بایگانی دسته بندی ها: آموزش

بازگشائی مرکز آموزش پایه کن

مرکز آموزش پایه کن، امسال نیز همچون سالهای قبل کار خود را در روزهای آغازین مهر ماه شروع نمود. این مرکز فعالیت خود را از سال ۱۳۸۸ و با توجه به سکونت قابل توجهی از مهاجرین افغان در این منطقه و عدم دسترسی بسیاری از کودکان مهاجر به خدمات آموزشی آغاز نمود که البته همزمان با ارائه خدمات آموزش پایه به کودکان بازمانده از تحصیل ؛ در تلاش بوده ایم تا سایر خدمات مورد نیاز از جمله آموزش بهداشت ؛ خدمات درمانی مورد نیاز و نیز برگزاری دوره های آموزش نهضت سواد آموزی برای زنان و بسیاری از مادران علاقه مند دانش آموزان تحت پوشش نیز فراهم آید .

این مرکز در حال حاضر از نوبت دوم دبیرستان مصاحب واقع در منطقه ۵ آموزش و پرورش شهر تهران  استفاده می نماید و امیدوار هستیم تا با ادامه همکاری اداره آموزش و پرورش منطقه ؛ امکان بهره برداری از نوبت دوم یکی از مدارس تحت پوشش در منطقه شهر زیبا برای ماه های آینده سال تحصیلی جاری فراهم شود .

تعداد دانش آموزانی که تاکنون در این مرکز آموزشی ثبت نام نموده اند ؛ مجموعاً ۲۰۱ نفر در مقطع اول تا ششم ابتدائی هستند ، که از این تعداد ۸۱ نفر دختر و ۱۲۰ نفر پسر می باشند.

یکی از جدی ترین مشکلات نه تنها در این مرکز آموزشی بلکه در سایر مراکز آموزشی وابسته ؛ کاهش نرخ ثبت نام دانش آموزان دختر در مقاطع بالاتر آموزشی به دلیل حاکمیت فرهنگ سنتی در بسیاری از خانواده های مهاجر می باشد که با برنامه های مختلف مشورتی و ترویجی برای خانواده های آنها توسط همکارانمان در مراکز مختلف ؛ موفق به بازگرداندن تعدادی از دختران به محیط مدرسه و در نتیجه چرخه آموزش می شویم .

آموزش برای کودکان پناهنده

امروزه بیش از ۳۵ میلیون نفر از جمعیت جهان انواع جابجایی های اجباری (داخلی و برون مرزی) را از خانه و کاشانه خود به دلایل گوناگونی همچون جنگ و درگیریهای داخلی ؛ وقایع و اتفاقات طبیعی و حتی عدم امنیت جانی به دلیل عقاید سیاسی و مذهبی تجربه میکنند که برخلاف سایر گونه های مهاجرت ؛ این جابجایی های اجباری برای این عده آخرین گزینه برای حفظ حیات خود و خانواده است. کثر بزرگی از این جابجایی ها در محدوده کشورهای همسایه اتفاق می افتد به گونه ای که نزدیک به %۸۰ آوارگان و پناهجویان دنیا به کشورهای همسایه خود پناه آورده اند .

در این میان ۶۸ % از کل آوارگان و پناهندگان جهان ؛ سهم دنیای اسلام می باشد . جنگ و درگیرهای دنباله دار و تمام نشدنی در فلسطین ؛ افغانستان ؛ عراق و نیز سایر کشورهای قاره آفریقا و جنوب شرق آسیا است که کشورهای اسلامی را به بزرگترین منطقه پناهند پذیر در جهان تبدیل نموده است.

مهاجرین وپناهندگان در ایران

موقعیت استراتژیک ایران درکنار تحولات و عوارض ناشی از تغییرات گسترده سیاسی و اجتماعی در منطقه از بیش از ۳ دهه گذشته تاکنون ؛ جمهوری اسلامی ایران را به یکی از بزرگترین کشورهای پناهنده پذیر در دنیا تبدیل کرده است به گونه ای که در دهه ۷۰ جمهوری اسلامی ایران در مقاطعی پذیرای بیش از ۴ میلیون پناهجوی افغان ؛ عراقی ؛ کویتی و سایر کشورهای همسایه بوده است.

جنگ و تجاوز خارجی ، درگیری های داخلی، قحطی و خشکسالی در ۳ دهه گذشته ؛ موجب آوارگی بیش از ۸ میلیون افغان در سراسر دنیا شده است. بخشی از این جمعیت که خانه ؛ کاشانه و آینده خود را نابود شده میدیدند ؛ ناگزیر از تحمل دوری از وطن و پناه جستن در سرزمینی شدند که در کنار اشتراکات تاریخی ؛ تشابهات فرهنگی، زبانی و دینی ؛ امکان حیات جدیدی برای خود و خانواده فراهم آورند.

آمار رسمی حکایت از آن دارد که در حال حاضر قریب دو و نیم میلیون مهاجر و پناهنده افغان و نزدیک به ۲۴۰ هزار پناهنده عراقی در کشور ایران زندگی می کنند. امنیت اجتماعی نسبی موجود در ایران ؛ این فرصت را برای توده های عظیم مهاجر و پناهنده فراهم آورد تا برای ارتقای توانایی های فردی و اجتماعی خود ؛ تلاش کنند و امکان حضور موثر تر در بازسازی کشورشان را به دست آورند . اما در عین حال نبود امنیت عمومی در افغانستان و فقدان زیر ساخت های اقتصادی و اجتماعی در این کشور هنوز مانعی جدی برای بازگشت پایدار مهاجرین افغان به کشورشان شده است.

 اهمیت آموزش برای کودکان

آموزش نه حد و مرز میشناسد نه ملیت، جنسیت و بازیهای سیاست. آموزش یک حق انسانی است و همه ی کودکان باید از حداقل امکان آموزش اولیه برخوردار باشند. از اهداف توسعه هزاره سازمان ملل تا انواع کنوانسیون های حقوقی اعم از حقوق کودک و پناهنده که به امضای دولتها درآمده اند همه و همه بر این حق تاکید دارند. صرفا پس از آموزش اولیه است که کودک امکان تحقق سایر حقوقش را پیدا میکند: حقوق دیگرش را میشناسد، خواندن و نوشتن و حساب میآموزد و در میان سایر همسالانش رشد میکند.

اما آموزش برای کودکان پناهنده و مهاجر نقشی بیش از سواد آموزی دارد. کودک پناهنده که شرایط سخت مهاجرت را پشت سر گذاشته است و در محیط ناپایدار کشور میزبان و مشکلات عدیده ی خانوادگی اعم از فقر مطلق، خشونت ؛ بی سوادی و استرس های مهاجرت قرار دارد مدرسه در حکم پناهگاهی امن است. کودک در میان سایر همسالانش حس تعلق، ارزشمندی و اعتماد به نفس می یاید، تحت سرپرستی قرار گرفته و از لحاظ شرایط فیزیکی، روحی، تغذیه ای و بهداشتی اش مراقبت می شود.

آموزش کودکان مهاجر و پناهنده مقیم کشورمان

کودکان مهاجر افغان سالهاست که در کشورهای همسایه آواره اند و رویای بازگشت به کشورشان را دارند. کودکانی که اغلب در کشورمان متولد شده اند و هیچ تصویری از سرزمین مادری خود ندارند .

با گذشت ۳۰ سال از پناهندگی افغان ها در ایران، هنوز آموزش کودکان مهاجر و پناهنده افغان در نبود یک سیاست منسجم و پایدار مبتنی بر دیدگاه عدم تبعیض، با فراز و نشیب های بسیاری روبرو بوده است بطوری که استفاده از روشهایی همچون ایجاد موانع برای آموزش کودکان مهاجر افغان به عنوان تسهیل کننده بازگشت افغانها به کشورشان نه تنها از کارآمدی مناسبی برخوردار نبود که متاسفانه موجب بازماندن بسیاری از کودکان از محیط های آموزشی و بهره مندی از حق بنیادین خود یعنی نعمت سواد شده است .در حال حاضر از میان ۴۰۰٫۰۰۰ کودک افغان ساکن در کشورمان تنها ۲۸۵٫۰۰۰ نفر از آنها امکان دسترسی به آموزش رسمی را داشته اند. کودکانی که بعلت فقر مالی و فرهنگی شدید خانواده ؛ هزینه های بالای زندگی ؛ حاکمیت فرهنگی سنتی در خانواده ها ؛ ازدواج های زود رس دختران ؛ احساس طرد شده گی ؛ کبر سن …… بعضا مجبور به ترک تحصیل بوده و ناگزیر در کوچه و خیابان دستفروشی کرده و یا جذب کارگاه های تولیدی میشوند.

نتایج باز ماندن از تحصیل کودکان :

خروج از چرخه آموزش بعنوان حق طبیعی انسان

افزایش کودکان کار و خیابان

افزایش آسیب های اجتماعی (بالا رفتن نرخ جرم و خشونت در جامعه)

افزایش نیروهای غیر مولد و توسعه مشاغل کاذب و جرم خیز

دلایل حضور حامی در عرصه آموزش کودکان

ایران یکی از کشورهایی است که بیشترین جمعیت پناهنده دنیا را در خود جای داده است. سال های طولانی است که دو گروه عمده مهاجرین و پناهندگان افغان و عراقی در کنار جامعه ایرانی در شهرهای ایران سکونت گزیده اند. اگرچه در طول بیش از ۳۰ سال دولت ایران با پشتوانه ارزشهای اعتقادی و اخلاقی خود تلاش کرده تا به تأمین نیازهای اولیه آنها بپردازد، اما به دلایل متعدد از جمله فشار اقتصادی، تعداد رو به رشد مهاجرین و پناهندگان افغان در ایران به دلیل پائین بودن زیر ساختهای اجتماعی و اقتصادی در افغانستان، حضور غیرقانونی بخشی از این جمعیت و … این اقدامات در سال های گذشته با چالش هایی مواجه بوده اند. در این میان یکی از حوزه های پرچالش و البته بسیار مهم، دسترسی به آموزش و امکانات تحصیلی به ویژه برای کودکان و زنان پناهنده ای است که به دلایل گوناگون امکان دسترسی به مراکز آموزشی استاندارد را نیافته اند. به گونه ای که تعداد قابل ملاحظه ای از کودکان مهاجر افغان علیرغم حقوق اولیه انسانی خود عملا از چرخه آموزش خارج شده بودند که عدم رعایت حقوق انسانی این کودکان ؛ آسیب های ناشی از فقدان آموزش این گروه بر جامعه ایرانی را نادیده گرفت. از همین روز انجمن حامی راه اندازی مراکز آموزشی برای کودکان و زنان مهاجر افغان که به دلایل متعدد از تحصیل یا سوادآموزی بازمانده اند، را با اخذ مجوز از اداره کل اتباع و مهاجرین خارجی وزارت کشور و با حمایت مالی صندوق کودکان ملل متحد ( یونیسف ) از سال تحصیلی ۸۸- ۸۷ ( ۲۰۰۸) در دستور کار خود قرار داد تا با فراهم کردن شرایط حداقلی آموزش برای این گروه از کودکان بازمانده از تحصیل ، تحقق استانداردهای حقوق کودک بدون هیچگونه تبعیض و در راستای کاهش آسیب های اجتماعی ناشی از عدم بهره مندی از خدمات آموزشی این کودکان که خواه ناخواه در جامعه ایرانی حضور دارند، امکان یابد و به این ترتیب این افتخار فراهم آمد تا برای اولین بار در کشور کودکان مهاجر افغان اعم از کودکان دارای کارت اقامت و کودکان فاقد کارت رسما از تسهیلات آموزشی استاندارد بهره گیری کنند.

 

 

طرح آموزش پایه برای کودکان بازمانده از تحصیل

 طرح آموزش پایه برای کودکان بازمانده از تحصیل

از سال ۱۳۸۷ تاکنون با توجه به افزایش آمار کودکان بازمانده از تحصیل افغان و موانع رسمی و غیر رسمی برای آموزش این کودکان در مدارس ، طرح ایجاد مراکز آموزش پایه برای کودکان و زنان بازمانده از تحصیل مهاجر افغان با همکاری و پشتیبانی یونیسف و تعدادی از خیرین حقیقی و حقوقی در دستور کار انجمن قرار گرفت.

طرح مذکور با هدف تامین حق اولیه همه کودکان برای دسترسی به آموزش پایه به عنوان یکی از آرمان های مهم اهداف توسعه هزاره، و برخورداری زنان افغان از آموزش ؛ بهداشت و مراقبت های اولیه برای اولین بار در کشور فرصتی فراهم آورد تا کودکان بازمانده از تحصیل مهاجر و پناهنده افغان که به دلایل گوناگون امکان دسترسی به مراکز آموزش رسمی را پیدا نکرده بودند، در مراکز تاسیس شده که از استانداردهای لازم نیز برخوردار بودند ؛ ثبت نام نموده و به سواد آموزی بپردازند

انجمن حامی در راستای اهداف کلان و جاری خود مبتنی بر تاکید بر حق آموزش کودکان به عنوان یکی از حقوق اساسی آنها بدون در نظر گرفتن هر گونه محدودیت سیاسی ؛ اجتماعی و فرهنگی و با چشم انداز ” ایجاد محیط یادگیری امن و حمایتی برای دانش آموزان و والدین آنها” ۴ مرکز آموزشی خود را در مناطق حاشیه نشین اطراف تهران و مشهد قرار داده است که در این مدت و پس از گذشت ۴ سال از اجرای طرح (۱۳۸۷-۱۳۹۱) بیش از ۳۰۶۵ کودک و زن مهاجر افغان تحت آموزش پایه ، سواد آموزی و آموزش های بهداشتی ؛ مراقبتی و رفتاری قرار گرفته اند.

ردیف

مرکز آموزش

سال اول

سال دوم

سال سوم

سال چهارم

۱

مرکز شورآباد واحد ۱

۲۲۶

۴۲۹

۴۲۹

۳۹۸

۲

مرکز شورآباد واحد ۲

۳۱۱

۳

مرکز مشهد

۱۰۳

۲۳۱

۳۲۰

۴

مرکز کن

۲۱۴

۲۳۰

۱۷۴

۵

جمع

۲۲۶

۷۴۶

۸۹۰

۱۲۰۳

اهداف طرح:

• پیشگیری از افزایش زمینه های آسیب پذیری کودکان و نوجوانان مهاجر و پناهنده ( که اغلب کودکان کار را نیز شامل میشوند) در برابر مخاطرات جسمی، روانی، ناهنجاری ها و بزهکاری ها از طریق آموزش و ارائه مکانیزم های حمایتی .

• ایجاد خودباوری، افزایش امید به آینده؛ افزایش اعتماد به نفس؛ رشد روحیه جامعه پذیری، و هویت فردی و اجتماعی کودکان و زنان مهاجر و پناهنده و تقویت مهارت های مقابله با خطرات و ناهنجاریهای اجتماعی .

• افزایش و تقویت کنش گری و عاملیت در زنان و خانواده های کودکان سوادآموز از طریق برنامه های آموزشی ارائه شده در مراکز برای بهبود حیات اجتماعی آنها .

• دستیابی به برابری جنسیتی و مقابله با خشونت های مبتنی بر جنسیت سوادآموزان از طریق ارائه آموزش های لازم برای پیشگیری از خشونت مبتنی بر جنسیت با توجه به گستردگی آن در جامعه مهاجرین افغان به دلیل ساخت فرهنگی و سنتی .

• بازسازی نیروی انسانی جامعه پناهندگان و مهاجرین مقیم ایران از طریق توسعه آموزش برای زنان و کودکان مهاجر برای مشارکت در بازسازی افغانستان در صورت بازگشت و نیز برقراری محیطی مناسب برای همزیستی مسالمت آمیز و با سطح تعامل بالا در مناطق حاشیه نشین شهرهای بزرگ .

• شکستن تابوی آموزش کودکان افغان و خروج آنها از محیطهای زیرزمینی ؛ ناامن و غیر استاندارد به چرخه آموزش فراگیر و استاندارد کشور.

• تعدیل یا اصلاح نگرش های منفی مسئولین سیاست گذار و اجرایی کشور در پیشبرد فعالیتهای مربوط به آموزش کودکان و زنان مهاجر .

• ایجاد حساسیت مثبت در اقشار مختلف جامعه نسبت به توجه به حقوق اولیه و انسانی زنان و کودکان مهاجر و اهمیت سوادآموزی جامعه پناهنده به ویژه زنان، کودکان و نوجوانان .

نتایج و دست آورد های اجرای طرح آموزش:

• تغییر نگرش های اجتماعی نسبت به ضرورت توجه به نیازهای بنیادین جامعه انسانی مهاجر و پناهنده مقیم کشورمان .

• ایجاد حساسیت مثبت در مسئولین ؛ سیاست گذاران و دست اندرکاران اجرایی کشور نسبت به آموزش کودکان پناهنده .

• ارائه خدمات آموزش پایه و سواد آموزی به بیش از ۳۰۶۵ زن و کودک بازمانده از تحصیل مهاجر در طول ۴ سال.

• ارائه خدمات آموزشی بهداشتی اعم از بهداشت فردی، خانواده و بلوغ به کلیه دانش آموزان و سواد آموزان تحت پوشش .

• ارائه خدمات درمانی ، مددکاری و مشاوره مورد نیاز کودکان و خانواده های تحت پوشش .

• آموزش بهداشت باروری، کنترل خشم، فرزند پروری مطلوب و مهارتهای مقابله با خشونت برای زنان و والدین .

• آموزش مهارتهای زندگی و مهارتهای پرهیز از خشونت برای دانش آموزان بزرگسال

• آموزش مهارت های حرفه ای به زنان و دانش آموزان بزرگسال مراکز.

• توانمند سازی و بهره گیری از توانایی های گسترده معلمین جوان مهاجر در پیشبرد اهداف طرح و ارایه خدمات به هموطنان خود

• ارائه وسایل و تسهیلات مورد نیاز اعم از لوازم التحریر، لباس گرم ؛ تغذیه مناسب و سرویس ایاب و ذهاب برای دانش آموزان نیازمند