بایگانی برچسب‌ها : حقوق بشر

غرق شدن ۱۰۰ لیبیایی درمسیر مهاجرت

۱۰۰ مهاجر در نزدیکی سواحل لیبی غرق شدند

به گزارش ایرنا، لیبیا ۲۱۸ افزود: این مهاجران که از اتباع کشورهای آفریقایی بودند، سوار بر دو قایق از لیبی به سمت کشورهای اروپایی حرکت کردند، اما در میانه راه، قایق های دچار مشکل شدند و آن ها جان خود را از دست دادند.

سازمان بین المللی مهاجرت اوایل مرداد ماه گذشته اعلام کرد، مسیر دریایی لیبی – ایتالیا خطرناک ترین مسیر برای مهاجران آفریقایی است و طی سال جاری میلادی بیش از یک هزار و ۵۰۰ مهاجر در این راه جان خود را از دست داده اند.

هیات پشتیبانی سازمان ملل در لیبی اواسط مرداد گذشته در صفحه توئیتر خود اعلام کرد که ۶۷۹ هزار و ۸۹۷ پناهجو از ۴۲ کشور آفریقایی و آسیایی در لیبی به سر می برند و این افراد منتنظر فرصتی هستند تا از راه دریا خود را به کشورهای اروپایی برسانند.

سازمان بین المللی مهاجرت اواخر سال ۲۰۱۷ میلادی اعلام کرد از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۷ میلادی بیش از ۳۳ هزار نفر از پناهجویان که تلاش می کردند خود را به اروپا برسانند، در دریای مدیترانه غرق شدند.

لیبی از زمان سقوط حکومت معمر قذافی دیکتاتور پیشین این کشور در سال ۲۰۱۱ دستخوش جنگ و ناآرامی است و هم اکنون دو دولت در این کشور وجود دارد.

قائم مقام وزیر آموزش و پرورش در امور بین الملل: ”ایران از کشورهای پیشرو در زمینه آموزش پناهندگان”

به گزارش ایرنا، غلامرضا کریمی روز شنبه در «همایش ملی سوادآموزی و توسعه مهارت‌ها» در مجتمع فرهنگیان تبریز با بیان اینکه دانش‌آموزان پناهنده در کنار دانش‌آموزان ایرانی تحصیل می کنند، افزود: چنین ظرفیتی در هیچ جای دنیا وجود ندارد.
وی اظهارداشت: سواد آموزی یکی از مولفه‌های تعالی بخش ادیان مبین، آغازی بر حرکت در جهت بهبود زندگی و حقی از حقوق اولیه بشر است.
کریمی با اشاره به اینکه سال گذشته ۷۶ هزار تبعه خارجی تحت پوشش آموزش سوادآموزی در کشور قرار گرفتند، اعلام کرد: طرح کتاب‌خوانی با خانواده و طرح کتاب‌خوانی در زندان‌ها نیز از دیگر برنامه‌های متناسب با نیازهای سوادآموزان است.
وی اعلام کرد: افزایش سوادآموزی از ۴۸ درصد به ۸۸ درصد و ورود آموزش مهارت‌های رایانه‌ای از جمله دستاوردهای دولت یازدهم و دوازدهم است.
قائم مقام وزیر آموزش و پرورش در امور بین‌الملل خاطرنشان کرد: آموزش در کلاس‌های تحصیلی اگر رفع‌کننده نیاز دانش‌آموز در آینده نباشد، پس آن آموزش هم مناسب نیست از این‌رو باید خلاقیت را در کار خود ایجاد کنیم.

وی با تاکید بر اینکه باید نهصت سوادآموزی ظرفیتی از خود نشان دهد تا خلاقیت را به جامعه تزریق کند، گفت: به همین منظور ۹۰ درصد کارهای نهضت سوادآموزی از طریق بخش خصوصی انجام می‌ شود.
وی خاطرنشان کرد: سازمان ملل امسال را سال سوادآموزی و مهارت ‌افزویی نامیده و ما نیز در این راستا حرکت می‌کنیم.
کریمی با اشاره به دستور مقام معظم رهبری برای انسداد بی‌سوادی در گروه هدف ۱۰ تا ۵۰ سال، گفت: در حال حاضر نزدیک به ۲ میلیون نفر شناسایی شده و توسعه نظام آموزشی و تطبیق نیازهای این عده با آموزش از جمله اهداف طراحی شده است.
وی با اشاره به اجرای پروژه خاص آموزش و پرورش مبنی بر باسواد شدن اولیای دانش‌آموزان گفت: ایران یکی از کشورهای پیشرو در آموزش پناهندگان است به طوریکه دانش‌آموزان پناهنده را در کنار دانش‌آموزان خود قرار داده‌ است، در حالی که چنین ظرفیتی در هیچ جای دنیا وجود ندارد.
وی گفت: در دنیا فقط یک درصد کاهش بی‌سوادی اتفاق افتاده است ولی ایران در گروه هدف ۱۰ تا ۵۰ سال ۴۷/۷ درصد رشد داشته است که این رشد در هیچ‌کدام از کمپین‌های سوادآموزی در دنیا وجود ندارد.

یک سالگی بحران پناهجویان روهینگیا؛ به قلم عضو انجمن حامی

گزارشی که مطالعه می کنید به قلم میترا غفاریان اصل٬ از انجمن حامی و به مناسبت یک سالگی بحران روهینگیا نوشته شده که در روزنامه شرق نیز منتشر شده است.

“نزدیک به یک سال از بحران ایالت راخین میانمار (برمه) و آوارگی صدها هزار روهینگیا میگذرد. ۲۵ اوت ۲۰۱۷ بود که در پی درگیری و خشونت های فراگیر و آوارگی زنان و کودکان، نام مردم روهینگیا مجددا بر سر زبان ها افتاد. در طی نزدیک به ۱ ماه نزدیک به نیم میلیون نفر از شهر های شمالی ایالت راخین وارد منطقه ی کوکسس بازار بنگلادش شدند و سریع ترین و گسترده ترین مهاجرت پناهندگان در طی ۵۰ سال گذشته در منطقه رقم زده شد. تعداد کل آوارگان ۶۷۱٫۰۰۰ نفر تخمین زده شد که از این میان بیش از ۴۰ درصد را کودکان زیر ۱۲ سال و باقی نیز غالبا زنان و افراد مسن نیازمند به حمایت های مداوم بوده اند.

امروز و پس از یکسال از این بحران٬ نزدیک به ۱٫۲ میلیون نفر از مردم روهینگا در داخل این کشور و در کشورهای همسایه همچنان آواره اند که آنها را با چنین فرآیند افزایشی به چهارمین گروه پناهندگان و آوارگان جهان از نظر حجم جمعیتی در سال ۲۰۱۷ تبدیل کرد. کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان تخمین زده است که نزدیک به ۱۳۰٫۰۰۰ نفر از مردم روهینگا در کمپ های آواره شدگان داخلی در ایالت راخین زندگی میکنند، ۹۰۰٫۰۰۰ نفر در بنگلادش پناهنده هستند که از این میان ۲۰۰٫۰۰۰ نفر در طی بحران های گذشته وارد این کشور شده بودند و بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ نفر نیز در سایر کشورهای منطقه شامل مالزی، هند و تایلند زندگی میکنند. این در حالی است که نزدیک به ۴۷۰٫۰۰۰ نفر روهینگیایی بدون تابعیت نیز در شهرهای ایالت راخین میانمار باقی مانده اند.

kkn_0546

در طی یکسال گذشته تلاش های گاه و بیگاهی از سوی جامعه بین الملل و کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان برای حل این بحران در جریان بوده است.  تشکیل “کمیسون مستقل تحقیق” برای رسیدگی به خشونت های صورت گرفته در ایالت راخین و فراهم شدن امکان فعالیت آژانس های سازمان ملل در ایالت راخین یکی از اقدامات صورت گرفته است که در اول ماه ژوئن سال جاری(۲۰۱۸) به توفق طرفین رسید. هرچند فعالیت این کمیسیون با توجه به عدم پذیرش دولت میانمار در قبال خشونت های صورت گرفته و محدودیت دسترسی مستقل و آزاد به اطلاعات و مناطق آسیب دیده برای گروه تحقیق برای ارزیابی تکمیلی، شناسایی مجرمان و احقاق حقوق افراد آسیب دیده در هاله ای از ابهام قرار داده است.

توافق دو جانبه ی میانمار و بنگلادش در ژانویه ۲۰۱۸ برای بازگشت روهینگیاها نیز بدلیل فراهم نشدن شرایط برای بازگشت امن و تضمین نیازهای اولیه روهینگیاها با مخالفت آوارگان و جامعه بین المللی روبرو و پس از چندی متوقف شد. در مارچ ۲۰۱۸ برنامه پاسخ مشترک برای بحران انسانی روهینگیا در بنگلادش توسط سازمان ملل برای ادامه سال ارائه شد که با هدف تامین رفاه و کرامت انسانی، فراهم نمودن کمک های نجات بخش به موقع، از طریق حمایت از راه حل های پایدار برای پناهندگان و مردم آسیب دیده جامعه میزبان که حدود ۳۳۶٫۰۰۰ بنگلادشی تخمین زده شده بود آغاز شده اما با گذشت ۵ ماه از آغاز طرح تنها ۳۲ درصد از بودجه مورد نیاز آن تامین شده است و کمبود بودجه ارائه خدمات به آوارگان را با مشکلاتی روبرو کرده است. “رویکرد همبستگی” نیز جدید ترین رویکردی است که هفته گذشته توسط کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان معرفی شد تا با هدف حمایت از تمامی اهالی ایالت راخین در داخل و خارج از میانمار و از طریق جلب همکاری کشورهای میانمار و بنگلادش و سایر سازمان های بین المللی و ان جی او های فعال در منطقه برای احیای زندگی باکرامت برای تمام ساکنین اقدام کند . طرحی که همچنان در حال بررسی و رایزنی است.

DSC07320

همچنین گزارش ها از گستردگی ناامنی ها در میان اقلیت های قومی و دینی ، محدودیت جابجایی برای روهینگیاها  در ایالت راخین ،نبود اعتماد به دولت و نیروهای امنیتی میانمار ، محدودیت های معیشتی و خطر محدود شدن به زندگی در کمپ های نامناسب و شرایط حداقلی از بزرگترین موانع برای بازگشت روهینگیا به میانمار ارزیابی شده است.  آخرین گزارش دیدبان حقوق بشر از وضعیت تعداد بسیار محدودی از بازگشت کنندگان نیز امیدوار کننده نیست. با وجود تضمین دولت میانمار برای بازگشت امن و حمایت شده روهینگیاها ،  اذیت و آزار و خشونت از طرف نیروهای امنیتی همچنان ادامه دارد . بعلاوه پذیرش روهینگیا بعنوان شهروندان میانمار که از اصلی ترین درخواست های روهینگا و جامعه بین المللی برای بازگشت پایدار آنها به میانمار بوده است با پیشنهاد دولت این کشور برای ارائه کارت های جایگزینی بعنوان “کارت های تائید هویت ملی” برای روهینگیا در ماه می سال جاری روبرو شدکه مخالفت گسترده روهینگیا و جامعه بین الملل را به همراه داشت و کمکی به حل این بحران نکرد.

روهینگیاها اقلیت مسلمان بی تابعیت در میانمار هستند که در پی تغییر قوانین شهروندی در سال ۱۹۸۲ عملا دیگر بعنوان شهروند میانمار شناسایی نشده و یکی از بزرگترین جمعیت های بی تابعیت (Stateless)  در جهان را تشکیل داده اند. در طی دهه های گذشته  گزارش های متعددی از اذیت و ازار روهینگیاهاو  شرایط زندگی بسیار اولیه آنها در ایالت راخین و همچنین مهاجرت اجباری آنها به  کشورهای همسایه منتشر شده است. در اوت ۲۰۱۷ این درگیری ها در ایالت راخین میانمار مجدد شعله ور شد و با حمله آشوبگران روهینگیا به بیش از دوازده ایستگاه پلیس ایالت راخین و حملات تلافی جویانه و وحشیانه نیروهای امنیتی میانمار به اقلیت روهینگیا و قتل، تجاوز و آتش زدن خانه های آنها و مهاجرت اجباری حدود ۷۰۰٫۰۰۰ نفر به بنگلادش انجامید. بحرانی که توسط سازمان ملل بعنوان نسل کشی و پاک سازی نژادی مردم روهینگیا توسط ارتش میانمار نامیده و به شدت محکوم شد.”

DSC07342

پیام آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل متحد به مناسبت روز جهانی پناهنده سال ۲۰۱۸

اگر مجبور به ترک خانه تان باشید چه می کنید؟

امروز، بیش از ۶۸ میلیون نفر در سرتاسر جهان در اثر مناقشات یا آزار و اذیت در درون مرزهای کشورشان آواره یا به خارج از مرزها پناهنده شده اند

این رقم با جمعیت بیستمین کشور بزرگ جهان برابری می کند. سال گذشته، هر دو ثانیه، یک نفر آواره شد؛ بیشتر در کشورهای فقیرتر

در روز جهانی پناهنده، باید همه بیندیشیم برای کمک چه اقدام بیشتری می توانیم انجام دهیم

.پاسخ به این سوال با اتحاد و همبستگی آغاز می شود

Antonio Guterres, United Nations High Commissioner for Refugees speaks during a press conference at the Launch of the Regional Flash Appeal Following recent events in Libyan Arab Jamahiri

اینجانب عمیقا نگرانم  شاهد شرایط بیشتر و بیشتری باشم که در آن پناهندگان حمایتی که مستحق آن هستند و به آن نیازدارند را به دست نیاورند

ما نیازداریم انسجام رژیم بین المللی حامی پناهندگان را بار دیگر استوارسازیم

در دنیای امروز، هیچ جامعه و کشوری نباید در فراهم کردن امنیت برای مردم فراری از جنگ و آزار و اذیت، تنها و بی حمایت بماند

.یا همه با هم همراه می شویم یا شکست می خوریم

در سال جاری، پیمان جهانی درباره پناهندگان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد ارائه داده خواهد شد

این پیمان راهی به پیش ارائه می دهد و مشارکت پناهندگان در جوامعی را به رسمیت می شناسد که میزبان آنان هستند

تا زمانی که جنگ و آزار و اذیت وجود داشته باشد، پناهندگی هم وجود خواهد داشت

در روز جهانی پناهنده، از شما می خواهم پناهندگان  را به خاطر داشته باشید

داستان آنان، داستان تاب آوری، مقاومت و شجاعت است

داستان ما باید داستان همبستگی، هم دردی و اقدام باشد

سپاس گزارم

اعلام برگزیدگان برتر مسابقه نقاشی کشوری با موضوع «نوروز؛ میراث ماندگار»

انجمن حامی با بیش از دو دهه فعالیت تخصصی بین المللی و حرفه ای در حوزه زنان و کودکان پناهنده در اسفند ماه ۹۶ طی همکاری با معاونت ریاست جمهوری در امور زنان و خانواده اقدام به برگزاری مسابقه نقاشی با عنوان «نوروز؛ میراث ماندگار» در سطح کشوری کرد. از این رو فراخوان این مسابقه، جهت اطلاع رسانی در سطح وسیعی به طور سراسری منتشر شد و از دانش آموزان برای شرکت در این مسابقه دعوت به عمل آمد

۲۱

این مسابقه با هدف تقویت زمینه های مشترک٬ ارزشها و تفاهم های فرهنگی و تاکید براهمیت جایگاه کودکان مهاجر و پناهنده در ایران و همچنین شناسایی استعدادهای برتر هنری و ایجاد فضای نشاط و شادی برای کودکان ۹ تا ۱۴ سال به اجرا درآمد. طی این مسابقه ۴۰۶ عدد نقاشی از استانهای تهران،  قم، سمنان، خراسان، فارس، سیستان و بلوچستان، اصفهان و… توسط این انجمن دریافت شد. پس از آن با تشکیل هیات داوران این آثار در چندین مرحله مورد بررسی های کارشناسانه قرار گرفت تا سرانجام ۵۰ نقاشی به عنوان آثار برگزیده و ۵ اثر نیز به عنوان برندگان اصلی انتخاب شدند

۳

۵۴

انجمن حامی بر آن بود تا در فرصتی مناسب، آثار برگزیده را معرفی وبه نمایش عموم بگذارد. از این رو در مراسمی تحت عنوان “آیین تقدیر ازناشران و فعالان حوزه کتاب کودک پناهنده” که این انجمن با همکاری سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در ۵ تیرماه ۱۳۹۷ برگزار نمود آثار برگزیده معرفی و از دانش آموزان برتر تقدیر به عمل آمد

۶۷

 

همچنین لازم به ذکر است که نمایشگاهی از نقاشی برگزیدگان این مسابقه در بخش جانبی مراسم مذکور واقع در تالار کودک کتابخانه ملی برپا شد که با استقبال بازدیدکنندگان روبرو شد

آثار برتر در مسابقه کشوری نقاشی نورور؛ میراث ماندگار

  photo_2018-07-04_16-51-16

photo_2018-07-04_16-49-59photo_2018-07-04_15-57-04photo_2018-07-04_16-51-45 photo_2018-07-04_16-52-16

 

سال ۲۰۱۷ مرگبارترین سال برای کودکان سوری

پانوس مومتزیس، هماهنگ‌کننده عملیات بشردوستانه سازمان ملل متحد در سوریه، و کیت گیلمور، معاون کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، در گزارشی رسمی سال ۲۰۱۷ را مرگبارترین سال برای کودکان سوریه نامیدند.

بر اساس این گزارش، بیش از ۹۰۰ کودک سوری در سال گذشته میلادی در جریان منازعه سوریه کشته شده‌اند؛ آماری که سال ۲۰۱۷ را به مرگبارترین سال برای کودکان سوری تبدیل می‌کند.

به گفته سازمان ملل متحد، در طول منازعه چند ساله سوریه در مجموع بیش از ۴۰۰ هزار نفر در این کشور کشته و بیش از یک میلیون نفر هم زخمی شده است.

همچنین، کودکان حدود ۴۰ درصد بیش از ۱۳ میلیون سوری آواره داخل این کشور را تشکیل می‌دهند و ۶۶۳ هزار کودک زیر ۵ سال نیز نیازمند کمک‌های انسانی فوری هستند. این در حالی است که میلیون‌ها کودک سوری نیز به سبب استمرار درگیری‌های مسلحانه از دسترسی به اساسی‌ترین حقوق انسانی محروم هستند.

منبع: کانال مرکز مطالعات حقوق بشر

نشست «همراه با آوارگان مسلمان میانمار» در مرکز حامی برگزار شد

در این نشست که در روز چهارشنبه با حضور علاقه‌مندان حوزه حقوق بشردوستانه، جمعی از فعالان مدنی و خبرنگاران برگزار شد، فاطمه اشرفی مدیرعامل انجمن حامی و ترانه بنی یعقوب خبرنگار روزنامه ایران، به ارائه گزارشی از سفر خود به کمپ آوارگان در منطقه کوکس بازار در مرز بنگلادش-میانمار پرداختند.

در این نشست خانم اشرفی، با تأکید بر بحرانی بودن وضعیت مردم، نیاز به دارو و سرپناه را الویت اصلی مردم دانستند. ایشان با ارائه مشاهدات سفر خود، نیازمند همکاری جمعی برای بهبود وضعیت زنان و کوکان میانمار شدند.

خانم اشرفی در این نشست گفت: بسیاری از این پناهجویان به دلیل خطراتی که در طول مسیر وجود دارد ۱۰ تا ۱۵ روز را در مسیر جنگل طی می کنند تا به بنگلادش برسند.

Untitled-1

مردم روهینگیا اقلیت مسلمانی هستند که از سوی دولت این کشور به رسمیت شناخته نشده و از حداقل حقوق شهروندی محروم‌اند. خانم اشرفی با ارائه آماری از تعداد آوارگان و زنان باردار و کودکان گفت: این آمار، قطعی نبوده و باتوجه به وخامت اوضاع مردم در میانمار، هر روز بر تعداد آوارگان افزوده می‌شود.

همچنین خانم بنی‌یعقوب از بالا بودن آمار انواع تجاوزات و تعرضات نسبت به زنان میانمار اشاره کرد و گفت: باتوجه به وضعیت بد روحی این زنان، حجم آسیب‌های روانی آنان از آسیب‌های جسمی کمتر نیست. ایشان با بیان مظلومیت مردم روهینگیا گفت: این مردم به قدری تحت انواع خشونت و ظلم بوده‌اند که ساعات طولانی ایستادن در صف‌های غذا و مایحتاج هیچ‌گونه اعتراضی نمی‌کنند.

بنی یعقوب در پایان اشاره کرد: صحبت‌های زیادی با مردم داشته‌ام. باوجود حجم عظیم ظلم و خشونتی که به مردم روهینگیا شده، در صورت بهبود اوضاع تمایل به بازگشت به سرزمین مادری خود دارند.

در میانمار چه خبر است؟

در میانمار چه خبر است؟

همه چیز از ۲۵ اوت ۲۰۱۷ آغاز شد. در طی روزهای اول هزاران نفر از مردم روهینگیا هر آنچه می‌توانستند برداشتند و از خانه‌هایشان در ایالت راخین در شمال میانمار (برمه) فرار کردند. پیاده از شالیزارهای برنج و جنگل‌ها عبور کرده و با قایق‌های ماهیگیری از خلیج سخت بنگال گذشتند تا وارد بنگلادش شوند.

آمارها در هر ساعت رو به افزایش بود و سواحل تکناف و اوخیا در جنوب شرقی بنگلادش شاهد ورود صدها هزار میانماری بود. آخرین گزارش‌ها حاکی از ورود ۳۰۰،۰۰۰ نفر روهینگیایی به بنگلادش است و کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان تعداد کشته‌شدگان روهینگا در میانمار را نیز بیش از ۱۰۰۰ نفر تخمین زده است.

گرچه دولت این کشور به کمک سازمان‌های بشردوستانه داخلی و بین‌المللی حاضر در منطقه سعی در کمک‌رسانی و اسکان آوارگان در کمپ‌های ویژه پناهندگان داشته‌اند، گزارش‌هایی از بازگرداندن یا عدم اجازه ورود توسط پلیس، دستگیری و بازگشت اجباری پناهجویان به میانمار گزارش شده است.

تعداد بالا و غیرقابل پیش‌بینی پناهجویان خدمات کمک‌رسانی را با کمبودها و مشکلات عدیده‌ای مواجه کرده و  این‌ها در حالی است که کشور بنگلادش در هفته‌های گذشته خود با یکی از بدترین و گسترده‌ترین سیل‌های تاریخش روبرو بوده است که مردم بسیاری را در داخل این کشور آواره کرده است.

Asian-Migrant-Crisis-v2

کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان شرایط را از زبان پناهندگان این‌گونه توصیف می‌کند:  «آن‌ها خانه‌های ما را به آتش کشیدند و ما را با شلیک گلوله از محل زندگی‌مان راندند. ما برای ۳ روز در جنگل‌ها راه رفتیم و کودک من در این وضعیت به دنیا آمد. ما یک شب در مرز میانمار-بنگلادش منتظر بودیم و ۵ ساعت با قایق‌های ماهیگیری از خلیج بنگال عبور کردیم  تا وارد بنگلادش شویم.» دیلارا ۲۰ ساله که  شوهرش در روستا تیر خورده بود با کودک ۱۸ ماهه‌اش و به همراه سایر اقوام فرار کرده است می‌گوید :«ما ۳ روز تمام راه رفتیم و مرتب مجبور به پنهان‌شدن در کوه بودیم. همه‌جا خیس و لیز بود و مدام زمین خوردیم. در مسیر اقوامان را گم کردیم و پشت سر هم روستایی‌هایمان اومدیم تا به اینجا رسیدیم.» آن‌ها برای عبور از خلیج پناهجویان مجبور به پرداخت ۶۰-۱۲۲ دلار به ازای هر نفر به ماهیگران شده‌اند تا با قایق‌هایشان فرار کنند. بنا به گفته پناهندگان، خانواده‌هایی که توان پرداخت نداشتند توسط صاحبان قایق‌ها نگه داشته شده‌اند تا یا بستگان‌شان هزینه را تأمین کنند یا تحویل پلیس داده شوند. تعداد بسیاری در مرزها منتظر استفاده از این قایق‌ها برای عبور از خلیج هستند.

با توجه به نبود امکانات اسکان ، بیشتر پناهجویان مستقیما به کمپ‌های پناهندگان منتقل شده‌اند که در دهه ۹۰ میلادی احداث شده‌اند. تعداد پناهجویان چند برابر ظرفیت کمپ‌های موجود است که خود بیش از ظرفیت‌شان و در روزهای اول پر شدند.  کمپ کوتوپالونگ نزدیک به ۲۰،۰۰۰ نفر را پذیرفته است و کمپ دیگر نیاپارا نیز نزدیک به ۶،۵۰۰ نفر. برخی محل‌های موقت در کمپ‌ها ایجاد  شده‌اند و پناهجویان در مدارس و مکان‌های عمومی اسکان داده شده‌اند. بقیه پناهجویان نیز در روستاها و محل‌های موقت ساخته شده توسط خودشان زندگی می‌کنند. پناهگاه، مواد غذایی و درمان بعنوان نیازهای اصلی پناهجویانی عنوان شده است که بعضا روزها چیزی نخورده‌اند. 

بیش از شروع بحران جدید نزدیک به ۴۲۰،۰۰۰ پناهنده روهینگیا در جنوب آسیا زندگی می‌کردند و ۱۲۰،۰۰۰ نفر نیز در داخل میانمار مجبور به جابجایی شدند.

مردم روهینگیا چه کسانی هستند؟

روهینگیایی‌ها اقلیت غالبا مسلمان و بی‌تابعیت در میانمار هستند که دارای جمعیتی نزدیک به ۱٫۱ میلیون نفر هستند و در ایالت راخین در شمال غربی میانمار و سایر کشورهای همسایه همانند بنگلادش و مالزی زندگی می‌کنند. آن‌ها بعنوان یکی از ۱۳۵قوم از اقوام مختلف میانمار شناخته نشده‌اند و از سال ۱۹۸۲ نیز دولت میانمار از پذیرش آن‌ها بعنوان شهروند این کشور سر باز زده است. همین مسئله بی‌تابعیتی آن‌ها را با تبعیض بسیار و فقر شدیدی در طی دهه‌ها روبرو کرده است. بنا به گزارش سازمان ملل متحد پیش از این بحران جدید و از اواخر دهه ۷۰ نزدیک به ۱ میلیون نفر به کشورهای همسایه همانند بنگلادش، پاکستان، عربستان سعودی، مالزی، هند و تایلند و … مهاجرت کرده‌اند.

myanmar-rohingya-rtr-img

مسلمانان از نزدیک به قرن ۱۲ میلادی در این منطقه زندگی می‌کرده‌اند و روهینگیا از زمان‌های خیلی دور در منطقه آراکان که در حال حاضر راخین نامیده می‌شود ساکن بوده‌اند. در دوران حاکمیت ۱۰۰ ساله بریتانیا در منطقه تا سال ۱۹۴۸ تعداد قابل توجهی از مهاجرت کارگران از کشورهای هند و بنگلادش کنونی به میانمار انجام شده است که با توجه به اینکه میانمار در زمان حاکمیت بریتانیا یکی از استان‌های هند بوده، این مهاجرت‌ها در آن زمان داخلی محسوب شده است. پس از استقلال میانمار در سال ۱۹۴۸ دولت مهاجرت‌های صورت گرفته را غیرقانونی خوانده و از پذیرش تعداد قابل توجهی از مردم روهینگا بعنوان شهروند میانمار سر باز زد. کمی بعد قانون شهروندی با تعریف قومیت‌های حائز شرایط برای دریافت تابعیت میانماری به تصویب رسید که روهینگیا را شامل نمی‌شد، هرچند پذیرفته شد که خانواده‌هایی که برای دو نسل در میانمار زندگی کرده‌اند بتوانند برای دریافت کارت شناسایی اقدام نمایند. در آن زمان تعداد قابل توجهی از مردم روهینگا کارت‌های شناسایی دریافت کرده و حتی شهروند شناخته شدند هر چند کودتای ۱۹۶۲ همه چیز را تغییر داد.

پس از کودتا، کارت‌های شناسایی مجدد توزیع شد که روهینگیایی‌ها کارت‌های شناسایی بعنوان افراد خارجی دریافت کردند که محدودیت‌هایی در درسترسی به آموزش و اشتغال و مشارکت سیاسی برای آن‌ها ایجاد کرد. در نهایت قانون تابعیت در سال ۱۹۸۲ تصویب شده و روهینگیایی‌ها را بعنوان افراد بی‌تابعیت مورد شناسایی قرار داد‌. در قانون اساسی جدید، سطوح مختلفی از شهروندی تعریف شد و مردم روهینگیا برای دریافت حداقل حقوق شهروندی می‌بایست با مدارکی ثابت می‌کردند که از قبل از سال ۱۹۴۸ در میانمار زندگی می‌کردند و به یکی از زبان‌های ملی میانمار نیز تسلط می‌داشتند که همچنین مدارکی یا موجود نبود و یا مورد قبول دولت واقع نشد. از دهه ۷۰ میلادی اختلافات و درگیری‌های متعددی در ایالت راخین میانمار، روهینگیاهایی زیادی را مجبور به مهاجرت اجباری از میانمار و درخواست پناهجویی در کشورهای همسایه همانند بنگلادش، مالزی، تایلند و سایر کشورهای آسیای جنوبی کرده است (دیدبان حقوق بشر و الجزیره).

درگیری و تنش در سال‌های گذشته همچنان ادامه داشته است. در سال ۲۰۱۳ دیدبان حقوق بشر میانمار را به ایجاد کمپینی برای نسل‌کشی روهینگیایی‌ها متهم کرد که توسط دولت این کشور انکار شد. از اکتبر ۲۰۱۶ نیز در پی کشته شدن ۹ مامور پلیس مرزی ، نیروها به مناطق مختلفی از ایالت راخین حمله کردند و به ایجاد ناامنی در روستاهای محل اقامت روهینگیا انجامید. در نوامبر ۲۰۱۶ برای اولین بار دولت میانمار بطور رسمی توسط سازمان ملل متحد به نسل کشی مردم مسلمان روهینگیا متهم شد.

عدم حمایت از یک میلیون مردم روهینگیا در میانمار و محکومیت تیعیض و خشونت‌ها علیه این مردم توسط آنگ سان سوچی مشاور دولت میانمار موجی از اعتراض‌ها علیه این برنده جایزه نوبل ایجاد کرده است. سوچی چند ماه پیش نیزپس از اتهام نسل‌کشی در میانمار آن را بسیار تند تعبیر کرده و نمایانگر واقعی اتفاقات داخل میانمار نمی‌دانست.

حق دادخواهی سازمان‌های مردم‌نهاد

سازمان‌های مردم نهاد حق دارند در موارد مصرح در قانون اعلام جرم نمایند. در روند قانون‌گذاری نوین، مطابق با اصلاحات صورت گرفته در قانون آیین دادرسی کیفری مورخ ۱۳۹۲، قانون‌گذار حق دادخواهی را برای سمن‌های داخلی محفوظ دانسته است. ماده ۶۶ قانون آیین دادرسی کیفری در این‌باره می‌گوید: «سازمان‌های مردم‌نهادی که اساسنامه آن‌ها درباره حمایت از اطفال و نوجوانان، زنان، اشخاص بیمار و ناتوان جسمی یا ذهنی، محیط‌زیست، منابع طبیعی، میراث فرهنگی، بهداشت عمومی و حمایت از حقوق شهروندی است، می‌توانند در زمینه‌های فوق اعلام جرم کنند و در تمام مراحل دادرسی شرکت نمایند.»

لازم به ذکر است تبصره ۳ این ماده، دایره شمول این ماده را محدود کرده است. بدین ترتیب تنها آن تعداد از سمن‌ها که نام آن‌ها در ابتدای هر سال توسط وزیر دادگستری با همکاری وزارت کشور تهیه و به تصویب رییس قوه قضاییه می‌رسد، حق تعقیب دعوای عمومی به نفع این دسته از افراد را دارا می‌باشند نه کلیه سازمان‌های مردم ‌نهاد ثبت شده.

همچنین در اصلاحات سال ۱۳۹۴ که تبصره‌ای به این ماده اضافه شد، اختیار عمل این سمن‌ها محدود گردید. بر این مبنا مطابق تبصره ۴ این ماده اصلاحیه مورخ ۱۳۹۴/۳/۲۳: «اجرای این ماده با رعایت اصل یکصد و شصت و پنج (۱۶۵) قانون اساسی است و در جرایم منافی عفت، سازمان‌های مردم‌نهاد موضوع این ماده می‌توانند با رعایت ماده ۱۰۲ این قانون و تبصره‌های آن تنها اعلام جرم نموده و دلایل خود را به مراجع قضایی ارائه دهند و حق شرکت در این جلسات را ندارند.»

با وجود انتقادهای فراوان مبنی بر تنگ شدن دایره اختیارات سمن‌ها، در شرایطی که پیش از آن سازمان‌های مردم‌نهاد حق دادخواهی نداشتند، اصل تصویب این ماده حق سمن‌ها بر تعقیب دعوای عمومی از ابتکارات قانون‌گذار بوده و گامی بزرگ در جهت احقاق حق این دسته از افراد آسیب‌دیده است.

بدین ترتیب انجمن حامی به عنوان یک سازمان مردم‌نهاد داخلی فعال در حوزه زنان و کودکان پناهنده، وظیفه خود می‌داند در راستای آرمان‌های حق‌طلبانه خود مطابق نص قانون آیین دادرسی کیفری، پیگیر اجرای عدالت باشد.

گزارش نشست تخصصی بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری منع بکارگیری کودکان در منازعات مسلحانه

میزگرد تخصصی با حضور صاحبنظران حقوق کودک از قوه قضاییه، مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک، کمیسیون حقوق بشر اسلامی، دانشگاه شهید بهشتی، اداره حقوق بشر وزارت امور خارجه، معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری و اصحاب رسانه در دفتر مرکزی انجمن حمایت حامی برگزار شد.

برای مطالعه خلاصه گزارش این میزگرد تخصصی روی لینک زیر کلیک نمایید:

بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری منع بکارگیری کودکان در منازعات مسلحانه – حامی

We are CHILD , Not Soldiers ما کودک هستیم، نه سرباز

روز دست قرمز یا روز جهانی مبارزه با استفاده از کودکان سرباز، هر سال مصادف با ۱۲ فوریه در بسیاری کشورهای جهان گرامی داشته می شود. این کمپین تلاش دارد تا با ترویج آگاهی توجه رهبران سیاسی جهان، افراد و گروه های مختلف به سرنوشت کودکان سرباز و کودکان آسیب دیده در مخاصمات مسلحانه که به نحوی درگیری جنگ هستند، جلب کند. کودکانی که مجبور هستند به جای بازی و کودکی نقش سرباز را در جنگ ها و مخاصمات مسلحانه بازی کنند و اسلحه های واقعی در دست بگیرند…

 این روز یادآور ضرورت حمایت از دستهای کوچکیست که به رنگ سرخ خون آغشته می شوند…

انجمن حامی نیز که اجرای کامل پیمان نامه حقوق کودک را به عنوان یکی از اهداف مهم خود دنبال می کند، پیش از این با برگزاری یک نشست تخصصی درباره موضوع بکارگیری کودکان در مخاصمات مسلحانه، نقش خود را در جلب توجه افکار عمومی به این موضوع ایفا نموده است.

گزارش این جلسه را می توانید در ذیل بخوانید :

برگزاری میزگرد تخصصی «بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری منع بکارگیری کودکان در منازعات مسلحانه» در انجمن حامی

هر کجا که هستید، می توانید تغییر کوچکی ایجاد کنید!

هر ساله روز ۱۰ دسامبر مصادف با ۲۰ آذر «روز جهانی حقوق بشر» است. این روز گرامیداشت روزی است که مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر را تصویب کرد. شعار امسال روز جهانی حقوق بشر «ایستادگی برای حقوق یک فرد» است. احترام و دفاع از حقوق حداقلی یک فرد دارای ناتوانی، فرد پناهنده و مهاجر، یک زن، یک کودک، یک فرد بومی، یک فرد عضو گروه های اقلیت یا هر فرد دیگری که در معرض خطر تبعیض و خشونت قرار دارد.

« ما، مردم» هر کجا که هستیم، در مدرسه، در خیابان، در محل کار، در وسایل حمل و نقل عمومی، در محل رأی گیری یا در عرصه رسانه های جمعی، باید با تأکید بر اشتراکات انسانی خود یک تغییر واقعی و هرچند کوچک ایجاد کنیم.

اکنون زمانی است که «ما، مردم» باید در کنار هم برای انسانیت و حقوق بشر همه افراد بایستیم.

هشدار سازمان ملل متحد در ارتباط با نسل کشی مسلمانان میانمار

مشاور ویژه سازمان ملل متحد در پیشگیری از نسل کشی روز ۳۰ نوامبر سال ۲۰۱۶ نسبت به وضعیت مسلمانان و ساکنان منطقه راخین در میانمار هشدار داد. آقای آداما دینگ اظهار کرد: مسلمانان میانمار هدف پاکسازی قومیتی گسترده و نسل کشی در میانمار بوده اند، این جرم در حالی ارتکاب یافته است که جهان با سکوت در حال نظاره است.


خشونت های گسترده نسبت به اقلیت مسلمان و به ویژه مسلمانان قوم روهینگیا که اغلب ساکن در منطقه راخین در جنوب میانمار ساکن هستند در سال های اخیر شدت گرفته است. دولت میانمار با تصویب یک قانون از سال ۱۹۸۲ مسلمانان روهینگیا را از حقوق شهروندی و تابعیت محروم کرده است. بدرفتاری و آزار از سوی بودائیان افراطی، اعدام های بدون محاکمه، سوزاندن خانه های روستاییان روهینگیا و اماکن مذهبی، شکنجه و تجاوز جنسی از سوی نیروهای نظامی میانمار از جمله ستم هایی است که به این اقلیت قومی – مذهبی وارد شده است.

rohingya

این آزارها باعث شده تا بسیاری از مردم روهینگیا مجبور به فرار و کوچ اجباری به کشورهای همسایه از جمله بنگلادش، مالزی و اندونزی شده اند؛ و بیش از ۱۴۰ هزار نفر از آنها پس از آتش زدن روستاهای این منطقه توسط افراطیان از سال ۲۰۱۲ در کمپ های موقت پناهندگان که از وضعیت نامناسبی برخوردار هستند، ساکن هستند. وضعیت مردم در این کمپ ها به گونه ایست که مسئول عملیات دفتر هماهنگی امور انسانی سازمان ملل پس از بازدید از اردوگاه ها در ماه های آغازین سال ۲۰۱۶ وضعیت ساکنان به ویژه کودکان را اسفناک توصیف کرد. جان گینگ اعلام کرد بسیاری از مسلمانان روهینگیا به دلیل مذهب خود از خدمات مراکز پزشکی و درمانی محروم هستند و جان خود را از دست می دهند.

از ابتدای سال ۲۰۱۶ بسیاری مقامات سازمان ملل متحد و همچنین سازمان بین المللی نسبت به وضعیت ناگوار مردم ستم دیده مسلمان در راخین میانمار هشدار داده اند. در ماه جولای یانگ هی لی، نماینده ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در میانمار، از دولت این کشور خواست تا درباره حملات اخیر به مسلمانان و اماکن مذهبی مسلمانان تحقیق کند. وی پس از بازدید حضوری از مناطقی از کشور میانمار ابراز نگرانی کرد اقدامات دولت میانمار به افزایش تفرقه، خشونت، نفرت و تبعضیات قومی – مذهبی از سوی مردم میانمار شده است.

پارلمان اروپا نیز از وضعیت ناگوار مسلمانان در میانمار ابراز نگرانی کرد و با تصویب قطعنامه درباره میانمار با توجه به وضعیت قوم روهینگیا در تاریخ ۵ جولای ۲۰۱۶ خواهان دسترسی آزاد فعالان حقوق بشردوستانه، سازمان ملل، سازمان‌های حامی حقوق بشر بین المللی، خبرنگاران و دیگر ناظران بین المللی به ایالت راخین (میانمار) شد. در این قطعنامه همچنین به موضوع بی تابعیتی بیش از یک میلیون و سیصد هزار نفر از مسلمانان میانماری از سال ۱۹۸۲ اشاره شده است که کشورهای همسایه نیز پذیرای آنها نیستند. پارلمان اروپا خواستار اقدام کشورهای منطقه و جهان برای کمک فوری به این اقلیت به شدت آسیب پذیر شده است.

arakan-emergency

خشونت های شدید علیه مسلمانان روهینگیا پس از اکتبر سال جاری (۲۰۱۶) با اتهام حمله به ایستگاه بازرسی و کشته شدن چند نیروی پلیس از سوی دولت میانمار به مردم روهینگیا شدت گرفت، و زمینه هجوم گسترده نیروهای نظامی به مناطق روستایی ایالت راخین و اعمال کنترل و خشونت شدید را ایجاد کرد. بنا بر اعلام سازمان ملل، از زمان آغاز عملیات نیروهای دولتی حدود ۳۰ هزار غیرنظامی در این منطقه آواره شده‌اند. در این میان برنامه جهانی  غذا اعلام کرد که ارتش میانمار از ارائه کمک های غذایی روزانه این سازمان به بیش از ۸۰ هزار نفر از مناطق فقیرنشین ایالت راخین که این کمک ها را دریافت می کردند، در ماه اخیر خودداری کرده است.

مشاور ویژه سازمان ملل در پیشگیری از نسل کشی در واکنش به این موضوع اعلام کرد: در صورتیکه گزارش های مبتنی بر اعمال فشار نظامی، شکنجه و اعدام و کشتار مردم روهینگیا صحیح باشد، هزاران نفر در معرض خطر هستند و این وضعیت باید وضعیت اضطراری تلقی گردد و همه مرتکبان این جرایم توسط سازمان های بین المللی و تحت حقوق بین الملل محاکمه شوند، همچنین دولت میانمار باید جلوی ادامه این روند را به صورت جدی و ضروری بگیرد و راه حل پایدار و متناسب با استانداردهای جهانی حقوق بشری برای اقلیت قومی – مذهبی مسلمانان روهینگیا پیدا کند. آقای دینگ همچنین خطاب به دولت بنگلادش هشدار داد که مرزهای خود را به روی پناهندگانی که از اوضاع کنونی میانمار می گریزند، نبندد. «بستن مرزها، بازگرداندن اجباری پناهندگان و عدم ارائه حمایت های ضروری این گروه را در معرض خطرات و خشونت های بیشتر و در بدترین حالت در معرض جنایات علیه بشریت قرار خواهد داد.» او وضعیت کنونی را نسل کشی و پاکسازی قومی توصیف کرد.

d8f45df1cb3c4a44b548cc1ac94823da_8

این در حالیست که چند ماه پیش از این، دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز اعلام کرده بود الگوی نقض حقوق بشر علیه قوم روهینگیا که ناشی از حملات گسترده و سیستماتیک علیه آنان است، در صورت اثبات در دادگاه، ممکن است جنایت علیه بشریت به شمار آید.

دیده‌بان حقوق بشر اوایل ماه نوامبر اعلام کرد بررسی‌های این نهاد حاکی از آن است که نظامیان میانمار درمجموع ۱۲۵۰ خانه مسلمانان روهینگیا را در ایالت راخین ویران کرده‌اند. همچنین با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای، ۸۲۰ خانۀ دیگر را که ظرف روزهای بیستم تا بیست و هشتم آبان در پنج روستا نابود شده‌اند، شناسایی کرده است. در این زمان بیش از ۱۰۰ غیرنظامی میانماری کشته شده و بسیاری از زنان میانماری در معرض تجاوز های سیستماتیک قرار گرفته اند.

گفتنی است، دولت میانمار از ورود خبرنگاران بین المللی، نهادها و فعالان حقوق بشری به ایالت راخین جلوگیری می کند. و خانم آنگ سان سو چی برنده جایزه صلح نوبل ۱۹۹۱ و رئیس حزب ملی دموکراسی میانمار که از سال ۲۰۱۱ از حصر خانگی آزاد شد، در مقابل اعمال این خشونت های نسبت به مردم روهینگیا در کشور خود، سکوت کرده است؛ این امر انتقادات زیادی را نسبت به او که به عنوان فعال حقوق بشر و دموکراسی شناخته می شود، برانگیخته است.

rohingya-camp-sittwe-820

تنظیم و ترجمه: سعیده مختارزاده

دادگاه بین المللی لاهه: اسناد نشان می دهد که آمریکا در افغانستان مرتکب جنایت جنگی شده است

دادستان دیوان بین المللی کیفری در لاهه بامداد سه شنبه ۲۵ آبان ۹۵ در گزارشی اعلام کرد که اسنادی در دست است که نشان می دهد که نیروهای آمریکایی و سازمان جاسوسی آمریکا در جنگ افغانستان مرتکب جنایت جنگی شدند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه از شهر لاهه ،«فاتو بن سودا» دادستان دیوان کیفری بین المللی افزود: بر اساس اسناد و تحقیقات اولیه، نیروهای آمریکایی و سازمان جاسوسی این کشور بین سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ به صورت غیر انسانی به شکنجه و آزار و اذیت زندانیان پرداخته اند.

دادستان دیوان کیفری بین المللی گفت: اطلاعاتی در دست است که نشان می دهد نیروهای آمریکایی و ماموران سازمان جاسوسی این کشور به هنگام بازجویی از زندانیان به اقداماتی متوسل شدند که از موارد جنایت جنگی است.

پیشتر نشریه آمریکایی «فارن پالیسی» از آغاز تحقیقات دیوان بین‌المللی کیفری درباره جنایت‌های جنگی آمریکا در افغانستان، خبر داده بود.

این نخستین بار است که یک دادگاه بین المللی درباره جنایت های جنگی نیروهای آمریکایی در افغانستان را تحقیق می کند.

دیوان بین المللی کیفری، دادگاهی بین المللی است که برای رسیدگی به جرایم نسل کشی، جنایت علیه بشریت، جنایت جنگی و… تشکیل شده و مقر آن در لاهه هلند است.

منبع: ایرنا

نشست تخصصی با موضوع «وضعیت افغانستانی در دیوان کیفری بین المللی»ء

انجمن حامی برگزاری می کند:

نشست تخصصی با موضوع

« وضعیت افغانستان در دیوان کیفری بین المللی : فرصتی برای عدالتخواهی قربانیان جنگ »

با سخنرانی : آقای محمدهادی ذاکرحسین

پژوهشگر دکترای حقوق کیفری بین المللی در دانشگاه تیلبرگ هلند؛ کارآموز دیوان کیفری بین المللی لاهه 

دوشنبه ۱۷ آبان ۹۵  از ساعت ۱۵:۳۰ الی ۱۷:۳۰

کریمخان، خیابان نجات الهی(ویلا)، خیابان سپند شرقی، پلاک ۲۳، طبقه اول، واحد

۳

انجمن مقدم پژوهشگران و تمامی علاقه مندان را گرامی میدارد

مدیر کل اداره اتباع و امور مهاجرین ایران: سیاست نظام ایران حفظ کرامت مهاجرین است

احمد محمدی فر مدیر کل اتباع و امور مهاجرین وزارت کشور ایران با بیان اینکه سیاست نظام ایران بر حفظ کرامت، احترام به مهاجرین استوار است، گفت: علی رغم خدمات ایران به مهاجرین دشمنان منتظرند با فضاسازی یک حرکت کوچک را بزرگ کنند.

به گزارش خبرنگار سایت افغانستان خبرگزاری فارس، «احمد محمدی فر»، مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران با حضور در برنامه تلوزیونی وطن‌دار با ارائه آماری از وضعیت حضور مهاجران افغانستانی گفت: تاکنون حدود ۸۵۰ هزار نفر مهاجر افغانستانی در قالب کارت آمایش در ایران ساماندهی شدند و حدود۴۵۰ هزار نفر در قالب گذرنامه‌های خانواری ساماندهی حضور دارند.

وی افزود: چیزی در حدود ۵۰ هزار نفر هم بعنوان مهاجران دارای اقامت براساس گذرنامه‌های مجردی حضور دارند، این آمار کلی از مهاجرین افغانستانی است که به صورت قانونی در ایران  حضور دارند.

یک و نیم میلیون مهاجر افغانستانی غیرمجاز در ایران 

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران در ادامه به مهاجرانی که به صورت غیر قانونی در کشور ایران حضور دارند، اشاره کرد و گفت: برآوردهایی که داریم مابین یک تا یک و نیم میلیون نفر از مهاجران افغانستانی بصورت غیرمجاز وارد ایران شده‌اند و بصورت غیرمجاز در اینجا زندگی می کنند، این  آمار کلی است که ما از جمعیت مهاجران داریم و در قالب این شاخص ها می توانیم بیان کنیم.

علت شرایط اقامتی موقت برای اتباع افغانستان

وی در تشریح اینکه سیاست کلی دولت در برخورد با مهاجران افغانستانی و اینکه چرا باید مهاجران افغانستانی بعد از ۳۰ سال هنوز شرایط اقامتی موقتی داشته باشند و این اقامت دائمی نشده است، خاطرنشان کرد: شرایط افغانستان شرایط ویژه ای است، این کشور مورد ستم و تعدی قدرت‌های خارجی واقع شده و سالهای طولانی و در حدود ۴دهه است که کشور و ملت افغانستان با یک وضعیت ستم و جور کشورهای خارج از منطقه و فرا منطقه ای مواجه هستند.

محمدی فر افزود: ما با چنین سرنوشتی برای این مردم مواجه هستیم و در حقیقت این خاص بودن شرایط از گذشته تا اکنون ادامه دارد. بحث‌هایی مثل تروریسم،جنگ  جدی است و کشور افغانستان طی این سال‌ها با این‌ها مواجه بوده است.

اهمیت افغانستان به عنوان کشور مسلمان و  همسایه 

وی افزود: این کشور برای جمهوری اسلامی ایران همواره به عنوان یک کشور مسلمان و یک کشور همسایه مورد اهمیت است و با یک دیدگاه و نگاه ویژه ای به این کشور نگریسته شده است.

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ادامه داد: ۳۰ سال است که به خاطر این مسائل مهاجران افغانستانی در ایران حضور دارند و تا جایی که توانستیم و در قالب شرایط مختلف از ایشان پذیرایی شده است.

شرایط ایران، تحریم اقتصادی شدید و حضور مهاجرین

وی افزود: آن هم در شرایطی که خود مهاجران هم می‌دانند که ایران در این سالها شاهد یک جنگ طولانی، یک تحریم اقتصادی شدید، حملات تروریسم و ناامنی های مرزی  بود و مجموعه‌ای از مسائل و مشکلات عظیم را خودش تحمل کرده است. با این حال تا جایی که توانستیم این موضوع باعث نشده که ما این جمعیت از یک کشور برادر را به صورت کلی برانیم.

محمدی فر با بیان اینکه هم نگاه حضرت امام خمینی (ره) به مهاجران افغانستانی یک نگاه ویژه و پدرانه بوده و هم نگاه مقام معظم رهبری گفت: رهبری معظم انقلاب بارها تاکید فرمودند که کشور افغانستان به عنوان یک کشور مسلمان و یک کشور مورد علاقه به سرنوشت آن، برای ما مهم است.

استراتژی دولت ایران در آبادانی کشور افغانستان

وی افزود: بنابراین استراتژی کلی دولت ایران این است که این جمعیت را آماده، مقتدر و باسواد کند، پایدار نگه دارد تا روزی برگردند و کشور خودشان را آباد کنند و افغانستانی آباد و سربلند داشته باشیم.

محمدی فر با بیان اینکه برای دوره‌ای ما با موجی از بازگشت داوطلبانه میان مهاجرینی که به صورت غیر قانونی حضور دارند، مواجه بودیم، درباره چرایی عدم اعطای تابعیت به مهاجرانی که نزدیک به ۳ دهه است در ایران حضور دارند، گفت: اعطای تابعیت در ایران شرایط پیچیده ‌ای ندارد.

وی افزود: طبق قوانینی که درباره تابعیت در  ایران تبیین شده و اکنون جاری است، افرادی که تمایل دارند، تقاضای تابعیت می‌کنند و یک سیر و فرایندی برابر همان قوانین طی می‌کنند بعد از طی این قوانین و تشکیل پرونده های تابعیت، این پرونده‌ها به وزارت امور خارجه ارسال می شود.

قوانین کمیسیون اعطای تابعیت به اتباع خارجی 

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران با اشاره به کمیسیون اعطای تابعیت به اتباع خارجی وزارت امور خارجه ایران گفت: این کمیسیون به عنوان مرجع صدور و تشخیص و ارزیاب برای اعطای تابعیت، روی این پرونده‌ها تصمیم‌گیری می‌کند.

وی درباره اینکه آیا آماری در دست دارد که به چه افرادی تاکنون تابعیت ایرانی داده شده است و چرا در تمام این سال‌ها تابعیتی داده نشده است و شرایط به صورت اقامت موقت مرتب تمدید می‌شود، گفت: چون این مسأله در حوزه ی وظایف وزارت امور خارجه است، آمار دقیق آن در اختیار این وزارتخانه است.

محمدی‌فر افزود: بحث‌های کمیسیون تابعیت یا بحث‌هایی که در وزارت خارجه است قطعا برابر فرآیند تعریف شده وزارت خارجه ایران پیش می‌رود که قطعا همکاران بنده در وزارت خارجه در این رابطه خیلی بهتر می‌توانند توجیهات لازم را بیان کنند ولی درباره آن بخشی که مربوط به وزارت کشور ایران است ما بصورت مرتب به وظایف خود عمل کردیم.

وزارت خارجه ایران تصمیم‌گیر در موضوع اعطای تابعیت 

محمدی‌فر با بیان اینکه بخشی از فرآیند تشکیل پرونده برای اعطای تابعیت در استانداری‌ها و وزارت کشور انجام می شود، گفت: ما بصورت مرتب بحث‌هایی که در قانون آمده را اجرا می‌کنیم تا شرایط برای بررسی نهایی در کمیسیون اعطای تابعیت وزارت امور خارجه ایران مهیا شود.

وی افزود: مسائلی مانند امتحانی که در قانون آمده تا ایران را بشناسند، بحث سوگند یادکردن و وفاداربودن به قوانین نظام ایران که در قانون آمده طبق قانون و به صورت مرتب با حضور نمایندگانی از وزارت دادگستری، از قوه قضاییه، از وزارت آموزش و پرورش  که باید در حوزه امتحان باشند و در این مجالس شرکت کنند، اجرا می‌شود، پرونده‌ها تشکیل می‌شود و این پرونده‌ها به وزارت خارجه ارسال می‌شود که فرایند بعدی را طی کنند.

تابعیت، اصلی که تابع قوانین بین المللی است

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران ادامه داد: تابعیت، اصلی است که تابع قوانین بین المللی است و موضوعی است که تابع مقررات و روابط بین‌الملل است و حساسیت های ویژه  خودش را دارد و در تمام دنیا همینطور است، اینگونه نیست که در یک فرایند خیلی ساده و طبیعی این فرایند طی بشود، موضوعات متعددی مثل پیمان هایی که با دولت های متفاوت وجود دارد شرایط اعطای تابعیت را حساس تر می کند.

موضوع اعطای تابعیت به فرزندان خارجیِ مادر ایرانی

وی در بخش دیگری از موضوع تابعیت به موضوع اعطای تابعیت به فرزندان خارجیِ مادر ایرانی اشاره کرد و خاطرنشان ساخت: در بحث مادر ایرانی ها بنا به ماده واحده‌ای که در قانون تابعیت ایجاد شده، بنا بر این هست که اولاً باید فرزندی باشد که پدرش تابعیت افغانستان را دارد بعد هم درباره اینکه باید به سن ۱۸برسد تا به او تابعیت داده شود، این است که فرزند خودش تصمیم بگیرد که تابعیت کجا را داشته باشد؟

وی افزود: قانون گذار در حقیقت در این امر تاکید داشته و این نگرانی را داشته که شایداین فرزند که به سن۱۸ سالگی رسید اصولاً تابعیت کشور افغانستان را ترجیح بدهد تا تابعیت ایران.

در کشور  ایران ۲ تابعیتی ممنوع است

محمدی‌فر درباره اعطای تابعیت مضاعف گفت: در کشور ایران ۲ تابعیتی ممنوع است تابعیت مضاعف برای ما وجود ندارد. آن افرادی که تایعیت دوم دارند، کسانی هستند که تابعیت اول ایرانی داشتند و بعد کشور دیگری که ملاحظه‌ای برای اعطای تابعیت نداشته به آن‌ها تابعیت خود را اعطا کرده است.

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران  در پاسخ به این ابهام که آیا تا ۱۸ سالگی محدودیتی برای این فرنزدان برای استفاده از امکانات پیش نمی‌آید، گفت: برای کسانیکه فرزند مادر ایرانی بوده و سن آن‌ها زیر ۱۸سال است و اقامت قانونی دارند، شرایط برابر با فرزندان ایرانی است و می‌توانند مثل هر فرد ایرانی از تمام امکانات برخوردار باشد.

هیچ هزینه‌ای بابت تحصیل از اتباع نباید گرفته شود

 محمدی فر دررابطه با تحصیل دانش آموزان اتباع خارجی و دریافت غیرقانونی شهریه گفت: در رابطه با هزین‌ های تحصیلی، مصوبه ی هیات وزیران برای همین سال تحصیلی که پیش رو داریم به این صورت است که هیچ هزینه ای بابت تحصیل از هیچ فردی اعم از مادر ایرانی و غیر از آن نباید گرفته شود.

وی در پاسخ به تخلفی که در استان کرمان صورت گرفته بود، گفت: در استان کرمان در رابطه با یکی از قسمت‌ها ناهماهنگی ایجاد شده بود. در برخی مدارس  یکسری هزینه‌های فوق برنامه ها پیرامون بحث‌های اولیای مدارس گرفته می‌شود که این‌ها در چارچوب  آن برنامه که از هر دانش آموز ایرانی هم برای این امور هزینه گرفته می‌شود، تعریف شده بود که باز هم به آن‌ها تذکر داده شد.

هیچ مدرسه‌ای بابت تحصیل هزینه‌ای نخواهد گرفت

محمدی فر افزود: تا برای این دوستان یک فرآیند معمولی تر و طبیعی تری را انجام دهند. بنده تاکید می‌کنم که هیچ مدرسه ای بابت تحصیل و بابت شهریه هیچ هزینه ای قطعاً نخواهد گرفت و مواردی که تا به الان پیش آمده سوتفاهم بوده است و قطع به یقین بحث هزینه شهریه نبوده و آموزش و پرورش قطعاً با حساسیت این موضوع را دنبال می‌کند.

وی در رابطه با اینکه اگر موارد دیگری از تخلف بود و این بار رسانه‌ای نشد، خانواده‌ها چطور می‌توانند پیگیری کنند، گفت: خانواده‌های مهاجران می توانند برای شکایت از دریافت شهریه به اداره آموزش و پرورش استان و اداره اتباع استان مراجعه کنند.

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران با اشاره به دستور رهبر معظم انقلاب مبنی بر تحصیل دانش آموزان مهاجر افغانستانی ولو آنانی که به صورت غیر قانونی در کشور حضور دارند، گفت: بعد از دستور ایشان، در سال گذشته ۴۸۰ هزار نفر از مهاجران قانونی و غیر قانونی در مدارس ثثبت نام شدند و امسال ۵۲ هزار نفر از فرزندان اتباع افغانستانی که بصورت غیرمجاز وارد کشور ایران شدند هم ثبت نام شدند و در حال تحصیل هستند.

نگرانی خانواده‌هایی که غیرقانونی در ایران حضور دارند

وی در پاسخ به نگرانی برخی خانواده‌هایی که به صورت غیر قانونی در کشور  ایران حضور دارند، در هنگام ثبت نام و احتمال رد مرز گفت: در زمان تحصیل فرزندان با خانواده‌های بی‌مدرک هیچگونه برخوردی نخواهد شد و مادامی که فرزند مشغول به تحصیل است، رد مرز نمی‌شوند.

محمدی فر گفت: فرزندان در تمام مقاطع تحصیلی تعیین سطح تحصیلات می شوند و مانند بقیه دانش آموزان سر کلاس می روند و از امکانات آموزشی برخوردار می‌شوند و تأکید می‌کنم که مادر و پدرشان به علت نداشتن مدرک  رد مرز نمی شوند.

سیاست نظام ایران حفظ کرامت مهاجران است

محمدی فر در ادامه خاطرنشان کرد: اگر برخوردهایی با این خانواده‌ها صورت گرفته در میان این جمعیت یک و نیم میلیون نفری که بصورت مجاز حضور دارند و یک و نیم میلیون نفری که به صورت غیرمجاز حضور دارند و بعضاً مورد برد رسانه‌ای قرار می گیرند، استثنا است و عزم ما بر این است که این برخوردها در همین مقدار هم صورت نگیرد.

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران ادامه داد: علی رغم همه خدماتی که ایران ارائه می‌دهد از آنجایی که دشمنان منتظرند فضاسازی کنند یک حرکت کوچک را بزرگ می‌کنند در حالیکه سیاست نظام ایران  حفظ کرامت مهاجرین و پناهندگان است و حتی غیرمجازها که وقتی دستگیر می شوند و به اردوگاه برده می‌شود.

سیاست نظام ایران بر حفظ کرامت، احترام به مهاجرین

وی گفت: در نهایت احترام باید با آن‌ها رفتار شود تا زمانیکه شخص از مرز خارج می شود از لحاظ غذایی و بهداشتی تحت کنترل هستند که یک وقت آسیبی وارد نشود. اگر در مقطعی که در حال اخراج است نیاز به درمان پزشکی دارند، قطعا فرآند رد مرز قطع خواهد شد و تحت درمان پزشکی قرار خواهندگرفت و اگر در جایی کسی بخواهد غیر از این رفتار کند قطعاً نظام با فرد خاطی برخورد خواهد کرد.

محمدی فر گفت: سیاست نظام ایران بر حفظ کرامت، احترام، ارزش گذاری و ارزش‌های اسلامی است و همین اصول به ما می گوید که باید اینطور برخورد کنیم.

شرط تأهل دانشجویان برای دریافت گواهینامه وجود ندارد

محمدی فر در ادامه در خصوص بحث گواهینامه و لزوم دارا بودن گذرنامه برای دریافت گواهینامه گفت: مهاجران از همه خدمات برخوردار هستند و این خدمات بیشتر هم می‌شود اما صرفاً آن بحث گواهینامه  یک مقدار باعث سوءتفاهم شده که نیازمند تغییر وضعیت از کارت اقامت به اقامت گذرنامه ای است. هر چند تغییر وضعیت برای مهاجران اجباری نیست اما کسی که تغییر وضعیت می دهد علاوه بر اقامت از خدمات بیشتری برخوردار می‌شود که یکی از آن‌ها گواهینامه است.

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران به اختلاف جزئی میان نیروی انتظامی و وزارت کشور در خصوص بحث گواهینامه براساس کارت یا گذرنامه اشاره کرد و گفت: نیروی انتظامی برای اعطای گواهینامه نیاز دارد که با قوانین بین‌المللی پیش برود و چنانچه به سبب حادثه ای نیازمند پیگیری های حقوقی بود باید براساس اطعات هویتی که در اختیار دارد، به سراغ افراد برود.

فرآیندهای قانونی در بحث اقامت براساس گذرنامه

تسنیم به نقل از وی نوشت: برای این منظور اگر یکسری فرایندهای قانونی در بحث اقامت براساس گذرنامه را طی کنند، متقاضیان می‌توانند با ثبت اطلاعات در سامانه پلیس از دریافت گواهینامه برخوردار شوند.

وی تأکید کرد: نیروی انتظامی تمایل دارد در چارچوب کارکردهای خودش مهاجران را سازماندهی کند و بر این اساس برای اعطای گواهینامه همکاری خواهد کرد و در این زمینه میان وزارت کشور ایران  با نیروی انتظامی هماهنگی کامل به وجود آمده است.

محمدی فر گفت: نیروی انتظامی یک بانک هویتی از این افراد دارد این بانک هویت خدمات متفاوتی برای ارائه از جمله گواهینامه دارد و هنگامی که افراد را در چارچوب فرآیند قانونی و ضوابط و مقرراتی که تعریف شده ثبت اطلاعات شوند، از این خدمات بهره‌مند می‌شوند.

توافق با عراق برای حضور مهاجران در راهپیمایی اربعین

محمدی فر در رابطه با چرایی وجود شرط تأهل برای دانشجویان برای دریافت گواهینامه تأکید کرد که دیگر چنین شرطی وجود ندارد و از آنجایی که اقامت دانشجویان به صورت پاسپورتی است می توانند برای طی مراحل دریافت گواهینامه اقدام کنند.

وی افزود: دانشجوها با ویزای دانشجویی که مورد قبول وزارت علوم، تحقیقات وفناوری ایران است و می‌توانند بنابر آن ضوابط هم تحصیل کنند، هم اقامت داشته باشند، قطع یقین با ضابطه‌اش می توانند گواهینامه دریافت کنند لیکن من چیزی درباره شرط تأهل نشنیدم و اگر اشکالی هست برطرف شده و دوستان می توانند به نیروی انتظامی یا استانداری منطقه مراجعه کنند.

نگرانی مهاجران از وضعیت اقامت پاسپورتی شدن 

وی با اشاره به یک نگرانی میان مهاجران که در صورت پاسپورتی شدن نگران وضعیت اقامتی خود و عدم تمدید آن هستند، با بیان اینکه هیچ تغییری در شرایط اقامتی افراد ایجاد نخواهد شد، گفت: درباره افرادی که به صورت غیر قانونی هم حضور دارند، توصیه ما این است که برای حضور قانونی اقدام کنند.

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران در ادامه بحث‌های مطروح در برنامه این هفته وطندار به موضوع مشکلات اعزام مهاجران به سفر عتبات عالیات در ایام زیارت اربعین اشاره کرد و گفت: در سالهای گذشته دارندگان کارت آمایش امکان حضور در مراسم اربعین برایشان فراهم نبود اما امسال در بحث اربعین هماهنگی هاو ساز و کارهای بین دستگاهی و برون دستگاهی شده و تلاش شده است که امکان رفتن دارندگان کارت آمایش به عراق فراهم شود.

آمار رد مرز روزانه و ورود قاچاقی به داخل کشور ایران

محمدی فر در رابطه با این موضوع که با توجه به آمار رد مرز روزانه و ورود قاچاقی به داخل کشور ایران که به نوعی یک کار یا سیاست پر هزینه باطل تصور می‌شود و مواجهه با مهاجران نیازمند سیاست دیگری است و باید در این باره بازنگری صورت گیرد تا این افراد به حضور قانونی در کشور تمایل پیدا کنند، گفت: اگر نظام ایران بخواهد بر اساس مُرّ قانون برخورد کند، مهاجران نباید رد مرز شوند و باید کسانی که به صورت غیرقانونی وارد می‌شوند را بین یک تا سه سال در زندان برابر قانون نگهداری کند.

وی افزود: حتی قانون افغانستان برای این موضوع شش سال زندانی در نظر گرفته است یعنی اگر کسی بطور غیرمجاز وارد خاک افغانستان بشود شش سال باید در زندان باشد.

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور  ایران  گفت: کسی اگر بطور غیرقانونی وارد کشور  ایران بشود بین یک تا سه سال زندانی دارد بنابراین اگر برخوردهایی که دارد انجام می‌شود را مقایسه کنیم با قانونی که داریم، سعی کردیم این فرایند را به نحو دیگری اجرا کنیم تا شرایط سخت‌تر از این نشود.

ثبت سند و استملاک اتباع خارجی در ایران

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور  ایران درباره پرسشی در خصوص ثبت سند و استملاک اتباع خارجی گفت: قانون در این بخش یک چارچوب و ضوابطی را تعریف کرده که یک فرد خارجی در چه چارچوبی می تواند مالکیت داشته باشدو گفته شده که برای او در چه جاهایی، قانون محدودیت ایجاد کرده است و ما طبق آنچه در قانون آمده عمل خواهیم کرد.

وی افزود: افراد می‌توانند با مراجعه به دفاتر اسناد ما اگر در چارچوب قوانین باشد، اموال خود مثلاً اتومبیل را می‌توانند به نام بزنند اما در خصوص  زمین استثنایی هست که طبق قانون بین‌المللی اگر زمینی به نام فردی در اینجا ثبت شود معادل آن باید در کشور وی زمینی در اختیار ایران قرار گیرد.

محمدی فر گفت: محدودیت به این دلیل است که البته این موضوع هم در بعضی نقاط ایران مثلاً برای افرادی که بالاتر از یک عددی در کشور ایران  سرمایه‌گذاری اقتصادی می‌کنند استثناء قائل شده و امتیازی برای ایشان در نظر گرفته است و می‌توانند زمینی مثلاً در مشهد بنام خود ثبت کنند.

تردد آزادانه مهاجرین افغانستان بین ایران و افغانستان

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران وعده کرد که طبق صحبت های صورت گرفته در آینده نزدیک شرایطی فراهم خواهد شد که مهاجران افغانستانی ها دارای کارت آمایش این امکان را داشته باشند که بتوانند آزادانه میان ایران و افغانستان تردد کنند تا بتوانند شرایط ابتدایی زندگی در این کشور را برای خود و خانواده‌هایشان فراهم آورند و همچنین ارتباطی با بستگان خود ایجاد کنند.

وی خاطرنشان ساخت: طبق قوانین بین‌المللی در صورت بازگشت یک مهاجر به وطن خود، کارت پناهندگی وی باطل خواهد شد اما رایزنی‌ها میان ایران و افغانستان در حال شکل دادن به یک توافق است که برنامه ریزی صورت گیرد تا امکان رفت و آمد آسان شود و کارت‌هایشان لغو نشود.

در بحث دفاتر کفالت حق با مهاجران است

محمدی فر تأکید کرد که در بحث دفاتر کفالت حق با مهاجران است و قرار بر این است که هر منطقه ای دفتر خودش را داشته باشد و همین امسال این مشکل حل خواهد شد. همچنین در خصوص بحث فرزندان بدون کارت آمایش، امسال تمهیدی در نظر گرفته شده است که این بچه ها و خانواده‌ها می‌توانند صاحب کارت شوند. اگر پدر یا مادری کارت آمایش دارند برای فرزندان شان اقدام کنند.

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران بر وجود بد رفتاری در مواجهه با مهاجران از جانب برخی افراد صحه گذاشت و گفت: بله ممکن است چنین مواردی باشد و من این موضوع را رد نمی کنم ولی اینکه بگوییم عمومیت دارد، قطعا اینگونه نیست.

وی افزود: هر چند که همین موارد هم نباید باشد و اینکه عزم سیستم در برخورد با این مسائل جدی است. اگر انتقادی بود منتقل شود، برخورد می‌کنیم.

مسیر حمایت‌ برای ساخت و آبادانی افغانستان 

محمدی فر با بیان اینکه بحث تحصیل دانش آموزی ولو غیر قانونی‌ها که گفته شد تا پایان تحصیل منعی برای بودن درون ایران درباره شان وجود ندارد با تحصیلات دانشگاهی تفاوت دارد، گفت: تحصیل ابتدایی حق هر انسانی هست و متعاقبا در تحصیلات سطح بالا شرایط فرق می‌کند و اساساً دانشجویان در مقاطع بالاتر درس می‌خوانند تا بتوانند خدمتی به کشور خود بکنند.

وی افزود: بنای ما هم این است که در این مسیر حمایت‌هایی شکل دهیم تا افغانستان ساخته شود به همین دلیل تلاش بر این است که درباره نوع انتقال این عزیزان به افغانستان اقداماتی برای تسهیل امور صورت گیرد.

هزینه‌های ایران برای تحصیل مهاجران

مدیر کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران در انتهای بحث‌های خود به موضوع هزینه‌های تقبل کرده ایران برای تحصیل مهاجران اشاره کرد و گفت: این را عرض کنم که در بخش دانش آموزی سرانه هر دانش آموز چه ایرانی چه افغانستانی به صورت برابر و حدود ۲ میلیون تومان در نظر گرفته شده است که حدود۶۰۰دلار می شود.

وی افزود: در سال جاری حدود۴۳۰هزار دانش آموز مشغول به تحصیل هستند که هزینه آن چیزی حدود ۲۵۰ میلیون دلار برای این تعداد دانش آموز می‌شود. کل کمک‌های بین المللی یک میلیون دلار است و بد نیست که هزینه‌ای که ایران تقبل کرده با این یک میلیون دلار مورد مقایسه قرار گیرد.