طاهره، ۴۰ ساله، مادر سه دختر است که بین پنج تا چهارده سال سن دارند. در جریان حملات موشکی اخیر، همسر خود را از دست داد و از آن زمان، مسئولیت کامل مراقبت و تأمین زندگی سه فرزند خردسال بر عهده او قرار گرفته است. فرزندان طاهره همچنان با فقدان پدر کنار نیامدهاند و آثار روانی ناشی از این حادثه، زندگی روزمره آنان را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. اندوه، اضطراب و احساس ناامنی، بخشی از واقعیتی است که این کودکان هر روز با آن مواجه هستند.
طاهره پیش از وقوع جنگ نیز با یک بیماری ژنتیکی نادر، موسوم به شکنندگی استخوان، زندگی میکرد؛ بیماریای که موجب محدودیتهای جدی حرکتی شده و انجام بسیاری از فعالیتهای روزمره را برای او دشوار کرده است. پس از شهادت همسر، فشارهای روحی، اضطراب و مسئولیتهای سنگین ناشی از سرپرستی خانواده، وضعیت جسمی او را بیش از پیش وخیمتر کرده است. امروز او برای انجام بسیاری از امور روزانه و حتی جابهجایی، به کمک و مراقبت دیگران نیاز دارد.
از دست رفتن تنها نانآور خانواده، مشکلات اقتصادی این خانواده را نیز به شدت افزایش داده است. هزینههای درمان، تهیه دارو، مراقبتهای پزشکی، بدهیهای انباشته، مخارج روزمره زندگی و تأمین نیازهای سه کودک، همگی به دغدغههای دائمی طاهره تبدیل شدهاند. در شرایطی که توانایی جسمی او برای اشتغال نیز به شدت محدود است، تأمین حداقل نیازهای معیشتی خانواده به یکی از بزرگترین نگرانیهای او تبدیل شده است.
روایت طاهره نشان میدهد که جنگ چگونه میتواند آسیبهای جسمی، روانی و اقتصادی را به صورت همزمان بر یک خانواده تحمیل کند. برای خانوادههایی که پیش از جنگ نیز با بیماری یا سایر آسیبپذیریها روبهرو بودهاند، از دست دادن سرپرست خانوار میتواند آنان را در معرض بحرانی چندبعدی قرار دهد که عبور از آن بدون حمایتهای بشردوستانه بسیار دشوار خواهد بود.
این خانواده یکی از خانوادههای آسیبدیده از جنگ است که پس از ارزیابیهای میدانی و نیازسنجی توسط انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده (حامی)، در فهرست دریافتکنندگان کمکهای بشردوستانه قرار گرفته و بخشی از نیازهای فوری درمانی، معیشتی و حمایتی آنان از طریق این برنامه تأمین شده است.