بایگانی دسته بندی ها: اخبار حامی در افغانستان

انجمن حامی کودکان کار

آمار اختصاصی انجمن حامی درباره کودکان کار

پدیده کودکان کار در ایران از شکل ملی خارج و به مسأله و معضلی منطقه‌ای تبدیل شده است. شکاف جمعیتی میان کودکان کار ایرانی و خارجی بشدت در حال افزایش است. بسیاری از کودکان کار بدون خانواده و از طبقه‌های ضعیف اقتصادی هستند و حتی این احتمال وجود دارد که این کودکان به فروش رسیده یا اجاره شده باشند.

حداقل در میان جامعه آماری مورد مطالعه در طرح فعلی ساماندهی کودکان کار، نزدیک به ۳۵‌ درصد از این کودکان قربانیان قاچاق هستند. جدی‌ترین نگرانی در مورد این کودکان اقامتگاه‌های ناامنی است که این بچه‌ها در آنها به سر می‌برند؛ اقامتگاه‌هایی که امکان هرگونه سوءاستفاده از این کودکان در آنها وجود دارد.

۹۰ درصد کودکان کار و خیابان، مهاجر خارجی‌اند که ۶۰ تا ۷۰ درصدشان اسناد و مدارک هویتی ندارند. تنها ۱۹‌درصد از کودکان کار، کودکان مهاجر و پناهنده دارای مدارک اقامت قانونی هستند. از جمعیت مورد مطالعه تقریبا ۴۳‌درصد در ۶ ماه اخیر وارد کشور شده‌اند. بیشترین تعداد این مهاجران از هرات و روستاهای این ولایت هستند، در عین حال بچه‌هایی را هم از کابل، قندوز و حتی بدخشان که دورترین و صعب‌العبورترین مناطق افغانستان است، داریم.

در ۱۵‌سال اخیر، موج جمعیتی که از ولایت‌های جنوبی و شرقی افغانستان به دلیل اشتراکات مذهبی، زبانی و فرهنگی به پاکستان مهاجرت می‌کردند، به دلیل محدودیت‌هایی که پاکستان در سال‌های اخیر برایشان ایجاد کرده است به سمت ایران تغییر پیدا کرده است. کار انجمن حامی در این طرح، آمایشی و اطلاع از وضع این کودکان است. در دو ‌سال اخیر با موجی از مهاجرت‌های جدید روبه‌رو هستیم که این مسأله در جامعه آماری مورد بررسی در این طرح کاملا مشهود است.

از مجموع کودکانی که تحت پوشش این طرح قرار گرفته‌اند کمتر از ۱۰‌درصد ایرانی‌اند وبقیه اتباع خارجی و از میان اتباع خارجی  95‌ درصد اتباع افغانستان، ۳‌ درصد پاکستان و ۲‌ درصد هم فرزندان مادر ایرانی‌اند.

چالش جدیدی که با آن رو به رو هستیم این است که این افراد اگر هم نتوانند خانوادگی مهاجرت کنند، کودکانشان را راهی می‌کنند. موضوع کودکان مهاجر و پناهنده یکی از حوزه‌های تخصصی و حرفه‌ای انجمن حامی در طول بیش از دو دهه اخیر است. بیشتر کودکانی که مشمول این طرح شدند، کودکان سرچهارراه‌ها هستند، اما بخش بزرگی از آنها در گاراژ‌های بازیافت یا مکان‌هایی مرتبط به این فعالیت‌ها کار می‌کنند.

موضوع کار کودکان در خیابان الزاما با شرایط استیصال اقتصادی در خانواده‌ها مرتبط نیست و لازم است عوامل اجتماعی و فرهنگی که مسئولیت‌پذیری خانواده‌ها را کم کرده است بررسی شود. اگر همواره متصدیان مربوطه در این مسیر اقدام اشتباهی داشته اند دلیلی نمی‌شود که مسئولیت‌شان را از آنها سلب کنیم.

لازم است مطالبه‌گری‌هایمان در نقش کنشگران مدنی برای اصلاح برنامه‌ها و رویه‌های سالم و موثر دولت برای کاهش کار کودکان افزایش دهیم. پدیده کار کودکان ‌نماد آسیب است. تا زمانی که این آسیب مطالعه نشود، نمی‌توان راهکار مناسب و پایدار برایش ارایه داد. از ‌سال ۸۴ که این طرح اجرا شده است، هیچ بانک اطلاعاتی در این مورد وجود نداشته است. باید به درون سیکل معیوب ساماندهی کار کودکان، نفوذ و ساختار را از درون اصلاح کرد. به اعتقاد ما باید به میدان آمد تا از درون سیستم، نقش اصلاحی خودمان را ایفا کنیم.

ملاقات با معین مسلکی و پالیسی وزارت امور زنان افغانستان در کابل

مدیر انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده با مسئولین وزارت امور زنان افغانستان دیدار کرد. فاطمه اشرفی در این دیدار، ضمن معرفی فعالیت های انجمن حامی در حوزه توانمندسازی زنان پناهنده و مهاجر در ایران، به فعالیت های گسترده این انجمن از سال ۲۰۰۳ در افغانستان در حوزه حقوق و توانمندسازی زنان اشاره کرد. وی اظهار کرد: امیدواریم زمینه ای فراهم گردد تا دستاوردهای زنان افغانستانی مقیم ایران را به کشور افغانستان انتقال دهیم، و روابط فیمابین مستحکم تر از گذشته گردد.

معین مسلکی و پالیسی وزارت امور زنان افغانستان نیز با تأکید بر ضرورت افزایش تعاملات و همکاری های مشترک میان زنان ایران و افغانستان، اظهار کرد: آنچه که ما را به هم نزدیک می کند، زبان، دین، و زمینه های مشترک فرهنگی است. خانم سپورمی وردک اظهار امیدواری کرد با توجه به این زمینه های مشترک افغانستان بتواند از آموخته ها و تجربیات کشورهای اسلامی همسایه به ویژه ایران در حوزه زنان استفاده نماید.   وی افزود: افغانستان به صورت جدی نیاز به حمایت کشورهای اسلامی در حوزه های مختلف از جمله توانمندسازی در دو بخش اقتصادی و اجتماعی دارد.

فاطمه اشرفی نیز آمادگی انجمن حامی برای هرگونه همکاری در حوزه ظرفیت سازی کارآفرینی برای زنان افغانستانی را  اعلام کرد.

بازدید هیأت رسانه‌ای افغانستان از مراکز آموزش پایه‌ی حامی در شورآباد

در روز چهارشنبه هفدهم دی ماه سال جاری، یک هیأت مطبوعاتی،  اعم از سیمین حسن زاده،  معاون مطبوعاتی وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان، به همراه رئیس خبرگزاری رسمی دولتی افغانستان ، رئیس شبکه تلویزیونی دولتی افغانستان، مسئول روزنامه انگلیسی زبان افغانستان تایمز و یکی از مسئولان شبکه تلویزیونی خصوصی این کشور، از مراکز آموزش پایه ی حامی واقع در شورآباد بازدید کردند.

ضمن بازدید این هیات رسانه ای  از مدارس ، فاطمه اشرفی، رئیس هیأت مدیره انجمن حامی، ،  توضیحاتی در رابطه با مشخصات و ویژگی های مدارس حامی و دانش آموزان آنها و نیز کیفیت و چگونگی خدمات رسانی به آن ها ارائه داد. همچنین خانم حسن زاده و هیات همراهشان با دانش‌آموزان درباره خواسته ها، شرایط زندگی، شناخت و آگاهی شان از وضعیت افغانستان و مسائل دیگر صحبت کردند.
مشروح این گزارش را در سایت خبرگزاری های ایسنا  و فارس بخوانید.

در ادامه گزارش تصویری این بازدید را مشاهده می کنید

1420649330313_Nadimi-26 1420649330656_Nadimi-27 1420649330781_Nadimi-28 1420649330906_Nadimi-29 1420649331062_Nadimi-30 1420649444084_Nadimi-4 1420649444209_Nadimi-5 1420649444318_Nadimi-6 1420649444443_Nadimi-7 1420649444568_Nadimi-8 1420649444677_Nadimi-9 1420649444802_Nadimi-10 1420649328550_Nadimi-11 1420649328675_Nadimi-12 1420649328800_Nadimi-13 1420649328909_Nadimi-14 1420649329018_Nadimi-15 1420649329143_Nadimi-16 1420649329252_Nadimi-17 1420649329362_Nadimi-18 1420649329580_Nadimi-20 1420649329674_Nadimi-21 1420649329767_Nadimi-22 1420649329876_Nadimi-23 1420649329986_Nadimi-24 1420649330188_Nadimi-25

نشست دوستانه با نهادهای جامعه مدنی در افغانستان

موسسه حمایت از کودکان در معرض خطر افغانستان ؛ میزبان مسئولین انجمن حامی و سازمانهای غیر دولتی فعال در حوزه کودکان در کابل بود که در روز پنج شنبه ۲۷ مرداد ۹۳ مصادف با ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۴ برگزار شد .

این نشست صمیمانه فرصتی بود تا تجارب مشترک نهادهای مدنی دو کشور در چالش های مربوط به دسترسی به حقوق کودکان مورد بررسی قرار گیرد.

دکتر علی کاظمی؛ کارشناس حقوق کودک به روند پیشرفت های حقوقی و تغییراتی که در قوانین مربوط به کودکان در ایران افتاده است ؛ اشاره داشتند و بر زمینه های همکاری و تعاملات مشترک برای رفع چالش های قانونی مربوط به کودکان تاکید داشتند.

آموزش؛ دسترسی به خدمات اولیه بهداشتی؛کودکان کار و خیابان و در معرض خطر؛ کودکان معتاد و خانواده های آسیب دیده و …… از جمله نگرانی هایی بودکه محور گفتگوهای مشترک قرار گرفت که می توانند محور گفتگوها و همکاری های بیشتر میان سازمانهای غیر دولتی ایرانی و افغانستانی قرار گیرد.

در ملاقات با معاون مطبوعاتی افغانستان مطرح شد؛ باید برای ایجاد و افزایش همکاری میان زنان منطقه تلاش نمود

ملاقات با خانم غزل حسن زاده معاون نشراتی ( مطبوعاتی ) وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان در روز سه شنبه ۲۵ مرداد ۹۳ و در آخرین ساعات روز در محل دفتر کار ایشان صورت گرفت.

زبان ؛ فرهنگ؛ تاریخ و حوزه های اجتماعی مشترک میان دو کشور ایران و افغانستان؛ در طول تاریخ از آنچنان قدمتی برخوردار بوده است که در صورت عدم وجود مرزهای سیاسی میان دو کشور؛ کمتر نشانی از غربت و بیگانگی می شود یافت.

تاکید جدی خانم حسن زاده بر وجود زمینه های مشترک میان دو ملت به عنوان ابزاری بر توسعه روابط و به ویژه روابط میان زنان بود. زمینه ای که می تواند مسیر توسعه انسانی منطقه را فراهم آورد و به منظور اجرایی کردن این هدف باید زمینه های گفتگو ؛ تعامل و همکاری میان زنان دو کشور فراهم شود.

و در ادامه ایجاد پل ارتباطی میان زنان فرهیخته دو کشور در میان مدت و بلند مدت را زمینه انتقال تجارب و دستاوردهای انسانی دانستند که می تواند تقویت پایه های صلح و جلوگیری از بروز هر گونه خشونت در منطقه را فراهم آورد.

خانم حسن زاده از تحفه های انجمن حامی که تعداد ۲۰۰ جلد از نشریات ” حقوق زنان ” و  “اقتصاد زنان ” برای زنان افغانستان بود ؛ بسیار استقبال کردند و درخواست نمودند تا در صورت امکان زمینه انتقال بیشتر سایر منابع مکتوب ایرانی برای زنان داخل افغانستان فراهم شود و همچنین از پیشنهاد انجمن حامی برای حضور  خبرنگاران زن  افغانستانی در ایران و شرکت در دوره های آموزشی پیشرفته استقبال نمودند و قول مساعد برای هر گونه همکاری برای برنامه های مشترک را دادند.

در ملاقات با وزیر عدلیه مطرح شد: ضرورت ایجاد و توسعه تعاملات قضایی میان ایران و افغانستان

بعد از ظهر چهارشنبه ۲۶ مرداد ۹۳ بعد از گذر از دیوارهای سیمانی چند لایه ای که اطراف وزارت عدلیه افغانستان را احاطه کرده بودند و دالان های خاکستری ساختمان قدیمی و فرسوده این وزارتخانه ؛ چهار طبقه را بدون آسانسور بالا رفتیم و نفس زنان به دفتر سرپرست وزارتخانه رسیدیم که البته با کلی معطلی برای بازرسی های امنیتی همراه بود.

آقای سید یوسف حلیم؛ معین مسلکی وزارت عدلیه که اکنون در فقدان وزیر این وزارتخانه ماههاست بر کرسی سرپرستی تکیه زده است؛ به گرمی از هیات ایرانی استقبال کردند.

جلسه قبلی با ایشان به ماهها قبل برمی گشت که بعد از بازگشت قضات و دادستان های حوزه اطفال کابل از سفر مطالعاتی ایران که به دعوت حامی صورت پذیرفته بود؛ موجی از نیازهای آموزشی را از سیستم قضایی ایران ایجاد کرده بود.

بنا به وعده ای که قبلا برای هر گونه همکاری در پاسخگویی به نیازهای نظام قضایی افغانستان از سوی حامی ارائه شده بود؛ از آقای دکتر کاظمی که از کارشناسان برجسته حقوق کودک در ایران هستند ؛ دعوت شد تا در سفری به افغانستان از نزدیک زمینه های همکاری و تعامل مورد بررسی قرار گیرد.

 سرپرست وزارت عدلیه در این نشست ؛ بار دیگر بر نیازهای نظام عدلی افغانستان برای کمک در ایجاد کد جامع حقوق اطفال و نیز ارتقای ظرفیت همه جانبه مراکز اصلاح و تربیت تحت پوشش تاکید ورزید که   شامل ارائه و تنظیم متون آموزشی برای اطفال محکوم در کانون های اصلاح و تربیت ؛ کارمندان و مربیان این مراکز و حتی مشاوره در امر ساخت مراکز اصلاح و تربیت براساس نرم های استاندارد و نیز مراقبت های بعد از خروج از زندان و ادغام مجدد در جامعه محلی بود.

در ادامه آقای دکتر کاظمی اشاراتی به روند پیشرفت های قضایی و حقوقی موجود در ایران نمودند که بسیار مورد استقبال سرپرست وزارت عدلیه قرار گرفت و مجددا بر تنظیم برنامه های مشخص برای انتقال تجارب گسترده قضایی میان ایران و افغانستان تاکید ورزیدند.

اجلاس سراسری زنان داوطلب ورود به پارلمان « زن ، قدرت و تصمیم گیری سیاسی »

گزارش اجلاس سراسری زنان داوطلب ورود به پارلمان « زن ، قدرت و تصمیم گیری سیاسی »

کابل _ ۱۴ و ۱۵ شهریور ۱۳۸۴

این برنامه به پیشنهاد وزیر امور زنان افغانستان و تایید سفیر ایران در کابل و با حضور طیف گسترده ای از داوطلبان زن افغان از ولایت های مختلف ، فعالان سیاسی و اجتماعی افغانستان و مقامات سیاسی این کشور از جمله وزیر امور زنان و وزیر امور شهدا و معلولین ۱۴ و ۱۵ شهریور ۱۳۴۸ توسط انجمن حامی برگزار شد .

فاطمه اشرفی ، دبیر اجلاس و رئیس هیات مدیره انجمن حامی در ابتدای برنامه ضمن خوش آمد گویی به حاضران به ضرورت تلاش فراگیر برای توسعه مشارکت زنان افغانستان در عرصه های تصمیم گیری و سیاست گزاری کشورشان اشاره کرد و گفت : « بدون شرکت فعال زنان و گنجاندن دیدگاه زنان در کلیه سطوح تصمیم گیری ،‌ اهداف برابری ،‌ توسعه و صلح قابل دستیابی نیست . »

وی با اشاره به موانع مشارکت سیاسی زنان در جامعه افغانستان تلاش های انجام شده برای تغییر ساختارهای سیاسی در جهت بهبود وضعیت زنان افغان را قابل توجه دانست و انتخابات اولین پارلمان را نقطه عطفی در تاریخ سیاسی این کشور دانست .

سپس دکتر مسعوده جلال وزیر امور زنان افغانستان ،‌ ضمن تشریح تحولات سیاسی افغانستان ، آزادی شرعی و قانونی زنان افغانستان ، به رسمیت شناختن حقوق آنان از سوی حکومت و جامعه و آغاز رشد و پیشرفت زنان در کشور را دستاورد ارزشمند این تغییرات خواند و گفت : « تا زمانی که زنان در نقاط اساسی و رهبری کننده قدرت سیاسی اداره دولتی در حد قابل اعتنا راه نیابند و در تصمیم گیری های سرنوشت ساز از برابری لازم برخوردار نباشند ، عدالت اجتماعی و ترقی همگانی تحقق نمی یابد . »

وی صدور بیانیه ها ، فراخوان ها ، برگزاری کنفرانس ها و … را از اقدامات وزارت زنان در انتخابات پارلمان برشمرد و کاندید شدن ۶۰۰ نفر از زنان افغان در این انتخابات را پدیده ای نو و دستاوردی امیدوارکننده دانست .

در بخش بعدی این برنامه ، اشرف گرامی زادگان ، حقوق دان و فعال حوزه زنان در ایران محتوای کلی قانون اساسی افغانستان مصوب سال ۱۳۸۲ را بررسی کرد و ضمن یادآوری تعهداتی که در مقدمه قانون اساسی آمده است موادی که در آن به حقوق زنان پرداخته شده را تشریح کرد . وی در نظر گرفتن سهمیه و نگاه مثبت به زنان در قانون اساسی و عدم ذکر محدودیت های خاص برای زنان در محورهای تصمیم گیری و مدیریت کلان را از نکات مثبت آن دانست .

فاطمه صادقی سخنران بعدی بود که مشارکت سیاسی زنان و ابعاد آن را بررسی کرد و بروز مناقشات مسلحانه و درگیریهای نظامی را مسبب زیان دیدن زنان و افزایش آسیب پذیری آنان در بحران های اجتماعی دانست . و این صدمات را دلیل تلاش های جنبش های اجتماعی برای محدود کردن فعالیت های تسلیحاتی و جنگ افروز دولت های بزرگ و افزایش زمینه های مشارکت زنان برشمرد .

دورنمای آینده زنان در افغانستان موضوع سخنرانی الموت ویلند کریمی بود که به عنوان مسوول دفتر بنیاد فریدریش ایبرت در افغانستان ضمن ابراز نگرانی از تغییرات فرهنگی مردم این کشور پرهیز ازبه فراموشی سپردن فرهنگ اصیل افغانستان را توصیه کرد . و ضمن تاکید بر حفظ بنیان خانواده در جامعه ، باسواد کردن زنان و مادران را در ترقی و پیشرفت خانواده و به طبع آن جامعه ضروری دانست .

بخش دوم اجلاس با سخنرانی اشرف گرامی زادگان در زمینه وظایف و تکالیف نمایندگی در پارلمان آغاز شد . تصویب آیین نامه داخلی و سوگند نمایندگان در پاسداری از استقلال و منافع ملی کشور موضوعاتی بود که بررسی شد . گرامی زادگان ضمن اشاره به نقش و لزوم آگاهی مردم از مذاکرات و مصوبات مجلس ، مواردی چون اختیارات پارلمان و صلاحیت آن در شرح و تفسیر قوانین ، مصونیت نماینده پارلمان و ….. را تشریح کرد .

پس از سخنرانی ها میزگردی با عنوان ” موانع مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان و راهبرهای رفع موانع در افغانستان ” با حضور اشرف گرامی زادگان و فاطمه صادقی از ایران و مزاری صفا و ناجیه حنیفی از افغانستان تشکیل شد و مشکلات عمده زنان برای قرارگرفتن در جایگاه های تصمیم گیری مشارکت سیاسی مورد بحث و بررسی قرار گرفت .

 

کارگاههای آموزشی «حقوق انسانی زنان در سیاست و زندگی عمومی»

 

سلسه کارگاههای آموزشی «حقوق انسانی زنان در سیاست و زندگی عمومی» که با هدف آگاه سازی عمومی داوطلین زن ورود به پارلمان افغانستان و افزایش مشارکت پذیری آنان درتصمیم گیری سیاسی کشورشان برنامه ریزی شده بود در مردادماه سال ۱۳۸۴ درشهر های هرات ؛ کابل ؛ بدخشان ؛ مزار شریف و قندهار برگزار شد.

تسهیل گری این کارگاهها را خانم ها اشرف گرامی زادگان حقوقدان و کارشناس مسایل امور زنان ؛ خانم نیری ؛ آقای دکتر حمید رضا جلایی پور از ایران بر عهده داشتند . در روز اول این کارگاهها تعریفی از مفاهیمی چون حقوق اساسی و ساختار حکومت ، محورهای مربوط به حقوق فردی و اجتماعی و ضرورت الزام حکومتها برای تحقق بخشیدن به حقوق انسانی افراد را برشمردند. و باطرح سوالاتی چون ضرورت درنظرگرفتن حقوق اساسی زنان و پیامدهای منفی عدم آگاهی از حقوق اساسی ، کار گروهی خود بااعضاء حاضر را دنبال نمودند.

مهمترین عناوین روز دوم این کارگاه آموزشی ساختار حکومتها براساس میزان توجه آنها به آرای مردم و نیز ضرورت توجه به مشارکت زنان در سطوح مختلف سیاسی و اجتماعی بود.

این برنامه با همکاری مشترک انجمن حامی و دفتر منطقه ای بنیاد فریدریش ایبرت در افغانستان برگزار شد .

 

کارگاه آموزشی «سیاست گذاری و اداره مطلوب سازمانهای غیردولتی »

کارگاه آموزشی سیاست گذاری و اداره مطلوب سازمان غیردولتی به همت حامی و همکاری سازمان حقوق و دمکراسی کانادا از تاریخ ۴ لغایت ۹ فروردین ۸۴ درکابل برگزار شد.

این کارگاه در وزارت امور زنان افغانستان و در دو دوره سه روزه برگزار گردید. مخاطبان و شرکت کنندگان این کارگاهها گروهی از مسئولین و اعضای فعال سازمانهای غیردولتی زنان وجوانان از ولایتهای مختلف بودند که در طول سه روز باموضوعات ذیل آشنا شدند.

آشنایی با سطح فعالیت سازمانهای غیردولتی ، تعاریف

بررسی تعاریف مختلف از جامعه مدنی

ویژگی های مثبت و متعهد سازمان غیردولتی


تفاوت تشکل های مردمی CBO با سازمانهای مردمی POS با سازمانهای غیردولتی NGO و نهادهای مدنی Society Civilروش های ارتباطی سازمانهای غیردولتی با محیط پیرامونی خودشانبررسی روشهای توسعه فعالیت جمعی و گروهی درسازمانبررسی روشهای جذب منابع مالیدرپایان دو دوره آموزش مراسم اختتامیه با حضور وزیر امور زنان افغانستان برگزار و گواهینامه های شرکت کنندگان تقدیم شد. 

کارگاه بهبود کارکردهای قضایی با رویکرد جنسیتی

سومین دوره از مجموعه کارگاههای آموزشی «تحلیل نگرش های جنسیتی » با هدف ارتقاء دانش و آگاهیهای عمومی و اختصاصی برای بهبود وضعیت زنان و دسترسی به عدالت جنسیتی با عنوان «بهبود کارکردهای قضایی با رویکرد جنسیتی » ازتاریخ ۱۸ لغایت ۲۱ بهمن ماه ۱۳۸۳ درکابل برگزار گردی.

شرکت کنندگان دراین دوره مجموعه ای از قضات و کارشناسان حقوقی سترامحکمه (شورایعالی قضایی) لوی حارنوالی (دادستانی) وزارت عدلیه، کمیسیون مستقل حقوق بشر و وزارت امور زنان افغانستان بودند و در طول برگزاری دوره تلاش شد ضمن ارایه تعاریف و نظریه های تحلیل جنسیتی ، پایه های نظری و عملی جریان سازی جنسیتی در سازمان قضایی بررسی شود و با توجه به باورها و ارزشهای حاکم در جامعه افغانستان ، انتظارات ، نقش ها و رفتارهای منسوب به زنان و مردان به تفکیک موردبازنگری قرارگیرد و با تمرکز برتجارب شرکت کنندگان در دستگاههای قضایی و حقوقی مربوطه ، مسایل مربوط به امور جنسیتی مطرح شد تا بتوان پس از تحلیل آنها دربرنامه ریزی های آموزشی و نیز جریان سازی جنسیت در سازمان قضایی که ازجمله نهادهایی است که نقش تأثیرگذاری بروضعیت عمومی و تحقق عدالت اجتماعی دارد، استفاده نمود.

مشروح گزارش« تحلیل نگرش های جنسیتی وتوانمندسازی زنان»

کارگاه آموزشی “تحلیل نگرشهای جنسیتی و توانمند سازی زنان”

شرایط ایجاد شده برای بازسازی خسارتهای ناشی از دودهه جنگ و درگیریهای داخلی و خارجی در افغانستان ، فرصت مغتنمی است تا با هدف بهبود زندگی زنان گامهایی در جهت توانمندسازی و افزایش ظرفیت های آموزشی ، فرهنگی و اجتماعی این قشر بعنوان نیمی از پیکره انسانی جامعه برداشته شود تا بدین وسیله شرایط دستیابی به توسعه پایدار تسهیل و تکمیل شود.

اقدام عملی دراین میان براساس اطلاعات و داده ها و نیاز سنجی های بعمل آمده از زنان ، تلاش برای ارتقاء دانش و آگاهی های عمومی و اختصاصی آنان در حوزه های ضروری است.

برگزاری ۲ دوره کارگاه آموزشی سه روزه با عنوان «تحلیل نگرش های جنسیتی و توانمندسازی زنان » که از تاریخ ۱۹ لغایت ۲۴ تیر ۱۳۸۳ در کابل برگزار گردید ، در راستای هدف مذکور بود.

کارگاهها در دوسطح مدیران و کارشناسان ارشد دستگاههای دولتی افغانستان و نیز مسئولین سازمانهای غیردولتی زنان وکارشناسان بخش جنسیت سازمانهای بین المللی اجرا گردید.

کارگاههای آموزشی مزبورسه محور «تحلیل ساختاری جنسیت و پیوند جنسیت و سلامت و نیز سلامت باروری » «بررسی حقوق زنان دراسلام و اعلامیه جهانی حقوق بشر» و نیز «خشونت علیه زنان » را مورد بحث و بررسی قرار می دادند.