بایگانی دسته بندی ها: گزارش ها

جشن یلدا انجمن حامی

به پیشواز زمستان؛ گزارش تصویری جشن یلدا در مراکز آموزشی حامی

حس خوب دیدن انسان‌هایی که هنوزم تو این شهر شلوغ، مهربونی رو فراموش نکردن بی‌نظیره
این روزها میزبان لطف حضور دوستان و داوطلبانی بودیم که از خیلی وقت پیش برای انجام جشن یلدا زحمت کشیده بودن و با حجم وسیعی از عشق و شادی برای یلدای بچه‌ها سنگ تموم گذاشتن…

photo_2018-12-22_13-08-20

جشن یلدا انجمن حامی

photo_2018-12-22_13-08-15

دانش آموزان مراکز آموزشی انجمن حامی در استان تهران، قم، سمنان و مشهد به بهانه‌ی یلدا دورهمی هایی را برگزار کردند تا با بدرقه ی رنگ های پاییزی به استقبال یکرنگی زمستان بروند…
جشن یلدا فرصتی ست تا کودکان مهاجر و پناهنده ای که در ایران زندگی می کنند را با خود همراه کنیم تا مانند سایر کودکان بتوانند از شادی و هیجان که حق طبیعی آنان است بهره مند بشوند.

در کنار تماشای گزارش تصویری جشن یلدای حامی، پیشنهاد می‌شود فیلم زیر را که قسمتی از همخوانی یلدایی بچه‌های مرکز حامی جنت آباد می باشد را مشاهده نمایید…

خبرنامه شماره سه سال ۱۳۹۷ انجمن حامی

سلام و درود حضور دوستان و همراهان محترم حامی؛

بدین وسیله سومین خبرنامه‌ی الکترونیکی سال ۱۳۹۷ انجمن حامی به حضورتان ارسال می‌گردد

هرگونه انتقاد و پیشنهاد شما می‌تواند ما را در ارائه بهتر خدمات یاری نماید

برای مطالعه متن فایل کلیک کنید:

خبرنامه شماره سه سال ۹۷

میانمار

جدیدترین گزارش ماموریت بین المللی مستقل حقیقت یابی در میانمار

گزارشی که مطالعه می کنید خلاصه ای از گزارش اعضای کمیته حقیقت یابی شورای حقوق بشر در مساله ی میانمار در تاریخ ۲۴ اگوست ۲۰۱۸ می باشد که در جلسه سی ششم و سی و هفتم این کمیته ارایه شده است. این ماموریت که از سال ۲۰۱۱ آغاز شده است به بررسی وضعیت موجود در ایالت های کاچین٬ رخینه و شان می پردازد و گزارشات بازدید های خود را پس از ارایه در جلسات٬ چاپ می نمایند.

مطابق این گزارش٬ که طی بازدید از مناطق مذکور انجام شده است٬ نیروهای امنیتی میانمار به ویژه ارتش میانمار(تمادا) مرتکب جنایت های جنگی و جنایات علیه بشریت شده اند و حملات آنها در شمال میانمار به حملات سیستماتیک علیه غیر نظامیان و با اهداف غیر نظامی می باشد. همچنین در مورد اقلیت روهینگیا در ایالت رخینه٬ کمیته حقیقت یابی به این نتیجه رسید که اطلاعات کافی برای ضرورت بررسی و پیگرد قانونی توسط مقامات ارشد در زنجیره تمادا وجود دارد تا در یک دادگاه ذیصلاح بتوانند مسوولیت آنها برای نسل کشی را تعیین کنند؛ زیرا بسیاری از این نقض ها بدون شک به عنوان فجیع ترین جنایات تحت حقوق بین الملل تلقی می شوند.

در این میان می توان به خشونت هایی همچون تجاوز جنسی به زنان و سایر اشکال خشونت جنسی اشاره نمود. برای مثال برخی از زنان توسط سربازان ربوده شده و مورد تجاوز جنسی قرار میگیرند و سپس کشته میشوند. خشونت جنسی علیه مردان برای گرفتن اعترافات و اطلاعات نیز مرسوم است.

مطابق گزارش اعضا٬ حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر در اردوگاه های کاچین و شان در شرایط نامناسب زندگی میکنند و به تغذیه و مراقبت های بهداشتی محدود دسترسی دارند. سایر افراد نیز قادر به بازگشت به خانه هایشان نیستند چرا که خانه هایشان به دلیل ادامه جنگ و غارت توسط تمادا٬ مورد تخریب واقع شده است.

در این گزارش به اقلیت روهینگیایی ها و به حاشیه راندن آن ها توسط ارتش اشاره شده است که این از مصادیق بارز انکار حقوق شهروندی میباشد. باید توجه داشت مطابق متن٬ مقامات غیرنظامی دارای قدرت محدودی برای کنترل تمادا هستند. این گزارش در رابطه با عدم استفاده از آنگ سان سوچی مشاور دولتی میانمار از جایگاه خود یا اقتدار اخلاقی اش برای انجام هر اقدام در مقابل رویدادهای کنونی در دولت رخینه ابراز ناامیدی میکند.

این کمیته امیدوار است تا با نشان دادن حقایق٬ به تحقق حق به نفع قربانیان و به طور کلی مردم میانمار کمک کند. در پایان نتایج و توصیه های اصلی این کمیته که عبارتند از؛ تاکید بر نقش ویژه سازمان ملل متحد٬ شورای حقوق بشر٬ دولت های عضو٬ سازمان های منطقه ای مربوطه آورده شده است.

یازدهمین گزارش عملکرد سالانه انجمن حامی

انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده (حامی) یک سازمان غیردولتی ایرانی است که فعالیت های غیررسمی خود را از سال ۱۳۷۲ با هدف یاری رساندن به زنان و کودکانی که قربانی منازعات قومی-مذهبی شده بودند٬ به صورت مستقل و داوطلبانه آغاز نمود

هر ساله گزارش سالانه که مشروح عملکرد انجمن حامی در طول یکسال می باشد٬منتشر می شود و به صورت نشریه و مجله الکترونیکی در دسترس مخاطبان حامی قرار می گیرد

یازدهمین گزارش سالانه انجمن حامی که مربوط به سال ۱۳۹۶ می باشد تهیه شده است و فایل پیوست آن تقدیمتان می گردد

امید است با بیان انتقادات و پیشنهادهای خود ما را در ارتقای هر چه بهتر فعالیت هایمان یاری نمایید

گزارش سالانه سال ۹۶ انجمن حامی

سخنرانی استفانی رینویل؛ معاون دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در نشست روز جهانی پناهنده ی انجمن حامی

در نشست روز جهانی پناهنده امسال٬ که در تاریخ پنجم تیرماه به میزبانی انجمن حامی و با همکاری سازمان اسناد و کتابخانه ملی٬ در تالار حکمت کتابخانه ملی برگزار شد٬ مهمانان داخلی و خارجی متعددی حضور یافتند. استفانی رینویل٬ معاون دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان نیز از سخنرانان حاضر در این جلسه بود. استفانی رینویل ضمن اشاره به تاریخچه کوتاهی از نحوه شکل گیری روز جهانی پناهنده، آخرین آمار رسمی از تعداد مهاجرین در جهان را چنین ارائه داد: بر اساس گزارش جهانی و سالیانه کمیساریای عالی سازمان ملل در امورپناهندگان در پایان سال ۲۰۱۷ شاهد رشد فزاینده مهاجرین در سراسر دنیا هستیم. بر اساس این گزارش ۵/۶۸ میلیون نفر مهاجر در سراسر جهان وجودد دارند که از این تعداد ۴/۲۵ میلیون نفر پناهنده محسوب می شوند که در مقایسه با سال ۲۰۱۶ تعداد دو میلیون و نهصد نفر افزایش یافته است. و این بالاترین رشدی است که کمیساریا تنها در یک سال با آن مواجه شده است. همچنین در این میان کودکان زیر ۱۸ سال، بیش از نیمی از جمعیت پناهنده تا پایان سال ۲۰۱۷ میلادی را تشکیل داده اند و تنها در سال ۲۰۱۷، حدود ۴۵ هزار و ۵۰۰ کودک بی سرپرست به تنهایی پناهجویی شده اند. معاون دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان اضافه کرد: این ارقام هشداردهنده هستند، هم به جهت کل جمعیت جابجا شده و آواره و مهم‌تر از آن، تعداد زیاد جمعیت کودکان آواره شده. همانطور که همه ما می دانیم، کودکان بیشتر در خطر آزار، غفلت، خشونت و استثمار هستند، خصوصا اگر به دور از حمایت خانواده و اجتماع خود باشند. اما همزمان کودکان به طرز ناباورانه ای انعطاف پذیر، خلاق، توانا و پرظرفیت هستند و می توانند نقش مهمی در ثبات و توسعه جوامع خود داشته باشند

A45A1881

رینویل در ادامه با تاکید بر لزوم اتخاذ سیاست های فراگیر در زمینه دسترسی پناهندگان به فرصت های آموزش، بهداشت و معیشت، اقدامات حمایتی کشور ایران در این حوزه را مطلوب ارزیابی کرد و چنین اظهار داشت: در ایران تلاش ها بر پیشگیری و پاسخگویی به خطراتی که امور حمایتی کودکان را تهدید می کنند و همینطور نیازهای ویژه کودکان متمرکز شده و در حوزه های آموزش، مهارت آموزی، توانمندسازی و مشارکت در اجتماع تحت برنامه راهبردی پناهندگان افغان تبلور می یابد. او در این راستا از تلاش های پیگیرانه انجمن حامی به عنوان یک از شرکای اجرایی کمیساریا در ارائه خدمات اجتماعی به پناهندگان افغان در ایران و دستاوردهای قابل توجه این همکاری قدردانی کرد

سال ۲۰۱۷ مرگبارترین سال برای کودکان سوری

پانوس مومتزیس، هماهنگ‌کننده عملیات بشردوستانه سازمان ملل متحد در سوریه، و کیت گیلمور، معاون کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، در گزارشی رسمی سال ۲۰۱۷ را مرگبارترین سال برای کودکان سوریه نامیدند.

بر اساس این گزارش، بیش از ۹۰۰ کودک سوری در سال گذشته میلادی در جریان منازعه سوریه کشته شده‌اند؛ آماری که سال ۲۰۱۷ را به مرگبارترین سال برای کودکان سوری تبدیل می‌کند.

به گفته سازمان ملل متحد، در طول منازعه چند ساله سوریه در مجموع بیش از ۴۰۰ هزار نفر در این کشور کشته و بیش از یک میلیون نفر هم زخمی شده است.

همچنین، کودکان حدود ۴۰ درصد بیش از ۱۳ میلیون سوری آواره داخل این کشور را تشکیل می‌دهند و ۶۶۳ هزار کودک زیر ۵ سال نیز نیازمند کمک‌های انسانی فوری هستند. این در حالی است که میلیون‌ها کودک سوری نیز به سبب استمرار درگیری‌های مسلحانه از دسترسی به اساسی‌ترین حقوق انسانی محروم هستند.

منبع: کانال مرکز مطالعات حقوق بشر

گزارش حامی از رویداد بین‌المللی زنان، صلح و امنیت پایدار

رویداد بین‌المللی زنان، صلح و امنیت پایدار به مناسبت میلاد حضرت فاطمه زهرا (س) و روز جهانی زن در روزهای ۱۷ و ۱۸ اسفند ماه سال جاری در تهران به همت معاونت امور زنان ریاست جمهوری، وزارت امور خارجه، جمعی از فعالان و سمن‌های داخلی از جمله انجمن حامی به عنوان دبیر علمی و اجرایی این رویداد، برگزار گردید.

در زیر گزارشی کامل از این همایش دو روزه، نشست‌ها و پنل‌های تخصصی و اطلاعات کاملی از برگزار کنندگان و سخنرانان نشست بخوانید:

Women, Sustainable Peace and Security

نشست «همراه با آوارگان مسلمان میانمار» در مرکز حامی برگزار شد

در این نشست که در روز چهارشنبه با حضور علاقه‌مندان حوزه حقوق بشردوستانه، جمعی از فعالان مدنی و خبرنگاران برگزار شد، فاطمه اشرفی مدیرعامل انجمن حامی و ترانه بنی یعقوب خبرنگار روزنامه ایران، به ارائه گزارشی از سفر خود به کمپ آوارگان در منطقه کوکس بازار در مرز بنگلادش-میانمار پرداختند.

در این نشست خانم اشرفی، با تأکید بر بحرانی بودن وضعیت مردم، نیاز به دارو و سرپناه را الویت اصلی مردم دانستند. ایشان با ارائه مشاهدات سفر خود، نیازمند همکاری جمعی برای بهبود وضعیت زنان و کوکان میانمار شدند.

خانم اشرفی در این نشست گفت: بسیاری از این پناهجویان به دلیل خطراتی که در طول مسیر وجود دارد ۱۰ تا ۱۵ روز را در مسیر جنگل طی می کنند تا به بنگلادش برسند.

Untitled-1

مردم روهینگیا اقلیت مسلمانی هستند که از سوی دولت این کشور به رسمیت شناخته نشده و از حداقل حقوق شهروندی محروم‌اند. خانم اشرفی با ارائه آماری از تعداد آوارگان و زنان باردار و کودکان گفت: این آمار، قطعی نبوده و باتوجه به وخامت اوضاع مردم در میانمار، هر روز بر تعداد آوارگان افزوده می‌شود.

همچنین خانم بنی‌یعقوب از بالا بودن آمار انواع تجاوزات و تعرضات نسبت به زنان میانمار اشاره کرد و گفت: باتوجه به وضعیت بد روحی این زنان، حجم آسیب‌های روانی آنان از آسیب‌های جسمی کمتر نیست. ایشان با بیان مظلومیت مردم روهینگیا گفت: این مردم به قدری تحت انواع خشونت و ظلم بوده‌اند که ساعات طولانی ایستادن در صف‌های غذا و مایحتاج هیچ‌گونه اعتراضی نمی‌کنند.

بنی یعقوب در پایان اشاره کرد: صحبت‌های زیادی با مردم داشته‌ام. باوجود حجم عظیم ظلم و خشونتی که به مردم روهینگیا شده، در صورت بهبود اوضاع تمایل به بازگشت به سرزمین مادری خود دارند.

چرا از مهر جا ماندند؟

سرنگونی دولت طالبان در سال ١٣٨٢ در افغانستان و روی‌کارآمدن دولت انتقالی، فرصتی برای مهیا شدن زمینه‌های بازگشت میلیون‌ها مهاجر پناهنده افغان از سراسر جهان از جمله ایران به کشورشان فراهم کرد. نه‌تنها دولت‌های میزبان، بلکه سازمان‌های بین‌المللی و آژانس‌های سازمان ملل نیز سیاست‌ها و برنامه‌های حمایتی خود را تغییر دادند و جملگی با رویکرد بازگشت داوطلبانه پناهندگان و مهاجران افغان، سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی‌های اجرائی خود را آغاز کردند تا زمینه بازگشت و بازسازی افغانستان از سوی میلیون‌ها افغان که از سر ترس و تهدید طالبان خانه و دیار خود را رها کرده بودند فراهم شود. در همین رابطه جمهوری اسلامی ایران نیز با بیش از٢/۵ میلیون پناهنده و مهاجر افغان که جایگاه دومین کشور پناهنده‌پذیر در دنیا را به خود اختصاص داده بود، همسو با سیاست‌های بین‌المللی بازگشت پناهندگان، با وضع قوانین و مقرراتی تلاش کرد تا زمینه‌های بازگشت میلیون‌ها پناهنده و مهاجر افغان را تسهیل کند.

یکی از مقررات تنظیم‌شده مربوط به چگونگی دسترسی دانش‌آموزان مهاجر به آموزش بود که تا قبل از آن به طور نامحدود و بدون ملاحظه موانع اقامتی و حتی مالی در اختیار دانش‌آموزان مهاجر و پناهنده افغان قرار می‌گرفت. بخش‌نامه مربوط به آیین‌نامه ثبت‌نام دانش‌آموزان اتباع خارجی که در سال ١٣٨٣ به تصویب هیئت دولت وقت رسید، به دو نکته قابل توجه اشاره می‌کرد: یکی تأکید بر ضرورت وجود مدارک اقامت قانونی و دیگری وضع شهریه ثبت‌نام به‌عنوان تأمین بخشی از یارانه‌های دولت که برای آموزش اتباع خارجی هزینه می‌شود.  این دو عامل در مسیر زمان نه‌تنها به دو مانع جدی برای ورود بسیاری از کودکانی که به هر دلیل مدارک اقامتی قانونی در اختیار نداشتند و درعین‌حال با مشکلات اقتصادی عدیده‌ای در خانه و خانواده روبه‌رو بودند، شد، بلکه موجب خارج‌شدن تعداد قابل‌توجهی از دانش‌آموزان افغان از مدارس رسمی کشور شد که به دلایل مذکور امکان ادامه تحصیل در مدارس دولتی را نداشتند.

 در کنار این مسئله، غیرقانونی اعلام‌شدن فعالیت مدارس خودگردان که تا قبل از سال ٨٣، بخش قابل‌توجهی از بار آموزش کودکان فاقد مدرک را برعهده داشتند، عملا ادامه تحصیل کودکان افغان را به یک امر پیچیده و محتوم به محدودیت تبدیل کرد و آغازی شد برای ورود کودکانی که تا چندی قبل پشت نیمکت‌های درس مشغول آموزش بودند و اینک به دلیل سیاست‌های محدودکننده ناگزیر از ورود به چرخه کار و خیابان شده بودند.  سیاست‌های محدودکننده ناشی از اجرای مصوبات مربوط به ثبت‌نام دانش‌آموزان اتباع خارجی با وجود تمام آسیب‌های اجتماعی و اقتصادی که بر پیکر هزاران کودک مهاجر و پناهنده افغان و نیز فضای فرهنگی و اجتماعی داخل کشور وارد کرد، همچنان با قوت خویش پیش رفت و هر صدایی که در مخالفت با این سیاست و آثار زیان‌بار آن بلند شد، برداشت دیگری از آن می‌شد و عملا در آغاز پایان می‌پذیرفت.

روی‌کارآمدن دولت تدبیر و امید در سال ١٣٩٢ و باز‌شدن فضای سیاسی و اجتماعی در کشور زمینه بروز و ظهور مناسب‌تر گفت‌وگوهای مدنی در کشور را فراهم کرد و نیز فرصتی برای بازنگری در سیاست‌ها و رویکردهای سیاسی و اجتماعی در حوزه‌های مختلف و از جمله موضوع پناهندگان و مهاجران افغان در ایران فراهم کرد که همواره در زمره حاشیه‌های امنیتی کشور محسوب می‌شدند. اصلاح نگرش‌ها و رویکردهای مربوط به پناهندگان از نگرش‌های صرفا امنیتی به نگرش سیاسی- اجتماعی از جدی‌ترین تحولات تأثیرگذار دولت تدبیر و امید بر موضوع پیچیده پناهندگان و مهاجران در ایران بوده است.

 براین‌اساس و در نتیجه تلاش‌های سازمان‌های غیردولتی و سایر نهادهای مدنی برای به‌چالش‌کشیدن سیاست‌های آموزشی دولت درخصوص دانش‌آموزان اتباع خارجی در ایران که با پشتوانه فرمان مقام معظم رهبری مبنی‌بر ضرورت دسترسی تمام کودکان افغان به آموزش صورت گرفت، دولت محترم در اول اردیبهشت سال ١٣٩۵ با لغو مصوبه قبلی، بر دسترسی برابر کودکان مهاجر و پناهنده به مدارس رسمی کشور تأکید کرد. مصوبه سال ١٣٩۵ را به‌جرئت می‌توان یکی از حقوق‌بشری‌ترین مصوبات و قوانین اجرائی در جمهوری اسلامی در راستای پیاده‌کردن اهداف و آرمان‌های قانون اساسی کشور دانست که در محدوده سرزمینی، امکان دسترسی تمام کودکان و نوجوانان به آموزش رایگان را فراهم کرده است. آیین‌نامه جدید در سال تحصیلی ٩۵ با وجود بکربودن و عدم آمادگی لازم در دستگاه‌های اجرائی ذی‌ربط، با قوت تمام و اهتمام دست‌اندرکاران بخش‌های دولتی و نیز پشتوانه سازمان‌های غیردولتی و نظارت و پیگیری رسانه‌های عمومی به اجرا درآمد و باوجود موانعی مانند نبود آمادگی‌های اولیه در ساختار وزارت آموزش‌وپرورش که بخش مهمی از آن به‌دلیل فقدان یا کمبود زیرساخت‌های لازم در مناطق محروم و حاشیه شهرهای بزرگ است که نوعا محل اسکان و زندگی جامعه مهاجران هستند و نیز مقاومت‌های انسانی برخی مدیران میانی و محلی حوزه آموزش و حتی خانواده‌های ایرانی، قریب به ۴۵ هزار کودک بازمانده از تحصیل افغان، موفق به دریافت کارت‌های حمایت تحصیلی از مراکز صدور کارت‌های مذکور تحت نظارت ادارات اتباع وزارت کشور شدند، اما بر اساس گزارش‌های دریافتی از آموزش‌وپرورش، از مجموع دریافت‌کنندگان کارت‌های حمایت تحصیلی، تنها ٢٨ هزار نفر دانش‌آموز بازمانده از تحصیل در مدارس دولتی ثبت‌نام کردند تا رقم دانش‌آموزان پناهنده و مهاجر افغان در مدارس دولتی کشور به رقم ۴٠٠ هزار نفر برسد.

در تحقیقی میدانی که از سوی انجمن حامی (حمایت از زنان و کودکان پناهنده) و در میان هزار نفر از کودکانی که امکان دسترسی به مدارس دولتی در چهار استان کشور را در سال تحصیلی به ١٣٩۶-١٣٩۵ نیافته بودند انجام شد، ٣۶درصد به‌دلیل نبود اطلاع‌رسانی مناسب برای دریافت کارت حمایت تحصیلی، ٢٢درصد ناتوانی از پرداخت هزینه‌های کمک به مدرسه، ١۵درصد تکمیل ظرفیت مدارس، ١٠درصد کبر سن کودکان، ١٠درصد عدم ثبت‌نام از دارندگان کارت اقامت سایر شهرستان‌ها، پنج درصد نقص مدارک هویتی و دو درصد نیز به‌دلیل نابردباری اجتماعی در محیط‌های آموزشی، ثبت‌نام و تحصیل در مدارس دولتی را از دست داده بودند. 

 با بررسی‌های میدانی و درس‌آموخته‌های ثبت‌نام و آموزش کودکان مهاجر و پناهنده در اولین سال اجرای طرح برابرسازی آموزش کودکان ایرانی با اتباع خارجی و اهتمام مثبت دست‌اندرکاران اجرائی برای بهبود روند اجرای آیین‌نامه ثبت‌نام دانش‌آموزان اتباع خارجی سال ٩۵ در سال تحصیلی ١٣٩٧-١٣٩۶، چالش‌ها و مشکلات کمتری را تجربه شد، به‌گونه‌ای که زمان ثبت‌نام و دریافت کارت‌های حمایت تحصیلی از پنج روز به ٢١ روز افزایش یافت و مدیران و مسئولان اجرائی مدارس دولتی با مسئولیت‌پذیری و آمادگی بیشتری به استقبال دانش‌آموزان بازمانده از تحصیل مهاجر افغان شتافتند.

آمار رسمی از ثبت‌نام بیش از ۶٠ هزار کودک افغانستانی برای دریافت کارت حمایت تحصیلی در سال تحصیلی فرارو حکایت از آن دارد که به نسبت سال گذشته از رشد درخور توجهی برخوردار است که امید داریم با تدبیر دستگاه‌های اجرائی، روند ثبت‌نام، جانمایی و حضور این کودکان در مدارس بدون هر مشکل مؤثری انجام شود. باوجود تمام اتفاقات مبارک و میمونی که در مسیر احیای ارزش‌های انسانی و حمایت همه‌جانبه از گروه‌های انسانی که به‌دلیل مسائل و مشکلات ناشی از جنگ‌های طولانی‌مدت ناگزیر به مهاجرت‌های اجباری شده‌اند؛ نکته‌‌ای که دست‌اندرکاران سیاست‌گذاری و اجرائی کشور باید به آن توجه کنند؛ بررسی تأثیر سیاست‌های اخیر آموزشی بر افزایش مهاجرت همسایگان به داخل کشور است که به‌دلیل تفاوت‌های فاحش شاخص‌های توسعه انسانی، روند روبه‌رشد ناامنی، افزایش مشکلات اجتماعی و اقتصادی و فقدان کنترل‌های متمرکز مرزی در حال وقوع و گسترش است. موضوعی که در صورت بی‌توجهی و به‌دلیل عمده وجود محدودیت‌های جدی در منابع و امکانات کشور، می‌تواند موجب بروز نارضایتی‌های محلی، افزایش شکاف‌های اجتماعی، تشدید آسیب‌ها و شکست سیاست‌های مهاجرتی در کشور شود.

منبع
 

گزارش نشست تخصصی بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری منع بکارگیری کودکان در منازعات مسلحانه

میزگرد تخصصی با حضور صاحبنظران حقوق کودک از قوه قضاییه، مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک، کمیسیون حقوق بشر اسلامی، دانشگاه شهید بهشتی، اداره حقوق بشر وزارت امور خارجه، معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری و اصحاب رسانه در دفتر مرکزی انجمن حمایت حامی برگزار شد.

برای مطالعه خلاصه گزارش این میزگرد تخصصی روی لینک زیر کلیک نمایید:

بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری منع بکارگیری کودکان در منازعات مسلحانه – حامی

بیانیه انجمن قضات زن افغانستان در حمایت از کمپین مادران مسلمان برای صلح

“زنان افغانستان زنان درد کشیده و آسیب دیده ای هستندکه درچرخش های سیاسی درازمدت تاریخ بخصوص تاریخ معاصر ضـــربات ناگواری برپیکرو روح روان زنان وارده کرده است.

جنگ برای زنان افغانستان تباهی بار آورده است. این زنان اندکه پدران؛ برادران، پسران وشوهران خویش را درنتیجه ناامنی ها وجنگهای دامنه دار از دسـت داده است وخود متکفل فامیلهای خویش گردیده ودریک جامعه که در آن عدالت اجتماعی وجود ندارد درتکاپوی وسیله معیشتی باهزاران مشکل اقتصادی واجتماعی وفرهنگی دست و پنجه نرم می نمایند.

این زنان اند که متألم و متاثراز جنگ های دهه های ســــیاه گذشته الی اکنون، دار و ندارش به یغما برده شده اسـت وفعلاً هم قربانی حمله های انتحاری هسـتند.

بازی های سیاسی؛ جنگهای ویران گر؛ موجودیت گروه های جنگ طلب؛ قوماندان سالاری؛ ناامنی؛ مهاجرت های اجباری؛ این موجود سرنوشت ساز اجتماعی را به حاشیه کشیده وموجب بی اهمیت انگاشتن دختران و زنان در این چنین جوامعی گردیده است که به واقعیت یکی از فاجعه های بزرگ اجتماعی محسوب می گردد.

تظلم به این قشر مظلوم در هر مقطع زمانی به انواع گوناگون صورت گرفته و زنان زیادی قربانی خشونت های خانوادگی و اجتماعی، عرفها و سنت های ناپسند وارداتی که به آن رنگ مذهب زده می شود می گردند .

خشونت کرامت انسانی؛ حیثیت؛ شخصیت و حقوق بشری زنان را مستقیماً مورد هدف قرارداده؛ زنان را بعنوان گروه منزوی و ضعیف درعرصه فعالیتهای اجتماعی؛ خانوادگـی معرفی می نماید.

خشونت علیه زنان درکشور ما و در بسیاری از کشور هایی که در آن به نقش زن ارزش داده نمی شود، در اعماق رسوم ؛ عادات؛ عرف و عنعنات ناپسند اجتماعی ریشه داشته و در بسیاری از ارزشهای قبایلی تبارز می نماید.

وجود بیش ازسه دهه جنگ و ناامنی درکشور و اخلال سیستم های فرهنگی؛ اجتـــماعی وسیاسی، تاثیرات منفی و پیامدهای ناگوار آن درجامعه افغانی مشکلات زنان را بیش ازحـد افزوده است . امروز روح و روان این قشر عظیم از وجود بیماری خشونت به انواع واشکال گوناگون و عوامل مختلف آن رنج برده و هر روز ازمیان زنان و اطفال قربانی می گیرد و این امر به عنوان یک معضله اجتماعی و فرهنگی حاد در جامعه افغانی عرض اندام نموده است.

با در نظر داشت این اصل که تامین حقوق زنان واحترام به کرامت بشری و فرصت بخشی به ارتقا، توسعه و پیشرفت زنان مسلمان درجوامع اسلامی مهمترین شاخص توسعه و پیشرفت اجتماعی؛ فرهنگی محسوب می گردد و با تاکید به این که دین مقدس اسلام ازجنگ انزجار داشته و به صلح و اخوت امر می نماید وخیر را به مصداق این آیه کریمه” الصلح فی الخیر” در صلح می داند، تقاضا داریم تا به حقوق زنان در پرتو ارزشهای اسلامی توجه صورت گرفته و دیگر حیات و آرمانهای والای زنان که الگوی صلح؛ دوستی و محبت هستند را فدای بازی های سیاسی و جنگ نگردانند.

ما زنان قضــات افغان به نمایندگی از ۲۰۰ زن قاضی خود را در حرکت مادران مسلمان برای تامین صلح و ثبات درجوامع اسلامی سهیم دانسته و در این حرکت همنوائی و اشتراک  خویش را اعلام می داریم و از کشورهای اسلامی؛ سازمان کشورهای اسلامی و (جامعه جهانی) تقاضا داریم تا ما را در مبارزه علیه خشونت، این پدیده ننگین و شرم آور و خلاف ارزش های اسلامی و انسانی که دامنگیر زنان مسلمان افغان شده است و تامین صلح و رفاه همگانی که شایسته هر انسان است یاری نمایند.”

روند جهانی سال ۲۰۱۲ از آژانس پناهندگان سازمان ملل

“آوارگی، چالش جدید قرن ۲۱” عنوان گزارش امسال کمیساریا عالی سازمان ملل از روند جهانی در سال ۲۰۱۲ است.

 در این گزارش که ۲۰ ژوئن و همزمان با روز جهانی پناهنده منتشر شد تعداد کل جابجایی ها در پایان این سال ۴۵٫۲ میلیون نفر تخمین زده شده است که در نتیجه سرکوب ، مناقشات، خشونت های گسترش یافته و نقض گسترده ی حقوق انسان ها مجبور به جابجایی شدند. از این میان تعداد پناهندگان  ۱۵٫۴ میلیون نفر است که ۴٫۹ میلیون نفر آن را پناهندگان فلسطینی تشکیل میدهند. آمار جهانی آوارگان داخلی ۲۸٫۸ میلیون نفر بوده و نزدیک به ۱ میلیون (۹۳۷٫۰۰۰) نفر نیز پناهجو گزارش شده اند.

سال ۲۰۱۲ سطح بالایی از بحران پناهندگی را شاهد بود که در دهه های گذشته مشاهده نشده بود. درگیرهای موجود در جمهوری دموکراتیک کنگو، مالی و سوریه و مرزهای سودان جنوبی و سودان بیش از ۱٫۱ میلیون پناهنده را مجبور به جابجایی به کشورهای همسایه کرد. بطور میانگین و در سال ۲۰۱۲ نزدیک به ۳٫۰۰۰ نفر روزانه پناهنده شدند که پنچ برابر بیشتر از سال ۲۰۱۰ است.

آمار این سال حاکی از آن است که پس از ۱۹۹۴ که ۴۷٫۰۰۰ میلیون آواره گزارش شده بود در سال گذشته دنیا با بیشترین تعداد پناهنده روبرو بوده است.

خلاصه روند های جهانی جابجایی های اجباری در سال ۲۰۱۲ به شرح ذیل است

  • جابجا شدگان (آوارگان) جدید در این سال:

در سال گذشته ۷٫۶ میلیون نفر بدلیل مناقشات و سرکوب ها آواره  شدند که از میان ۱٫۱ میلیون نفر بعنوان پناهنده شناخته شدند. این بیشترین تعداد آوارگی در یک سال از ۱۹۹۹ نشان می دهد.

بعلاوه در این سال ۶٫۵ میلیون نفر نیز در داخل مرزهای کشور خود جابجا شدند که رکورد دومین تعداد جابجایی در ده سال گذشته را نشان میدهد.

  • ۲۳٫۰۰۰ نفر روزانه آواره شدند

در طول این سال مناقشات و سرکوب ها بطور متوسط ۲۳٫۰۰۰ نفر را مجبور به ترک خانه شان و وجستجوی حمایت در محل دیگر ، چه در داخل کشور خود و چه در سایر کشورها کرد.

  • ۳۵٫۸ میلیون نفر مورد حمایت کمیساریا قرار گرفتند

تا پایان سال ۲۰۱۲ نزدیک به ۳۵٫۸ میلیون نفر تحت پوشش کمیساریا قرار گرفتند که این عدد رکورد دومین تعداد افراد تحت پوشش را در سال های گذشته داشت.

از این تعداد ۱۷٫۷ میلیون نفر جابجا شدگان داخلی، ۱۰٫۵ میلیون نفر پناهنده از رقم ۲٫۳ میلیون نفر در سال ۲۰۱۱ بالاتر است. تعداد پناهندگان به رقم ۱۰٫۴ میلون نفر در سال ۲۰۱۱ نزدیک است ولی این تعداد آوارگان داخلی است که ۲٫۲ میلیون نفر افزایش نشان می دهد.

  • ۱۰ میلیون نفر بی تابعیت

در سال ۲۰۱۲، بطور متوسط ۱۰ میلیون نفر تحت تاثیر بی تابعیتی قرار گرفتند. در حالی که تعداد افراد شناسایی شده توسط دولت ها و کمیساریا حداقل ۳٫۳ میلیون نفر را در ۷۲ کشور جهان بی تابعیت می نامند.

  • ۵/۴ کشورهای در حال توسعه

۸۰% پناهندگان جهان در کشورهای در حال توسعه زندگی میکنند که این رقم در ۱۰ سال گذشته ۷۰% بوده است. بعبارتی در پایان ۲۰۱۲، ۴۹ کشور کمتر توسعه یافته جهان به ۲۰٫۴ میلیون نفر پناهندگی اعطا کردند.

  • میزبانان پناهندگی

پاکستان با میزبانی ۱٫۶ میلیون نفر بزرگ ترین جمعیت پناهندگان را در جهان دارد. ایران با ۸۶۸٫۲۰۰، آلمان با ۵۸۹٫۷۰۰ و کنیا با ۵۶۵٫۰۰۰ نفر در رتبه های دوم الی چهارم قرار دارند.

  • بیش از نیمی از پناهندگان تحت پوشش کمیساریا در کشورهایی با تولید ناخالص ملی زیر ۵٫۰۰۰ دلار آمریکا زندگی میکنند.
  • ۳ کشوری که بالاترین میزان پناهندگان نسبت تولید ناخالص ملی دارند:

نسبت پناهندگان به ظرفیت اقتصادی پاکستان ۵۵۲ پناهنده به ۱ GDP است. این عدد در اتیوپی و کنیا با رتبه های دوم و سوم، ۳۰۳ و ۳۰۱ است.

  • کشورهای پناهنده فرست:

بیش از نیمی از پناهندگان جهان (۵۵%) از ۵ کشور افغانستان، سومالی، عراق، سوریه و سودان هستند.

  • بازگشت کنندگان:

در این سال ۵۲۶٫۰۰۰ نفر داوطلبانه به کشورشان بازگشته اند که نیمی از آنهااز سه کشور افغانستان، عراق و ساحل عاج بوده اند. این تعداد به عدد ۵۳۲٫۰۰۰ نفر در سال ۲۰۱۱ بسیار نزدیک است و با وجود افزایش نسبت به دو سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ همچنان در مقایسه با دهه گذشته پایین تر است.

  • اسکان مجدد

در سال گذشته کمیساریا ۷۴٫۸۰۰ پناهنده برای اسکان مجدد شناسایی کرده بود. با توجه به آمار کشورها در طی این سال، ۸۸٫۶۰۰ پناهنده در ۲۲ کشور جهان اسکان یافته اند. آمریکا با پذیرش ۶۶٫۳۰۰ نفر بالاترین آمار را داشته است.

  • درخواست پناهجویی (۸۹۳٫۷۰۰)

در طی سال ۲۰۱۲، بیش از ۸۹۳٫۷۰۰ نفر درخواست پناهندگی خود را بصورت فردی ارائه کرده بودند. کمیساریا ۱۳% از این درخواست ها را ثبت کرده است. در این میان آمریکا با دریافت ۷۰٫۴۰۰ درخواست پناهندگی فردی کشور اول، آلمان با ۶۴٫۵۰۰ نفر دوم، آفریقای جنوبی و فرانسه نیز با ۶۱٫۵۰۰ و ۵۵٫۱۰۰ درخواست در رتبه های سوم و چهارم قرار داشتند.

  • کودکان بی همراه (۲۱٫۳۰۰)

در سال ۲۰۱۲ ، ۲۱٫۳۰۰ کودک تنها و بدون سرپرست در ۷۲ کشور جهان درخواست پناهندگی کرده بودند که کودکان افغان و سومالیایی بیشترین تعداد را داشتند. این تعداد از سال ۲۰۰۶ تا کنون بیشترین رقم را نشان میدهد.

  • زنان و دختران

زنان و دختران پناهنده ۴۸% از جمعیت پناهنده در سال ۲۰۱۲ را تشکیل میدهند. رقمی که در طی دهه گذشته روال ثابتی را طی کرده است.

  • کودکان

در سال گذشته ۴۶% از جمعیت پناهنده کودک بودند که نسبت به سال های گذشته افزایش نشان میدهد.

افغانستان در گزارش روند جهانی-۲۰۱۲

در این میان افغانستان همچون ۳۲ سال گذشته پناهده فرست ترین کشور جهان شناخته شد بطوری که از ۵۰۰٫۰۰۰ پناهنده در اوایل درگیری ها در سال ۱۹۷۹ به حتی بیش از ۶٫۳ میلیون نفر در دوران اوج خود در سال ۱۹۹۰ نیز رسیده است. بطرو میانگین یک چهارم پناهندگان جهان افغان هستند که ۹۵% آنهادر پاکستان و ایران زندگی میکنندو آلمان با میزبانی حدود ۳۱٫۷۰۰  افغان سومین کشور برای پناهندگان افغان شناخته شد.

برای مطالعه ادامه مطلب لینک زیر را کلیک کنید:

روند جهانی- ۲۰۱۲

برای مطالعه متن کامل به انگلیسی لینک زیر را کلیک کنید:

UNHCR GLOBAL TRENDS 2012_V05