افطاری در جمع دانش آموزان مرکز آموزشی حامی

انجمن حامی ضیافت افطاری را در یکی از مراکز آموزشی این انجمن در منطقه کن تهران برگزار کرد.

دانش آموزان مرکز آموزشی حامی، پس از مدتی که از تعطیلات تابستانی آنها می گذشت، یکدیگر را  به بهانه افطاری که حامی برای آنها ترتیب داده بود، دیدند. بچه ها که از این باهم بودن بسیار خوشحال بودند، ساعاتی را در کنار دوستان و معلمانشان در شادی گذراندند.

بی شناسنامه ها از مشق علم و دانایی محرومند

 ازدواج زنان ایرانی با اتباع خارجی بویژه افاغنه، پاکستانی و عراقی به صورت غیر قانونی و بدون ثبت، موجب بروز مشکلات فراوان برای این افراد و حتی جامعه شده است.

به گزارش ایرنا، بزرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﻧﺎﺷﯽ از ازدواج ﺷﺮﻋﯽ اﻣﺎ ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ دﺧﺘﺮان و زﻧﺎن ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺑﺪون ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ و اﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽاﺳﺖ، اﺳﻨﺎدی ﮐﻪ ﺳﻌﺎدت و ﺷﻘﺎوت زﻧﺪﮔﯽ اﻓﺮاد در ﮔﺮو آن اﺳﺖ و ﻣﻮﺟﺐ ﺷﺪه ﺗﺎ اﯾﻦ اﻓﺮاد ﺑﻪ اﺟﺒﺎر ﻋﻨﻮان ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﯽ ﻫﻮﯾﺖ را ﯾﺪک ﺑﮑﺸﻨﺪ.

وﺟﻮد ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﯽ ﻫﻮﯾﺖ و ﺑﯽ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺗﺒﻌﺎﺗﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﻣﺤﺮوﻣﯿﺖ از ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی، اﻧﺴﺎﻧﯽ، ﺳﯿﺎﺳﯽ، اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ را در ﭘﯽدارد.

ازدواج ﺷﺮﻋﯽ ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ و ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ زوﺟﯿﻦ در ﺛﺒﺖ ﺳﻨﺪ ازدواج ﻣﻮﺟﺐ ﺷﺪه ﺗﺎ اﻣﺮوزه ﻫﺰاران ﻧﻔﺮ از اﻓﺮادی ﮐﻪ درﻣﺤﺪوده ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﯽ اﯾﺮان اﺳﻼﻣﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، از ﺣﻘﻮق اﺑﺘﺪاﯾﯽ ﺷﻬﺮوﻧﺪی ﺧﻮد ﻣﺤﺮوم ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ، اﻓﺮاد ﺑﻼﺗﮑﻠﯿﻔﯽ ﮐﻪ درﺑﺎره ﻫﻮﯾﺖاﯾﺮاﻧﯽ ﯾﺎ ﻏﯿﺮاﯾﺮاﻧﯽ ﺷﺎن ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ و ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎی ﺑﺴﯿﺎری وﺟﻮد دارد.

وﺟﻮد ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﯽ ﻫﻮﯾﺖ ﻓﺮﯾﺎد ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎل ﻫﺎﺳﺖ در ﮔﻮش ﻏﺒﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ و زﻧﮕﺎر ﺑﺴﺘﻪ زﻣﺎن ﻃﻨﯿﻦ اﻧﺪاز ﻣﯽ ﺷﻮد اﻣﺎ ﮐﻤﺘﺮﮐﺴﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎی ﭘﯿﺎﭘﯽ را ﺑﺸﻨﻮد و اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ. ﺳﺎل ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﯽ ﻫﻮﯾﺖ و ﻣﺤﺮوم از ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی در زﯾﺮ ﭘﻮﺳﺖ ﺷﻬﺮ و در ﭘﻬﻨﻪ وﺳﯿﻊ ﺳﭙﻬﺮ ﺳﺎﮐﺖ و آرام ﻧﻔﺲ ﻣﯽ

ﮐﺸﻨﺪ اﻣﺎ اﻧﮕﺎر ﻧﺒﺾ اﯾﻦ ﻧﻔﺲ ﻫﺎ آﻧﻘﺪر ﺿﻌﯿﻒ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﯽ ﺻﺪای اﯾﻦ ﻧﻔﺲ ﻫﺎی ﺑﻐﺾ آﻟﻮد، ﻧﺤﯿﻒ و ﺧﺴﺘﻪ را ﻣﯽ ﺷﻨﻮد. ﮐﻮدﮐﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد، ﺑﻮدن، ﻋﺸﻖ، داﻧﺴﺘﻦ و آﮔﺎﻫﯽ را ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زﻧﻨﺪ، اﻣﺎ اﻧﮕﺎر آدﻣﯽ آﻧﻘﺪر ﻏﺮق در روزﻣﺮﮔﯽ و ﺗﮑﺮار اﺳﺖ ﮐﻪﮔﺎﻫﯽ اوﻗﺎت ﺳﺎده و ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت از ﮐﻨﺎر ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ و درد ﻧﻬﻔﺘﻪ در ﺻﺪای اﯾﻦ ﻧﻔﺲ ﻫﺎی ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮔﺬرد. ﮐﻮدﮐﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد آﻧﺎن ﮐﻢ ﻧﯿﺴﺖ و ﺑﻪ ﻫﺮ ﮔﻮﺷﻪ ﺷﻬﺮ ﮐﻪ ﺑﻨﮕﺮی رد و ﻧﺸﺎﻧﯽ از آﻧﺎن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد، ﮐﻮدﮐﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﻠﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻦاﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽ ﯾﺎ ﺧﻮاﻧﺪن و ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻧﻤﯽ داﻧﻨﺪ و ﯾﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺮاﯾﻂ ﺧﺎص ﺧﻮد ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﺗﺮک ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺷﺪه و ﺑﺎ وﺟﻮد ﺳﻦ ﮐﻢ وارد ﺑﺎزارﮐﺎر و ﺷﻐﻞ ﻫﺎی ﮐﺎذب ﺷﺪه اﻧﺪ. ﮐﻮدﮐﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻻﯾﻞ ﻋﻤﺪه ﻧﻈﯿﺮ ﻓﻘﺮ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ، ﻓﻘﺮ اﻗﺘﺼﺎدی و ﻧﺪاﺷﺘﻦ اﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽ از ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪه اﻧﺪ و ﭼﻮن ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ازآﻣﻮزش و ﭘﺮورش رﺳﻤﯽ ﮐﺸﻮر ﺑﻬﺮه ﻣﻨﺪ ﺷﻮﻧﺪ، ﻧﺎﭼﺎر ﺗﻦ ﺑﻪ ﮐﺎر داده اﻧﺪ و اﻣﺮوزه ﮐﻮدﮐﺎن ﮐﺎر ﻣﺤﺮوم از ﺗﺤﺼﯿﻞ، ﻧﺎم و ﻧﺸﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ.

ˈﻋﻠﯿﺮﺿﺎ اﮐﺒﺮی ˈﯾﮑﯽ از اﯾﻦ ﮐﻮدﮐﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻦ اﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽ، زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺪون ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ را در ˈرودانˈ ﻫﺮﻣﺰﮔﺎن ﻣﯽﮔﺬراﻧﺪ، از ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﺎزﻣﺎﻧﺪه و در ﮐﺸﺎﮐﺶ روزﮔﺎر و ﭘﯿﭻ و ﺧﻢ ﻫﺎی زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎدی، ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﺗﻦ ﺑﻪ ﮐﺎر داده اﺳﺖ.

او ، ﺛﻤﺮه ازدواج ﯾﮏ دﺧﺘﺮ اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺷﻬﺮوﻧﺪ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ اﺳﺖ و دو ﺑﺮادر و ﯾﮏ ﺧﻮاﻫﺮ دارد ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺪام ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﻧﺪارﻧﺪ و ﺳﺎلﻫﺎﺳﺖ ﺑﺎ ﺑﺪون ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻮدک ۱۳ ﺳﺎﻟﻪ ای ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﻟﺤﻈﺎت ﺧﻮش، ﺧﺎﻃﺮه اﻧﮕﯿﺰ و زﯾﺒﺎی ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺑﺮگ رﯾﺰ، ﺳﺎﻋﺎت ﺳﺮد زﻣﺴﺘﺎن و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﺮﻃﺮاوت ﺑﻬﺎر دل اﻧﮕﯿﺰ در ﮐﻼس درس، ﻣﺸﻖ ﻋﻠﻢ و داﻧﺎﯾﯽ ﮐﻨﺪ، روزش را ﺑﺎ ﺗﻌﻤﯿﺮ اﻧﻮاع ﻣﺎﺷﯿﻦ، ﺳﭙﺮی ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت از زﻣﯿﻦ و زﻣﺎن آزرده ﺧﺎﻃﺮ اﺳﺖ از ﺧﺮوس ﺧﻮان ﺳﺤﺮ رﺧﺖ ﮐﺎرﮔﺮی ﺑﺮ ﺗﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﺮای ﻟﻘﻤﻪ ای ﻧﺎن ﺣﻼل،راﻫﯽ ﮐﻮﭼﻪ ﭘﺲ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎی ﺷﻬﺮ رودان ﻣﯽ ﺷﻮد ﺗﺎ ﭘﺲ از ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﮐﺎر و ﺳﺮ و ﮐﻠﻪ زدن ﺑﺎ آدم ﻫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن دﺳﺖ ﭘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮدد و ﮔﻞ ﻟﺒﺨﻨﺪ را ﺑﺮ ﻟﺒﺎن ﻣﺎدر، ﺧﻮاﻫﺮ، ﺑﺮادر و ﻣﺎدر ﺑﺰرگ از ﮐﺎر اﻓﺘﺎده اش ﺑﻨﺸﺎﻧﺪ.

ﻗﺮﯾﺐ ﺑﻪ ﻫﻔﺖ ﺳﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺪر و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺮادر ۱۹ ﺳﺎﻟﻪ وی ﺑﻪ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎن ﺳﻔﺮ ﮐﺮده اﻧﺪ و ﺗﺎﮐﻨﻮن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﻧﮕﺸﺘﻪ اﻧﺪ و در ﻏﯿﺎب ﭘﺪر و ﺑﺮادر ﺑﺰرگ، ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﻣﺮد ﺧﺎﻧﻪ اﺳﺖ و ﺑﺮای اﻣﺮار ﻣﻌﺎش ﺧﺎﻧﻮاده ﺗﻦ ﺑﻪ ﮐﺎر داده اﺳﺖ.

ﺑﺮق ﭼﺸﻤﺎن ﭘﺮ ﻣﻬﺮ و اﻟﺘﻤﺎس ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ، ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر ﻗﻄﺮات درﺷﺖ و ﮔﺮم اﺷﮏ را ﺑﺮ ﭘﻬﻨﻪ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﻏﻠﺘﺎﻧﺪ؛ دﺳﺘﺎن ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ زﯾﺮ ﻓﺸﺎرزﯾﺎد ﮐﺎر ﭘﯿﻨﻪ ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ، ﻏﻢ ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﺮ دﻟﺶ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ اﻣﺎ او ﻫﯿﭽﮕﺎه از رﺣﻤﺖ ﺧﺪای ﺧﻮﯾﺶ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻧﺸﺪه و ﻫﻤﻮاره ﺑﻪ او ﺗﻮﮐﻞﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

داﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ، رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ و ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ در زﻣﯿﻨﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ آرزوی ﻋﻠﯿﺮﺿﺎﺳﺖ؛ ﻋﻄﺶ ﻋﻠﻢ و داﻧﺶ ﺑﺮ ﻟﺐ ﻫﺎی ﺧﺸﮏ وﺗﺮک ﺧﻮرده او ﺗﺎزﯾﺎﻧﻪ ﻣﯽ زﻧﺪ، او ﺑﺎ ﺑﻐﺾ و ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﻨﺒﻊ درآﻣﺪی ﺑﻮد و او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ درس ﺑﺨﻮاﻧﺪ دﯾﮕﺮ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮداﯾﻨﻘﺪر ﺳﺨﺖ ﮐﺎر ﮐﻨﺪ.

ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ از ﺑﺎﺑﺖ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎن آور ﺧﺎﻧﻮاده اﺳﺖ ﻫﯿﭻ ﮔﻼﯾﻪ و ﺷﮑﺎﯾﺘﯽ ﻧﺪارد اﻣﺎ از اﯾﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﮐﻪ ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﯾﺮ ﻫﻤﺴﻦ و ﺳﺎﻻنﺧﻮد دوران ﺑﭽﮕﯽ ﺧﻮب و ﺧﻮﺷﯽ را ﺳﭙﺮی ﮐﻨﺪ و از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺳﺎل ﻫﺎی زﻧﺪﮔﯽ و دوران ﮐﻮدﮐﯽ اش ﻟﺬت ﺑﺒﺮد، ﺳﺨﺖ دﻟﺘﻨﮓ و آزردهﺧﺎﻃﺮ اﺳﺖ.

ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻮدﮐﯽ ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﻧﺪارد، ﺣﻖ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﻧﺪارد و اﯾﻦ واﻗﻌﯿﺖ ﺗﻠﺦ ﻗﻠﺐ ﮐﻮﭼﮏ وی و اﻋﻀﺎی ﺧﺎﻧﻮاده اش را ﺑﻪ ﺷﺪتﺟﺮﯾﺤﻪ دار ﮐﺮده اﺳﺖ.

ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ از ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ، ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﮔﻔﺘﻪ ﯾﮑﯽ از ﻣﺴﻮوﻻن درﺧﺼﻮص ﺣﻘﻮق ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮوﻧﺪان در زﻣﯿﻨﻪ ﺑﺮﺧﻮرداری ازﺷﺮاﯾﻂ ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ، در ذﻫﻨﻢ ﺟﺎن ﻣﯽ ﮔﯿﺮد.

اﯾﻦ ﻣﺴﻮول در ﯾﮑﯽ از ﻧﺸﺴﺖ ﻫﺎی ﺷﻮرای آﻣﻮزش و ﭘﺮورش اﯾﻦ ﻣﺴﻮول در ﯾﮑﯽ از ﻧﺸﺴﺖ ﻫﺎی ﺷﻮرای آﻣﻮزش و ﭘﺮورش ﻋﻨﻮان ﮐﺮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﺷﻬﺮوﻧﺪ اﯾﺮاﻧﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ از ﺗﺤﺼﯿﻞ ﻋﻠﻢ ﻣﺤﺮوم ﺑﻤﺎﻧﺪ

و آﻣﻮزش و ﭘﺮورش ﺗﻤﺎم ﺗﻼش ﺧﻮد را ﺑﺮای ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﺮدن زﻣﯿﻨﻪ ﻫﺎی ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﺮای ﺗﻤﺎم اﻓﺮاد ﺣﺘﯽ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﺎﻗﺪ اﺳﻨﺎد ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﮑﺎر ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺴﺖ.

از ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﭘﺮﺳﯿﺪم آﯾﺎ ﺑﺮای رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ و ﺗﺤﺼﯿﻞ ﻋﻠﻢ ﺗﻼﺷﯽ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ و آﻣﻮزش و ﭘﺮورش ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﺮده اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺲاز ﺳﮑﻮﺗﯽ ﻣﻌﻨﺎدار و ﻟﺒﺮﯾﺰ از درد و رﻧﺞ ﭘﺎﺳﺦ داد ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﯿﮕﯿﺮی ﻫﺎی ﻣﺘﻌﺪد در ﺳﺎل ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ۹۱-۹۲ و ۹۲-۹۳ ﺗﺎ ﮐﻼس دوم دﺑﺴﺘﺎن درس ﺧﻮاﻧﺪه اﻣﺎ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ، آﻣﻮزش و ﭘﺮورش ﺑﻪ او ﻣﺪرک ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ﻧﺪاده اﺳﺖ. ﻓﻘﺮ ﻣﺎﻟﯽ و ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ اﯾﺎب و ذﻫﺎب ﺑﺮای ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺑﻪ اداره ﮐﻞ اﺗﺒﺎع ﺧﺎرﺟﯽ اﺳﺘﺎن ﻫﺮﻣﺰﮔﺎن ﺑﺮای ﭘﯿﮕﯿﺮی ﻫﺎی ﻻزم و ﻃﯽ ﻣﺮاﺣﻞ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺮای ﺗﻤﺪﯾﺪ اﻋﺘﺒﺎر ﮐﺎرت ﻣﻮﻗﺖ ﺗﺮدد ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﻌﻀﻼت ﻓﺮاروی اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﺑﻪ آن اﺷﺎره ﮐﺮد.

ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﺑﺮای ﺗﻤﺪﯾﺪ ﮐﺎرت ﺗﺮدد ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اداره ﮐﻞ اﺗﺒﺎع ﺧﺎرﺟﯽ اﺳﺘﺎﻧﺪاری ﻫﺮﻣﺰﮔﺎن ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺮاﯾﻂ اﻗﺘﺼﺎدی ﮐﻨﻮﻧﯽ، اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﻣﻬﻢ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎی ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ را ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻮاده ﺗﺤﻤﯿﻞ ﮐﺮده اﺳﺖ.

ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎی ﺳﺮﺳﺎم آور زﻧﺪﮔﯽ، ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﺗﺴﻬﯿﻞ در روﻧﺪ ﺻﺪور و ﺗﻤﺪﯾﺪ اﻋﺘﺒﺎر ﮐﺎرت ﻣﻮﻗﺖ ﺗﺮدد اﺗﺒﺎع ﺧﺎرﺟﯽ ازﺳﻮی ﻣﺴﻮوﻻن ﺷﺪ .

ﻣﺎدر ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ، اﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽ و ﻣﺤﺮوﻣﯿﺖ از ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی را ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ و دﻏﺪﻏﻪ ﻓﺮاروی زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد وﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ ﺑﺮﺷﻤﺮد و ﮔﻔﺖ ﮐﻪ در ﺧﺎﻧﻮاده ای ﻓﻘﯿﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد و در دﻫﻪ ﺷﺼﺖ و ﻫﻔﺘﺎد اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ اﻓﺎﻏﻨﻪ و ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺴﯿﺎر ﺗﺮدد ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و درﺳﺖ ﻫﻤﺎن زﻣﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺼﻮرت ﻋﺎدی ﺑﻪ ﻋﻘﺪ ﯾﮏ ﺷﻬﺮوﻧﺪ ﭘﺎﮐﺴﺘﺎﻧﯽ در آﻣﺪ.

وی ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ اﯾﻦ ازدواج ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮدن ﺗﺎﺑﻌﯿﺖ ﭼﻬﺎر ﻓﺮزﻧﺪ، ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺣﻖ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﮐﻮدﮐﺎن و ﺑﺮﺧﻮردار ﻧﺒﻮدن از ﺣﻘﻮقﺷﻬﺮوﻧﺪی و ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻫﺎی دوﻟﺘﯽ اﺳﺖ.

وی اﻇﻬﺎر ﮐﺮد:دﺧﺘﺮ۲۱ ﺳﺎﻟﻪ اش ﺑﻌﻠﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ از داﺷﺘﻦ ﯾﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﻋﺎدی،ﺗﺤﺼﯿﻞ و ازدواج ﻣﺤﺮوم ﺷﺪه اﺳﺖ و ﭘﺴﺮان۱۳ و ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻟﻪ اش ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

ﻣﺎدر ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ اداﻣﻪ داد: ﻗﺮﯾﺐ ﺑﻪ ﻫﻔﺖ ﺳﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺴﺮ و ﭘﺴﺮ ﺑﺰرﮔﺶ ﺑﺮای ﮐﺎر، اﯾﺮان را ﺗﺮک ﮐﺮده اﻧﺪ و ﺗﺎ اﻣﺮوز ﺧﺒﺮی از آﻧﺎن در دﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ.

وی ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺸﮑﻼت اﻗﺘﺼﺎدی، ﭼﺮخ زﻧﺪﮔﯽ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده را ﮐﻨﺪ ﮐﺮده اﺳﺖ اداﻣﻪ داد: ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎی زﻧﺪﮔﯽ اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮی (ﻣﺎدر ﺑﺰرگ، ﻣﺎدر و ﺳﻪ ﻓﺮزﻧﺪ وی) از ﻣﺤﻞ درآﻣﺪ و دﺳﺘﻤﺰد ﮐﺎرﮔﺮی روزﻣﺰد ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ در ﺗﻌﻤﯿﺮﮔﺎه ﻣﺎﺷﯿﻦ، ﻣﺴﺘﻤﺮی ﮐﻤﯿﺘﻪ اﻣﺪاد و ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ از ﻣﺤﻞ ﺗﻮﻟﯿﺪ و ﻓﺮوش ﺻﻨﺎﯾﻊ دﺳﺘﯽ و ﭘﻮﺷﺎک ﺳﻨﺘﯽ، ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﺷﻮد.

ﻣﺎدر ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﺑﺎ ﺑﯿﺎن اﯾﻨﮑﻪ در ﻧﺒﻮد ﻫﻤﺴﺮ و ﭘﺴﺮ ﺑﺰرﮔﺶ، ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اداره زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺮ دوش ﻧﺤﯿﻒ ﻋﻠﯿﺮﺿﺎﺳﺖ، اﻓﺰود: ﭼﻬﺎر ﺳﺎل اﺳﺖﮐﻪ ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﺑﺮای ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﺨﺎرج زﻧﺪﮔﯽ در ﺗﻌﻤﯿﺮﮔﺎه ﻣﺎﺷﯿﻦ ﯾﮑﯽ از ﺑﺴﺘﮕﺎن ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و از آﻧﺠﺎﺋﯿﮑﻪ ﮐﺎرﮔﺮ روزﻣﺰد اﺳﺖ ﮔﺎﻫﯽ دﺳﺖ

ﭘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺮدد و ﮔﺎﻫﯽ ﻧﯿﺰ، دﺳﺖ ﺧﺎﻟﯽ. وی از ﺗﻼش ﻫﺎی ﺑﯽ وﻗﻔﻪ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد ﺧﺒﺮ داد و ﺑﯿﺎن ﮐﺮد: ﺳﻪ ﺳﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ اﻗﺪامﮐﺮده اﻣﺎ ﺗﺎ اﻣﺮوز ﺗﻼش ﻫﺎ ﻧﺘﯿﺠﻪ ای در ﭘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ.

ﻣﺎدر ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺎﺑﻌﯿﺖ ﻓﺮزﻧﺪاﻧﺶ، ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ و اﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽ از ﻃﺮﯾﻖ ﻗﺎﻧﻮن، دادﮔﺎه و اداره ﮐﻞ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ اﻗﺪامﮐﺮده و ﻫﻢ اﮐﻨﻮن ﻧﯿﻤﯽ از ﻣﺴﯿﺮ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ دار ﺷﺪن ﻃﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ.

ˈﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺎﺑﻌﯿﺖ و ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﺪارﮐﯽ ﻧﻈﯿﺮ اﺛﺒﺎت ﻧﺴﺐ، اﺳﺘﺸﻬﺎدﯾﻪ ﻣﺤﻠﯽ و ﻃﻼق ﻏﯿﺎﺑﯽ ﻧﯿﺎز اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﻢ اﺛﺒﺎتﻧﺴﺐ ﺻﺎدر ﺷﺪه اﻣﺎ از آﻧﺠﺎﺋﯿﮑﻪ ازدواﺟﺸﺎن ﻋﺎدی ﺑﻮده ﺻﺪور رای ﻃﻼق ﻏﯿﺎﺑﯽ از ﺳﻮی دادﮔﺎه اﻣﮑﺎﻧﭙﺬﯾﺮ ﻧﯿﺴﺖ.ˈ

ﻣﺎدر ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﺑﺎ ﺑﯿﺎن اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮای ﺟﺎری ﺷﺪن ﺻﯿﻐﻪ ﻃﻼق ازدواج ﻋﺎدی ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻋﺎﻗﺪﯾﻦ ﻣﺤﻠﯽ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺷﻮد، اداﻣﻪ داد: ﺑﺮای ﺟﺎری ﺷﺪن ﺻﯿﻐﻪ ﻃﻼق، ﻋﺎﻗﺪ ﻣﺤﻠﯽ، ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﻣﺠﻮز ﺷﺮﻋﯽ از ﺳﻮی ﯾﮑﯽ از ﻣﺮاﺟﻊ ﺗﻘﻠﯿﺪ اﺳﺖ.

ﻣﺎدر ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﺠﻮز ﻻزم ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻗﻢ ﺳﻔﺮ ﮐﻨﺪ و ﻣﺠﻮز ﺟﺎری ﺷﺪن ﺻﯿﻐﻪ ﻃﻼق ﻏﯿﺎﺑﯽ را از ﯾﮑﯽ از مراﺟﻊ ﺗﻘﻠﯿﺪ ﺑﮕﯿﺮد ﺗﺎ ﮔﺮه ﮐﻮری ﮐﻪ ﺳﺎل ﻫﺎﺳﺖ ﺑﺮ زﻧﺪﮔﯽ آﻧﺎن اﻓﺘﺎده را ﺑﮕﺸﺎﯾﺪ.

داﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ، اﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽ و ﺑﻬﺮه ﻣﻨﺪی از ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی، آرزوی ﻣﺸﺘﺮک ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ، ﺧﻮاﻫﺮ ﺑﺰرگ و ﺑﺮادر ﮐﻮﭼﮏ وی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑﺎ ﺣﺴﺮت آن را ﺑﺮ زﺑﺎن ﺟﺎری ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﺗﻮﺟﻪ ﺑﯿﺶ از ﭘﯿﺶ ﻣﺴﻮوﻻن ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺣﺎﺻﻞ ازدواج زﻧﺎن اﯾﺮاﻧﯽﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻤﺎﻣﯽ اﯾﻦ ﻣﺸﮑﻼت ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ و ﺧﺎﻧﻮاده اش ﺑﻪ ﺟﺪ ﭘﯿﮕﯿﺮ اﻣﻮر ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻤﮑﺎری، ﻫﻤﺪﻟﯽ و ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﺑﺮﺧﯽ ازﺑﺴﺘﮕﺎن و ﺑﺎ ﺳﯿﺮ ﻣﺮاﺣﻞ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ، ﻣﺸﮑﻞ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺧﻮد را ﺑﺮﻃﺮف و از وﺿﻊ ﻣﻮﺟﻮد رﻫﺎﯾﯽ ﯾﺎﺑﻨﺪ.

ﻣﺴﻌﻮد ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از اﯾﻦ ﮐﻮدﮐﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﻠﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻦ اﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺪون ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ دارد و ﺑﺮای اداره و ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﺨﺎرج زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد و ﺧﺎﻧﻮاده اش ﺑﻪ ﺷﻐﻞ ﮐﺎذب روی آورده اﺳﺖ .اﯾﻦ ﮐﻮدک ۱۰ ﺳﺎﻟﻪ و دو ﺑﺮادر ﻫﺸﺖ و ﺷﺶ ﺳﺎﻟﻪ اش ﺛﻤﺮه ازدواج ﯾﮏ دﺧﺘﺮ اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺗﺒﻌﻪ اﻓﻐﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺪام ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﻧﺪارﻧﺪ و ﺳﺎل ﻫﺎﺳﺖ ﺑﺪون ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ در رودان ﻫﺮﻣﺰﮔﺎن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﻫﺮ ﺳﻪ اﯾﻦ ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﯿﺴﻮاد و ﺧﻮاﻧﺪن و ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ.

ﺧﺴﺘﮕﯽ، درد و رﻧﺞ را ﻣﯽ ﺗﻮان در ﻧﮕﺎه ﭘﺎک و ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ اﯾﻦ ﮐﻮدﮐﺎن ﺑﻪ وﺿﻮح ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد؛ ﻣﺴﻌﻮد، ﻣﯿﻼد و ﻣﺘﯿﻦ از زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻮﻧﯽﺧﻮد راﺿﯽ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ و از اﯾﻦ ﺑﺎﺑﺖ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺮای ﺗﺎﻣﯿﻦ ﻣﺨﺎرج زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد ﺳﺨﺖ ﺗﻼش ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﺷﺪت ﮔﻼﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﺴﻌﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﻐﺾ ﻫﻤﺮاه اﺳﺖ از آرزوﻫﺎ و روﯾﺎﻫﺎی ﺧﻮد و ﺑﺮادراﻧﺶ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ، روﯾﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﻠﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ و اﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽ، ﺑﺮ ﺑﺎد رﻓﺘﻪ اﻧﺪ.

داﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ، رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ، ﺑﺮﺧﻮرداری از ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪی و اﻟﺒﺘﻪ داﺷﺘﻦ اﻧﺪﮐﯽ آراﻣﺶ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ آرزوی اﯾﻦ ﮐﻮدک اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ از آن ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ.

اﯾﻦ ﮐﻮدک از اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ درس ﺑﺨﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺷﺪت آزرده ﺧﺎﻃﺮ اﺳﺖ و ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ، ﻓﺼﻞ زﯾﺒﺎی ﭘﺎﯾﯿﺰ و زﻣﺎن ﺑﺎزﮔﺸﺎﯾﯽ ﻣﺪارس، ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﻓﺼﻞ از زﻧﺪﮔﯽ او اﺳﺖ.

ﻣﺴﻌﻮد ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺣﻖ ﻫﯿﭻ ﮐﻮدک و ﺷﻬﺮوﻧﺪی ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ از ﺗﺤﺼﯿﻞ ﻣﺤﺮوم ﺑﻤﺎﻧﺪ و ﺑﺎ دﻧﯿﺎی ﺗﯿﺮه و ﺗﺎر ﺟﻬﻞ، دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮمﮐﻨﺪ.

ﻣﺴﻌﻮد، ﻣﯿﻼد و ﻣﺘﯿﻦ ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﺗﻮﺟﻪ ﺑﯿﺶ از ﭘﯿﺶ ﻣﺴﻮوﻻن ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪان ﺣﺎﺻﻞ ازدواج زﻧﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ و ﺑﺮﻃﺮف ﮐﺮدن ﻣﺸﮑﻼت و ﻧﺎرﺳﺎﯾﯽ ﻫﺎی ﻓﺮاروی آﻧﺎن ﺷﺪﻧﺪ.

ﻟﯿﻼ دﺧﺘﺮی ۲۰ ﺳﺎﻟﻪ و ﺛﻤﺮه ازدواج ﯾﮏ زن اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻣﺮد اﻓﻐﺎن اﺳﺖ و ﺳﺎل ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺪون ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﻋﺎدت ﮐﺮده اﺳﺖ.

ﻟﯿﻼ در ﺳﺎل ﻫﺎی ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ از ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﻫﺎی ﮐﻨﻮﻧﯽ ﺧﺒﺮی ﻧﺒﻮد، ﺑﺎ ﺣﻀﻮر در ﮐﻼس ﻫﺎی ﻧﻬﻀﺖ ﺳﻮاد آﻣﻮزی، ﭼﻨﺪ ﮐﻼس درسﺧﻮاﻧﺪه و ﺳﻮاد ﺧﻮاﻧﺪن و ﻧﻮﺷﺘﻦ دارد، اﻣﺎ اﯾﻦ ﻣﯿﺰان ﺳﻮاد ﺑﺮای او ﮐﻪ دﺧﺘﺮی ﺑﺎﻫﻮش و ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪاد اﺳﺖ، ﻫﺮﮔﺰ رﺿﺎﯾﺘﺒﺨﺶ ﻧﯿﺴﺖ.  ﻟﯿﻼ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ را ﻋﺎﻣﻞ اﺻﻠﯽ ﺗﻤﺎم ﻣﺸﮑﻼت، ﺳﺨﺘﯽ ﻫﺎ و ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﻫﺎی زﻧﺪﮔﯽ و ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺧﻮد ﻋﻨﻮان ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

وی ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: ﻫﻤﯿﺸﻪ آرزو داﺷﺘﻢ ﭘﺰﺷﮏ ﺷﻮم، اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻢ ﮐ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ و اﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽ ﻣﻮﺟﺐ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ روﯾﺎﻫﺎ وآرزوﻫﺎﯾﻢ ﻫﯿﭽﮕﺎه رﻧﮓ واﻗﻌﯿﺖ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﮕﯿﺮد.

ﻟﯿﻼ ﺑﺮای ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺑﺎرﻫﺎ اﻗﺪام ﮐﺮده، اﻣﺎ ﭼﻮن ﺳﻨﺪ ازدواج واﻟﺪﯾﻨﺶ ﻋﺎدی اﺳﺖ و ﺟﺎﯾﯽ ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪه و ﺳﺎل ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺪرش، ﺑﺪون ﻫﯿﭽﮕﻮﻧﻪ رد و ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺧﺎﻧﻮاده را ﺑﻪ ﺣﺎل ﺧﻮد رﻫﺎ ﮐﺮده و رﻓﺘﻪ، اﻣﮑﺎن ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺑﺮای وی وﺟﻮد ﻧﺪارد.

وی از ﺗﻤﺎم دﺧﺘﺮان و زﻧﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از ازدواج ﺷﺮﻋﯽ ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮدداری ﮐﻨﻨﺪ و ﻗﺒﻞ از ازدواج ﺑﺎ اﯾﻦ اﻓﺮاد، ﺑﻪ ﻋﻮاﻗﺐ و ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎی آن، ﺧﻮب ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﻨﺪ.

ﻟﯿﻼ اداﻣﻪ داد: ﻓﺮزﻧﺪان ﺣﺎﺻﻞ اﯾﻦ ازدواج، ﺑﺪون ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ و ﻫﻮﯾﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ و اﺟﺎزه ﺗﺤﺼﯿﻞ و ﻓﺮاﮔﯿﺮی آﻣﻮزش رﺳﻤﯽ از آﻣﻮزش و ﭘﺮورش ﻧﺪارﻧﺪ و ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ، ﮐﻤﯿﺘﻪ اﻣﺪاد ﻫﻢ ﺑﺮای ﮐﻤﮏ رﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ آﻧﺎن ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﻮاﺟﻪ اﺳﺖ.

وی ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: ازدواج ﺷﺮﻋﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺑﻮﺟﻮد آوردن ﻓﻘﺮ ﻓﺎﺣﺶ در اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎ، ﺷﻬﺮوﻧﺪاﻧﯽ ﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽآورد ﮐﻪ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻣﺤﺮوﻣﯿﺖ و ﻋﺪم ﺑﻬﺮه ﮔﺮﻓﺘﻦ از اﻣﮑﺎﻧﺎت، در آﯾﻨﺪه ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻼت و ﭼﺎﻟﺶ ﻫﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ روﺑﺮو ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ. ﻟﯿﻼ ﺑﯿﺎن ﮐﺮد: ﻓﺮزﻧﺪان ﺣﺎﺻﻞ از ازدواج ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ از ﻣﺰاﯾﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ از ﻗﺒﯿﻞ آﻣﻮزش، ﺑﻬﺪاﺷﺖ، ﺑﯿﻤﻪ و ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺧﺪﻣﺎت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دﯾﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮوﻧﺪان ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ﻣﺤﺮوﻣﻨﺪ و ﯾﺎ ﺑﺎ ﻣﺤﺪودﯾﺖ روﺑﺮو ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ اﻣﺮ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺮوز ﻧﺎﻫﻨﺠﺎری ﻫﺎی ﻣﺘﻌﺪد در اﺟﺘﻤﺎع ﻣﯽ ﺷﻮد.

ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ، ﻣﺴﻌﻮد، ﻣﯿﻼد، ﻣﺘﯿﻦ و ﻟﯿﻼ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﯽ از ﻓﺮزﻧﺪان ﺣﺎﺻﻞ ازدواج ﻏﯿﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ، از ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎ ﺑﻮﯾﮋه دﺧﺘﺮان وزﻧﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻋﻘﻼﻧﯿﺖ، ﺗﺪﺑﯿﺮ و ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﺑﺎز از ازدواج ﻫﺎی ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﮐﻨﻨﺪ و اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮاده و ﻫﺰاران ﺧﺎﻧﻮاده ﺣﺎﺻﻞ ازدواج ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ را ﻣﺎﯾﻪ ﻋﺒﺮت ﻗﺮار دﻫﻨﺪ و از آﻧﭽﻪ ﺑﺮ اﯾﻦ ﻫﻤﻨﻮﻋﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ و ﻣﯽ ﮔﺬرد، ﺗﻮﺷﻪ ﻋﺒﺮت ﺑﺮﮔﯿﺮﻧﺪ.

ﺑﺮﺧﯽ از ﻣﺴﻮوﻻن و ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﺎن، ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ: زﻧﺎن و دﺧﺘﺮان اﯾﺮاﻧﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺗﺤﺖ ﻫﯿﭻ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﺗﻦ ﺑﻪ ازدواج ﺷﺮﻋﯽ ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺎ اتباع ﺧﺎرﺟﯽ ﺑﺪﻫﻨﺪ و ﻫﺮ ﻧﻮع ازدواﺟﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺧﺎرﺟﯽ ﻃﺒﻖ ﻗﺎﻧﻮن ﮐﺸﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﺟﺎزه وزارت ﮐﺸﻮر و دوﻟﺖ ﺻﻮرت ﺑﮕﯿﺮد.

ﺑﺮاﺳﺎس ﮔﺰارش ﻫﺎی درﯾﺎﻓﺖ ﺷﺪه، اﺗﺒﺎﻋﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻏﯿﺮﻣﺠﺎز وارد ﮐﺸﻮر ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺑﺮای اﺧﺬ اﻗﺎﻣﺖ ﯾﺎ ﺳﺎﯾﺮ اﻧﮕﯿﺰه ﻫﺎی دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ازدواج ﻫﺎی ﺷﺮﻋﯽ ﺑﺎ زﻧﺎن و دﺧﺘﺮان اﯾﺮاﻧﯽ اﻗﺪام ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و اﻣﺮوز ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﮑﻼت اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮐﺸﻮر، ﻓﺮزﻧﺪان رﻫﺎ ﺷﺪه ﺣﺎﺻﻞ از اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ازدواج ﻫﺎی ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ.

ˈاﺣﻤﺪ ﭘﻮﯾﺎﻓﺮˈ ﻣﺪﯾﺮﮐﻞ اﻣﻮر اﺗﺒﺎع ﺧﺎرﺟﯽ اﺳﺘﺎﻧﺪاری ﻫﺮﻣﺰﮔﺎن ﻧﯿﺰ ﻋﻨﻮان ﮐﺮد : اﯾﻦ اﺳﺘﺎن از ﻟﺤﺎظ ﺳﻄﺢ ﺑﻨﺪی در ﻣﻮرد ورود و ﺧﺮوج و ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎی اﺗﺒﺎع ﺧﺎرﺟﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﺠﺎز از اﺳﺘﺎن ﻫﺎی ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ اﺳﺖ .

وی ﺑﺮاﯾﻦ ﻋﻘﯿﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ دادن آﻣﺎر از اﺗﺒﺎع ﺑﯽ ﻫﻮﯾﺖ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ دﻟﺴﻮزی ﺑﺮای آﻧﺎن ﺑﻪ ﺻﻼح ﻧﯿﺴﺖ. رﯾﯿﺲ اداره ﺛﺒﺖ اﺣﻮال رودان ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺗﺎﯾﯿﺪ وﺟﻮد ﻣﻌﻀﻞ ازدواج ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯽ دﺧﺘﺮان و زﻧﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﻮﯾﮋه ﺗﺒﻌﻪ اﻓﻐﺎن در اﯾﻦ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن، ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: اﯾﻦ اﻣﺮ ﻣﺸﮑﻼت و ﻧﺎﻫﻨﺠﺎری ﻫﺎی ﻓﺮاواﻧﯽ را ﺑﺮای ﺟﺎﻣﻌﻪ اﯾﺠﺎد ﮐﺮده اﺳﺖ.ˈﻣﺮﺗﻀﯽ ﻋﺒﺎس ﻧﺴﺐˈ ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ آﺛﺎر و ﺗﺒﻌﺎت ﭼﻨﯿﻦ ازدواج ﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ اﻓﺰاﯾﺪ: اﮔﺮ زﻧﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺪون ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻗﻮاﻧﯿﻦ و ﻣﻘﺮرات وﻣﺸﺎوره ﻫﺎی ﺣﻘﻮﻗﯽ ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ ازدواج ﻫﺎﯾﯽ ﺗﻦ دﻫﻨﺪ ﺑﺎ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﺸﮑﻼت ﺣﻘﻮﻗﯽ ﻣﻮاﺟﻪ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺪ.

وی ﻧﺒﻮد ﺿﻤﺎﻧﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ و رﺳﻤﯽ ﺑﺮای ﭘﺎﯾﺒﻨﺪی زوج ﺑﻪ اداﻣﻪ زﻧﺪﮔﯽ و ﭘﺮداﺧﺖ ﻧﻔﻘﻪ، ﻧﺎﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮدن وﺿﻊ ﺣﻀﺎﻧﺖ و ﻗﯿﻤﻮﻣﯿﺖ ﻓﺮزﻧﺪان در ﺻﻮرت ﻓﻮت زوج ﯾﺎ زوﺟﻪ ﯾﺎ ﻫﺮدوی آن ﻫﺎ، ﺑﻼﺗﮑﻠﯿﻔﯽ وﺿﻊ ﻫﻮﯾﺘﯽ ﻓﺮزﻧﺪان آﻧﺎن، ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﯿﮕﯿﺮی ﺑﻮدن ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺣﻘﻮﻗﯽ و اﻗﺎﻣﻪ دﻋﻮی از ﺳﻮی زوﺟﻪ ﻋﻠﯿﻪ زوج ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪن ازدواج ﺑﺮای آﻧﺎن را از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺸﮑﻼت و ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎی اﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ازدواج ﻫﺎ ﺑﺮﺷﻤﺮد. ﻋﺒﺎس ﻧﺴﺐ اداﻣﻪ داد: ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﻮﯾﮋه ﺗﺒﻌﻪ اﻓﻐﺎن، ﺑﺮای اﯾﻨﮑﻪ از وﺿﻌﯿﺖ ﺗﺜﺒﯿﺖ ﺷﺪه و ﺣﻖ اﻗﺎﻣﺖ در اﯾﺮان ﺑﺮﺧﻮردار ﺷﻮﻧﺪ،

ﺑﺎ دﺧﺘﺮان و زﻧﺎن اﯾﺮاﻧﯽ ازدواج ﮐﺮده اﻧﺪ. وی از دﺧﺘﺮان، زﻧﺎن و ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎی آﻧﺎن ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﺒﻞ از ازدواج ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ، از دارا ﺑﻮدن ﻣﺪرک اﻗﺎﻣﺘﯽ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺻﺎدره از وزارت ﮐﺸﻮر ﺑﺮای ﺗﺒﻌﻪ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ، اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻨﻨﺪ.

ﻋﺒﺎس ﻧﺴﺐ اﻓﺰود: ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ازدواج ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﭼﺎرﭼﻮب ﻗﻮاﻧﯿﻦ و ﺑﺎ رﻋﺎﯾﺖ ﻣﻘﺮرات ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺻﻮرت ﺑﮕﯿﺮد ﺗﺎ اﻓﺮاد از آﺛﺎر ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺛﺒﺖ ازدواج، ﺻﺪور ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺑﺮای ﻓﺮزﻧﺪان و ﺗﺎﺑﻌﯿﺖ زوﺟﯿﻦ در ﭘﯽ ازدواج و ﻏﯿﺮه ﺑﺮﺧﻮردار ﺷﻮﻧﺪ.

وی اداﻣﻪ داد: اﻓﺮادی ﮐﻪ دارای ﻣﺪرک اﻗﺎﻣﺘﯽ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺻﺎدره از وزارت ﮐﺸﻮر ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﭘﺲ از ازدواج ﺑﻪ دﻓﺘﺮ اﻣﻮر اﺗﺒﺎع ﺧﺎرﺟﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪاری و ﯾﺎ اﺳﺘﺎﻧﺪاری ﻣﺤﻞ ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺧﻮد ﻣﺮاﺟﻌﻪ و ﻣﺮاﺣﻞ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ را ﺟﻬﺖ ﺛﺒﺖ ازدواج و ﺑﺮﺧﻮرداری از ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ و اﺳﻨﺎد ﻫﻮﯾﺘﯽ ﺑﺮای ﻓﺮزﻧﺪان ﺧﻮد، اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ.

ﻋﺒﺎس ﻧﺴﺐ ﮔﻔﺖ: ﻓﺮزﻧﺪان ﺣﺎﺻﻞ ازدواج ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﺎ اﺗﺒﺎع ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﻌﺪ از رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﺳﻦ ۱۸ ﺳﺎل ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ درﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺗﺎﺑﻌﯿﺖ، از وزارت ﮐﺸﻮر ﺗﻘﺎﺿﺎی ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﮐﻨﻨﺪ.