در ۸ مارس ۲۰۲۶، دو موشک در فاصله حدود ۲۰۰ متری منزل سادات در شهر اصفهان اصابت کرد. شدت انفجار به حدی بود که منزل مسکونی این خانواده به طور کامل تخریب شد و تمامی اعضای خانواده دچار جراحات شدید شدند. علاوه بر از دست رفتن خانه و تمامی وسایل زندگی، این حادثه زندگی خانواده را از نظر جسمی، روانی و اقتصادی با بحرانی عمیق مواجه کرد.
شدیدترین آسیب متوجه پسر ۳۶ ساله خانواده بود که بر اثر اصابت موج انفجار و آوار، دچار شکستگی جمجمه و آسیب شدید مغزی شد. او هشت روز در کما بود و تاکنون چندین عمل جراحی را پشت سر گذاشته است، اما با وجود تلاشهای درمانی، هنوز بهبود قابل توجهی حاصل نشده و اکنون با معلولیت دائمی زندگی میکند. پیامدهای این حادثه تنها به آسیب جسمی محدود نماند؛ همسر او پس از این اتفاق خانواده را ترک کرد و فرزند ۹ سالهشان اکنون نزد بستگان پدری زندگی میکند.
در همان حادثه، پدر و مادر خانواده نیز از ناحیه دست، پا و سر دچار آسیبهای جدی شدند و همچنان با پیامدهای جسمی ناشی از جراحات دست و پنجه نرم میکنند. تخریب کامل منزل، از دست رفتن تمامی داراییهای خانواده و نیاز مستمر به مراقبتهای درمانی، آنان را ناچار کرده است تا به طور موقت در منزل بستگان زندگی کنند؛ شرایطی که علاوه بر دشواریهای روحی، فشار مالی قابل توجهی نیز بر خانواده میزبان وارد کرده است.
در حال حاضر، مهمترین نیاز این خانواده، انجام عمل جراحی مجدد برای پسر خانواده و تأمین هزینههای درمان، دارو و جلسات فیزیوتراپی است. ادامه این خدمات درمانی برای جلوگیری از وخامت بیشتر وضعیت جسمانی او و افزایش شانس بازگشت به حداقل سطح استقلال و کیفیت زندگی، ضروری و حیاتی است.
روایت سادات نشان میدهد که پیامدهای جنگ تنها به لحظه وقوع حملات محدود نمیشود؛ بلکه میتواند در یک لحظه، خانه، سلامت، انسجام خانواده و آینده چندین نسل را تحت تأثیر قرار دهد. برای خانوادههایی که با آسیبهای شدید جسمی و معلولیت ناشی از جنگ روبهرو هستند، دسترسی به خدمات درمانی و توانبخشی، بخشی جداییناپذیر از روند بازگشت به زندگی عادی محسوب میشود.
این خانواده یکی از خانوادههای آسیبدیده از جنگ است که پس از ارزیابیهای میدانی و نیازسنجی توسط انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده (حامی)، در فهرست دریافتکنندگان کمکهای بشردوستانه قرار گرفته و بخشی از نیازهای فوری درمانی، توانبخشی و معیشتی آنان از طریق این برنامه تأمین شده است.