاح نگرش‌های اجتماعی و فرهنگی سنتی حاکم در جامعه مهاجران اقدام کرد.

به دنبال ۶ ماه آموزش فشرده ۲۰۰ دختر و پسر جوان مهاجر در چهار استان مذکور برای تربیت تسهیل‌گران اجتماعی مهاجر، سنگ بنای انتقال داده های مورد نیاز به بیش از ۱۵ هزار زن و مرد در گروه‌های محلی جامعه مهاجران شد. تسهیل‌گرانی که بیش از آموزش داده‌ها برای اصلاح نگرش‌های اجتماعی نسبت به جایگاه زنان در خانواده و آثار غیرقابل انکار خشونت نه تنها بر زنان بلکه بر کل محیط خانواده، به گروه‌های مرجعی تبدیل شدند که به رتق و فتق مسایل و مشکلات کوچک و بزرگ خانواده‌ها می‌پرداختند.

حضور موثر تسهیل‌گران اجتماعی در میان جامعه‌ای که مساله «زنان» و «خشونت علیه زنان» همواره یکی از تابوهای اجتماعی و سنتی آن به حساب می‌آمد به‌تدریج موجب شکسته شدن دیوارهای شیشه‌ای ضخیمی شد که زنان مهاجر را در خود حبس کرده بود.

جنبش و جوششی که میان زنان مهاجر پس از دریافت آموزش‌های ترویجی و اقناعی ایجاد شد به شناخت نیازهای دیگری از این جامعه خاموش انجامید و آن عبارت بود از نیاز به دریافت مشاوره‌های تخصصی که نیازهای جدی‌تر آنان را پاسخگو باشد. زنانی که تا قبل از آموزش‌ها تصوری از حقوق بنیادین خود در خانواده نداشتند امروز با اشتیاق بیشتری نقش و جایگاه خود در خانواده را برای تحکیم بیشتر ستون‌های آن جست و جو می‌کردند.

نیازسنجی انجام شده ما را به فکر راه‌اندازی مراکز جامع خدمات اجتماعی برای زنان مهاجر در سه استان پرمخاطب خراسان رضوی ، قم و سمنان انداخت تا فضای مناسبی برای ارتقای آگاهی‌ها و توانمندی‌های زنان و نیز مامنی آرام به منظور حمایت از زنانی که خشونت دیده‌اند یا در معرض خشونت هستند تعبیه کنیم. مراکزی که با ارائه خدمات مشاوره‌ای، روان‌شناختی و مددکاری اجتماعی در پی ارائه راهکارهای بنیادی باهدف حفظ و تقویت بنیاد خانواده و از همه جدی‌تر حفظ کرامت زن در خانواده و مقابله با خشونت علیه زنان در خانواده بوده است. خدمات روان‌درمانگری و مشاوره‌ای به شکل فردی و گروهی، زمینه بازگشت عزت نفس قربانیان خشونت و اصلاح شیوه‌های زندگی را نیز در پی داشته است.

اگر بخواهیم تنها گزارشی کمی از اقدامات و فعالیت‌های مراکز جامع خدمات اجتماعی برای زنان پناهنده افغان در ۳ استان کشور از سال ۹۴ تاکنون را ارائه دهیم می‌توانیم به بالغ بر ۱۲ هزار و ۲۵۴ نفر از زنان و مردان مهاجری اشاره کرد که در طول مدت مذکور از خدمات آموزشی شامل آموزش‌های مربوط به سلامت و بهداشت خانواده، فرزندپروری مثبت، مبانی حقوق خانواده، مهارت‌های زندگی سالم و … بهره برده‌اند. همچنین خدمات مشاوره در حوزه‌های روانشناسی، مددکاری اجتماعی و حقوقی که به بیش از ۱۰ هزار و ۹۱ نفر ارائه شده است.

آمار بالای خدمات آموزشی و بخصوص مشاوره‌ها، نشان از عمق و گستردگی مسایل ناگفته و پنهانی دارد که در میان جامعه زنان مهاجر فراوانی دارد و نیز از حسن اطمینان و اعتمادی می‌توان گفت که زنان مهاجر فارغ از هر دغدغه و پیرایه تبعیض‌آمیزی برای حل مشکلات و مسایل‌شان به مراکز حامی مراجعه کرده و می‌کنند.

تجربه راه‌اندازی و اداره مراکز خدمات جامع اجتماعی انجمن حامی برای ارتقای جایگاه و وضعیت زنان مهاجر و پاسخگویی به نیازهای فردی، خانوادگی و اجتماعی بخصوص در مسیر کاهش خشونت های خانگی، مبتنی بر پایه های شناخت اصولی و بنیادی از جامعه مهاجران و نیازسنجی‌های کارشناسی و علمی دقیقی بود که با ملاحظه تمامی ارزش های شناختی و باورهای سنتی و اعتقادی جامعه هدف به دست آمده بود. شناخت دقیق از جامعه هدف و برنامه ریزی های اجتماع محور با جلب مشارکت همه جانبه گروه‌های تاثیرگذار محلی، کلید طلایی موفقیت اجرای طرحی بود که گام به گام به تقویت نقش زنان در نهاد خانواده ختم می‌شد.

این حرکت پلکانی به طور طبیعی به افزایش نقش مشارکتی زنان به دلیل بالا رفتن اطمینان درونی و اعتمادبه نفس فردی و اجتماعی منجر می‌شود و کاهش نرخ خشونت های مبتنی بر جنسیت را در یک جامعه سنتی رقم می‌زند. مسیری طولانی و حساس که جز با حضور و مشارکت همه جانبه تمامی نقش آفرینان اعم از نقش آفرینان حقیقی که همان اجزای خانواده‌اند تا نقش آفرینان اجتماعی که شامل مجموعه گسترده‌ای از عوامل بیرونی و تاثیر گذار هستند، رقم نمی‌خورد.

فاطمه اشرفی-انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده
https://www.irna.ir/news/83578836/%D8%AA%D8%AC%D8%B1%D8%A8%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%88%D9%81%D9%82-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%87%D8%B4-%D8%AE%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AA-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86