پیوند اعضا اتباع در ایران

هیچ ممانعتی برای پیوند عضو بین شهروندان افغان در ایران وجود ندارد/ انجام ۲۴ عمل پیوند برای مهاجرین در سال گذشته

🔻بحث پیوند عضو برای مهاجرین یا شهروندان افغانی در جمهوری اسلامی ایران در طول سال‌های گذشته، همواره یک بحث و مطالبه مهم و سرنوشت‌ساز بوده که به خصوص در سال‌های اخیر، هر از گاهی با واکنش‌هایی در صفحات اجتماعی و در میان این شهروندان و حتی در گفتمان‌های نخبگان و فرهنگیان دو کشور مطرح بوده است.

🔻یک نمونه اخیر بحث در این مورد، مسأله پیوند کبد برای یک مهاجر افغانی در شهر بوشهر در جنوب ایران است که پزشکان و مسئولین درمانی بوشهر، او را به شهر شیراز و در صورت عدم پذیرش، به افغانستان ارجاع داده بودند.

🔻در تماس‌های مکرر که خبرنگار خبرگزاری آوا در تهران با توکل سیدی، این کاندیدای دریافت کبد افغانی در طول دو هفته گذشته داشت، او به شیراز منتقل شده، مورد پذیرش قرار گرفته و پرونده پزشکی او در کمیسیون مشخص بررسی شده است.

🔻در نهایت، به گفته این بیمار، کمیسیون پزشکی در شیراز به دلیل پایین بودن سن و ضعیف و کوچک بودن اندام بدن فرد اهدا کننده، که یک جوان ۱۸ ساله است، با پیوند قسمتی از کبد او مخالفت کرده است؛ در حالی که به گفته پزشکان به این بیمار، فرد اهداکننده باید حداقل ۲۲ سال سن و از نظر جسمانی، قابل قبول باشد.

🔻پزشکان از خانواده سیدی خواسته‌اند فرد مناسب دیگری برای عمل پیوند کبد پیدا کنند.

🔻این در حالی است که به گفته رییس مرکز مدیریت پیوند و امور بیماری‌های وزارت بهداشت ایران به خبرنگار آوا، هیچ محدودیت و ممانعتی برای پیوند عضو از یک شهروند به شهروند دیگر افغانی وجود ندارد.

🔻به گفته دکتر مهدی شادنوش، این پیوند تابع قوانین خودش است و باید آزمایشاتش تطبیق داده شود، ولی آن‌چه در مراکز پیوند در ایران وجود دارد، اصلا امکان پیوند از یک شهروند افغانی به ایرانی یا از ایرانی به افغانی وجود ندارد، اما برای شهروندان افغانی به یک‌دیگر مشکلی وجود ندارد.

🔻مرکز مدیریت پیوند و امور بیماری‌های وزارت بهداشت ایران تصریح کرد، برادران افغانی، در صورتی که یکی از بستگان یا فامیل درجه یک‌شان حاضر باشند به ایشان کلیه اهدا کنند، می‌توانند از امکانات پیوند عضو در ایران استفاده کنند؛ کما این‌که این کار هم‌اکنون هم انجام می‌شود. هیچ محدودیتی برای پیوند عضو از افغانی به افغانی وجود ندارد.

🔻وی افزود: “مرکز ما در سال ۱۳۹۷، ۱۳ مجوز را برای اهدای عضو که از برادران افغان به افغان صادر کرده، هم‌چنین ۵ مرگ مغزی هم از شهروندان افغانستان در ایران داشتیم که کلیه‌های آن عزیزان به ده نفر دیگر از افغان‌هایی که نیاز داشتند، اهدا شد. یک مورد قلب هم بود که به یک نیازمند افغانی از اهداکننده افغانی اهدا گردید”.

🔻انجمن حامی به مدیریت خانم فاطمه اشرفی، یکی از موسسات خصوصی در ایران است که در طول سال‌های گذشته در حوزه مسائل مختلف مهاجرین افغانی، به خصوص حوزه سلامت و درمان پناهندگان فعال بوده است.

🔻خانم اشرفی در مورد دلایل وجود محدودیت‌ها برای پیوند اعضا در ایران برای شهروندان خارجی به شمول شهروندان افغانی خاطرنشان کرد: “محدودیت‌های قانونی بیشتر معطوف به محدودیت‌های جدی در اعضای اهدایی است که موجب شده قوانین و مقرراتی برای اولویت بخشیدن به اتباع ایرانی در اهدای عضو از هموطنان خود داشته باشند. بر اساس گزارش وزارت بهداشت، موضوع اهدای عضو در ایران در مرحله بحران است؛ به گونه‌ای که در حال حاضر بیش از ۳۰ هزار نفر در لیست انتظار پیوند اعضا، اعم از قلب، کبد، ریه، پانکراس و روده هستند و روزانه حدود ۱۲ نفر از این لیست به علت نرسیدن عضو پیوندی، فوت می‌کنند و چه بسا از جمله محدودیت‌هایی که در قانون برای اولویت بخشیدن به اتباع ایرانی در اهدای عضو ایجاد شده، همین محدودیت‌های جدی عضو است که در حال حاضر در ایران وجود دارد”.

🔻اما وی تصریح کرد که در مصوبه شورای عالی پیوند هم استثنائاتی قرار گرفته که اگر عضوی وجود داشت که یک ایرانی در آن لحظه به آن نیاز نداشته باشد، با دستور مستقیم وزیر به بیماران اتباع خارجی اهدا می‌شود که این مساله شامل موارد اورژانس هم می‌شود.

🔻در همین حال، سید ابراهیم حجازی، از مسوولان امورمهاجرین سفارت افغانستان در تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار آوا، با بیان این‌که گزارش‌های اندکی در طول سال‌های گذشته در بحث پیوند اعضا برای شهروندان کشور در ایران داشته‌اند، خاطرنشان کرد که رسیدگی به این موضوع را در اولویت‌ گفت‌وگوهای رهبری سفارت با مقام‌های جمهوری اسلامی ایران به خصوص وزارت بهداشت و درمان قرار می‌دهند./خبرگزاری آوا

انجمن حامی پناهندگان در سوئد

کودکان بدون همراه در مسیر مهاجرت به اروپا

به گزارش انجمن حامی، تحقیقی درباره کودکان بدون همراه مهاجر و پناهنده افغان که خود را به سوئد رسانده اند، توسط دفتر منطقه اروپای کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان با همکاری دفتر منطقه شمال اروپای کمیساریا و سازمان مهاجرت سوئد با همکاری یک مؤسسه تحقیقاتی و تحلیل داده ها (JIPS ) در سال ۲۰۱۵ صورت گرفته است. با توجه به اینکه نیمی از کودکان بدون همراه و  جدا مانده از خانواده که به اروپا می آیند افغان هستند و مقصد نهایی اغلب آنان سوئد است این تحقیق صورت گرفته است. اگرچه اغلب این کودکان بین سنین ۱۶-۱۷ سال بودند، اما در این تحقیق حتی با کودکان تنهای ۸ ساله نیز مصاحبه شده است. ۵۸% از کودکانی که مصاحبه شدند قبل از مهاجرت در افغانستان زندگی می کردند، ۳۷ % در ایران و ۵ % در پاکستان. کودکانی که از ایران رفته اند به ترتیب جمعیت در استان های تهران، اصفهان و قم ساکن بودند. اما به طور کل بیش از ۸۰ % از کودکان مصاحبه شده در افغانستان متولد شده اند.

  • در این تحقیق ۴ سؤال اصلی مورد بررسی قرار گرفته است:
  • کودکان بدون همراه و جدا شده از خانواده افغان که به سوئد می آیند، چه کسانی هستند؟
  • چرا این کودکان محل اقامت اصلی خود را ترک می کنند؟
  • این کودکان چه چیزهایی را در مسیر مهاجرت و حرکت تجربه می کنند؟
  • چرا کودکان بدون  همراه و جداشده از خانواده افغان اغلب سوئد را به عنوان مقصد نهایی خود انتخاب  می کنند؟

پاسخ این پرسش ها به طور خلاصه عبارتند از:

  • حدود سه چهارم کودکان بدون همراه افغان خود را به عنوان مسلمان، شیعه و هزاره معرفی کرده اند.
  • اغلب این کودکان تنها آموزش پایه را گذارنده اند، اما به طور میانگین میزان سواد  کودکان افغان که از ایران به اروپا مهاجرت کرده اند نسبت به کودکان بدون همراهی که از افغانستان آمده اند، بالاتر است.
  • بیش از دو سوم این  افراد اذعان کرده اند که حداقل ۶ ماه در سالهای گذشته کار کرده اند و به همین دلیل از حضور در مدرسه و تحصیل بازمانده اند.
  • اغلب این کودکان در کانون اصلی خانواده خود قبل از سفر زندگی می کردند.
  • نیمی از این کودکان عنوان کرده اند که پدر خانواده یا فوت شده یا مفقود شده و اطلاعی از او ندارند.
  • حدود دو سوم کودکانی که قبل از مهاجرت به اروپا در ایران زندگی می کردند، عنوان کرده اند که به کارت پناهندگی و دیگر مدارک اقامتی دسترسی نداشته اند، و در اصطلاح جزو مهاجران بدون مدرک بوده اند. آنها همین امر را سبب عدم دسترسی به آموزش و دیگر امکانات و حمایت های پایه و ندیدن آینده ای برای خود در ایران عنوان کرده اند.
  • تمامی این کودکان دریافت حمایت را به عنوان دلیل اصلی خود برای مهاجرت از محل اقامت قبلی عنوان کرده اند.
  • کودکانی که از افغانستان آمدند، دلایل نا امنی، مخاصمات و خشونت ها را به عنوان دلایل اصلی عنوان کرده اند. بسیاری از آنها عنوان کرده اند، در صورتیکه وضعیت کشور افغانستان بهبود یابد هیچ کس با وجود خطر مرگ مسیر مهاجرت به اروپا را انتخاب نمی کند.
  • همه این کودکان عنوان کرده اند در مسیر مهاجرت طولانی ( به طور میانگین ۷ ماه)  و پر خطر که توسط قاچاق برها صورت گرفته اند، در معرض سختی های شدید، عدم حمایت کافی و بدرفتاری بوده اند. بسیاری از آنها شاهد مرگ یکی از هم گروهی ها، آزار خود یا هم گروهی ها توسط قاچاقبر ها، ترس شدید از دستگیری در مرزها و خطر غرق شدن در دریای مدیترانه بوده اند.
  • اغلب این کودکان عنوان کرده اند که هزینه قاچاق به اروپا را با قرض فراهم کرده اند و باید برگردانده شود. به همین دلیل خانواده های آنان در افغانستان یا ایران تحت فشار روانی و مالی از سوی بستگان خود هستند.

به گزارش انجمن حامی، کودکان بدون همراه افغان که در جستجوی پناهندگی هستند، سوئد را به دلایل فراهم آوردن امکانات خوب تحصیلی، احترام به حقوق بشر، فرآیند منصفانه و کارآمد دادرسی و پذیرش پناهندگی و در نهایت فراهم آوردن امکانات مناسب برای توسعه اقتصادی انتخاب کرده اند.