همه نوشته‌های admin

۶ ماه تمدید فرصت حضور پناهجویان افغانی در پاکستان

 حامی : دولت پاکستان در تصمیم تازه خود به یک میلیون و ششصد هزار پناهنده افغان فرصت داد تا  شش ماه دیگر در خاک این کشور مهمان باشند، تمدید فرصت حضور پناهندگان افغان در خاک پاکستان در شرایطی اتفاق افتاده که  پیش از این قرار بود دولت پاکستان تنها تا پایان دسامبر به پناهندگان افغان مقیم پاکستان حق اقامت ارایه دهد.

راجا پرویز اشرف، نخست وزیر پاکستان با اخذ این تصمیم و انتشار بیانیه‏ای از دفتر خود در همین راستا تایید کرده که پناهندگان افغان در حال حاضر می‏توانند تا پایان ماه ژوئن ۲۰۱۳ در پاکستان به زندگی خود ادامه دهند. دنیا اسلم خان، سخنگوی آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد در گفت و گو با خبرگزاری فرانسه می‏گوید:« پاکستان بر اساس معاهده‏های بین‏المللی قول داده بود که هیچ پناهنده‏ای را از خاک خود اخراج نکند. بر همین اساس مطمئن بودیم که پاکستان به جز تلاش برای بازگشت داوطلبانه مهاجران افغانی در این کشور، اقدام اجباری برای بازگرداندن افغان‏ها به کشور انجام نخواهد داد.»

در اوایل دهه هشتاد میلادی و حمله نیروهای شوروی به خاک افغانستان، بیش از پنج میلیون شهروند افغان، میهن خود را به مقصد پاکستان ترک کردند. اگرچه با بهبود نسبی وضعیت امنیتی در افغانستان تا کنون نزدیک به سه میلیون و هشتصد هزار پناهده افغانی به کشور خود بازگشته اند اما کماکان نزدیک به یک میلیون و ششصد هزار پناهنده افغانی در پاکستان مستقر هستند. سیاست‏های تشویقی سازمان ملل برای بازگرداندن باقیمانده پناهندگان افغانستان به خاک این کشور موجب شده که از ۲۳ اکتبر تا ۳۰ نوامبر سال جاری، ده هزار شهروند افغانی دیگر به وطن خود بازگردند که این آمار نسبت به سال گذشته در همین تاریخ دو برابر شده است. اما با  وجود تلاش دولت پاکستان برای خروج پناهندگان افغان از این کشور و  فرصت‏های تشویقی بین‏المللی و تلاش صلح‏جویانه، پناهندگان افغان ساکن در پاکستان تمایلی به بازگشت به این کشور ندارند، چرا که کماکان بخش‏های مختلفی از خاک افغانستان با جنگ و فقر دست به  گریبان است.

 منبع : سایت dawn.com

گزارش سفر حامی به مناطق زلزله زده

روز  ۹۱ ام پس از زلزله

با توجه به هماهنگی های انجام شده و گزارش های رسیده از منابع محلی و همیاران انجمن مستقر در مناطق زلزله زده آذربایجان شرقی ؛ با تهیه لوازم مورد نیاز از جمله لباس گرم و لوازم التحریر برای کودکان راهی منطقه شدیم. اولین روستایی که کاملا هم در جوار جاده ورزقان واقع شده بود، چای کندی نام داشت که کاملا سفید پوش شده  بود. چادر های سفید هلال احمر تمام روستا را پوشانده بود و در و پنجره هایی که بعضا در میان چادرها رها شده بودند ؛ تنها بخشی از کانکسهای تعهد شده برای این روستا بود. “گفتن کانکس ها تا آخر این هفته میاد، خانم هوا شبا تو چادر خیلی سرده، بیا ببین، بچه ها یخ میزنن”.

ظاهرا بیشتر چادر ها وسایل گرمایشی داشتند ولی گلایه ها از برق های پریده و عدم رعایت توازن در پخش اجناس ارسالی بسیار بود.

روستای بعدی ؛ روستای علی بیک کندی بود که برخلاف روستای چای کندی، تعداد کمتری از اهالی این روستا همچنان در چادر زندگی میکردند، ساخت و ساز خوب پیش رفته بود و حدالاقل این امید وجود داشت که در و پنجره ها و دیوارهای نیمه کاره قبل از سرما به خانه های بسته تبدیل شوند و کانکس های وعده داده شده جای چادر های سرد و ناامن اهالی روستا را بگیرد. دانش آموزان روستای علی بیک کندی سر کلاس درس بودند، تمام ۱۵ کودک روستا در یک کانکس و در کنار هم درس میخوانند. معلم کلاس که هرروز از ورزقان برای آموزش این کودکان می آید باید هر روز به همه بچه ها در هر پایه ای که بودند درس میداد . بچه ها در هنگام ورود شعر خوش آمدید برایمان خواندند و وقتی کمی باهم رفیق شدیم مرتب نقاشی هایشان را به ما نشان میدادند. معلم مدرسه از کمبود لباس گرم برای بچه ها گفت و این که بعضا لباس های ارسالی مناسب سن و سایز بچه ها نیست و خیلی وقت ها بی استفاده می ماند برای همین اسم بچه ها به همراه سنشان را نوشتیم  تا با لباس های اندازاشان برگردیم.

اهالی روستای آقا بابا فرامرزی مشغول ساخت و ساز بودند، هر چند زلزله ی دوم (۵٫۱ ریشتری، آبان ماه) دل و دماغی برای ادامه کار برایشان نگذاشته بود. “هر چی درست کرده بودیم دوباره ریخت، چه فایده، همش پس لرزه است که میاد، هر شب دلمون میریزه که الان خونمون می ریزه رو سرمون” پس لرزه های مداوم امان مردم را بریده بود تقریبا هر روز ۵-۶ پس لرزه در منطقه حس میشود: خانه های ترمیم شده دوباره ریخته بود، احشام یا تلف شده بودند یا مریض بودند ، مدرسه ی بچه ها مثل اغلب روستاها فقط یه کانکس بود، مغازه ها ویران شده و جوانها بیکار شده اند. با وجود همه ی مشکلات و ترسی که فرا رسیدن سرما و زمستون تو دلشان گذاشته بود هنوز اوج صفای مردم و اهالی روستا رو می شود در منطقه ارسباران حس کرد. روستایی زیبا با فضاهایی با قدمت ، تاریخ کهن و اهالی با محبت که بی توقع میزبان ما بودند. دهستان سینا (آقا بابا فرامرزی) ۱۶ روستای اقماری دارد و سالهاست مدرسه ی آن میزبان دانش آموزان سایر روستا ها ی اطراف بوده است، مدرسه ای که جای خود را به کانکس های کوچک داده است. تمام خواسته ی کودکان آن یک مدرسه مانند سابق است.مادر نازنینی که میزبان ما بود نیز نگران ایام محرم و نبود مسجد و فضایی برای عزاداری بود. جای مسجد ویران شهر چادری قرار گرفته بود که آن نیز میزبان کارگران ساختمانی شده بود.

میزبانی گرم اهالی روستا فرصتی ایجاد کرد تا با بچه ها گپی بزنیم و بازی کنیم. کودکانی که اکثرا همچنان درچادر زندگی میکردند و بیش از هر چیز انگار نیاز روحی داشتند. با کمک دوست هنرمندم ،الکا، بچه ها شعر خواندند، خانه های ویرانشا ن را در نقاشی هایشان ساختند ، تئاتر عروسکی اجرا کردند و خودشان و آرزوهایشان را  بلند فریاد زدند. در آخر لباسهای گرم کودکانه ای را که همراه برده بودیم بین بچه ها تقسیم شد.

آخرین مقصد سفر چند روزه ما روستای حماملو (معروف به غارنشینان) نام داشت که به کمک اهالی آقا بابا فرامرزی و به عنوان یکی از پر نیازترین روستاهای ارسباران شناسایی شده بود. اهالی روستا که قبلا در غارهای گرم ساکن بودند از ترس زلزله  و ریزش سنگ به کانکس های اهدایی برای احشام پناه برده بودند. در این روستا نیز کانکس ها در راه بود. هرچند ؛ چند وقتی بود که آب قطع شده بود و تنها حمام روستا هم خراب بود. کودکانی که سر کلاس درس بودند اکثرا بی کفش و لباس گرم بودند. نیازمندی و دور افتادگی این روستا پیش از زلزله همان امکانات اولیه را هم از آنها گرفته بود و روستا را نیازمندتر از هر زمان دیگرکرده بود. به لطف دوستان در منطقه لباس گرم و لوازم التحریر بین دانش آموزان این روستا پخش شد.

در پایان، این سفر بهانه ای شد برای با مردم بودن و فقط برای چند روز درد آوارگی را کشیدن و لمس کردن همه سختی ها از نزدیک. هرچند میزبانی گرم و پر مهر اهالی اجازه این تجربه ی کوتاه را هم به ما نداد. فقط خجالت کشیدیم و شرم کردیم از نیازهای ناتمام و سختی هایی که این مردم شریف و با غیرت حتی به سختی به زبان می آوردند. از شب بازگشت ما ارسباران سفید پوش شده. برفی که ترس آمدنش همه را گرفته بود هم اکنون از راه رسیده و مردمی که فقط با یک اتفاق تمام زندگیشان و آرزوهایشان ویران شده بود حالا با یک سرمای سخت زمستانی هم دست و پنجه نرم می کنند .

سفر ما سفر آخر نبود که لمس دوباره مشکلات و سختی هایی که این عزیزانمان تحمل می کنند ؛ ما را برای عزیمتی دیگر با دستی پرتر  و توانی بیشتر آماده کرده است و ما نیز دست نیازمان را دوباره پیش روی همه آنانی که به ما اعتماد کردند و کمک هایشان را به ما سپردند تا صدای مهربانی و خوی کریمانه اشان را به هموطنان آذری اشان برسانیم ؛ دراز می کنیم و برای توشه های سفر بعدی و وعده ای که به بچه های روستا برای تهیه لباس گرم و دفتر و مداد بیشتر داده ایم ؛ همراه می طلبیم.

دوستان علاقه مند آمادگی خود را برای هر گونه همیاری از طریق ایمیل انجمن و یا شماره تلفن های دفتر مرکزی به ما اعلام کنند .

کودکان زلزله زده نیازمند مساعدت هستند

روستای حمام لو را در یابیم

کودکان زلزله زده نیازمند مساعدت هستند

این روستا معروف به روستای غارنشینان است؛ساکنین این روستا پیش از زلزله در غار هایی زندگی می کردند که البته اغلب برق کشی  شده اند و درهای چوبی دارند.پس از زلزله ی ۶/۱ ریشتر روستاییان به دلیل ترس از زلزله به چادر ها نقل مکان کردند و پس از زلزله ی ۵/۶ که به گفته ی خود آنان شدید تر از زلزله ی اول بوده ،دولت کانکس هایی را در حمام لو تعبیه کرده است.البته تعدادی از این کانکس ها برای نگهداری احشام است اما روستاییان تمام کانکس ها را اشغال کرده و احشام خود را در غار ها نگه داری می کنند.

امکانات این روستا بر اساس مشاهده و ارزیابی ای که ما داشتیم به مراتب کمتر از روستا ها ی دیگراست و اهالی نیازمند لباس گرم؛ مواد غذایی ؛ و دانش آموزان هم مدرسه ، سرویس بهداشتی ؛نوشت افزار و ….بودند.

روستای حماملو فاقد امکانات بهداشتی و آب شرب می باشد و فقر به وضوح در این روستا به چشم می خورد . ماننده خیلی ازروستای ها از مدرسه راهنمایی و دبیرستان وابتدایی هم خبری نیست وبچه ها ی ابتدایی این روستا تنها در یک کانکس فرسوده مشغول تحصیل هستند .
ما تنها از بچه های این روستا دیدن کردیم از ۱۵ نفر دانش آموز یک نفر به عنوان نمونه کاپشن یا پالتو حتی لباس گرمی که بتواند در مقابل کولاک و برف آنها را از سرما نگه دارد مشاهده نکردیم این بچه ها چشم به راه  انسان های خّیر و خداجو هستند تا به کمکشان بشتابند وما نیر در حد توان و وسع خود  هدایایی (لباس گرم)به آنان دادیم.

طبق اطلاع از منطقه به محض خروج ما از منطقه ارسباران برف همه جا را فرا گرفته و زمین لباس سفید به تن کرده است اما خیلی ها باز هم از ترس زلزله وعدم امکانات درچادرهای هلال احمر هستند .
در روستای آقابابا فرامرزی نیز ساخت و ساز نسبت به سایر روستاها پیشرفت چشم گیری داشت اما بارش شدید و هوای سرد ادامه فعالیت ساخت و ساز را از ساکنین سلب نموده و تنها ۳- ۴ مورد کانکس آن هم  اهدایی افراد خّیر بود و بقیه افراد در خانه های آسیب دیده و باقی در چادر زندگی می کنند و از نبود کانکس گلایه مند هستند .

من از طرف انجمن حامی به این سفر رفته بودم و  میترا غفاریان مدیر برنامه ریزی این سازمان غیر دولتی امکان این سفر را برای من فراهم کرد و در این سفر همراه من بود.
این روستا در۱۲کیلومتری شهر ورزقان قرارگرفته دارای آب وهوای کوهستانی بوده غارهای بیشماروتپه قلعه حماملو جاذبه های گردش ودشتهای سرسبزازجاذبه های طبیعی آن بوده و جزو روستا های اقماری مرکز دهستا سینا (آقابابا فرامرزی ) می باشد .

گزارش از الکا هدایت
منتشر شده در خبرگزاری آریا  به تاریخ ۹۱/۸/۲۵

طرح پیشگیری از خشونت خانگی در تهران نیز آغاز بکار کرد

از روز پنجشنبه ۱۱ آبان ماه طرح مشترک انجمن حامی و کمیساریا با عنوان “پیشگیری از خشونت خانگی در جامعه پناهندگان افغان مقیم ایران”  در تهران آغاز بکار کرد. ۵۰ نفر از جوانان پناهنده افغانستانی از مناطق مختلف استان اعم از باقر شهر،پاکدشت، کن، ورامین، شهر ری و اسلام شهر برای شرکت در طرح در سرای محله خاقانی تهران جمع شدند تا به مدت دو هفته آموزش های لازم در زمینه های تسهیلگری و خشونت از ابعاد حقوقی، سلامت، روانی ، اجتماعی و مذهبی را در غالب مطالب تئوری و عملی فرا بگیرند.  دانش آموختگان در مرحله ی  بعد به عنوان گروه فنی (تسهیلگران محلی) برای انجام مطالعات لازم ، آموزش آموخته ها بمنظور آگاه سازی جامعه مهاجرین افغان و ارائه خدمات مشاوره برای قربانیان خشونت خانگی وارد جامعه محلی خود  می شوند.

این طرح که در دو شهر تهران و مشهد در حال برگزاری است تا دی ماه سال جاری ادامه خواهد داشت.

زندگی از نگاه کودکان افغان در نمایشگاه عکس یونیسف

اداره کل امور اتباع و مهاجرین خارجی وزارت کشور و صندوق کودکان سازمان ملل(یونیسف)، نمایشگاه “زندگی از نگاه کودکان افغان” را بر اساس چارچوب برنامه مشترک و بر پایه تجارب بین المللی، با هدف آگاهی رسانی در مورد حقوق کودکان مهاجر برگزار مینمایند. این نمایشگاه از بعد ازظهر روز افتتاحیه (۲۱ آبان) تا ۲۴ آبان هر روز از ساعت ۱۱ تا ۲۰ برای بازدید عموم دایر میباشد.

محل برگزاری: ولنجک، خیابان هجدهم، پلاک ۹ (نگارخانه شیرین)

تمدید مهلت ثبت نام برای شرکت در طرح پیش گیری از خشونت خانگی در تهران

 

مهلت ثبت نام برای شرکت در طرح پیش گیری از خشونت خانگی در جامعه پناهندگان افغان برای دوره ی تهران تمدید شد.

بدین ترتیب علاقه مندان میتوانند تا روز دو شنبه ۸ آبان ماه با به همراه داشتن مدارک مورد نیاز به مراکز اعلام شده مراجعه نمایید.

 

آدرس دفتر مرکزی: تهران، خ کریم خان، خ استاد نجات اللهی (ویلا)، خ سپند، پلاک ۲۰، طبقه اول، واحد ۳       تلفن: ۸۸۹۱۲۷۸۵

آدرس مرکز شورآباد: ۶۰ متری شور آباد، مدرسه سید احمد خمینی و یاران مهدی                                      تلفن ۵۶۵۴۲۱۲۵

فراخوان برگزاری طرح پیشگیری از خشونت خانگی در جامعه مهاجرین افغان در ایران

انجمن حامی برگزار می کند:

طرح «پیشگیری از خشونت خانگی در جامعه پناهندگان و  مهاجرین افغان در تهران و مشهد»
پاییز و زمستان ۱۳۹۱

تجربه ی کار با زنان پناهنده در ایران نشان داده است که اساسا تحمل خشونت مبتنی بر جنسیت توسط زنان  در جامعه مهاجرین افغان امری رایج و متداول است. زنان افغان از یک سو با مشکلات و مسائل مربوط به حقوق شهروندی مواجه هستند و از سوی دیگر با توجه به تسلط فرهنگ سنتی مرد سالاری، آسیب ها ی روان شناختی حاصل از مهاجرت و پناهجویی، سطح تحصیلات پایین زنان افغان، فرهنگ چند همسری و ناپایداری های مالی در خانواده، با خشونتهای شدید خانگی نیز روبرو هستند که نه تنها شرایط نگران کننده ای را برای این زنان و بلکه کودکانی که تحت سرپرستی و حمایت آنان هستند نیز ایجاد کرده است.

بدین منظور ، انجمن حامی در نظر دارد تا با همکاری کمیساریای عالی سازمان ملل  در امور پناهندگان (UNHCR) دوره دو هفته ای را با مضمون «بررسی ابعاد مختلف خشونت های خانگی و روشهای پیشگیری از آن» برگزار نماید. شرکت کنندگان که از میان مهاجرین افغان (دختر و پسر) انتخاب می شوند، پس از گذراندن کارگاه آموزشی مزبور که در آبان ماه ۱۳۹۱ برگزار خواهد شد، مطالب فراگرفته شده را بصورت عملی و در جامعه هدف خود و این بار در نقش تسهیلگر طرح اجرا خواهند کرد.

شرایط لازم برای شرکت در دوره:

  1. حداقل مدرک تحصیلی دیپلم
  2. کارت اقامت معتبر

مدارک لازم :

  1. مدرک شناسایی معتبر
  2. آخرین مدرک تحصیلی
  3. دو قطعه عکس

از علاقه مندان و واجدین شرایط دعوت میشود تا برای ثبت نام روزهای شنبه تا چهارشنبه از ساعت ۱۰- ۱۷ در دفتر مرکزی و ۱۷ – ۱۴ در مرکز شورآباد به آدرس ذیل حضور یابند. زمان پایان ثبت نام  شنبه ۶ آبان ماه خواهد بود

آدرس دفتر مرکزی: خ کریم خان، خ ویلا، خ سپند، پلاک ۲۰، واحد ۳                                تلفن: ۸۸۹۱۲۷۸۵

آدرس مرکز مشهد: بلوار طبرسی، بلوار مجلسی، مجلسی چهارم، پلاک ۳                     تلفن: ۲۷۳۰۵۴۲

آدرس مرکز شورآباد: ۶۰ متری شورآباد، مدرسه سید احمد خمینی و یاران مهدی             تلفن: ۵۶۵۴۲۱۲۵

لازم به ذکر است که در پایان، به شرکت کنندگان مدرک شرکت در دوره از سوی انجمن حامی و کمیساریا به طور مشترک اهدا خواهد شد.

                  

                        

بازگشائی مراکز آموزش پایه حامی در منطقه شور آباد تهران

مراکز آموزش پایه برای کودکان بازمانده از تحصیل مهاجر افغان که از سال ۱۳۸۷ در منطقه باقر شهر و شور آباد تهران که از جمله مناطق پر جمعیت و مهاجر نشین شهر تهران محسوب می شود ؛ با همکاری و پشتیبانی صندوق کودکان ملل متحد و دیگر حامیان مالی و معنوی آغاز به فعالیت نموده است ؛ همزمان با شروع سال تحصیلی جدید در دومین هفته مهر ماه سال جاری با حضور خانواده دانش آموزان بازگشایی شد

این مراکز در نوبت دوم مدارس سید احمد خمینی و یاران مهدی که از استانداردهای قابل قبول آموزشی در منطقه برخوردار هستند ؛ برگزار می شود که در سال جاری جدید به دلیل افزایش مشکلات اقتصادی در خانواده مهاجرین و نیز افزایش شهریه ثبت نام در مدارس دولتی با افزایش مراجعین قابل توجهی برای ثبت نام روبرو بوده است که ناگزیر اقدام به افزایش کلاسهای آموزشی و جذب بیشتر دانش آموز به نسبت سال گذشته نمودیم.

تعداد دانش آموزان دو مرکز آموزش پایه حامی در منطقه شور آباد ، در سال تحصیلی جاری ، مجموعاً  ۷۰۸دانش آموز در مقطع اول تا ششم ابتدائی است، که از این تعداد ۳۶۱ نفر دختر و  ۳۴۷نفر پسر می باشند.

شایان ذکر است کلاسهای نهصت سواد آموزی برای زنان و نیز دختران بزرگسال در هفته اول آبان ماه آغاز به فعالیت خواهد نمود .

بازگشائی مرکز آموزش پایه کن

مرکز آموزش پایه کن، امسال نیز همچون سالهای قبل کار خود را در روزهای آغازین مهر ماه شروع نمود. این مرکز فعالیت خود را از سال ۱۳۸۸ و با توجه به سکونت قابل توجهی از مهاجرین افغان در این منطقه و عدم دسترسی بسیاری از کودکان مهاجر به خدمات آموزشی آغاز نمود که البته همزمان با ارائه خدمات آموزش پایه به کودکان بازمانده از تحصیل ؛ در تلاش بوده ایم تا سایر خدمات مورد نیاز از جمله آموزش بهداشت ؛ خدمات درمانی مورد نیاز و نیز برگزاری دوره های آموزش نهضت سواد آموزی برای زنان و بسیاری از مادران علاقه مند دانش آموزان تحت پوشش نیز فراهم آید .

این مرکز در حال حاضر از نوبت دوم دبیرستان مصاحب واقع در منطقه ۵ آموزش و پرورش شهر تهران  استفاده می نماید و امیدوار هستیم تا با ادامه همکاری اداره آموزش و پرورش منطقه ؛ امکان بهره برداری از نوبت دوم یکی از مدارس تحت پوشش در منطقه شهر زیبا برای ماه های آینده سال تحصیلی جاری فراهم شود .

تعداد دانش آموزانی که تاکنون در این مرکز آموزشی ثبت نام نموده اند ؛ مجموعاً ۲۰۱ نفر در مقطع اول تا ششم ابتدائی هستند ، که از این تعداد ۸۱ نفر دختر و ۱۲۰ نفر پسر می باشند.

یکی از جدی ترین مشکلات نه تنها در این مرکز آموزشی بلکه در سایر مراکز آموزشی وابسته ؛ کاهش نرخ ثبت نام دانش آموزان دختر در مقاطع بالاتر آموزشی به دلیل حاکمیت فرهنگ سنتی در بسیاری از خانواده های مهاجر می باشد که با برنامه های مختلف مشورتی و ترویجی برای خانواده های آنها توسط همکارانمان در مراکز مختلف ؛ موفق به بازگرداندن تعدادی از دختران به محیط مدرسه و در نتیجه چرخه آموزش می شویم .

روز جهانی کودک در خانه هنرمندان

روز جهانی کودک ۱۶ مهر ماه امسال، با دعوت یونیسف و میزبانی خانم مهتاب کرامتی، سفیر حسن نیت یونیسف ایران، در کنار انجمن ها و سازمانهای غیر دولتی فعال در حوزه کودکان ، در خانه هنرمندان تهران برگزار شد .

در این برنامه همچنین گروهی از دانش آموزان تحت پوشش انجمن در مرکز آموزش کن به همراه معلمین خود شرکت نمودند تا مراسم روز جهانی کودک را در کنار سایر هم سالان خود از گروههای اجتماعی دیگر جشن بگیرند.

این مراسم که از ساعت ۱۵٫۳۰ شروع و تا ساعت ۱۸ ادامه داشت، شامل برنامه های مختلفی از جمله اجرای چند قطعه موسیقی پخش فیلم سینمایی نخودی، قصه گویی و ساخت عروسک با خمیر و ابزار سنتی،کارگاه هنر توسط اعضای شورای کتاب کودک و نیز ترویج کتابخوانی برای کودک توسط موسسه تاریخ ادبیات کودک، اجرای نقالی داستان اسفندیار از شاهنامه توسط کودک مستعد ۷ ساله و نیز، اجرای موسیقی سنتی و آواز کودکانه سنتی توسط گروهی از کودکان معرفی شده از مرکز هنرهای نمایشی وزارت ارشاد بود.

 

.

تاسیس و راه اندازی مرکز کارآفرینی برای زنان سرپرست خانوار در مرکز مشهد

 

از نیمه دوم شهریور ماه سال جاری، مرکز کارآفرینی برای زنان سرپرست خانوار در شهر مشهد افتتاح شده است که آموزش مهارتهای حرفه ای  به منظور به کار گیری و متعاقباً درآمدزایی برای آن دسته از زنان سرپرست خانوار، که در کلاسهای فوق شرکت کرده اند، ارائه می گردد.

 توانمند سازی زنان مهاجر بویژه زنان آسیب پذیر و سرپرست خانوار همواره یکی از اهداف انجمن حامی بوده است. آموزش مهارت های فنی و کارآفرینی نه تنها سبب افزایش سطح زندگی و توانمند سازی اقتصادی خانواده ها میشود بلکه به افزایش حضور اجتماعی و خود باوری زنان مهاجر نیز کمک شایانی میکند. زنان پناهنده ای که از آسیب پذیرترین اقشار در مهاجرت ها و جابجایی های اجباری محسوب میشوند، با فراگیری مهارت های لازم نه تنها به بهبود شرایط زندگی خود و خانواده در کشور میزبان کمک میکنند بلکه در بازگشت به کشورشان نیز توانایی های لازم برای مشارکت فعال اجتماعی و اقامت پایدار را خواهند داشت.

لازم به ذکر است که پس از برگزاری دوره های کلاسهای خیاطی سال گذشته و کسب مهارتهای جانبی لازم، که طی دوره های متوالی برای بانوان مهاجر برگزار شد، با راه اندازی مرکز خیاطی مشهد، امکان استفاده از مهارتهای فراگرفته شده مهیا گردید و درنتیجه یونیفرم کلیه ۳۷۵ دانش آموز مشغول به تحصیل در دو مرکز مشهد توسط مادران دوخته و آماده شد.

اطلاعیه دفتر کمیساریا در خصوص موج جدید مهاجرت اتباع افغان به استرالیا

بر اساس پیگیری های انجام شده از سوی انجمن حامی، دفتر مشهد کمیساریای عالی سازمان ملل متحد بر نادرست بودن پذیرش افغانها در کشور استرالیا از سوی هر ارگان، نهاد یا مقامی به جز کمیساریای پناهندگان تأیید و تأکید کرد. این دفتر که با مشکل مشابه پیش آمده در تهران، مبنی بر پذیرش افغانها در کشور استرالیا با پر کردن فرمهای توزیع شده در کافی نتها، مواجه شده است، اعلام نمود که روند پذیرش افغانها در استرالیا یا هر کدام از کشورهای میزبان اسکان مجدد پناهندگان، تنها از طریق دفتر این سازمان صورت می پذیرد که برای این منظور نیز، هیچ مبلغی از متقاضیان دریافت نمی گردد.

لازم به ذکر است که اسکان مجدد پناهندگان، نیازمند بررسی مورد به مورد کلیه متقاضیان دارد و مستلزم طی فرایندی طولانی و دقیق می باشد. بنابراین اسکان مجدد پناهندگان در کشورهای میزبان، به صورت گروهی و صرفاً با پر کردن یک فرم ثبت نام انجام نمی شود صرف نظر از اینکه فرم را مسئول کافی نت ارسال کند یا شخصاً توسط خود متقاضی فرستاده شود. از سوی دیگر ادعای برخی از افراد اقدام کننده به شیوه فوق الذکر در کافی نتها، مبنی بر پذیرش تقاضای آنان ظرف همین چند روز و در مدت کوتاه اساساً امکان پذیر نمی باشد.

مجدداً تاکید می شود که اسکان مجدد تنها از طریق کمیساریای سازمان ملل متحد با موافقت این سازمان و صرفاً با طی کردن فرایند قانونی وضع شده در این سازمان انجام می شود و حتا سفارت استرالیا و یا سفارت سایر کشورهای میزبان اسکان مجدد پناهندگان هیچ نقشی در فرایند پذیرش پناهندگان ندارند.

 

اجلاس سراسری زنان داوطلب ورود به پارلمان « زن ، قدرت و تصمیم گیری سیاسی »

گزارش اجلاس سراسری زنان داوطلب ورود به پارلمان « زن ، قدرت و تصمیم گیری سیاسی »

کابل _ ۱۴ و ۱۵ شهریور ۱۳۸۴

این برنامه به پیشنهاد وزیر امور زنان افغانستان و تایید سفیر ایران در کابل و با حضور طیف گسترده ای از داوطلبان زن افغان از ولایت های مختلف ، فعالان سیاسی و اجتماعی افغانستان و مقامات سیاسی این کشور از جمله وزیر امور زنان و وزیر امور شهدا و معلولین ۱۴ و ۱۵ شهریور ۱۳۴۸ توسط انجمن حامی برگزار شد .

فاطمه اشرفی ، دبیر اجلاس و رئیس هیات مدیره انجمن حامی در ابتدای برنامه ضمن خوش آمد گویی به حاضران به ضرورت تلاش فراگیر برای توسعه مشارکت زنان افغانستان در عرصه های تصمیم گیری و سیاست گزاری کشورشان اشاره کرد و گفت : « بدون شرکت فعال زنان و گنجاندن دیدگاه زنان در کلیه سطوح تصمیم گیری ،‌ اهداف برابری ،‌ توسعه و صلح قابل دستیابی نیست . »

وی با اشاره به موانع مشارکت سیاسی زنان در جامعه افغانستان تلاش های انجام شده برای تغییر ساختارهای سیاسی در جهت بهبود وضعیت زنان افغان را قابل توجه دانست و انتخابات اولین پارلمان را نقطه عطفی در تاریخ سیاسی این کشور دانست .

سپس دکتر مسعوده جلال وزیر امور زنان افغانستان ،‌ ضمن تشریح تحولات سیاسی افغانستان ، آزادی شرعی و قانونی زنان افغانستان ، به رسمیت شناختن حقوق آنان از سوی حکومت و جامعه و آغاز رشد و پیشرفت زنان در کشور را دستاورد ارزشمند این تغییرات خواند و گفت : « تا زمانی که زنان در نقاط اساسی و رهبری کننده قدرت سیاسی اداره دولتی در حد قابل اعتنا راه نیابند و در تصمیم گیری های سرنوشت ساز از برابری لازم برخوردار نباشند ، عدالت اجتماعی و ترقی همگانی تحقق نمی یابد . »

وی صدور بیانیه ها ، فراخوان ها ، برگزاری کنفرانس ها و … را از اقدامات وزارت زنان در انتخابات پارلمان برشمرد و کاندید شدن ۶۰۰ نفر از زنان افغان در این انتخابات را پدیده ای نو و دستاوردی امیدوارکننده دانست .

در بخش بعدی این برنامه ، اشرف گرامی زادگان ، حقوق دان و فعال حوزه زنان در ایران محتوای کلی قانون اساسی افغانستان مصوب سال ۱۳۸۲ را بررسی کرد و ضمن یادآوری تعهداتی که در مقدمه قانون اساسی آمده است موادی که در آن به حقوق زنان پرداخته شده را تشریح کرد . وی در نظر گرفتن سهمیه و نگاه مثبت به زنان در قانون اساسی و عدم ذکر محدودیت های خاص برای زنان در محورهای تصمیم گیری و مدیریت کلان را از نکات مثبت آن دانست .

فاطمه صادقی سخنران بعدی بود که مشارکت سیاسی زنان و ابعاد آن را بررسی کرد و بروز مناقشات مسلحانه و درگیریهای نظامی را مسبب زیان دیدن زنان و افزایش آسیب پذیری آنان در بحران های اجتماعی دانست . و این صدمات را دلیل تلاش های جنبش های اجتماعی برای محدود کردن فعالیت های تسلیحاتی و جنگ افروز دولت های بزرگ و افزایش زمینه های مشارکت زنان برشمرد .

دورنمای آینده زنان در افغانستان موضوع سخنرانی الموت ویلند کریمی بود که به عنوان مسوول دفتر بنیاد فریدریش ایبرت در افغانستان ضمن ابراز نگرانی از تغییرات فرهنگی مردم این کشور پرهیز ازبه فراموشی سپردن فرهنگ اصیل افغانستان را توصیه کرد . و ضمن تاکید بر حفظ بنیان خانواده در جامعه ، باسواد کردن زنان و مادران را در ترقی و پیشرفت خانواده و به طبع آن جامعه ضروری دانست .

بخش دوم اجلاس با سخنرانی اشرف گرامی زادگان در زمینه وظایف و تکالیف نمایندگی در پارلمان آغاز شد . تصویب آیین نامه داخلی و سوگند نمایندگان در پاسداری از استقلال و منافع ملی کشور موضوعاتی بود که بررسی شد . گرامی زادگان ضمن اشاره به نقش و لزوم آگاهی مردم از مذاکرات و مصوبات مجلس ، مواردی چون اختیارات پارلمان و صلاحیت آن در شرح و تفسیر قوانین ، مصونیت نماینده پارلمان و ….. را تشریح کرد .

پس از سخنرانی ها میزگردی با عنوان ” موانع مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان و راهبرهای رفع موانع در افغانستان ” با حضور اشرف گرامی زادگان و فاطمه صادقی از ایران و مزاری صفا و ناجیه حنیفی از افغانستان تشکیل شد و مشکلات عمده زنان برای قرارگرفتن در جایگاه های تصمیم گیری مشارکت سیاسی مورد بحث و بررسی قرار گرفت .

 

کمیسر عالی سازمان ملل در امور پناهندگان در تهران

گزارش کمیساریای ایران از سفر کمیسر عالی

تهران، جمهوری اسلامی ایران، ۲۸ شهریور ۱۳۹۱ – آقای گوتِرِس، کمیسر عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، از اطمینان دادن جمهوری اسلامی برای تداوم فضای حمایت از هزاران پناهنده افغان استقبال کرد.

 این تعهدات در جلسات روز شنبه با رئیس جمهور ایران، آقای احمدی نژاد، وزیر امور خارجه، آقای علی اکبر صالحی و نیز وزیر کشور، آقای مصطفی محمد نجار به جناب گوتِرِس ارائه شد. آقای دویل، نماینده کمیسر عالی پناهندگان سازمان ملل در ایران گفت: “ایشان تعهد خود برای حمایت و کمک به پناهندگان و بازگشت داوطلبانه پناهندگان افغان را تصدیق و تثبیت نمودند.”

 جناب کمیسر عالی همینطور در جریان جزئیات برنامه ایران در راستای فراهم کردن چهارچوبی حقوقی برای آن دسته از افغان هایی که بدون مدرک در ایران زندگی می کنند، قرار گرفتند. در این برنامه مسئولین افغانستان، گذزنامه در اختیار افاغنه قرار می دهند و دولت ایران مجوز های اقامت موقت به آنها می دهد.

 گوتِرِس در سومین سفر خود به ایران و در سمت کمیسر عالی، همچنین با نمایند گان پناهندگان صحبت کرد. او به دیدار یکی از مراکز بازگشت داوطلبانه در تهران رفت که در آنجا کارت های شناسایی و آمایش برای پناهندگان صادر می گردد. کارتی به عنوان نمونه برای جناب گوتِرِس نیز صادر شد.

 گوتِرِس به تصدیق بیش از سه دهه مصلحت اندیشی سخاوت مندانه دولت جمهوری اسلامی برای پناهندگان افغان پرداخت و گفت: “من خطاب به جامعه بین الملل خواستار تعهد بیشتر برای حمایت بیشتر از پناهندگان افغان در ایران هستم و میخواهم برنامه های اسکان مجدد نیز ارتقا پیدا کنند.”

 ایران در حال حاضر پذیرای ۸۰۰٫۰۰۰ پناهنده افغان است. چندی پیش ایران با همکاری افغانستان، پاکستان و کمیساریا به ارائه “راه حل های راهبردی” با اهداف بازگشت، ادغام پایدار و کمک به کشور های میزبان پرداخت. این پیشنهاد در یک کنفرانس بین المللی در اردیبهشت ماه در کشور ژِنِو به تصویب رسید.

 کمیسر عالی همچنین طی جلسات متعدد خود نسبت به ادامه تعهدات کمیساریا در زمینه بازگشت داوطلبانه و تلاش بیشتر در زمینه های آموزش و بهداشت متعهد گشت.

 کمیساریا مجری یک طرح بیمه درمانی بسیار کامل می باشد. این طرح با همکاری دولت جمهوری اسلامی و نیز یک شرکت بیمه خصوصی انجام میگیرد، همچنین به عنوان کمک نمادین ، کمیساریا هزینه آموزش فنی حرفه ای هزاران افغان جوان را تامین می نماید.

 در برنامه ای در روز یکشنبه، آقای گوترس تمبر پستی یاد بودی که دولت ایران بمناسبت شصتمین سالگرد کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگان چاپ کرده است را رونمائی نمودند.

ث. ملکی  روابط عمومی کمیساریا ی ایران

نگاهی به وضعیت پناهندگان عراقی در ایران

سال های مدیدی است که کشور ایران علاوه بر میزبانی خیل کثیری از پناهندگان و مهاجران افغان، پذیرای مهاجرین و پناهندگان عراقی نیز هست. اما هر بار که از مسائل و موضوعات مربوط به جامعه پناهنده سخن می رود در ابتدای امر پناهندگان و مهاجران افغان و موضوعات مبتلا به آنها به دلیل کثرت تعداد و حضورشان در گوشه گوشه کشور به ذهن می رسد. در حالی که حداقل به لحاظ زمانی حضور پناهندگان عراقی در ایران از قدمت بسیار بیشتری نسبت به افغان ها برخوردار است. با این حال به دلایل متعدد مانند تعداد کم آنها و شایدعدم ارتباط نزدیک آنها با جامعه ایرانی شناخت زیادی از آنها، ارزش ها، آداب وسنن؛ مشکلات و چالش های آنها در ایران و … وجود ندارد.

در روزهای گذشته به بهانه تدارک مراسمی به مناسبت روز جهانی پناهنده فرصتی پیش آمد تا طی مصاحبه با برخی از فعالان عراقی اطلاعات محدودی نسبت به چند و چون حضور پناهندگان عراقی در ایران، مشکلات و مسائل همچنین چالش های فراروی آنها  به دست آوریم.  این اطلاعات به صورت یک گزارش مختصر در مورد وضعیت پناهندگان عراقی در ایران تهیه شد که به سمع و نظر شما می رسد.

به طور کلی حضور پناهندگان عراقی در ایران به بروز بحرانهای سیاسی و اجتماعی داخلی این کشور در مقاطع مختلف تاریخی باز می گردد که هر کدام از این بحران ها به نوبه خود در طول تاریخ مستمسکی برای ورود و استقرار پناهندگان عراقی در خاک ایران به شمار می رود.

موج اول مهاجرت 

موج اول مهاجرت اتباع عراقی به ایران به سال ۱۹۸۰ بازمی گردد که با روی کار آمدن صدام حسین به عنوان رئیس جمهوری عراق در سال ۱۹۷۹ و آغاز درگیری های مسلحانه حزب بعث حاکم بر دولت عراق با دولت ایران تعداد زیادی از عراقی های ایرانی الاصل مقیم عراق در سال ۱۹۸۰ از این کشور اخراج شده و به مرزهای ایران فرستاده شدند. در این میان فعالان عراقی سیاسی عراقی الاصل (احزاب شیعه) که به علت مخالفت با سیاست های حزب حاکم تحت تعقیب, فشار و شکنجه بودند نیز به دلیل گرایش های سیاسی, مذهبی که به دولت ایران داشتند رهسپار ایران شدند.

موج دوم مهاجرت 

موج دوم مهاجرت پناهندگان عراقی به ایران پس از وقایع انتفاضه شعبانیه سال ۱۹۹۱ و آغاز درگیری های احزاب سیاسی شیعه با دولت حاکم در شهرهای جنوبی عراق آغاز شد. در این سال ها پس از شکست جریانات شیعه جریان تعداد زیادی از مردم شهرهای عمدتا مرزی عراق- ایران به دلیل اوضاع نابسامان سیاسی وارد خاک ایران شدند. آمار منتشره تعداد کلی این افراد را ۵۰۰ هزار نفر اعلام می کند. اما تعداد پناهندگان عراقی در ایران کاهش قابل توجهی داشته است و آمارها نشان می دهند تا سال ۲۰۰۲ تعداد این افراد به ۲۰۶ هزار نفر رسیده است.

اما علل اصلی کاهش تعداد مهاجرین عراقی در طول این سال ها در ایران را می توان به شرح ذیل شمرد:

–       تعدادی از پناهندگان عراقی که اصلیت ایرانی داشتند تابعیت ایرانی دریافت کردند

–       تعداد زیادی نیز به کشورهای اروپایی مهاجرت کردند

علل اصلی مهاجرت مجدد پناهندگان عراقی و مشکلات آنها در ایران:

–       موانع قانوین از جمله عدم دریافت تابعیت ایرانی پس از اقامت طولانی در ایران

–       نداشتن پاسپورت و اجازه سفر

–       عدم ثبت قانونی ازدواج و طلاق

–       عدم دسترسی به فرصت های شغلی مناسب به دلیل ممنوعیت اشتغال در ایران

–       فشارهای اقتصادی

–       نداشتن تابعیت فرزندان متولد شده در ایران و عدم تأمین آینده تحصیلی شغلی فرزندان

–       برخوردار نبودن از حقوق شهروندان و تسهیلات اجتماعی مانند بیمه تأمین اجتماعی، بیمه شغلی و…

البته ناگفته نماند که تعداد زیادی از این افراد در مسیر مهاجرت مجدد به دلیل نداشتن اجازه قانونی و پاسپورت متحمل سختی ها و مشکلات زیادی شدند و در این بین  عده زیادی از آنها در مسیرهای تزانزیت و قاچاق مسافر جان خود را از دست دادند.تعداد زیادی از این پناهندگان در اردوگاه ها و بقیه نیز در شهرهای بزرگ عمدتا تهران، مشهد، قم و خوزستان ساکن شدند.

پناهندگان عراقی در ایران

تعداد پناهندگان عراقی ساکن در ایران تا قبل از سقوط رژیم عراق ۲۰۵ هزار نفر بود که این عدد پس از سقوط دولت حاکم در عراق و بازگشت پناهندگان عراقی به کشورشان درحال حاضر به ۴۰ تا ۴۵ هزار نفر رسیده است. از این تعداد تنها ۶ هزار نفر در اردوگاه ها ساکن اند و بفیه در شهرها اقامت کرده اند.

اردوگاه های سکونت پناهندگان عراقی در ایران:

–       اردوگاه جهرم در استان فارس که بزرگترین اردوگاه در ایران است و در حدود ۲ هزار نفر جمعیت دارد

–       اردوگاه ازنا در لرستان که در حال حاضر ۱ هزار نفر در آن سکونت دارند

–       اردوگاه گتوند در استان خوزستان بین

–   اردوگاه های کردستان، آذربایجان، کرمانشاه که در حال حاضر ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ نفر از کردهای عراقی در آن سکونت دارند و به دلیل نداشتن مدارک هویتی و تابعیت در عراقی تمایلی به بازگشت ندارند.

تعداد ۱۱۵۳۵ خانوار عراقی در کل ایران اقامت قانونی در ایران دارند. که تعداد ۴۰۳۹۹ نفر از این جمعیت کل خانوار ۳۵۳۷ نفر با اتباع ایرانی ازدواج کرده اند.( اداره امور اتباع و مهاجرین خارجی وزارت کشور)

مسائل زنان پناهنده عراقی 

در این میان زنان تعداد قابل توجهی از جمعیت پناهندگان را به خود اختصاص می دهند و با مشکلات عدیده ای مواجهند که از آن جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

–       فقدان همسر یا فرزند در هنگام مهاجرت

–   مشکل زبان و عدم توانایی در برقراری ارتباط با جامعه میزبان به دلیل بدبینی برخاسته از تفکرات قومی عرب و عجم و ترس از غلبه فرهنگ جامعه میزبان بر فرهنگ جامعه محلی

–       نداشتن فرصت شغلی مناسب به دلیل موانع قانونی و به تبع آن مشکلات اقتصادی و فشارهای ناشی از آن

–       نگرش سنتی و قومی نسبت به زن و رواج فرهنگ مردسالاری

–       تأثیر پذیری کودکان از فرهنگ جامعه میزبان و ایجاد شکاف فرهنگی بین فرزندان و والدین

–       نداشتن حمایت قانونی در مسئله طلاق و حضانت فرزندان

–       سابقه تاریخی فرهنگی بین دو کشور (مشکل در برقراری ارتباط از جانب دو طرف) به علت تبلیغات فرهنگی نامناسب رسانه ها

–       ممنوعیت قانونی تردد بین شهرهای ایران

–       مشکلات اقتصادی به ویژه در ارتباط با زنان سرپرست خانوار

اقدامات صورت گرفته برای پناهندگان عراقی در ایران 

از تغییرات مثبتی  در  میان جامعه عراقی در طی سالهای حضور در ایران به وجود امده از جمله:

پیدایش نگرشی تازه در مورد حقوق زنان در خانواده و اجتماع

همخوانی فرهنگ مذهبی جامعه میزبان با جامعه عراقی

مدرسه ایران زمین از ۳ سال پیش فعالیت خود را آغاز کرده است در سال اول تنها تعداد ۱۸ دختر و ۴۶ پسر را شامل می شد. تعداد دختران در سال دوم به ۹۰ نفر رسید و در سال سوم ۱۴۰ دختر و ۱۰۰ پسر در این مدرسه موردآموزش قرار گرفتند.

 درطی این سال های تعدادی از پناهندگان عراقی با توجه به نیازهای جامعه محلی و با کمک گرفتن از افراد خیر عراقی داخل در ایران و سازمان های بین المللی و مشارکت عراقی های مقیم ایران فعالیت هایی را در راستای بهبود وضعیت آنها انجام دادند که از آن جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

۱-  ایجاد مراکز بهداشتی در مناطق تحت سکونت پناهندگان عراقی جهت برطرف کردن نیازهای بهداشتی و اشتغال تعداد زیادی از پناهندگان فارغ التحصیل رشته های پزشکی که قادر به اشتغال در مراکز بهداشتی کشور میزبان به دلیل ممانعت های قانونی نبودند.

۲-    ایجاد مراکز فرهنگی مذهبی جهت اشتغال زایی و ترویج افکار مذهبی

۳-    ایجاد مراکز خیریه جهت کمک و حمایت از افراد بی بضاعت ، زنان سرپرست خانوار و کودکان یتیم

۴-    ایجاد مراکز آموزشی جهت آموزش کودکان

در این میان تنها موسسه  خدمات رسانی که به طور رسمی در سطح بین المللی در ایران و در ارتباط با پناهندگان عراقی فعالیت می کند کمیته کمک رسانی به پناهندگان عراقی IRAC است که درسال ۱۹۹۱ پس از انتفاضه شعبانیه در راستای امداد رسانی فوری به آوارگان عراقی در مرز همت شروع به کار کرد. از آن تاریخ به بعد سازمان فعالیت خود را گسترش داد که با توجه به تعداد زیاد پناهندگان عراقی و افغانی و نبود سازمان های حمایت کننده کافی  می توان به برخی از مهمترین فعالیت های آن اشاره کرد:

–       ارسال سوخت و مواد غذایی به اردوگاه ها

–       ایجاد مدرسه در مقطع ابتدایی

–       تأسیس کتابخانه در اردوگاه های رحیم آباد، بعثت و شوش

–       ساخت مسجد

–       تحت پوشش قرار دادن ۳۰۰ کودک یتیم

–   اجرای پروژه خدمات بهداشتی درمانی در مراکز بازگشت پناهندگان افغانی در ۶ استان و مراکز بازگشت پناهندگان عراقی در مرز شلمچه و پیرانشهر

–   اعطای تسهیلات و کمک های نقدی به مدارس خودگردان عراقی و افغانی در تهران، قم و جمکران . مدرسه واقع در شهر قم دارای ۵۰۰ دانش آموز است و مدرسه ایران زمین شهریه ۷۵ کودک توسط این سازمان تأمین می شود.

تهیه و تنظیم گزارش:
سوزان حسینی

آموزش برای کودکان پناهنده

امروزه بیش از ۳۵ میلیون نفر از جمعیت جهان انواع جابجایی های اجباری (داخلی و برون مرزی) را از خانه و کاشانه خود به دلایل گوناگونی همچون جنگ و درگیریهای داخلی ؛ وقایع و اتفاقات طبیعی و حتی عدم امنیت جانی به دلیل عقاید سیاسی و مذهبی تجربه میکنند که برخلاف سایر گونه های مهاجرت ؛ این جابجایی های اجباری برای این عده آخرین گزینه برای حفظ حیات خود و خانواده است. کثر بزرگی از این جابجایی ها در محدوده کشورهای همسایه اتفاق می افتد به گونه ای که نزدیک به %۸۰ آوارگان و پناهجویان دنیا به کشورهای همسایه خود پناه آورده اند .

در این میان ۶۸ % از کل آوارگان و پناهندگان جهان ؛ سهم دنیای اسلام می باشد . جنگ و درگیرهای دنباله دار و تمام نشدنی در فلسطین ؛ افغانستان ؛ عراق و نیز سایر کشورهای قاره آفریقا و جنوب شرق آسیا است که کشورهای اسلامی را به بزرگترین منطقه پناهند پذیر در جهان تبدیل نموده است.

مهاجرین وپناهندگان در ایران

موقعیت استراتژیک ایران درکنار تحولات و عوارض ناشی از تغییرات گسترده سیاسی و اجتماعی در منطقه از بیش از ۳ دهه گذشته تاکنون ؛ جمهوری اسلامی ایران را به یکی از بزرگترین کشورهای پناهنده پذیر در دنیا تبدیل کرده است به گونه ای که در دهه ۷۰ جمهوری اسلامی ایران در مقاطعی پذیرای بیش از ۴ میلیون پناهجوی افغان ؛ عراقی ؛ کویتی و سایر کشورهای همسایه بوده است.

جنگ و تجاوز خارجی ، درگیری های داخلی، قحطی و خشکسالی در ۳ دهه گذشته ؛ موجب آوارگی بیش از ۸ میلیون افغان در سراسر دنیا شده است. بخشی از این جمعیت که خانه ؛ کاشانه و آینده خود را نابود شده میدیدند ؛ ناگزیر از تحمل دوری از وطن و پناه جستن در سرزمینی شدند که در کنار اشتراکات تاریخی ؛ تشابهات فرهنگی، زبانی و دینی ؛ امکان حیات جدیدی برای خود و خانواده فراهم آورند.

آمار رسمی حکایت از آن دارد که در حال حاضر قریب دو و نیم میلیون مهاجر و پناهنده افغان و نزدیک به ۲۴۰ هزار پناهنده عراقی در کشور ایران زندگی می کنند. امنیت اجتماعی نسبی موجود در ایران ؛ این فرصت را برای توده های عظیم مهاجر و پناهنده فراهم آورد تا برای ارتقای توانایی های فردی و اجتماعی خود ؛ تلاش کنند و امکان حضور موثر تر در بازسازی کشورشان را به دست آورند . اما در عین حال نبود امنیت عمومی در افغانستان و فقدان زیر ساخت های اقتصادی و اجتماعی در این کشور هنوز مانعی جدی برای بازگشت پایدار مهاجرین افغان به کشورشان شده است.

 اهمیت آموزش برای کودکان

آموزش نه حد و مرز میشناسد نه ملیت، جنسیت و بازیهای سیاست. آموزش یک حق انسانی است و همه ی کودکان باید از حداقل امکان آموزش اولیه برخوردار باشند. از اهداف توسعه هزاره سازمان ملل تا انواع کنوانسیون های حقوقی اعم از حقوق کودک و پناهنده که به امضای دولتها درآمده اند همه و همه بر این حق تاکید دارند. صرفا پس از آموزش اولیه است که کودک امکان تحقق سایر حقوقش را پیدا میکند: حقوق دیگرش را میشناسد، خواندن و نوشتن و حساب میآموزد و در میان سایر همسالانش رشد میکند.

اما آموزش برای کودکان پناهنده و مهاجر نقشی بیش از سواد آموزی دارد. کودک پناهنده که شرایط سخت مهاجرت را پشت سر گذاشته است و در محیط ناپایدار کشور میزبان و مشکلات عدیده ی خانوادگی اعم از فقر مطلق، خشونت ؛ بی سوادی و استرس های مهاجرت قرار دارد مدرسه در حکم پناهگاهی امن است. کودک در میان سایر همسالانش حس تعلق، ارزشمندی و اعتماد به نفس می یاید، تحت سرپرستی قرار گرفته و از لحاظ شرایط فیزیکی، روحی، تغذیه ای و بهداشتی اش مراقبت می شود.

آموزش کودکان مهاجر و پناهنده مقیم کشورمان

کودکان مهاجر افغان سالهاست که در کشورهای همسایه آواره اند و رویای بازگشت به کشورشان را دارند. کودکانی که اغلب در کشورمان متولد شده اند و هیچ تصویری از سرزمین مادری خود ندارند .

با گذشت ۳۰ سال از پناهندگی افغان ها در ایران، هنوز آموزش کودکان مهاجر و پناهنده افغان در نبود یک سیاست منسجم و پایدار مبتنی بر دیدگاه عدم تبعیض، با فراز و نشیب های بسیاری روبرو بوده است بطوری که استفاده از روشهایی همچون ایجاد موانع برای آموزش کودکان مهاجر افغان به عنوان تسهیل کننده بازگشت افغانها به کشورشان نه تنها از کارآمدی مناسبی برخوردار نبود که متاسفانه موجب بازماندن بسیاری از کودکان از محیط های آموزشی و بهره مندی از حق بنیادین خود یعنی نعمت سواد شده است .در حال حاضر از میان ۴۰۰٫۰۰۰ کودک افغان ساکن در کشورمان تنها ۲۸۵٫۰۰۰ نفر از آنها امکان دسترسی به آموزش رسمی را داشته اند. کودکانی که بعلت فقر مالی و فرهنگی شدید خانواده ؛ هزینه های بالای زندگی ؛ حاکمیت فرهنگی سنتی در خانواده ها ؛ ازدواج های زود رس دختران ؛ احساس طرد شده گی ؛ کبر سن …… بعضا مجبور به ترک تحصیل بوده و ناگزیر در کوچه و خیابان دستفروشی کرده و یا جذب کارگاه های تولیدی میشوند.

نتایج باز ماندن از تحصیل کودکان :

خروج از چرخه آموزش بعنوان حق طبیعی انسان

افزایش کودکان کار و خیابان

افزایش آسیب های اجتماعی (بالا رفتن نرخ جرم و خشونت در جامعه)

افزایش نیروهای غیر مولد و توسعه مشاغل کاذب و جرم خیز

ادامه کمک رسانی به کودکان زلزله زده

در ادامه حمایت و کمک رسانی به هم وطنان عزیزمان که در زلزله آذربایجان دچار آسیب شده اند و با همکاری یکی از خیرین، حامی در نظر دارد  از کودکان و نوجوانانی که خانواده خود را از دست داده اند حمایت آموزشی نماید. لذا خواهشمند است در صورت شناسایی، اطلاعات فردی این کودکان به همراه آدرس دقیق محل سکونتشان را به آدرس انجمن ایمیل نموده و یا با شماره تلفن ۸۸۸۴۸۷۲۲ هماهنگی نمایید.

همچنین در این طرح در نظر داریم هدایای کوچکی نیز به دختران و پسران ساکن در مناطق زلزله زده که در کنکور سراسری سال جدید قبول شده اند، تقدیم نماید. واجدین شرایط با انجمن تماس حاصل نمایند.

شروع ثبت نام دانش آموزان در مدارس حامی

مرکز آموزشی شورآباد ۱ و ۲

طی فراخوانی انجام شده در جهت اطلاع رسانی بین خانواده های مهاجر جهت ثبت نام دانش آموزان ، از تاریخ اول شهریور ثبت نام آنان شروع گردید که بصورت ۲ روز در هفته ادامه پیدا کرد.

بنابراین مرکز آموزشی شورآّباد در مرحله نخست تمرکز بر پذیرش دانش آموزان سال گذشته خود در مقاطع اول تا پنجم ابتدایی،و در مرحله دوم تنها توانست در حد امکانات و تسهیلات آموزشی خود دانش آموزان لازم التعلیم مهاجر افغان در مقطع اول ابتدایی را به تعداد ۳۷ دختر و ۳۹ پسر ثبت نام کند و حدود ۴۰ دانش آموز متقاضی کلاس اول با توجه به محدودیت فضای آموزشی موفق به ثبت نام نشدند.

البته لازم بذکر است که با توجه به اینکه امسال مقطع ششم نیز به مقاطع ابتدایی اضافه گردیده است لذا تصمیم بر این شد که مقطع ششم نیز در مدرسه حامی تدریس گردد.

شایان ذکر است تا تاریخ ۲۱/۶/۹۱ تعداد ۵۵۶ نفر از مقطع اول تا ششم ثبت نام گردیده است.

مرکز آموزشی مشهد

ثبت نام دانش آموزان در مرکز آموزشی مشهد از ابتدای شهریور ماه ۹۱ آغاز شد که تعداد ۲۵۴ نفر در دو شیفت به تفکیک دختران و پسران ثبت نام کردند. لیکن به دلیل استقبال گسترده خانواده ها، مرکز آموزشی مشهد انجمن حامی، اقدام به راه اندازی شعبه دوم برای پسران نمود که تا کنون ۱۲۱ پسر را در این مرکز جدید (رفعت) ثبت نام شده اند. براین اساس، مجموع دانش آموزان دختر و پسر دو شعبه مرکز آموزشی حامی در مشهد، ۳۷۵ نفر  تا پایان شهریور می باشد.

نهضت سواد آموزی مرکز آموزشی مشهد انجمن حامی نیز، تا کنون ۵۰ نفر در سه مقطع مقدماتی، تکمیلی و پایانی از متقاضیان واجد شرایط، ثبت نام کرده است. لازم به ذکر است که شروع کلاسهای دوره مذکور ، شنبه ۸/۷/۹۱ می باشد.

مرکز شماره ۱ مرکز آموزشی مشهد انجمن حامی

دختران

پسران

پایه

تعداد

پایه

تعداد

اول

۳۱

اول

۲۵

دوم

۲۵

اول

۲۰

سوم

۲۸

دوم

۲۳

چهارم

۳۱

سوم

۳۲

پنجم

۲۰

چهارم

۲۰

جمع

۱۳۵

جمع

۱۱۹

مرکز شماره ۲ رفعت

پسران

پایه

تعداد

اول

۲۲

اول

۲۲

دوم

۱۸

سوم

۲۰

چهارم

۱۴

پنجم

۲۵

جمع

۱۲۱

مرکز آموزشی کن:

همزمان با شروع ثبت نام دانش آموزان در مراکز انجمن حامی، مرکز کن نیز از اوایل شهریور ماه ثبت نام را آغاز کرد که بصورت دو روز در هفته مدرسه پذیرای دانش آموزان و خانوادهایشان بود.در طی این مدت ۱۸۵ نفر ثبت نام شدند که اولویت با دانش آموزان محروم و بازمانده از تحصیل افغان بود.از نکات قابل توجه افزایش بی سابقه تقاضای ثبت نام در میان خانواده های افغان بود که در نهایت با توجه به محدودیت های موجود، تعدادی از این کودکان موفق به ثبت نام نشدند.

لیست دانش آموزان ثبت نام شده در مرکز کن

دختران

پسران

پایه

تعداد

پایه

تعداد

اول

۲۶

اول

۳۱

دوم

۱۴

دوم

۲۲

سوم

۹

سوم

۲۲

چهارم

۱۵

چهارم

۱۷

پنجم

۳

پنجم

۸

ششم

۱

ششم

۱۵

جمع

۶۸

جمع

۱۱۵

جمع کل: ۱۸۳

اعلام آمادگی حامی برای جمع آوری و انتقال کمک به مناطق زلزله زده

نمایندگان حامی در ساعات اولیه پس از وقوع غروب شنبه در مناطق زده روستاهای شمال غرب کشور حاضر شدند.

نمایندگان حامی در این بازدید ضمن ابراز همدردی با مردم مناطق زلزله زده به بررسی وضعیت و نیازمندی‌های

مردم زلزله پرداختند.

بر این اساس با توجه به نیازسنجی‌های اولیه انجمن حامی، این انجمن آمادگی خود را برای دریافت کمک‌های نقدی

تا اعزام مجدد داوطلبان انجمن اعلام می‌کند.

شماره حساب: ۰۱۰۶۶۳۲۶۲۸۰۰۰

بانک ملی شعبه امام خمینی کد ۱۵۶

شماره کارت: ۶۰۳۷۹۹۱۱۹۹۵۱۷۷۲۷

تلفن: ۸۸۸۴۸۷۲۲

گزارش روزنامه آرمان از مناطق زلزله زده

ساعت‌های‌جانکاه قبل از رسیدن امدادگران

نرگس جودکی

زلزله ۶/۲ ریشتری غروب شنبه روستاهای حد‌فاصل شهرستان های ورزقان، اهر و هریس را از ۲۰ تا ۱۰۰ درصد تخریب و به ۶۰ درصد از خانه‌های ورزقان خسارت‌هایی وارد کرد. بیش از ۳۰۰ نفر جان داده و افزون بر‌۲۰۰۰ تن زخمی شده‌اند. آمارها از میزان خسارت جانی و مالی متفاوت است، خبرهای غیر‌رسمی حکایت از افزایش آمار کشته شدگان در روستاها دارد اما عباس‌فلاح، نماینده اهر‌ در گفت و گو با آرمان اطمینان می‌دهد که تعداد کشته شدگان تا ظهر یکشنبه بیش‌تر از ۳۰۰ تن نیست. در زلزله آذربایجان نیز مانند بسیاری تجربه‌های تلخ گذشته تخریب خانه‌های خشتی روستاها بیشتر ازشهرها بود. رئیس سازمان مدیریت بحران کشور پیش از این گفته بود ۹۵ درصد ایران روی گسل زلزله قرار دارد؛ برای مقابله با حوادث و بلاهای طبیعی باید نگاهمان را تغییر دهیم و در عملکردها مدیریت مناسب را اعمال کنیم. با وجود هشدارها زلزله‌ها می‌آیند و خانه‌های خشتی فرو می‌ریزند. در روستای باجه باج تنها یک خانه برجا مانده بود، تنها خانه نوساز روستا. مابقی تلی از خاک بود و دیگر هیچ. به گزارش خبر نگار آرمان بعد از آوار زلزله مردم از دیر رسیدن نیروها و امداد رسانی در ساعت‌های اولیه گلایه‌منداند. تا ظهر یکشنبه هنوز خبری از آب و غذا نیست هرچند وزرای کشور و بهداشت به بهبود اوضاع امید دارند.

تنها درخت سیب

از خانه و کاشانه تنها یک درخت سیب مانده. سیب‌های کال هنوز روی درخت‌اند اما رسیده‌ها بر زمین افتاده‌اند. شاید روستای باجاباج تا هفته پیش روستایی بود که می‌شد به عنوان تفرجگاهی خوش آب و هوا شناخت اما غروب روز شنبه زلزله‌ای به بزرگی زلزله دی ماه بم همه چیز را با خاک یکسان کرد و از باجاباج و ورزقان و هرسین و چندین روستای دیگر آذربایجان شرقی اکنون چیزی نمانده است جز شیون مردان و زنان به جای مانده از حادثه. رودباری‌ها و بمی‌ها و قزوینی‌ها و لرستانی‌ها بدون شک بهتر از همه می‌دانند لرزیدن زمین و خانه و کاشانه یعنی چه. ساعت ۶ بامداد روز یکشنبه تنها نیروهای غیربومی موجود در روستای باجه باج داوطلبان هلال احمر هستند و نیروی انتظامی و تعدادی عکاس و خبرنگار.

گروه گروه مردم بیل و کلنگ به دست از تل خاک بالا می‌روند‌. صدای وحشت و شیون فضا را پرکرده است. قهرمان عبادی، بالای خانه‌ای نشسته و ناله می‌کند. خواهر، نوه‌خواهر و دخترعمه‌اش زیر این آوارند. چهار کودک فامیل دیگرش در روستای زنج‌آباد جان داده‌اند. زمان زلزله برای شرکت در مراسم تعزیه در شهر بوده اما خبر را که می‌شنوند به روستا برمی گردد. خدا خدا می‌کند بچه‌ها سالم باشند که بودند اما حالا در روستای باجاباج خواهر و نوه خواهرش که تازه عروس بود در زیر آوارند. مردان زیادی روی خانه ایستاده‌اند خانه هیچ شباهتی به خانه دیروز ندارد. تپه‌ای خاکی است که لابلای آن گوشه چادری، ظرفی، کتابی، فرشی، چوبی از خاک بیرون زده، نشان اهل خانه‌‌ای که خاموش مانده‌اند. قهرمان با خود می‌گوید: می‌شود خدا که این‌ها همه خواب باشد و من صبح فردا دل نگران از این کابوس به خواهرم زنگ بزنم و حالش را جویا شوم. می‌شود که حالا صدای تنفسی هر چند ضعیف این مردان را که به یاری همشهری‌ها آمده‌اند شاد کند که کسی آن زیر هنوز نفس می‌کشد؟ قهرمان اما از همه این خیال‌ها هم فقط اشک به چشم می‌آورد. ساعت ۸ صبح یکشنبه است. هنوز کسی از مسوولان نیامده‌اند. مردم هنوز گیج حادثه‌اند. بالای تپه‌ای نزدیک جاده جسد بیجان حدود ۳۰ زن و کودک و پیر را در پتو پیچیده‌اند و شیون می‌کنند. بره‌ها می‌روند و می‌آیند. کسی نمی‌داند به جز ۵ نفری که هنوز در زیر خاک‌اند حیوانات زبان بسته‌ای هم هستند که بی‌دفاع در محاصره خرابه‌ها گرفتارند؟‌

۳۰ دقیقه دیگر هم می‌گذرد. دقیقه‌هایی آغشته به بوی مرگ. بیل مکانیکی که می‌رسد مردان خسته امیدوارتر می‌شوند. ماشین اورژانس هم می‌رسد. دقایق سخت می‌گذرند. دقایقی که شاید روزه‌‌‌داران زنده دیروز به دلخوشی سپری کردند. مردی ۶۰ ساله در میانه آوار به جستجوی مدارک است. سر تکان می‌دهد و می‌گوید: آزمایش الهی . تقدیر الهی. مصلحت.

نفس‌ها حبس

بالای تپه ای دیگر چند تن از داوطلبان هلال احمر دستگاه زنده یاب را روشن کرده و میکروفن را از خلال حفره‌ها به درون آوار فرستاده اند. نفس‌ها در سینه حبس است. شاید نشانه ای از حیات باشد. اما هیچ نیست. یکی از پزشکان اورژانس می‌گوید: کمتر کسی از این روستاها زنده از آوار بیرون آمده چون خانه‌های خشتی است و در بیشتر موارد باعث خفگی افراد می‌شود. یکی از اهالی درخواست پنبه دارد برای تن بی جان یکی از درگذشتگان اما به گفته دکتر اورژانس در درجه اول اورژانس باید پنبه را برای کمک به زخمی‌ها نگه دارد. دکتر می‌گوید: بهتر است هر چه زودتر تکلیف اجساد روشن شود چون قرار گرفتن این اجساد زیر نور آفتاب مشکلات بهداشتی برای روستاییان به دنبال دارد. هنوز کسی نمی‌داند اجساد باید به پزشکی قانونی منتقل شده و گواهی فوت شان صادر شود یا می‌شود با اجرای مراسم مذهبی آنان را به خاک سپرد. این بلاتکلیفی ساعتی دیگر ادامه می‌یابد تا این که یکی از روستاییان برای اجرای مراسم به روستا می‌رسد و دستور اجرای مراسم را می‌دهد. مردان سریع چادری را برای شستشوی اجساد آماده می‌کنند. آب گرم می‌کنند و اجساد را یکی یکی به خاک می‌سپارند.

قطع ارتباط

زن جوانی که عمه و زن دایی‌اش را از دست داده و خانه‌اش ویران شده است می‌گوید: بزرگترین مشکل ما بعد از زلزله قطع ارتباطات بود. حتی بخشدار هم نمی‌دانست چه باید کند. دسترسی به سازمان‌های امدادگر سخت بود. مردی اهل روستای خواجه حرف زن را ادامه می‌دهد: در بخش خواجه ۳۳ روستا آسیب جدی دیده اند. مردم اول به صورت خودجوش با وجود خراب شدن جاده خود را به روستاها رساندند. می‌گوید در روستای وزیر کشور هم ۳۷ نفر شنبه شب درگذشته‌اند که بیشتر زن و کودک بوده اند. تنها ساختمانهای سالم مانده در روستا دو ساختمان است. یکی ساختمان نوساز و دیگری کانکس دبستان که معلوم نیست در مهر ماه چه تعداد دانش‌آموز به آن بازمی گردند و غایب‌های کلاس کدامند. پلیس و نیروی انتظامی از ساعات اول صبح هستند. نزدیک شهر نیروی زمینی ارتش هم می‌رسد و به کمک اهالی قبر می‌کنند. گوشه‌ای از ده پیرمردی را از آوار خارج می‌کنند. تنها زندگی می‌کرده است. فامیلش در تبریز بوده‌اند. پیرمردی این مشخصات را به نیروهای امداد می‌دهد که گویا تنها همسایه او بوده. خوب خانه را به یاد دارد. اشاره کرده به جای احتمالی اتاق خواب و بیل‌ها به آن سمت راه کج کرده‌اند. زن می‌گوید بلای آسمانی بوده. سرانجام خواهر قهرمان عبادی را هم بیرون می‌آورند صلوات‌گویان جنازه را بر فرشی‌خاک خورده بالا می‌کشند و کنار دیگر در‌گذشتگان می‌خوابانند. شیون باز شدیدتر می‌شود. نزدیک ظهر است؛ آفتاب هرچه گرمتر می‌تابد و قبرها حالا آماده پذیرش‌اند. روستاهای دیگر هم تصاویر مشابهی دارند. یکی می‌گوید: این مردم اکنون نیازمند مرهم‌اند چون آن‌چه از دست داده‌اند بازیافتنی نیست. می‌گوید خبر رسیده که بیش از

۳۵۰ نفر تا این لحظه کشته شده‌اند. از صبح تا ظهر ۴ پس لرزه ۴ بار دل‌ها را لرزانده است.