پناهندگان در قم

مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی در قم؛ مدرسه تابستانی پناهندگان


مدرسه تابستانی مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی در قم از تیرماه آغاز بکار کرد. این مرکز که در طول سال فعالیت هایی همچون خدمات مشاوره ای فردی و گروهی، مشاوره های حقوقی، آموزشهای فوق برنامه برای دانش آموزان، توانمندسازی بانوان و… را با هدف خدمت رسانی به جامعه پناهندگان مهاجر در این استان ارائه می نماید، اکنون با برنامه های متنوعی برای کودکان، نوجوانان و زنان پناهنده، میزبان آنان در روزهای گرم تابستان است. از جمله برنامه های مدرسه تابستانی می توان به برگزاری کلاس تفکر و خلاقیت، کلاس آموزش نقاشی و کلاس آموزش زبان انگلیسی برای کودکان و نوجوانان پناهنده اشاره نمود.

علاوه بر این، برای زنان و بانوان نیز دوره های آموزشی مفیدی طراحی گردیده است که از جمله آن می توان به دوره های آشنایی با بیماری های زنان و راههای پیشگیری از آن ها، مشاوره های گروهی با محوریت موضوعاتی همچون مدیریت عاطفی روابط زوجین و … اشاره نمود. در این رهگذار، حامی قم برای جوانان پناهنده نیز برنامه های آموزش مهارتهای پیش از ازدواج و آشنایی با مسایل حقوقی دوران عقد و نامزدی و دوره های آموزش تدوین فیلم و مستندسازی را برگزار می نماید.

حامی قم در طول سالهای فعالیت خود در مرکز خدمات جامع اجتماعی و در میان جامعه محلی پناهندگان، محبوبیت بسیاری را در میان این گروه هدف بدست آورده است و همراهی جامعه پناهندگان با این مرکز، از سرمایه های اجتماعی انجمن حامی می باشد و خرسندیم که در طول این سال ها توانسته ایم با ارائه خدمات مورد نیاز به پناهندگان شهر قم و محله های اطراف آن، اعتماد مخاطبان خود را بدست آوریم.

اگر شما نیز پناهنده و ساکن شهر قم هستید، این برنامه ها را از دست ندهید و جهت شرکت در آن و کسب اطلاعات بیشتر با شماره ۳۷۷۴۰۲۵۵-۰۲۵ تماس حاصل نمایید. به امید دیدار

 

فاطمه اشرفی روزنامه اعتماد

گزارش «اعتماد» از طرح جمع‌آوری کودکان کار و مرکز ساماندهی یاسر


میروِیس فرزند مریم

«طرفدار پرسپولیسم…خانم یک کاری کنین بذارن برم، خیلی دلم تنگ شده.» سعید عشقش به فوتبال و دلتنگی‌اش برای خانه را در یک جمله کنار هم می‌‌گذارد. ۹ ماه پیش همه راه میان هرات تا تهران را آمده تا یک روز، حوالی یک ماه پیش، دور میدان ونک ماموران بهزیستی آمده‌اند سراغش. تختش را در اتاق شماره ۲ مرکز پذیرش و ساماندهی کودکان خیابانی یاسر نشان می‌دهد: «اینجا می‌خوابم. خانم این‌بار برگردم افغانستان درس می‌خونم. یک کاری کنین بذارن برم.» سعید ۱۳ ساله، بزرگ‌ترین فرزند یک خانواده افغان، یکی از ۲۵ کودک افغانستانی است که در این مرکز سکونت داده شده‌اند. سعید یکی از بسیار کودکانی است که در آخرین نمونه از سلسله طرح‌های جمع‌آوری کودکان کار و خیابان، سر از مراکز بهزیستی درآورده است. سعید بی‌آنکه سوالی از او بشود قول می‌دهد اگر بگذارند برود، برمی‌گردد افغانستان و فوتبالیست می‌شود.

اول تیرماه امسال، داریوش بیات‌نژاد، مدیر کل بهزیستی استان تهران در رابطه با طرح ساماندهی کودکان کار و خیابان گفت: «ساماندهی کودکان کار و خیابان آیین‌نامه‌ای دارد که در آن بسیاری از سازمان‌ها، نهادها و دستگاه‌ها عضو هستند. هر یک متناسب با وظیفه‌ای که در آن آیین‌نامه دارند، باید نقشی را ایفا کنند. طی جلساتی که در هفته‌های گذشته در بهزیستی کشور، استانداری و وزارت کشور تشکیل شد، قرار بر این شد اجرای طرح آغاز شود و در تاریخ ۲۲ خرداد ماه ۹۸ این کار طی قرارداد تفاهمنامه‌ای که فرمانداری شهر تهران با کلینیک مددکاری آوای باران و انجمن حمایت از زنان و کودکان پناهنده منعقد کرد، آغاز و بنا شد؛ این دو موسسه متولی آن باشند. بیش از ۳۰ دستگاه خودرو در دو شیفت مشغول به فعالیت هستند و حدود بیست نفر کارشناس گشت در این حوزه فعال هستند. ساعت کار گشت‌ها از ساعت ۸ تا ۲۲ است.» تفاوت طرح امسال این بود که در میان همکاران طرح نام یکی از نهادهای مدنی فعال در حوزه پناهندگان هم به چشم می‌خورد.

«من همیشه معتقد بودم دولت تا برنامه صفر تا صدی نداشته باشد نباید به این موضوع ورود کند اما حالا با بازار کاری روبه‌رو هستیم که دارد پدیده قاچاق کودکان را دامن می‌زند. باید برای مساله کودک کار فکری کنیم، باید دور هم بنشینیم و ببینیم چه باید کرد که لااقل جلوی قاچاق کودکان را بگیریم.» فاطمه اشرفی، مدیر انجمن حمایت از کودکان و زنان پناهنده (حامی) از معدود فعالان مدنی است که در طرح جمع‌آوری کودکان کار با استانداری و بهزیستی همراهی می‌کند. اشرفی می‌گوید که برای نخستین‌بار شاید فرصتی فراهم آمده باشد که بتوان آمار و تحلیلی از نحوه ورود کودکان به ایران و پیوستن‌شان به شبکه کار در خیابان به دست آورد و برای همین نمی‌تواند این طرح را سراسر به باد انتقاد و گرفت: «اولین‌بار در طول همه این سال‌ها، توانستیم دولت را متقاعد کنیم که به موضوع مساله‌محور نگاه کند. به دولت گفته‌ایم قرار نیست این بچه‌ها را جارو کنید و بیرون بریزید، باید ببینید اینها کی هستند و چگونه به درون کشور قاچاق می‌شوند. حالا در این پروسه توانسته‌ایم یک چشم‌اندازی به دست بیاوریم، چه این طرح موفق باشد چه نباشد. » آماری که اشرفی می‌گوید ۳ درصد پاکستانی و زیر ۸ درصد ایرانی بوده‌اند و باقی کودکان افغان هستند و برای همین اشرفی معتقد است که مساله کودکان کار دارد به سمت کودکان خارجی با تمرکز بر کودکان افغانستان تغییر پیدا می‌کند و برای همین نمی‌توان چشم روی این پدیده بست. راهکار دولت برای چشم نبستن روی این پدیده سال‌هاست که با نام طرح جمع‌آوری کودکان کار شناخته می‌شود. بزرگ‌ترین انتقاد نهادهای مدنی و فعالان حقوق کودک به این طرح این است که هر چند وقت یک بار نمایشی از اقتدار در خیابان‌ها و علیه بچه‌ها به اجرا درمی‌آید و باز به حال خود رها می‌شوند.

گفت بیا کفشم را واکس بزن

اشکان یک سال در افغانستان کلاس اولی بوده و یک سال در ایران. اسم پسرعموی اشکان، میرویس است، با هم می‌رفتند پارک و سرسره‌بازی می‌کردند. اشکان یک ماه است که میرویس را ندیده: «چون ضایعات جمع می‌کرد الان بهزیستی است.» دنیای پسربچه ۹ ساله دارد در خانه‌ای کوچک با دیوارهای سیمانی در محله محمودآباد حاشیه تهران شکل می‌گیرد. اشکان کلاس اول را تمام کرده و می‌تواند اسمش را بنویسد، بیرون از مدرسه هم چیزهای دیگری آموخته، کلمات بهزیستی و ضایعات و کوره را خوب بلد است. معلم‌شان می‌گوید بروند «دکتری» کنند اما اشکان نه دکتری دوست دارد نه مهندسی، نه خلبانی و نه معلمی، از حالا تصمیم گرفته خیلی درس بخواند: ‌«بزرگ که شدم آجرپزی می‌کنم. اینجا کوره زیاده.» پدر اشکان، عموی میرویس کاغذهای توی دستش را نشان می‌دهد: «استشهادیه اهالی و موی سفیدان قریه رباط ترک و یعقوبی ولسوالی غوریان- ولایت هرات- افغانستان» نامه جمعی از اهالی چند روستاست که شهادت داده‌اند، مریم مادر میرویس نمی‌تواند برای پس گرفتن فرزندش اقدام کند و آنها به عموی او وکالت می‌دهند که فرزند ۱۰ ساله مریم را او به افغانستان برگرداند. ۲۵ نفر از این کودکانی که پدرها و مادرهای‌شان در آن سمت مرز در تلاش‌اند تا راهی برای بازگرداندن‌شان پیدا کنند در حال حاضر در مرکز یاسر نگهداری می‌شوند و در روزهایی که سرپرستان قانونی‌شان باید به فکر وکالتنامه و استشهادیه و جمع و جور کردن مدارک باشند، در کنار هم و در کنار باقی بچه‌های مرکز روزهای‌شان را در اتاق‌های خواب و بازی و غذاخوری می‌گذرانند. آنهایی که جلو می‌آیند و حرف می‌زنند، خاطره‌شان را از «آن روز» تعریف می‌کنند. آن روز یعنی همان روزی که در خیابان انقلاب یا توحید یا ونک سوار ماشین بهزیستی شده‌اند، گاهی با زبان خوش، گاهی با گریه و گاهی با کتک.

معین سر چهارراه ولیعصر و در حال پاک کردن شیشه ماشین‌ها گرفتار شده: «گفتند بیا بریم بهزیستی، من داد زدم گفتم نمیام، اما دو نفر دستم را گرفتند و بردند. من نمی‌خواستم بیام، الان هم نمی‌خوام اینجا باشم.» معین با برادر و پدرش زندگی می‌کند. پدرش در این یک ماه یک بار به دیدن پسرش آمده و گفته باید برود سفارتخانه و بعد سراغش بیاید. معین می‌گوید دلش می‌خواهد برود بیرون و دوباره کار کند: «اینجا نمی‌گذارن آدم بره بیرون.»

نقی ۷ ساله را همان روز اولی که پا به خیابان گذاشته بود گرفتند، در خیابان توحید: «داشتیم ناهار می‌خوردیم. با داداشم اومده بودم. خاله! آمپول می‌زنن بعد یک چیزی می‌ریزن روی خون.» از ماجرایی که نقی ۷ ساله با هیجان تعریف می‌کند این بخش آزمایش سلامت بیشتر از همه در ذهنش مانده. برای بشیر، پسرخاله‌ نقی بخش پررنگ آن روز وقتی بوده که به ماموران بهزیستی گفته نمی‌خواهد همراه‌شان برود: «توی مترو دستمال می‌فروختم. بعد آمدیم بیرون که غذا بخوریم. بهم گفتند چی می‌فروشی؟ گفتم هیچی. بعد کوله‌ام رو باز کردند و دستمال‌ها رو دیدند. گفتند چرا دروغ می‌گی؟ گفتم برای اینکه من رو نبرین.»

نصیر را میدان ونک گرفتند، در حال واکس زدن. ۶ ماه کارش همین بوده، از همان زمانی که پایش به تهران رسید. به نصیر راستش را نگفته‌اند: «یکی آمد گفت بیا برویم توی ماشین کفش دارم برام واکس بزن. یک ماشین سفید بود، بعد که سوار شدم گفتن می‌ریم بهزیستی.» نصیر هنوز دلخور است، انگار سرش کلاه رفته باشد. نصیر که پشت وانت و قاچاقی از مرز گذشته و می‌گوید خودش تصمیم گرفته که بیاید حالا دلش می‌خواهد برگردد افغانستان.

اشرفی در میان صحبت‌هایش تایید کرد که هنوز هم برخوردهای اشتباه فراوانی در جمع‌آوری کودکان کار صورت می‌گیرد. گاهی بچه‌ها را با فریب به ماشین می‌کشند و گاهی با خشونت: «میزان خشونت‌ها کم شده، اما هست ما هم شواهدی داریم از موارد نگران‌کننده‌ای که به خود استاندار منتقل کردیم اما در سطوح بالادستی بالاخره نگاه‌های مثبتی هست که باید به آن توجه کنیم. وقتی بچه‌ها از خیابان جمع می‌شوند صدای همه بلند می‌شود اما وقتی از کله صبح تا آخر شب دارند کار می‌کنند چرا صدای‌ هیچ‌ کدام‌مان درنمی‌آید؟ چرا وقتی خشونت‌های جنسی حتی در طول روز و در خیابان به سر این بچه‌ها می‌آید، صدای‌مان درنمی‌آید؟»

«شهادت می‌دهیم بر اینکه مسمات مریم که مادر میرویس ولد غلام ولدیت فرهاد است و میرویس نام فعلا در کشور جمهوری اسلامی ایران است و نیروهای بهزیستی ایران موصوف را از تهران گرفته‌اند.» پدر اشکان، عموی میرویس نامه و استشهاد و اثر انگشت‌ها را نشان می‌دهد. او بود که میرویس را همراه خودش به تهران آورد، او بود که او را برای جمع‌آوری ضایعات و دستفروشی به خیابان‌ها برد و حالا هم اوست که باید ثابت کند پسری که در خیابان انقلاب سوار ماشین بهزیستی کرده‌اند، برادرزاده اوست و مادرش، مریم بی‌تابی می‌کند که برگردد.

کودکان کار حامی

کودکانی که برای کار در خیابان های ایران قاچاق می شوند

فاطمه اشرفی؛ مدیرعامل انجمن حمایت از کودکان و زنان پناهنده (حامی) از قاچاق کودکان به ایران برای کار در خیابان خبر داد.

فاطمه اشرفی؛ مدیرعامل انجمن حمایت از کودکان و زنان پناهنده (حامی) از قاچاق کودکان به ایران برای کار در خیابان ها خبر داد. او می‌گوید: این کودکان از مرز قندهار ابتدا به پاکستان و بعد به ایران می‌آیند، حتی تصور اینکه در این مسیر چه بر سر این کودکان می‌آید تا به اینجا برسند باورپذیر نیست.

بچه‌هایی که خانواده ندارند و بیشتر به همراه فامیل و برادر برای کار به ایران می‌آیند تا درآمد روزانه‌شان را که بین ۳۰ تا ۵۰ هزار تومان متغیر است، برای خانواده‌هایشان در افغانستان بفرستند. آن‌ها در خوابگاه‌های گاراژ‌ها کنار مردان جوان می‌خوابند و ممکن است مورد سو‌ءاستفاده نیز قرار بگیرند.

قاچاق کودکان به ایران برای کار چند سالی است که اتفاق می‌افتد و تمام فعالان مدنی حوزه کودک روی این مسئله اتفاق نظر دارند، اما هیچ‌وقت به این شدت شاهد آن نبوده‌ایم. به نظر می‌رسد یک لاینی برای کار کودکان خارجی در ایران راه افتاده که باید آن را مورد نظر قرار داد. آمار این کودکان نسبت به سال ۹۷ به‌شدت افزایش پیدا کرده است.

سال ۹۷ به دلیل برخی مسائل اقتصادی یک دوره توقف مهاجرت از افغانستان به ایران اتفاق افتاد، ولی دقیقا از شش ماه گذشته این موج به‌شدت افزایش پیدا کرده و در کنار این مهاجرت ما کودکان تنهایی داریم که به صورت قاچاق وارد ایران می‌شوند که ما در همین جامعه آماری که شناسایی کردیم متوجه شدیم ۳۵ درصد این کودکان بدون خانواده‌اند، قاچاق‌اند و از ولایات هرات و بدخشان و بامیان به ایران آمده‌اند.

منبع: روزنامه شرق، ٣٠ تیر ٩٨

کارگاه آموزش تفکرخلاق حامی

شور و شوق صد جوانه با من است؛ کارگاه خلاقیت مرکز خدمات اجتماعی قم

کارگاه آموزش تفکرخلاق، یکشنبه ها در مرکز حامی قم برقرار است، کلاسی که کودکان و نوجوانان پناهنده را مهمان دقایقی تفکر و خلاقیت و نشاط و سرزندگی می کند و کودکی مجال پرداختن به ایده ها و پرورش ذهن و روان است. مدرس این کارگاه، از دوست داشتنی ترین معلمان مرکز است که با ایده ها و ابتکار عمل های خود، ذهن کودکان را با نقاشی و کاردستی و لبخند، به سمت خلاقیت و ایده پردازی سوق می دهد. با دانلود کلیپ پایین صفحه، می توانید یک دقیقه مهمان کلاس خلاقیت بچه های پناهنده حامی قم باشید


آموزش پناهندگان حامی

تابستان تعطیل نیست؛ کلاس های تابستانه ویژه پناهندگان در مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی مشهد

کلاس های آموزشی تقویتی و جهشی برای کودکان و نوجوانان، کلاس قصه خوانی و کلاس روان خوانی قرآن و کارگاه فرزندپروری برای مادران، تنها بخشی از فعالیت های آموزشی مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی مشهد در روزهای گرم تابستان است. در ادامه تصاویری از این کلاس ها را مشاهده کنید:
مرکز خدمات جامع اجتماعی حامی مشهد از سال ۹۴ شروع به فعالیت نموده و تاکنون با برگزاری کلاس های آموزشی و ارایه خدمات اجتماعی میزبان جامعه پناهندگان بوده است.

برگزاری کارگاه آموزشی فرزندپروری با موضوع تربیت جنسی در مرکز خدمات اجتماعی انجمن حامی مشهد
کلاس های آموزشی تقویتی برای دانش آموزان مرکز آموزش حامی
کلاس آموزش روخوانی و روان خوانی قرآن

اگر شما هم از پناهندگان ساکن مشهد هستید می توانید طی تماس با شماره تلفن ۲۷۳۳۹۸۵-۰۵۱۳ از برنامه کلاس های تابستانی مرکز حامی مشهد مطلع شوید.

طرح ساماندهی کودکان کار انجمن حامی

فاطمه اشرفی: انجمن حامی در بخش پایش طرح ساماندهی کودکان کار، رویکردهای بلندمدت در عرصه سیاستگذاری برای کودکان کار را دنبال می‌کند


جزییات طرح ساماندهی کودکان کار، در کافه‌خبر خبرآنلاین با حضور موافقان و مخالفان طرح در هفته گذشته بررسی شد.

مدیرعامل انجمن حامی در حوزه فعالیت انجمن حامی در این طرح به مواردی اشاره نمود:

اشرفی گفت: “آنچه که در این طرح احساس کردیم می‌توانیم موثر باشیم علیرغم انتقادات بی‌شماری که در سال‌های گذشته نسبت به چگونگی اجرای طرح داشتیم این بود که یکی از نقاط ضعف جدی این طرح‌ها را عدم پایش فردی و اجتماعی از این کودکان و نبود هر گونه رویکرد میان‌مدت و بلندمدت اجرایی برای بهبود وضعیت کودکان بود. موضوعی که تقریبا از سال ۸۴ هر دو سال یک‌بار به صورت فراگیر اجرا شده و تنها اتفاقی که نیافتاده این بود که هیچ گزارش مستندی از جامعه هدف، ترکیب اجتماعی و اقتصادی آنها، مشکلات و مسائل عمومی و ویژه آنها و نیز راهکارهای میان‌مدت و بلندمدتی است که حداقل بخش‌های مختلف دولتی و متولی رفاه اجتماعی برای کودکان کار می‌توانستند ارائه و اقدام کنند؛ یعنی متاسفانه در مقاطعی این کودکان کنترل و نگهداری کوتاه مدت شده بدون اینکه سیاست، برنامه و اقدامی برایشان در نظر گرفته شود که همین رویکرد موجب شده نه تنها شاهد هر گونه اقدام مثبت و موثر در بهبود وضعیت کودکان نباشیم بلکه روز به روز حداقل بر تعداد این کودکان افزوده شود.

سال ۹۶ درجلسه‌ای که با حضور فرماندار تهران در مرکز یاسر برگزار شد یکی از مخالفین اجرای طرح بودیم و علت آن هم دقیقا نقاط کور فراوانی بود که هم در اجرا و هم در فقدان چشم انداز برنامه‌ای وجود داشت؛ اما امسال زمانی که همکاری در این طرح به حامی پیشنهاد شد، دقیقا با این هدف عمده این همکاری در حاشیه را پذیرفتیم که بخش‌های مرتبط دولتی از ظرفیت کارشناسی لازم برای شناخت تخصصی موضوعات مربوط به کودکان کار و به‌خصوص کودکان اتباع خارجی و نیز چگونگی تعامل و برخورد با این پدیده رو به رشد برخوردار نبوده و نیست و این مساله بیش از آنکه یک مساله سخت افزاری باشد یک مساله نرم افزاری است و با پدیده‌های اجتماعی که از جنس نرم هستند نمی‌توان برخورد صرف فیزیکی و رویکرد سخت مکانیکی داشت.

ما احساس می‌کردیم در مسیر اصلاح رویکرد و سیاست‌گذاری‌های دولت در حوزه کودکان کار حتی یک گام هم بتوانیم موثر باشیم؛ باید از همان ظرفیت محدود هم استفاده کنیم و دقیقا در این طرح نقش ما پایش فردی، خانوادگی و اجتماعی این کودکان است. کودکانی که سال‌های سال است در کنار ما راه می‌روند، زندگی می‌کنند، کار می‌کنند، آسیب می‌بینند و انواع خشونت‌های پیدا و پنهان در خیابان و کار را تحمل می‌کنند، اما هیچکدام از ما اطلاعات مبنایی و آسیب‌شناسی مناسبی از این انسان‌های کوچک که هر کدام به دلیلی قربانی ناکارآمدی‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جوامع هستند نداریم و از این روست که حتی برنامه‌ریزی‌ها و اقدامات سازمان‌های غیر دولتی فعال در این بخش هم روبنایی و سطحی و فاقد رویکرد دراز مدت و پایدار است.”

مدیرعامل انجمن حامی در گفتگو با خبرآنلاین به این اشاره نمود که حامی مسئولیت حقوقی در قبال ترخیص کودکان از مراکز بهزیستی در طرح ساماندهی کودکان کار ندارد

اشرفی ضمن اشاره به تغییر جنس کودکان کار خیابانی در طول این سالها، به انتقادات وارد شده درباره‌ی کند بودن روند ترخیص این کودکان از مراکز بهزیستی پاسخ داد:

“در ابتدا نکته قابل توجهی که حداقل در یک سال گذشته با آن روبه‌رو بودیم، بروز تغییراتی در ترکیب و جنس کودکان کار و خیابانی بود. کودکانی که اتفاقا رابطه‌ چندانی با سازمان‌های غیر دولتی فعال در حوزه‌های کار کودک نداشتند و به نظر آسیب‌زده و سطح آسیب‌پذیری‌شان هم به مراتب بالاتر بود.

درصد قابل توجه و نگران کننده‌ای از این بچه‌ها، بچه‌هایی هستند که قاچاق شده‌اند و در اینجا در قالب‌های مشخص و سازمان‌دهی شده‌ای به کار گمارده شده‌اند. چگونه می‌توانیم نسبت به کودکان کم و سالی که بدون اراده شخصی و قدرت انتخاب، در یک چرخه تبهکارانه از خانواده جدا شده و در یک مسیر کاملا خشونت‌بار و خطرناک وارد خیابان‌های ما شده‌اند بی‌تفاوت باشیم و حساسیتی نشان ندهیم.

موضوع مهمی که کنوانسیون‌های بین‌المللی متعددی همچون پیمان نامه حقوق کودک بر آن اشاره موکد داشته و اتفاقا دولت‌های عضو و سازمان‌های غیردولتی متعهد و مسئول را موظف کرده نسبت به موضوع قاچاق کودکان حساس بوده و اقدام موثر داشته باشند.

مدیرعامل انجمن حامی در پاسخ به این سوال که آیا ان‌جی‌اوی حامی منابع کافی مادی و انسانی برای بازدید از منازل و توانمندکردن خانواده‌ها دارد گفت: قطعا یک پشتوانه نیرو و منابع انسانی مجرب و مطلع در این حوزه تخصصی را بعد از دو دهه تلاش مستمر و هدفمند در حوزه مهاجرین و پناهندگان را به همراه داریم اما برای پیشبرد اجرایی طرح  منابعی هم از سوی مراجع ذیربط در اختیارمان قرار گرفته است. در گام اول شما باید چارچوب استقلال در تصمیم گیری‌ها و سیاست‌گذاری‌های سازمانی و داخلی سازمان‌های غیر دولتی را به رسمیت بشناسید و از متولی‌گری در تصمیم و اقدام سایر سازمان‌ها دست بردارید و ثانیا اظهار نظر غیر مسئولانه مسئول مرکز نگهداری یاسر را علیرغم اینکه رسما پیگیری کرده و خواهیم کرد را از سر عدم اشراف به قوانین و مقررات جاری در کشور می‌دانیم که اصولا یک امر حاکمیتی در تعیین سرنوشت یک کودک را به هیچ نهاد غیر دولتی نمی‌سپارند.

در پایان وی به این اشاره کرد که قطعا نقدهای فراوانی در سیاستگذاری‌ها و برنامه‌های اجرایی دولت در برخورد با پدیده‌های اجتماعی خرد و کلان از جمله پدیده کودکان کار و خیابان وجود دارد و همینطور قطعا بخش‌های قابل توجهی از روند رو به رشد این پدیده اجتماعی به ناکارآمدی سیاست‌های اجتماعی و اقتصادی در کشور و نبود رویکرد «مساله محوری» و «الزام توجه به نگرش های کارشناسی» و نیز «فقدان برنامه‌هایی با رویکرد آینده‌پژوهی» است اما در عین حال تمام دلایل برشمرده در بالا این اجازه را به ما نمی‌دهد که تا اصلاح تمام این ناکارمدی‌ها سکوت کنیم و در برابر خشونت‌های غیر قابل انکاری که هر لحظه و ساعت در شبانه روز به کودکان در محیط‌های ناسالم کار و خیابان‌ها وارد می‌شود، منفعل بمانیم و شاهد قربانی‌شدن هر چه بیشتر کودکان کار باشیم. حوزه رفاه اجتماعی در کشور جدی‌ترین نقش را در انحراف از برنامه‌های حمایتی از کودکان دارد که در اینجا باید پاسخگویی مناسبی را داشته باشد.

نقش حامی در جمع‌آوری اطلاعات و پایش این کودکان و نیز تسهیلگری برای شناسایی آسیب‌هایی که به این کودکان وارد می‌شود و همینطور ارائه راهکارهای اجرایی برای بهبود وضعیت این کودکان در حد توان و ظرفیت کارشناسی، نقشی است که اتفاقا متعهدانه پذیرفته شده و تا جایی که فرصت و امکان حضور مستقل برایمان فراهم شود، این نقش را ایفا می‌کنیم.

موضوع ترخیص این کودکان که به خطا و اشتباه به حامی منتسب شده است را کاملا تکذیب می‌کنم


موضوع ترخیص این کودکان بار کاملا حقوقی و اجرایی دارد و مسئولیت آن حداقل در بخش مربوط به کودکان اتباع خارجی با اداره کل اتباع و مهاجرین خارجی استانداری تهران است و موضوعی نیست که یک بخش حاکمیتی بخواهد آن را به یک سازمان غیر دولتی واگذار کند.

اگر همکاران انجمن حامی در مراکز نگهداری بهزیستی حضور دارند به دلیل حمایت از شرایط و وضعیت این کودکان و تسهیلگری برای شناسایی و بازگرداندن آنها به آغوش خانواده و تحمل کمترین آسیب از ناهنجاری‌های غیر کارشناسی است که متاسفانه در برخی از این مراکز نگهداری وجود دارد.”

برای خواندن متن گفتگوی این میزگرد می توانید به لینک سایت خبرآنلاین مراجعه کنید:

http:// https://www.khabaronline.ir/news/1278970

روز جهانی پناهنده حامی

حضور حامی مشهد در همایش روز جهانی پناهنده استان خراسان رضوی

همایش روز جهانی پناهنده به همت اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در مشهد برگزار شد. این مراسم که با سخنرانی نمایندگان محترم این دو نهاد همراه بود، دارای بخش های مختلفی از جمله اجرای موسیقی توسط پناهندگان، تقدیر از برگزیدگان مراسم عکاسی و نمایشگاه دستاوردهای سازمان های فعال در حوزه پناهندگان در این استان نیز بود. مرکز خدمات جامع اجتماعی انجمن حامی نیز در این مراسم حضور داشت.

تصاویر اختصاصی حامی را از این برنامه و بازدید مقامات محترم اداره اتباع و کمیساریای عالی در ادامه مشاهده کنید:

سخنرانی نماینده کمیساریای عالی پناهندگان
اجرای موسیقی سنتی توسط پناهندگان
بازدید نمایندگان نهادهای بین المللی از غرفه انجمن حامی
بازدید ریاست اداره اتباع خراسان رضوی از غرفه انجمن حامی
انجمن حامی روزنامه شهرآرا

گزارشی از فعالیت کارگاه خیاطی بانوان حامی در مشهد؛ بمناسبت سالگرد تاسیس روزنامه شهرآرا


مرکز جامع خدمات اجتماعی حامی مشهد از سال گذشته به کارگاه خیاطی تجهیز شد. این کارگاه که به منظور توانمندسازی بانوان مهاجر و پناهنده در مهرماه سال ۹۷ آغاز بکار کرده، توانسته است محلی برای آموزش و انجام فعالیت های معیشتی برای زنان پناهنده مقیم این استان باشد. تولیدات و دست سازه های بانوان پناهنده در طول این مدت کوتاه با استقبال بسیاری روبرو گردیده است که از جمله آنها میتوان به تهیه سفارشاتی نظیر لباس های فرم، مانتو و شلوار، مقنعه و ساک های دستی و همچنین حضور دستاوردهای کارگاه در نمایشگاه های ملی در مشهد و تهران اشاره نمود.

باتوجه به تجربیات سفارشات پیشین تهیه ساک دستی برای همایش های ملی و بین المللی برای نهادها و ارگان های دولتی، بانوان پناهنده حامی مشهد این بار نیز اقدام به تولید بیش از ۱۰۰۰ ساک های دستی تبلیغاتی برای موسسه روزنامه شهرآرا نمودند. این کار گروهی مرهون تلاش جمعی دوهفته ای بانوان پناهنده حامی مشهد بود و نشانگر آن بود که باتکیه بر توانمندی ها و اعتماد به نفس، می توان حضور و مشارکت این زنان را در جامعه افزایش داد. گفتنی است که ساک های دستی آماده شده برای مراسم سالگرد تاسیس روزنامه شهرآرا مورد استفاده قرار گرفت.

در این فعالیت بیش از ۱۰۰۰ عدد ساک دستی توسط بانوان حامی تولید گردید

کارگاه خیاطی حامی مشهد، پذیرای سفارشات تولیدی برای نهادها و ارگان ها و موسسات در کوتاه ترین زمان می باشد. جهت اطلاعات بیشتر با دفتر مرکزی انجمن حامی با شماره ۸۸۹۱۲۷۸۵ تماس حاصل نمایید.

روز جهانی پناهنده حامی

حامی و همایش روز جهانی پناهنده؛ تجربه دو دهه فعالیت در حوزه پناهندگان


همایش جهانی روز پناهنده به همت اداره اتباع جمهوری اسلامی ایران و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در ایران، روز دوشنبه ۱۰ تیرماه ۱۳۹۸ در سالن غدیر تالار همایش های وزارت کشور برگزار گردید.

در این نشست که با حضور و سخنرانی وزیر محترم کشور، مدیرکل اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی و نماینده کمیساریای عالی پناهندگان همراه بود، تعدادی از سازمان های دولتی و غیردولتی فعال در زمینه ارائه خدمات به پناهندگان در ایران، و همچنین تعدادی از پناهندگان موفق و کارآفرین ساکن ایران، در قالب غرفه هایی حضور یافتند.

این نشست با حضور و سخنرانی وزیر محترم کشور جمهوری اسلامی ایران، مدیرکل اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی و نماینده کمیساریای عالی پناهندگان همراه بود

رحمانی فضلی وزیر کشور، در این نشست به میزبانی سخاوتمندانه جمهوری اسلامی ایران از پناهندگان اشاره نمود و اظهار داشت به رغم تمام مشکلاتی که حضور پناهندگان در ایران به همراه داشته است، جمهوری اسلامی ایران هرگز مانع حضور آنان نشده است. در ادامه سرهنگ محمدی، مدیرکل اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی نیز ضمن تبریک این روز به پناهندگان، به ارائه آماری از تعداد پناهندگان در ایران و خدماتی که طی این سالها به آنان داده شده است پرداخت. نماینده کمیساریای عالی پناهندگان در این مراسم، ضمن تشکر از جمهوری اسلامی ایران بخاطر میزبانی اش بعنوان ششمین کشور میزبان پناهندگان در جهان، به پیام سالانه ی روز پناهنده برای جهانیان اشاره کرد. در ادامه ی مراسم، گروه سرود نوجوانان پناهنده به اجرای دو قطعه پرداختند.

در پایان این همایش، از برگزیدگان مسابقه عکاسی پناهندگان تقدیر و به رسم یادبود جوایزی به ایشان اهدا گردید و در حاشیه ی برنامه، تابلوهای عکس های منتخب عکاسان پناهنده، در معرض نمایش قرار گرفت.

پس از اختتام برنامه، نمایشگاه دستاوردهای ۴۰ سال میزبانی ایران از پناهندگان افتتاح شد که در این نمایشگاه تعدادی از پناهندگان موفق و کارآفرین ساکن ایران، سازمان های مردم نهاد ملی و بین المللی فعال در حوزه پناهندگان و سازمان های دولتی حضور داشتند.

حضور استفانی رینویل، نماینده کمیساریای عالی پناهندگان در ایران، و هیات همراه در غرفه حامی

انجمن حامی؛ حمایت از زنان و کودکان پناهنده، تنها نهاد تخصصی ایرانی با تجربه بیش از دو دهه فعالیت حرفه ای در حوزه پناهندگان نیز در این نمایشگاه به ارائه گزارش فعالیت های گذشته و جاری خود بهمراه تعدادی از طرح ها و پژوهشهای صورت گرفته در ایران و افغانستان پرداخت که با استقبال بازدیدکنندگان داخلی و خارجی روبرو گردید.

در ادامه تصاویری از این رویداد را مشاهده می نمایید:

حضور نمایندگان اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی در غرفه انجمن حامی
مقابله با کار کودک انجمن حامی

حضور انجمن حامی در همایش روز جهانی مقابله با کار کودک

به مناسبت هفته مقابله با کار کودکان، از سوی سارمان خدمات و رفاه اجتماعی شهرداری تهران، نشستی با همکاری و حضور جمعی از سمن های فعال در زمینه حقوق کودک، شهردار تهران و نمایندگان برخی نهادهای دولتی همچون وزارت رفاه، اداره اتباع و امور مهاجرین خارجی و اداره بهزیستی برگزار شد.

انجمن حامی علاوه بر همکاری در برگزاری این نشست، در سخنرانی پنل بعد از ظهر در زمینه مهارت آموزی و توانمند سازی کودکان کار حاضر بود . فاطمه اشرفی مدیر عامل انجمن حامی نیز در جریان اجرای پنل بعد از ظهر، گزارشی را ارائه دادند.

ایشان در این گزارش آما هایی را ارائه نمودند که به برخی از آنها به اختصار اشاره می گردد:

در سراسر جهان ۲۱۸ میلیون کودک ۵ تا ۱۷ ساله مشغول به کار هستند. از میان ، ۱۵۲ میلیون نفر کودک قربانی کار؛ تقریبا نیمی از آنها، ۷۳یعنی میلیون کودک، کار خطرناک می کنند.

تقریبا نیمی از کودکان کار (۷۲٫۱ میلیون) در آفریقا ؛ ۶۲٫۱ میلیون نفر در آسیا و اقیانوس آرام؛ ۱۰٫۷ میلیون در آمریکا؛ ۱٫۲ میلیون در کشورهای عربی و ۵٫۵ میلیون در اروپا و آسیای مرکزی به سر می برند. ۱ در ۵ کودک در آفریقا (۶/۱۹ درصد) کودک کار هستند و در مناطق دیگر این آمار  بین ۳ تا ۷ درصد است. 

تقریبا نیمی از ۱۵۲ میلیون کودک قربانی کار کودکان در سن ۵-۱۱ سالگی هستند. ۴۲  میلیون (۲۸٪) ۱۲-۱۴ ساله هستند؛ و ۳۷ میلیون (۲۴٪) ۱۵-۱۷ ساله هستند.

کار خطرناک در میان کودکان زیر۱۷ساله شایع است. و ۱۹ میلیون کودک کار خطرناک را در سن  زیر ۱۲ ساله انجام می دهند. از میان ۱۵۲ میلیون کودک کار، ۸۸ میلیون پسران و ۶۴ میلیون دختران هستند.

۵۸ درصد از تمام کودکان دنیا را  کودکان کار تشکیل می دهند و  62 درصد کودکان در معرض خطر  هستند. به نظر می رسد که پسران با خطر بیشتری نسبت به دختران مواجه می شوند، اما این آمار  ممکن است نشان دهنده عدم گزارش کار دختران، به ویژه در کار کارهای خانگی باشد.

کار کودک در درجه اول در کشاورزی (۷۱٪) متمرکز است، که شامل ماهیگیری، جنگلداری، دامداری دام و آبزی پروری می شود و  17٪ در خدمات؛ و ۱۲٪ در بخش صنعتی، از جمله معادن, می باشد.

میلیون ها نفر از کو دکان کار در بدترین شکل های کار کودکان، از جمله برده داری و شیوه های مشابه برده داری مانند کار اجباری و سربازی کودکان، استثمار جنسی، به سر می برند.