گزارش نشست تخصصی بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری منع بکارگیری کودکان در منازعات مسلحانه

میزگرد تخصصی با حضور صاحبنظران حقوق کودک از قوه قضاییه، مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک، کمیسیون حقوق بشر اسلامی، دانشگاه شهید بهشتی، اداره حقوق بشر وزارت امور خارجه، معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری و اصحاب رسانه در دفتر مرکزی انجمن حمایت حامی برگزار شد.

برای مطالعه خلاصه گزارش این میزگرد تخصصی روی لینک زیر کلیک نمایید:

بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری منع بکارگیری کودکان در منازعات مسلحانه – حامی

We are CHILD , Not Soldiers ما کودک هستیم، نه سرباز

روز دست قرمز یا روز جهانی مبارزه با استفاده از کودکان سرباز، هر سال مصادف با ۱۲ فوریه در بسیاری کشورهای جهان گرامی داشته می شود. این کمپین تلاش دارد تا با ترویج آگاهی توجه رهبران سیاسی جهان، افراد و گروه های مختلف به سرنوشت کودکان سرباز و کودکان آسیب دیده در مخاصمات مسلحانه که به نحوی درگیری جنگ هستند، جلب کند. کودکانی که مجبور هستند به جای بازی و کودکی نقش سرباز را در جنگ ها و مخاصمات مسلحانه بازی کنند و اسلحه های واقعی در دست بگیرند…

 این روز یادآور ضرورت حمایت از دستهای کوچکیست که به رنگ سرخ خون آغشته می شوند…

انجمن حامی نیز که اجرای کامل پیمان نامه حقوق کودک را به عنوان یکی از اهداف مهم خود دنبال می کند، پیش از این با برگزاری یک نشست تخصصی درباره موضوع بکارگیری کودکان در مخاصمات مسلحانه، نقش خود را در جلب توجه افکار عمومی به این موضوع ایفا نموده است.

گزارش این جلسه را می توانید در ذیل بخوانید :

برگزاری میزگرد تخصصی «بررسی لایحه الحاق ایران به پروتکل اختیاری منع بکارگیری کودکان در منازعات مسلحانه» در انجمن حامی

رئیس پلیس مهاجرت: «تأهل» دیگر شرط اعطای گواهینامه به مهاجران افغانستانی نیست

به گزارش  انجمن حامی به نقل از خبرگزاری باشگاه خبرنگاران، برنامه «وطندار» در بیست‌وپنجمین قسمت خود به مسائل و موضوعاتی پیرامون ارتباط مهاجرین افغانستانی با نیروی انتظامی با حضور سرهنگ «مجید صمدی» رئیس پلیس مهاجرت و گذرنامه نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران پرداخت.

دارا بودن گذرنامه موانع دست‌وپاگیر برای مهاجرین را حذف می‌کند

صمدی در ابتدای این برنامه از رایزنی‌ها با وزارت کشور برای تسهیل تردد برای آن دسته از اتباعی که دارنده کارت آمایش هستند، خبر داد و اظهار داشت: بحث اتباع افغانستانی که دارای کارت آمایش هستند بر عهده وزارت کشور بوده و براساس جغرافیای مکانی محل سکونت آنها تعریف شده و برای سفر به دیگر شهرها از لحاظ امنیتی برگه‌های ترددی توسط استانداری‌ها صادر می‌شود تا نیروی انتظامی که در گلوگاههای امنیتی و جادهها مستقر هستند از وضعیت آنا‌ها اطلاع داشته باشند اما ما صحبتهایی با وزارت کشور کردهایم که تسهیل تردد برای این دسته از اتباع بیشتر شود اما در مورد کسانی که گذرنامه دارند این مشکلات وجود ندارد و براحتی می‌توانند تردد کنند.

وی افزود: صحبتهایی کرده ایم و پیگیر موضوع هستیم و بهترین راهکار صدور گذرنامه است که هم بُرد هویتی و بین المللی دارد و هم این موانع دست و پاگیر حذف میشود.

رئیس پلیس مهاجرت و گذرنامه گفت: در این رابطه برخی اتباع دغدغه دارند که ممکن است با از دست دادن کارت آمایش پروانه آنها سالانه به تمدید برسد و به هر دلیلی سال دیگر تمدید نشود که در پاسخ به آنها باید گفت این یک تصمیم حاکمیتی است، وقتی بناست اتباع مجاز و قانونی حضور داشته باشند چه با کارآت آمایش و چه پروانه اقامت جای نگرانی وجود ندارد مگر اینکه موضوع خاصی پیش بیاید، کمااینکه داشتن گذرنامه این مزیت را دارد که علاوه بر سفر در داخل افغانستان میتوانند به کشورهای ثالث و یا افغانستان سفر کنند و ما به آنها روادید خروج و مراجعت میدهیم.

برای اعطای گواهینامه نیاز به گذرنامه است

صمدی در پاسخ به اینکه آیا امکان صدور گذرنامه الکترونیکی در ایران برای اتباع افغانستانی وجود ندارد؟ گفت: این یکی از دغدغههای ما بوده که از طریق وزارت امور خارجه در حال پیگیری است، گذرنامه الکترونیکی امروز یک الزام بینالمللی است و در تمامی دنیا گذرنامهها بصورت ماشینی خوانده میشود و لذا باید این موضوع حل شود اما ما تلاش میکنیم تا با همکاری افغانستان بتوانیم تسهیلی در مسیر صدور گذرنامههای الکترونیکی ایجاد کنیم.

وی خاطرنشان کرد: توصیه من این است که اتباع افغانستانی به سمت اخذ صدور گذرنامه بروند.

رئیس پلیس مهاجرت و گذرنامه در پاسخ به اینکه چرا دارندگان کارت آمایش نمیتوانند گواهینامه رانندگی اخذ کنند، عنوان کرد: گواهینامه برای رانندگی است و وسیله نقلیه باید بیمه شود و حداقل آن شخص ثالث بوده و بیمه هم مسائل حقوقی دارد و مدرک بینالمللی باید ارائه کند و لذا باید مدرک معتبر بینالمللی برای صدور گواهینامه (گذرنامه) ارائه شود و برای دانشجویان هم شرط تأهل برداشته شده است.

وی با اشاره به برخی رفتارهای نامناسب میدانی سربازان با اتباع افغانستانی گفت: نگاه ما در مورد اتباع افغانستانی نگاه تکریم بوده و هیچ تفاوتی نمیکند که انسانها چه تابعیتی دارند و چه ملیت و نژادی دارند، در برخوردها به هیچ عنوان موافق برخوردهای ناشایست با اتباع نیستیم، در مواردی که رفتارهای ناشایستی مانند یکی نمونهای که در یکی از اردوگاهها رخ داد، بلافاصله نیروی انتظامی اردوگاه و سرباز را شناسایی و برخوردهای قانونی لازم صورت گرفت.

رئیس پلیس مهاجرت و گذرنامه افزود: در موضوعی که در شیراز هم پیش آمده بود، شبکههای اجتماعی هم بسیار بر آن موضوع دامن زدند هر چند در  مورد آنها هم نوعی بی‌سلیقگی رخ داد اما آنهایی که به نمایش گذاشته شده بودند صرفا اتباع خارجی نبودند و از ایرانیان هم بودند و در حقیقت مجرم بوده و مرتکب جرم شده بودند، تأکید میکنم که در نحوه نمایش آنها بسیار بدسلیقگی رخ داد اما شبکه‌های اجتماعی هم بر آن دامن زد.

صمدی تأکید کرد: ما وظیفه تأمین امنیت کشور و همه افراد حاضر در این کشور را بر عهده داریم، چه ایرانی و چه غیر ایرانی، این را هم باید بگویم که جرایم اتباع افغانستانی در کشور ما به نسبت جمعیت آنها بسیار کمتر از آن چیزی است که تصور می‌شود، هم از حیث کیفی و هم کمی.

وی اضافه کرد: اتباع افغانستانی بیش از آنکه مرتکب جرم شوند، تخلف می‌کنند مثلا تاریخ اقامت آنها گذشته و مدتی غیرمجاز بوده و یا تخلف رانندگی داشتهاند، واقعا اربعین امسال نشان داد که چقدر مهاجرین افغانستانی مردم سالم و متدینی هستند.

رئیس پلیس مهاجرت و گذرنامه اضافه کرد: سامانه ۱۹۷ در اختیار اتباع خارجی بوده و در مرکز همگانی پلیس هم می‌توانند حضور یافته و مشکلات خود را مطرح کنند، دلیل برای ترس و واهمه وجود ندارد و اتباع افغانستانی با هر مشکلی بیایند و با پلیس طرح موضوع کنند تا مشکل آنها حل شود.

دانشجویان پس از فارغ‌التحصیلی اگر شرایط اعطای اقامت را داشته باشند به آن‌ها تعلق می‌گیرد

صمدی در تشریح برخی مشکلات مهاجرین در حوزه اقامت گفت: تمدید اقامتها معمولا اگر فرد مشکل خاصی نداشته باشد صورت میگیرد، در حوزه طرح خانواریها که فعلا متوقف شده باید بگویم در حال ایجاد  سازوکار بهتری هستیم و برخوردی با این دسته از افراد صورت نگرفته چرا که طرح از سمت ما فعلا متوقف شده است.

وی ادامه داد: نگرانی در طرح خانواری که چندیست متوقف شده نداشته باشند و فراخوان آن هفتههای آینده اعلام میشود، در موضوع گواهی تجرد، سفارت و کنسولگریها این گواهی را صادر میکنند، ببینید باید این را قبول کرد که شرایط ارائه خدمات به افراد متأهل و مجرد متفاوت است و این باید برای ما احراز شود.

رئیس پلیس مهاجرت و گذرنامه در ارتباط با ضرورت اخذ شناسه فراگیر برای حسابهای بانکی اتباع افغانستانی گفت: این کار برای ارائه خدمات بیشتر به اتباع بوده و یک شناسه انحصاری به اتباع دادهایم، این شناسه براساس مشخصات گذرنامهای و استانداردهای بینالمللی است که در جاهایی که میخواهند خدمت بگیرند با این شناسه آن واحد خدمات دهنده نسبت به اسناد ارائه شده اطمینان بیشتری نسبت به خدمات خود دارد.

صمدی در ارتباط با تبدیل وضعیت دانشجویان فارغالتحصیل در ایران خاطرنشان کرد: دانشجویان بعد از فارغالتحصیلی اگر شرایط اقامتی جدیدی برایشان بوجود بیاید ما به آنها اقامت میدهیم،  گواهی تجرد یکی از این شرایط است برای بانوان مجردی که فارغ التحصیل شدهاند و با احراز شرایط تجرد به آنها اقامت پس از تحصیل داده میشود.

وی در واکنش به اینکه اتباعی که بدون ضابطه از ایران خارج شوند، تبعاتی هم برای خود و هم ما دارند، تصریح کرد: مرز هر کشوری از موضوعات و کارویژههای مهم هر دولتی بوده و خروج از مرز هم باید قانونمند باشد، اینکه خواهند بدون ضابطه و قانون از مرز وارد کشور مقابل شوند، هم ما نمیگذاریم این ترددها با موجی از بی انضباطیها روبرو شود و هم برای کشورهای مقابل مشکل بوجود میآورد و حتی متهم به قاچاق انسان میشویم لذا مرزها را بشدت کنترل میکنیم.

رئیس پلیس مهاجرت و گذرنامه اشاره به مشکلات گواهی ولادت برای اتباع افغانستانی گفت: گواهی ولادت را بیمارستانها صادر میکنند و اگر نوزادی در منزل متولد شود مأموران ما براساس استشهاد محلی این موضوع را رفع میکنند و حتی در پلیس مهاجرت هم ادارهای با عنوان اداره تابعیت و وقایع اربعه داریم که میتوانند برای حل مشکل به آنجا مراجعه کنند.

سازمان ملل: در سال جاری باید منتظر موج جدید مهاجرت افغانستانی‌ها باشیم

به نقل از خبرگزاری فارس: در سال جاری میلادی بیش از ۹ میلیون از مردمان افغانستان به کمک احتیاج دارند و انتظار می‌رود در فصل گرم پیش رو تعداد مهاجران افزایش یابد.

روزنامه واشنگتن پست نوشت: در  سال گذشته حدود ۶۰۰ هزار غیرنظامی که به واسطه جنگ بین طالبان و نیروهای دولتی در بخش‌های مختلف افغانستان، به خصوص قندوز، ننگرهار و هلمند، آواره شده بودند نیز به کابل پناهنده شدند.

واشنگتن‌پست می‌نویسد: به گفته مقامات افغانستان و سازمان ملل، با گرم شدن دوباره هوا در ماه آپریل، سیل جدیدی از آوارگان وارد پایتخت می‌شوند.

در ادامه این گزارش به نقل از «دومنیک پارکر» رئیس دفتر «آژانس هماهنگ‌کننده اقدامات بشردوستانه سازمان ملل» در کابل، آمده است: «ما درباره دست‌کم ۱٫۲ میلیون نفر صحبت می‌کنیم. آنها مقادیری پتو، غذا، لوازم آشپزخانه و چادر دریافت کرده‌اند که برای چند ماه اول اقامت آنها کافی است. اما پس از آن چه اتفاقی می‌افتد؟»

afghan children in camp 2

واشنگتن‌پست نوشت: ماه گذشته، این آژانس خواستار کمک ۵۵۰ میلیون دلاری جامعه جهانی برای کمک به حدود ۵٫۷ میلیون افغانستانی آسیب‌پذیر و حاشیه‌نشین در ماه‌های پیش‌رو شد.

به گفته مقامات سازمان ملل، انتظار می‌رود ۹٫۳ میلیون افغانستانی، یعنی نزدیک به یک سوم جمعیت کشور، امسال نیازمند دریافت نوعی کمک بشردوستانه یا اضطراری باشند، که این رقم در مقایسه با سال ۲۰۱۶ حدود ۱۳ درصد افزایش نشان می‌دهد.

این روزنامه آمریکایی نوشت: به گفته این مقامات، این رقم نشان دهنده افزایش بی‌سابقه تعداد آوارگان درگیری‌های داخلی و ورود سیل غیرمنتظره پناهجویان بازگشته از پاکستان و همچنین توجه بیشتر به آوارگانی است که مدت طولانی است در یک بحران نیمه دائم زندگی می‌کنند.

بسیاری از افغانستانی‌هایی که از درگیری‌های اخیر فرار کرده‌اند، هنوز در شوک تغییرات ناگهانی به وجود آمده بوده و در تلاش هستند تا خود را با تحقیرهای زندگی اردوگاهی تطبیق دهند.

اغلب پناهجویانی که از پاکستان برگشته اند یا آوارگانی که از ولایت های اطراف به کابل پناه آورده اند در اردوگاه ها زندگی می کنند. برخی از این اردوگاه‌ها، نام، تابلو و مرز رسمی و مشخص دارند؛ اما تعداد دیگری از آنها آلونک‌های گلی پنهان و بدون نظارتی هستند که لابه‌لای کوچه‌های شهر قرار گرفته یا در زمین‌های خالی ایجاد شده‌اند. برخی ساکنان این اقامتگاه‌ها طی چند ماه گذشته آمده‌اند. عده دیگری از آنها نیز سال‌ها است در این اقامتگاه‌های موقت گیر افتاده‌اند.

افرادی که به طور رسمی به عنوان پناهجوی بازگشته به وطن یا آواره داخلی شناسایی شده‌اند، مبلغی پول نقد و مقادیری کالای اساسی دریافت می‌کنند. اما کسانی که اطلاعاتشان در هیچ نهاد افغانستان یا بین‌المللی ثبت نشده است، مجبورند برای زنده ماندن خود فکری کنند و متوسل به شغل‌های موقت و کمک ناچیز همسایگان فقیر خود شوند.

آژانس‌های وابسته به سازمان ملل و شرکای محلی آنها، که بخش عظیمی از کمک‌های ارائه شده به بازگشتگان و آوارگان جنگی داخلی را تأمین می‌کنند، متوجه این موضوع شده‌اند که نمی‌توان این افراد را از گروه‌هایی که مدت‌های مدیدی است به کشور بازگشته‌اند و همچنان در حاشیه اقتصاد شهری هستند متمایز کرد.

با این حال، مسئولان «برنامه جهانی غذا»، که اضطراری‌ترین تدارکات و منابع غذایی را فراهم می‌کند، عنوان کردند که در حال گسترش برنامه‌های خود هستند تا بتوانند ورودی‌های جدید را نیز تحت پوشش قرار دهند.

تجلیل از نقاش افغانستانی در شهرستان پاکدشت

نقاش افغانستانی، به عنوان هنرمند برتر شهرستان پاکدشت تهران معرفی شد.

از نثار احمد تاجیک ، نقاش افغانستانی از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان هنرمند برتر پاکدشت معرفی و تقدیر شد.

جلسه تخصصی انجمن حامی با مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی در خصوص «بی تابعیتی»

امروزه موضوع بی تابعیتی به یکی از مهمترین دغدغه های سازمان های بین المللی تبدیل شده است. افزایش شمار افراد بدون تابعیت که در نتیجه جنگ و آوارگی، لغو تابعیت و یا متولد شدن بدون تابعیت باعث شده است تا کمیساریای سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در سال ۲۰۱۴ با تدوین یک برنامه اقدام عمل ۱۰ ساله از دولت های عضو و شریکان اجرایی خود می خواهد تا نسبت به کاهش و رفع بی تابعیتی اقدام کنند. در این برنامه عمل علاوه بر رفع وضعیت های عمده بی تابعیتی، شناسایی و جلوگیری از موارد جدید بی تابعیتی از مهمترین اهداف این برنامه عمل در نظر گرفته شده است.

انجمن حامی که سالها در حوزه پناهندگان، مهاجران و آوارگان فعالیت تخصصی کرده است، در خصوص بی تابعیتی مطالعات گسترده ای را صورت داده است. در همین راستا مدیر انجمن حامی به دعوت مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی در نشستی با حضور کارشناسان این مرکز خلاصه ای از نتایج مطالعات خود در خصوص بی تابعیتی در ایران و جهان را ارائه کرد. فاطمه اشرفی با اشاره به عدم وجود آمار و اطلاعات دقیق از افراد بدون تابعیت در ایران اظهار کرد: یکی از مهمترین مشکلاتی که وجود دارد عدم امکان سرشماری این افراد است تا بتوان بر مبنای آن هر برنامه ریزی دیگری را انجام داد. از طرفی با توجه به قوانین و مقرراتی که در این حوزه وجود دارد، هر روز کودکان بدون تابعیت از والدین بدون تابعیت متولد می شوند که این امر سبب عدم دسترسی این کودکان به امکانات آموزشی و خدمات رفاهی جامعه می شود. اشرفی همچنین با اشاره به حضور چند میلیون مهاجر و پناهنده افغانستانی طی سالهای گذشته در کشور افزود: با توجه به اینکه شمار زیادی از افراد بدون تابعیت حاصل از ازدواج غیر قانونی زنان ایرانی با اتباع خارجی و به صورت عمده اتباع افغانستانی هستند، اصلاح قوانین و تعیین تکلیف این کودکان می تواند تا حد زیادی از آسیب ها جلوگیری کند. وی بررسی چندجانبه سیاسی، حقوقی، امنیتی را برای قانونگذاری در این خصوص ضروری دانست.

برگزاری کارگاه آموزشی حقوق کودک برای آموزگاران مراکز آموزشی حامی

کارگاه «آشنایی با کنوانسیون حقوق کودک» برای آموزگاران مراکز حامی در جنت آباد  و شور آباد با هدف آشنایی هرچه بیشتر آموزگاران با حقوق کودکان با تأکید بر حق بر آموزش و حقوق کودکان پناهنده برگزار شد.

در این کارگاه آموزگاران علاوه بر آشنایی با مفاهیم حق، حقوق بنیادین کودک، تکلیف جامعه و افراد در مقابل حقوق کودک، با مهمترین سرفصل های کنوانسیون حقوق کودک و پروتکل های الحاقی اختیاری آن نیز آشنا شدند. در این جلسه با توجه به اینکه کودکان بازمانده از تحصیل پناهنده و مهاجر گروه هدف اصلی انجمن حامی هستند، درباره حق بر آموزش با کیفیت و حق کودکان پناهنده به تفضیل بحث شد.

این کارگاه با هدف ترویج هرچه بیشتر حقوق کودک، آشنایی افراد با پیمان نامه حقوق کودک و همچنین آشنایی بهتر آموزگاران کودکان با حقوق و آسیب های کودکان برگزار گردید.

برگزاری کارگاه های آموزشی «مهارت زندگی – فرزند پروری» برای والدین دانش آموزان

کارگاه آموزشی مهارت زندگی با موضوع «فرزند پروری» برای والدین دانش آموزان در مرکز آموزش پایه جنت آباد توسط روانشناس انجمن حامی برگزار گردید. در این سلسله کارگاه های آموزشی مهارت زندگی که برای دانش آموزان و والدین دانش آموزان و با توجه به نیاز سنجی های صورت گرفته برگزار می شود، موضوعات مختلفی از جمله فرزند پروری، بهداشت بلوغ، کنترل خشم، ارتباط مؤثر و غیره مورد توجه و آموزش قرار می گیرد.

شایان ذکر است، با توجه به تلاش انجمن حامی برای شرکت و حضور هرچه بیشتر پدران دانش آموزان در این نشست ها به مرور بر تعداد پدران شرکت کننده در این کارگاه ها افزوده و از این آموزش ها استقبال می شود.

داستان های کوتاه یک دانش آموز با استعداد مرکز آموزشی حامی در شورآباد

با کتاب و قلم می توان اندیشیدن و آموختن را در وجود کودکان نهادینه کرد.

کودکان بازمانده از تحصیل به ویژه کودکان مهاجر و پناهنده ای که در مراکز آموزشی حامی درس می خوانند اغلب دارای استعداد های بسیار زیادی هستند که حتی بدون هیچ آموزش رسمی و تخصصی دست به قلم می برند و می نویسند و طرح های زیبا میکشند، فاطمه حسینی دانش آموزان ۱۱ ساله مرکز آموزشی حامی نیز یکی از این دختران با استعداد و سختکوش است که تلاش می کند با درس خواندن آینده ای متفاوت برای خود رقم بزند.

این دانش آموز با استعداد دارای خلاقیت بسیار خوبی است و داستان های کوتاه با توصیفات بسیار جالب توجه می نویسد.

تصویر زیر نمونه یکی از داستان های فاطمه حسینی است.

چند خطی از داستان کوتاه او با نام « زنی با کفش های مردانه» به شرح زیر است:

” ازخانه بیرون زدم نزدیک های غروب بود کم کم سیاهی شب سایه افکند دلمن یامد به خانه بازگردم هنوز هم بغض درگلویم سفت و محکم مقاومت می کرد از میان خیابان های خلوت و خیس باران خورده قدم می زدم ناگاه چیزی را دیدم سیاهی شب نمی گذاشت خوب ببینم چند قدمی جلوتر رفتم…….”

dastan kootah

نحوه ثبت‌نام مهاجرین در طرح «سرشماری اتباع افغانستانی غیرمجاز» اعلام شد

مدیرکل امور اتباع و مهاجرین خارجی خراسان رضوی با اشاره به اینکه بیش از ۳ میلیون نفر از اتباع افغانستانی مجاز و غیر مجاز در ایران در ایران زندگی می کنند، گفت: ۳ گروه از این افراد در طرح سرشماری شرکت می‌کنند.

به گزارش انجمن حامی به نقل از سایت افغانستان خبرگزاری فارس، نشست خبری «محمد عجمی» مدیر کل امور اتباع مهاجرین خارجی خراسان رضوی، پیرامون سرشماری اتباع افغانستانی مقیم ایران به ویژه خراسان رضوی ظهر امروز در مشهد برگزار شد.

«محمد عجمی» در ابتدا به طرح جدید سرشماری اتباع افغانستانی در ایران اشاره کرد و گفت: طرح سرشماری اتباع افغانستانی فاقد مدرک آغاز شده و بر اساس مصوبه شورای امنیت ملی ایران باید اتباع افغانستانی غیر مجاز تعیین تکلیف شوند.

وی افزود: در این طرح فعلا ۳ گروه، از افراد افغانستانی فاقد مدرک شناسایی و سرشماری خواهند شد.

عجمی خاطر نشان کرد: نخستین گروهی که ثبت‌نام می‌شوند، سرپرست و خانواده دانش آموزان فاقد مدرکی است که در سال تحصیلی جاری بر اساس فرمان رهبر ایران در مدارس ثبت نام شده‌اند و این افراد می‌توانند با مراجعه به دفاتر کفالت که قبلا از آنجا برگه تایید برای دانش‌آموز خود را دریافت کرده بودند، ثبت نام کنند.

وی تصریح کرد: در سال جاری ۱۱ هزار دانش آموز فاقد مدرک در خراسان رضوی ثبت نام شده‌اند که خانواده‌های این دانش آموزان شناسایی و سرشماری خواهند شد.

مشاور استاندار خراسان رضوی در ادامه گفت: گروه دیگر از کسانی که می‌توانند در این سرشماری شرکت کنند، مردانی هستند که با زنان ایرانی ازدواج کرده و این افراد می‌توانند با ارائه عقدنامه عادی و اصل کارت ملی و شناسنامه همسر ایرانی خود، به اداره کل امور اتباع مهاجرین خارجی مراجعه و سپس در دفاتر کفالت ثبت نام کنند.

وی در خصوص کودکان حاصل از ازدواج مردان افغانستانی با زنان ایرانی نیز گفت: زنان ایرانی که تاکنون فرزندان آن‌ها تعیین تکلیف نشده‌اند می‌توانند با در دست داشتن گواهی تولد فرزند خود و یا در دست داشتن استشهاد محلی در این طرح فرزندان خود را ثبت نام کنند.

عجمی در مورد گروه سوم از افرادی که می‌توانند در طرح سرشماری شرکت کنند گفت: زوج‌های افغانستانی که یکی از آن‌ها دارای مدرک اقامت قانونی باشند نیز می‌توانند بعد از تائید سرکنسولگری افغانستان در مشهد با مراجعه به دفاتر کفالت در طرح سرشماری شرکت کنند.

وی در مورد اتباع افغانستانی که در استان‌های ممنوعه زندگی می‌کنند نیز گفت: این گروه از افراد می‌توانند با مراجعه به استان‌های همجوار در این طرح شرکت و ثبت نام شوند.

عجمی در مورد نوع مدرکی که به افراد غیر مجاز داده خواهد شد گفت: تاکنون چیزی به ما اعلام نشده است که چه نوع مدرکی به این افراد داده خواهد شد و در این مرحله فقط افرادی که ذکر شد شناسایی خواهند شد و کد رهگیری و برگه ثبت نام را دریافت خواهند کرد که از اعتبار قانونی برخوردار بوده و این افراد دچار هیچ گونه مشکلی نخواهند شد.

وی در مورد زمان نوبت دهی این طرح نیز گفت: سامانه وزارت کشور ایران تا ۲۵ دلو  باز خواهد بود و این افراد باید تا آن زمان برگه نوبت دهی خود را دریافت کنند.

مشاور استاندار خراسان رضوی در ادامه افزود: با توجه به اینکه بسیاری از اتباع افغانستانی در بخش‌های دور افتاده و روستاها زندگی می‌کنند، از رسانه‌های خبری به ویژه صدا و سیما تقاضا دارم که اطلاع رسانی لازم در این خصوص انجام شود.

وی در پایان یادآور شد در حال حاضر ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر از اتباع افغانستانی مجاز و غیر مجاز در ایران در ایران زندگی می‌کنند که ۱۰ درصد از آن‌ها در خراسان رضوی مقیم هستند که ۲۵۰ هزار نفر قانونی و ۷۰ هزار نفر هم بصورت غیر مجاز سکونت دارند که در این مرحله اکثر این افراد فاقد مدرک شناسایی خواهند شد.

نشست نمایندگان عضو فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی با مدیران انجمن های فعال در حوزه آسیب های اجتماعی

نشست نمایندگان عضو فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی با مدیران انجمن های فعال در حوزه آسیب های اجتماعی به میزبانی انجمن مطالعات و تحقیقات زنان روز پنج شنبه ۸ بهمن برگزار گردید. در این جلسه فعالان اجتماعی حوزه آسیب های اجتماعی، مطالبات جامعه مدنی را از منظر حوزه فعالیت خود مطرح کردند و به بیان برخی مشکلات و موانع قانونی، خلاء های قانونی و نیاز به تقویت فعالیت نظارتی مجلس شورای اسلامی در مسائل مطروحه پرداختند.

تصویب لایحه حقوق کودک، تعیین تکلیف قانون ازدواج زنان ایرانی با مردان خارجی، رفع موانع اجرایی دریافت شناسنامه کودکان و رفع بی تابعیتی، حمایت از کودکان مادران زندانی، توجه به نظر کارشناسان مددکاری و روانشناسی در برخوردهای قانونی و تصویب مقررات مربوط به کارتن خواب ها و استفاده از نتایج پژوهش ها و پایان نامه های حوزه زنان در سیاستگذاری های مربوط به زنان و آسیب های اجتماعی از جمله مهمترین موضوعات مطرح شده در این جلسه بود.

در این جلسه همچنین نمایندگان مجلس، خانم مافی و دکتر سلحشوری با اشارات کوتاهی به فعالیت های صورت گرفته توسط فراکسیون زنان، از دریافت نظرات کارشناسی در همه این زمینه ها برای پیگیری های بیشتر استقبال کردند.

آموزش نمد دوزی، چرم دوزی و خیاطی – هر کودک یک مهارت

همه حامیان کودکان بازمانده از تحصیل بر این باورند که کودکان نباید کار کنند و از طرق مختلف با کار کودک به ویژه بدترین شکل های کار کودک مبارزه می کنند؛ اما واقعیت تلخ زندگی بسیاری از این کودکان اینست که کار کودکان در شرایط اقتصادی و معیشتی خانواده هایشان یک امر اجتناب ناپذیر است، و گفتگوی فرهنگی با خانواده های کودکان برای تغییر نگرش نسبت به کار کودکانشان می تواند زمانبر باشد.

بنابراین در این شرایط، یکی از راههای مناسب حمایت از این کودکان«آموزش مهارت های حرفه ای» در کنار «آموزش رسمی و تحصیلی» است تا با کسب یک حرفه هم در شرایط فعلی امکان اشتغال با کارهای بدون مشقت و زیانبار و با درآمد بهتری را داشته باشند و هم بتوانند در آینده به صورت حرفه ای و تخصصی اشتغال و در پیشه خود امکان موفقیت و پیشرفت نیز داشته باشند.

Namad doozi HAMI- Azar 95 resized

 به همین منظور در مراکز آموزشی حامی برای تحقق شعار «هر کودک، یک مهارت» برای دختران و پسران تلاش می شود. دستان کوچک و توانمند کودکان به ویژه دختران مهاجر و پناهنده افغانستانی اگر یک مهارت و هنر بیاموزند، کمتر ممکن است به کارهای سخت و نامناسب که همراه با بهره کشی های اقتصادی است زخم دار شوند. دخترانی که اگر بتوانند نقش موثری در تأمین اقتصاد خانواده ایفاء کنند، چه بسا کمتر به ورطه ازدواج های اجباری در سنین پایین وارد شوند.

حامی تلاش نموده است تا در سال تحصیلی جاری با فراهم آوردن امکانات آموزش هنرهایی از قبیل چرم دوزی ( ساخت کیف و جا سوئیچی)، نمد دوزی ( ساخت گل سر، عروسک و کیف) قلاب بافی ( کیف و عروسک کوچک) و خیاطی (ست آشپزخانه) برای بیش از ۵۰ دانش آموز دختر ۱۲ تا ۱۷ سال، این مهم را تحقق بخشد.

maharat amoozi - bahman 95 resized

Gholab bafi semnan HAMI - bahman 95 resized

اطلاعیه اداره کل اتباع و امور مهاجرین خارجی- طرح سرشماری اتباع افغانستانی

بسمه تعالی

 

اطلاعیه شماره یک  طرح سرشماری اتباع افغانستانی

قابل توجه اتباع افغانستانی ساکن در جمهوری اسلامی ایران

نظر به اینکه مقرر است « اتباع افغانستانی فاقد مدارک معتبر که فرزندان آنها هم اکنون در مدارس ثبت نام شده اند و اتباع افغانستانی غیر مجاز که قبلاً با همسر ایرانی ازدواج کرده اند و همچنین اتباع افغانی دارای مدارک معتبر که همسر و فرزندان آنها دارای مدارک غیر معتبر یا فاقد مدارک معتبر و قانونی بوده و در ایران سکونت دارند »، مورد سرشماری قرار گیرند ، بدینوسیله به آگاهی می رساند طرح مذکور از تاریخ ۹/۱۱/۹۵ برابر برنامه زمانبندی بشرح ذیل به مورد اجراء گذارده شده است :

الف) مشمولین طرح

۱-    خانواده دانش آموزان غیر مجاز ثبت نام شده در مدارس و مؤسسات آموزشی در سال ۹۴ و ۹۵ در اجرای فرمان مقام معظم رهبری

۲-    خانواده اتباع خارجی غیر مجازی که همسر ایرانی دارند

۳-    اتباع افغانستانی دارای مدارک معتبر آمایش که همسر و فرزندان آنها دارای مدارک غیر معتبر بوده و یا فاقد مدارک قانونی می باشند .

 

ب) چگونگی مراجعه و ثبت نام

۱-      نوبت دهی و ثبت نام از طریق « دفاتر کفالت اقامت و اشتغال اتباع خارجی » انجام خواهد شد .

۲-      نوبت دهی و ثبت نام گروههای ۱ و ۳ از طریق دفاتر کفالت مربوطه (دارای سابقه آمایش و یا صدور معرفی نامه تحصیلی) انجام می شود .

۳-      دعوت اتباع افغانستانی مشمول طرح از طریق تماس تلفنی و یا از طریق پیامک ،  توسط دفتر کفالت ، اقامت و اشتغال اتباع خارجی انجام شده و تاریخ و ساعت مراجعه به آگاهی مشمولین طرح خواهد رسید .

۴-      اتباع خارجی فاقد مدارک معتبر که با زن ایرانی ازدواج نموده اند از سوی ادارات کل امور اتباع و مهاجرین خارجی استانداریها به دفتر کفالت مربوطه معرفی و سرشماری خواهند شد . لازم است این گروه از اتباع خارجی ابتدا به اداره کل امور اتباع و مهاجرین خارجی استانداری محل سکونت خویش مراجعه و از آن طریق به دفتر کفالت مربوطه هدایت گردند .

ج) مدارک مورد نیاز

۱-      خانواده های دانش آموزان غیر مجاز ثبت نام شده در اجرای فرمان مقام معظم رهبری :

ارائه تصویر معرفینامه حمایت تحصیلی صادره توسط دفتر کفالت ـ گواهی تولد فرزندان (گواهی پزشک یا ماما ـ گواهی بیمارستان ـ استشهادیه محلی در صورت تولد در منزل)

۲-      خانواده تبعه خارجی فاقد مدرک معتبر که قبلاً با همسر ایرانی ازدواج نموده است :

ارائه اصل هر نوع سند ازدواج عادی (دستی) یا نکاح نامه ـ ارائه کارت ملی و شناسنامه زن ایرانی ـ گواهی تولد فرزندان (گواهی پزشک یا ماما ، گواهی بیمارستان ـ استشهادیه محلی در صورت تولد در منزل)

۳-      اتباع افغانستانی قانونی مزدوج با تبعه افغانی غیر مجاز :

اصل هر نوع سند ازدواج عادی (دستی) یا نکاح نامه تا قبل از تاریخ ۲۸/۱۲/۹۴ ، تائیدیه سفارت افغانستان مبنی بر رسمیت شناختن ازدواج مذکور ، مدارک قانونی و معتبر زوج و یا زوجه ، گواهی تولد فرزندان (گواهی تولد ، گواهی پزشک یا ماما، گواهی بیمارستان ، استشهادیه محلی در صورت تولد در منزل)

لازم به ذکر است هر گونه اطلاع رسانی متفرقه به غیر از سایت اتباع و ادارات کل امور اتباع و مهاجرین خارجی استانداریهای سراسر کشور و دفاتر دارای مجوز فعالیت و همچنین طرح موضوعات خارج از این چارچوب ، فاقد وجاهت و اعتبار بوده و مورد پیگرد قانونی قرار می گیرد .

روایت روزنامه شهروند از همایش روایت همدلی: مهاجران افغان خبر ندارند که کشورشان خیابان دارد

همایش روایت همدلی؛ نقش رسانه‌ها در همدلی دو ملت ایران و افغانستان به نقل از روزنامه شهروند: 

دیوار بین دو ملت، دیواری خیالی است تصویر رسانه‌های ایران از افغانستان باعث وحشت مهاجران است تصویر مهاجران در رسانه‌ها رو به بهبود است متاسفم که بعضی از شاعران بزرگ افغانستانی‌ رفتند در دولت و دیگر نمی‌توانند حرف دل بزنند.

کمی پایین‌تر از تقاطع حافظ در سمیه، ورودی کم‌رفت‌وآمد حوزه هنری است. بر دیوار سمت راست پله‌ها نوشته‌اند: سالن سوره. ساعت از ٣ گذشته است و مجری برنامه از رسم شرقی دیر رسیدن گله می‌کند. ششمین برنامه روایت همدلی است.

قرار است از سه تلاشگر فرهنگی، اجتماعی ایرانی که برای جامعه مهاجران افغانستانی فعالیت کرده‌اند، تقدیر شود، نشست نقش رسانه‌ها در همدلی دو ملت ایران و افغانستان برگزار شود و شعرخوانی و موسیقی. از سه نفر تقدیری، دو نفر آمده‌اند:   فاطمه اشرفی که سال‌هاست در انجمن حامی و مدارس خودگردان در زمینه آموزش سواد فعالیت می‌کند و مجری هنگام دادن هدیه‌اش می‌گوید: بر چشم ما جای دارند. حسن انوشه به‌سختی از پله‌ها بالا می‌رود، نویسنده کتاب‌های «فارسی ناشنیده» و «افغانستان در غربت» هم هدیه‌اش را می‌گیرد و مجری می‌گوید: ایشان خیلی بر گردن ما حق دارند. انوشه فرصت زیادی برای گفت‌وگو ندارد، اما در پایان مراسم به خبرنگار «شهروند» می‌گوید حرف این همایش خیلی خوب است به شرط این‌که فرمایشی نباشد. خاطره‌ای از ‌سال گذشته نقل می‌کند: «برنامه‌ای در وزارت خارجه بود که دولتی‌ها جمع شده بودند و می‌پرسیدند بهترین کاری که می‌توانیم برای روابط فرهنگی با افغانستان کنیم، چیست؟ ما گفتیم بهترین کار این است که هیچ کاری نکنید. هر وقت اینها وارد کار می‌شوند، مزاحم می‌شوند. الان کتاب افغانستان در ایران چاپ می‌شود و کتاب ایرانی هم در آنجا. ما شعرا و نویسندگان آنها را می‌شناسیم و آنها هم خوب می‌شناسند. فروغ و سپهری و شاملو و اخوان می‌خوانند. شعرای بزرگ معاصر را می‌خوانند. همان‌طور که در قدیم مرز نداشتیم و شعرای قدیم‌مان مشترک بود. بهترین کار این است که دولت در روابط فرهنگی ملت ایران و ملت افغانستان دخالت نکند. در غیر این‌صورت این روابط کانالیزه می‌شود و وقتی در کانال بیفتد، تباه می‌شود. جایی می‌رود که آنها دوست دارند. بالاخص این سال‌ها باید به این مسأله توجه شود. قدیم‌ها خلیل‌اله خلیلی بود و ملک‌الشعرای بهار بود و آمدوشد داشتند و آمدوشدشان هم خصوصی بود. الان می‌گویند حتما باید از کانال ما رد شود. متاسفم که بعضی از افغانستانی‌ها که شاعران بزرگی هستند، رفتند در دولت و دیگر نمی‌توانند حرف دل بزنند.»

همایش با همکاری خانه ادبیات افغانستان برگزار شده است و همان ابتدا، پیش از شروع نشست، معاون خانه ادبیات، محمد سرور رجایی تریبون را دست می‌گیرد و از سابقه ١٠ ساله این همایش‌ها می‌گوید که هدف آن پررنگ کردن همدلی‌ها و دوستی‌های مغفول مانده مهاجران با ملت مهربان ایران و میزبانانی است که در این سال‌ها همراه هم بودند، اما احساس می‌شود که دیواری نامریی بین‌شان وجود دارد: «می‌خواستیم با برگزاری این همایش، این دیوار را فروبریزیم. همدلی بر سه محور استوار است، هنر، تعهد و رسانه. مهاجران افغانستان در سال‌های دور هنر و تعهد داشتند اما رسانه نداشتند. هر گاه به رسانه‌ای اعتماد و تکیه کردند، جفا دیدند و گاهی آن رسانه‌ها تفنگشان را بر شانه ما گذاشتند و به سوی دشمن مشترک شلیک کردند. امروز به خود می‌بالیم که رسانه‌های زیادی قدم به میدان گذاشتند و توانایی و ظرفیت مهاجران را به تصویر کشیده و می‌کشند. اگرچه هنوز به آن فضای مطلوب نرسیده‌ایم.» مثل همه رسانه‌هایی که مهاجران را تخریب می‌کنند در کنار رسانه‌هایی که همدلی و همزبانی را محور قرار می‌دهند. کودکان افغانستانی در چند روز گذشته در ایستگاه‌های آتش‌نشانی حاضر شدند و به آتش‌نشان‌های قهرمان ادای احترام کردند. نشانی از همدلی.

دیوار بین دو ملت، دیواری خیالی است

از نظر رجایی، دیوار بین دو ملت، دیواری خیالی است. امیدوار است شکسته شود و به خانه بازگردند: «سرزمین ما سرزمین گل و باران و تبسم است، نه سرزمین انتحار و انفجار. آرزومندیم با همدلی و همیاری ملت بزرگ ایران و پناه مسئولان افغانستان، به کشور عزیز خود، افغانستان بازگردیم.»

این جمله‌های آخر را بیش از همه رئیس دانشگاه بامیان می‌شنود، محمد سرور مولایی که کمی دیگر برای حضور در نشست روی سن می‌آید، اما محمدصادق دهقان که اجرای نشست را به عهده دارد قبل از آمدن میهمان‌ها شعری می‌خواند که تا پایان برنامه سنت می‌شود، شعرخوانی تا آمدن میهمانان:

دوباره تلویزیون‌ها تو را نشان دادند/ و صبح مردم خوشبخت را تکان دادند

بیگانه‌هراسی رسانه‌ای

دهقان در شروع نشست از بازنمایی تلخ، سیاه و منفی رسانه‌ها در دوره مهاجرت از مهاجران افغانستان می‌گوید، هرچند تأکید می‌کند موجی که این اواخر ایجاد شده متفاوت است و امیدوار است با اصلاح نگرش و حفظ کرامت همه مهاجران همراه باشد. میهمانان نشست، محمد سرور مولایی، رئیس دانشگاه بامیان در دوره جدید حیات سیاسی افغانستان و مصحح متون کهن؛ مجتبی نوروزی، معاون رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در افغانستان؛ شوکت علی‌محمدی، شاعر و پژوهشگر ادبیات باستان و ادبیات فارسی و عضو شورای نویسندگان مجله «در دری» و روح‌الله قاسمیان، سردبیر بخش افغانستان خبرگزاری فارس هستند.

دهقان می‌خواهد مقدمه‌ای از وضع مهاجران در رسانه‌ها که وعده‌اش را داده بود، ارایه کند. از پیش از انقلاب شروع می‌کند که بیشتر تعاملات دو کشور گذشته از تعاملات اقتصادی، «در قالب فرهنگی، علمی و هنری بود.» زمانی که تبادل استاد و دانشجو و هنرمندان دو کشور صورت می‌گرفت و هنرمندان دو کشور در کنار هم در محفل‌های ادبی و علمی که به‌مناسبت بزرگداشت فردوسی، سعدی و سنایی برگزار می‌شد، شرکت داشتند: «پس از انقلاب موج پناهندگان به ایران به دلیل اشغال افغانستان توسط نیروهای شوروی افزایش پیدا کرد. ایران از ابتدا آنها را مهاجر نامید ولی سازمان ملل متحد آنها را پناهنده می‌داند.»

افاغنه نامیدن مهاجران از سوی رسانه‌ها و ثبت واژه آوارگان روی کارت‌های شناسایی از مصداق‌هایی است که دهقان به‌عنوان منفی‌گرایی می‌آورد: «حتی در نشریاتی چون گل‌آقا نیز در مواردی مهاجران به ریشخند گرفته شدند. نخستین رسانه‌ای که شعری از یک مهاجر افغانستانی منتشر کرد، صفحه «بشنو از نی» در روزنامه اطلاعات بود که شعری از محمدکاظم کاظمی منتشر کرد. حوزه هنری نیز در معرفی فرهنگ و هنر افغانستان با انتشار دو کاست «نوروز آوارگان» و «آوای افغان» قدم مثبتی برداشت. اما پس از آن، موضوع خفاش شب و فاجعه مزار شریف و کشتار دیپلمات‌های ایرانی به منفی‌گرایی دامن زد. همان زمان مرحوم آیت‌الله ‌هاشمی در خطبه نماز جمعه مردم را بر حذر داشت که حساب مهاجران را از طالبان جدا کنید.» مقدمه دهقان به امروز می‌رسد، به‌سخره گرفتن گویش، چهره و لهجه مهاجران در سریال‌ها و همچنین به برخی حرکت‌های مثبت مثل کاری که عزت‌الله انتظامی به‌عنوان خیرخواهی برای مردم افغانستان انجام داد، در بازار تهران راه افتاد و دست کمک گشود و در تلویزیون ایران دیده شد: «این یک نقطه عطف است.»

به شوکت‌ علی‌محمدی رو می‌کند و می‌پرسد: این هجمه از بازنمایی منفی درباره مهاجران افغانستان در رسانه‌های ایران چه دلایلی داشت؟ محمدی می‌گوید همدلی تابع بخشنامه و قرارداد نیست و مبتنی بر رضایت خاطر دو مجموعه انسانی است: «مطبوعات آینه واقعیت‌های ذهنی جامعه و جامعه مطبوعاتی‌اند. این سریال‌ها نشان می‌دهد که جایگاه واقعی مهاجران در جامعه ایران کجا بوده. جامعه مطبوعاتی ذهنیت خود را بازتاب داده‌ است و حقیقتی را که در بیرون است، نشناختند. عدم شناخت و آگاهی از ارزش‌ها و تاریخ و تمدن دو ملت باعث دامن زدن به تصویر منفی مهاجران در رسانه‌ها شد.» او به نگاه منفی نسبت به جایگاه زبان اشاره می‌کند و از سریال‌ها مثال می‌آورد: «در سریال چارخونه زبان شرقی بود که به تمسخر گرفته شد. این زاده فکر آنهایی است که فکر می‌کنند همه ایران بزرگ در ایران جغرافیایی امروز خلاصه شده است، درحالی‌که همه فارسی‌زبانان به مشاهیر زبان فارسی عشق می‌ورزند. برای همین درست نیست مولانا را متعلق به ایران جغرافیای امروز بدانیم. آنها دانشمندان فارسی‌زبان هستند نه دانشمندان ایرانی. باید وطن فرهنگی را به جای وطن جغرافیایی تعریف کنیم.»

دهقان عامل بیگانه‌هراسی را هم در دامن زدن به بازنمایی منفی در رسانه‌ها موثر می‌داند و روی پرسش بعدی‌اش با نوروزی است: «تا امروز در سطح حاکمیتی در بحث مهاجرت افغانستانی‌ها نگاه تهدیدآمیزی حاکم بود. اما این نگاه تغییر کرده و رسانه‌ها هم در این مسأله نقش داشتند. آیا تغییر دیدگاه رخ داده است؟»

نوروزی، معاون رایزن فرهنگی ایران در افغانستان است و با فرض دهقان مخالف است. می‌گوید باید نگاه حاکمیت را از نگاه آنها که جایگاه اجرایی دارند، متمایز کرد: «حاکمیت را باید در سطوح مختلف تعریف کنیم. آنها که در رأس حاکمیت بودند، نگاه امنیتی نداشتند، اما در سطح میانی کسانی بنا به جایگاه اجرایی‌شان گاهی هم نگاه امنیتی داشتند. یک واقعیت را در نظر بگیریم، حضور ٣‌میلیون مهاجر که ٢‌میلیون آنها ثبت قانونی نشده است. همه جای دنیا قوانینی دارد. وقتی هیچ اطلاعات مدونی از مهاجران نیست، برخی نهادها طبیعتا برخورد امنیتی خواهند کرد. اینجاست که رسانه‌ها اهمیت دارند. کارکرد اصلی رسانه این است که بگوید به چه چیزی و از چه زاویه‌ای نگاه کنیم. بازتاب نگاه حاکمیت در رسانه‌هاست که امنیت‌محور بوده زیرا نگاه سطح کلان بین‌المللی هم چنین نگاهی است و این‌که نگاهی از ریشه امنیتی باشد، خطاست. رسانه باید علاوه بر اخبار روز، از جریان زندگی و فرهنگ هم بگوید. تصویر واقعی و کامل نشان دهد. تلاش‌هایی که شما می‌گویید برای تغییر نگاه، از روی احساس نبوده که فروکش کند، از درک ضرورت ارایه تصویر واقعی است. تعاملی بین مسئولان حکومتی و رسانه‌ها شکل گرفته و روند اصلاح تصویر به خوبی آغاز شده است.»

رسانه‌های افغانستان هیچ خط قرمزی ندارد

کسی نمی‌داند که مولایی این بخش از نشست را هم در ذهن نگاه‌داشته است؛ اما هنوز وقت صحبت‌کردن او نرسیده است. مجری سراغ قاسمیان می‌رود، کسی که باید به این سوال پاسخ دهد که چطور فضای بی‌اعتمادی نسبت به رسانه‌ها برطرف می‌شود و آیا چشم‌اندازی برای بهبود این نگاه وجود دارد؟ قاسمیان که دبیر بخش افغانستان خبرگزاری فارس است، چند خاطره از مواجهه با رسانه‌های افغانستان می‌گوید و همچنین از تجربه خودش در خبرگزاری و تفاوت‌های فضای رسانه‌ای در ایران و افغانستان. از نظر او وضع در سه چهار‌ سال اخیر بهبود پیدا کرده است: «احترام به مهاجران در رسانه‌های ایران گسترده شده است؛ اما فضای رسانه‌ای داخل ایران و افغانستان با هم قابل مقایسه نیستند. در افغانستان رسانه‌ها از چنان آزادی‌ای برخوردارند که ما نمی‌توانیم نمونه آن را در ایران ببینیم. این مسأله آسیب‌هایی داشته است. آنها هیچ خط قرمزی ندارند در حالی‌که رسانه‌های ایران در چارچوب ضوابط عمل می‌کنند. آزادی مطبوعات در افغانستان به یک‌سری از مطالب جهت داده و انتشار مطالب توهین‌آمیز درباره ایران یا نگاه منفی به مهاجران آنجا اتفاق می‌افتد؛ در رسانه‌هایی که وابسته به خیلی از کشورهای غربی هستند. این آزادی بیش از حد در افغانستان به بعضی مطالب جهت داده. این فاصله باعث شده ما، افغانستان را از لنز دوربین یا دریچه رسانه‌های غربی ببینیم. در سال‌های اخیر سعی شده این نگاه تغییر کند و برخی رسانه‌های ایرانی در افغانستان به دنبال مجوز هستند تا روایت خود را از تحولات افغانستان بومی کنند اما دولت افغانستان این اجازه را نمی‌دهد. رسانه‌های افغانستان هم کمتر از تاریخ و تمدن و قدرت تاریخی‌شان می‌گویند، سرتیتر اغلب اخبار ترور و جنگ و درگیری است. این خط‌مشی را از رسانه‌های سلطه سرمشق گرفته‌اند.»

در مقابل رسانه‌هایی که نتوانستند در افغانستان دفتر بگیرند، خبرگزاری فارس از ‌سال ٨٩ در افغانستان دفتر دارد و از نیروهای بومی استفاده کرده. تمرکز مطالبی که در این بخش و سایت افغانستان این خبرگزاری منتشر می‌شوند به گفته مدیر بخش افغانستان از تاریخ و فرهنگ و جاذبه‌های توریستی و معرفی نخبگان افغانستان است: «تا چند‌ سال قبل اگر در اینترنت درباره افغانستان جست‌وجو می‌کردیم، جز خشونت چیزی نمی‌دیدیم؛ اما امروز این‌گونه نیست.» او تأکید می‌کند که رسانه‌های ایرانی باید خطوط قرمز را رعایت کنند. آنها باید مشاور و متخصص جامعه و فرهنگ افغانستان و زبان و لهجه برای فیلم‌ها و سریال‌ها داشته باشند. برای بخش طنز اثرشان از اتباع استفاده نکنند، همچنین اسامی ممنوعه را به کار نبرند: «مثلا مد شده بود در سریال‌ها اسم دوشنبه و چهارشنبه. این اسم‌ها شاید در قدیم در افغانستان روی بچه‌ها نامگذاری می‌شد، اما امروز این اسم‌ها رایج نیست. ما نباید مهاجران را ناراحت کنیم.» تصویر مهاجران در تلویزیون، آنچه که اغلب حاضران در نشست را می‌آزارد، مثل دهقان که از تصویر همیشگی کارگر افغانستانی در رسانه‌ها گله‌مند است: «شاید اکثریت جامعه ما را کارگران تشکیل داده و می‌دهند، آنها هم یکی از اقشار مهاجران هستند و افتخار ماست که با عرق جبین در ایران زندگی کردیم و در اکثریت موارد دست به گدایی دراز نکردیم؛ اما نگاه تفکیکی باید از بین برود و فقط یک بخش را نشان ندهد که همان را هم تحقیرآمیز نشان می‌دهد؛ امیدوارم دیگر شاهدش نباشیم. آقایان قاسمیان و نوروزی گفتند فقط از رسانه‌های ایران توقع نداشته باشیم و خودمان این‌جا چه نقشی داریم. من از دکتر مولایی می‌پرسم که نهادهای ما فعالان اجتماعی فرهنگی و اقتصادی که رشد کردند آیا در برابر این پدیده رسانه‌ای منفعل بودند، ‌آیا مردم قبول دارند که آنها به جای‌شان حرف بزنند؟»

آن قدر هم بی‌سواد نیستیم

فرصت به مولایی رسیده و تجربه‌های زیادی از ۵١‌ سال زندگی در ایران دارد: «من همه آن تجربیاتی که شما اصلا ندیدید، به چشم سر دیدم.» بخشی از اشکالات را بجا می‌داند اما قبل از پاسخ به سوال، به صحبت‌های نوروزی برمی‌گردد و می‌گوید که کمی حالت دفاعی داشت: «من شما را معذور می‌دارم؛ چون پست رسمی دارید و نمی‌توانید مثل من آزاد صحبت کنید؛ اما اینطور که شما صحبت‌های دکتر دهقان را نقد کردید، نیست.» دو نکته جدی که در این ٣٩‌ سال که از مهاجرت میلیونی افغان‌ها به ایران می‌گذرد از نظر او مغفول مانده: «آیا ما دفترچه‌ای چاپ کردیم مهاجران قوانین و خط قرمزهای ایران را بدانند و بگویید حقوق شما این است و بیشتر از این نیست؟» می‌گوید کشور میزبان برای ما خط و رسمی رسم نکرد. مولایی هر بار این بحث را مطرح کرد، شنید:   شما بی‌سواد هستید. «ما می‌پذیریم، گرفتاری داشتیم، جنگ داشتیم، جنجال داشتیم، اشغال و آوارگی داشتیم ولی آن‌قدر هم بی‌سواد نیستیم و در هر گروه، چند نفر افغان باسواد پیدا می‌شود که این خط فارسی مشترک را بخواند و به دیگران به زبان پشتو و ازبکی بفهماند. ببینید در اروپا با مهاجران چه می‌کنند، کلاس می‌گذارند و یاد می‌دهند.» از صحبت‌های رجایی در ابتدای برنامه نقل می‌کند که گفت ان‌شاءالله با اشتیاق به کشورمان برمی‌گردیم. به خودشان هم نهیب می‌زند که این همه احساسات نسبت به کشور نشان می‌دهند و سن‌ها به پنجاه‌ سال رسیده، اما چند نفر از مهاجران حاضر شدند به افغانستان برگردند: «تصویری که رسانه‌های ایران از افغانستان نشان دادند، باعث وحشت افغانستانی‌ها از بازگشت به افغانستان شده. افغانستان آن بچه‌هایی که چشم‌هایشان را مگس درمی‌آورد نیست.» و می‌پرسد این تیتراژ معین را چه کسی برای رسانه‌های ایران تهیه کرده؟ او خود در ‌سال ٨٠ به افغانستان سفر و فیلمی تهیه کرد که در دانشگاه محل تدریسش نمایش داد. این نمایش باعث اعتراض دانشگاه و حراست شد: «مهاجران خبر ندارند که افغانستان خیابان دارد، ماشین دارد و بچه‌ها آن‌جا به مدرسه می‌روند.» می‌گوید اکثریت مردمی که عقل و خردشان را دست تلویزیون داده‌اند، همان‌طور داوری می‌کنند که تلویزیون‌ می‌گوید.

اما حالا اوضاع فرق کرده است، بیش از ١٠ سال است که افغانستان نیز رسانه‌های متنوع برای انتقال فرهنگ و هنر خود دارد. دیگر آن رابطه یک‌سویه بین ایران و افغانستان برقرار نیست. به صحبت‌های قاسمیان برگشته که گفت رسانه‌های افغانستان هیچ خط قرمزی ندارند: «امروز ما رسانه داریم، اگر آزاد و بی‌بند و بار است یا جهت می‌گیرد، آن را درک کنید؛ چیزی را نشان می‌دهد که در چهل‌سال گذشته نتوانسته نشان بدهد. تازه زبان پیدا کرده تا در کشور خودش اعتراض کند که چرا سر مرز چهار مهاجر کتک خوردند یا در شیراز در قفس نگه‌داشته شدند.»

حالا نوبت پاسخ نوروزی به انتقادهای مولایی است. دهقان از او پرسیده در سطوح پایین که به اجرا برمی‌گردد چه نیروی انتظامی یا دادگاه یا مدرسه و بیمارستان‌ها تغییر نگرش مهم‌تر است یا تغییر قانون و به‌روز کردن قوانین مهاجرت؟ نوروزی می‌گوید که ما به‌عنوان کارشناس دعوت شدیم نه مسئول رسمی اما جریان سوالات به این سمت رفت که من مجبور شدم توضیح بدهم. من اشکالات را می‌پذیرم و بارها هم گفته‌ام؛ اما این کلمات بار حقوقی دارند. بین حاکمیت و مسئول حکومتی باید تفاوت قایل شویم. او در ادامه می‌گوید که نمی‌شود در ایران زندگی کنیم و توقع استانداردهای اروپایی را داشته باشیم: «مسائل و مشکلات این جامعه را شما هم خودتان می‌دانید و باید این حجم مهاجر و نحوه ورود و پراکندگی را هم در نظر بگیرید. نخستین مهاجرت‌ها به‌طور جدی از اواخر دهه ۵٠ شروع شد و از آن زمان مهاجران در بطن جامعه زندگی می‌کنند نه در پناهگاه یا اردوگاه؛ اما این‌که اشکالاتی هست را می‌پذیرم که باید اصلاح شود.» اصلاح از نظر نوروزی هم در قانون و هم در نگرش باید صورت بگیرد. اما اصلاح نگرش نسبت به قوانین اولویت است: «چه توقعی از سربازی که لب مرز ایستاده داریم؟ تصور او را نسبت به موضوع رسانه می‌سازد و اصلاح نگرش‌ها امر زمانبری است. اما با همین روندی که شروع شده و با کمک دوستان مهاجر این کار شدنی است.»

اخطار تمام‌شدن وقت به مجری می‌رسد. مجری می‌گوید که این اخطار نادرست است و فعلا وقت داریم. پس بحث را اینگونه ادامه می‌دهد: این بازنمایی اثر منفی بر نسل جوانی داشته که این‌جا رشد کرده و هرگز افغانستان را ندیده و هراس و بیم‌ دارد. چه راهکاری می‌توان برایش در نظر گرفت. محمدی به این سوال پاسخ می‌دهد: «جامعه مهاجران افغانستان در این سال‌ها از نظر نیازهای هویتی در هیچ برنامه‌ای دیده نشدند. هر چه نیازهای علمی و مهارتی در ایران برآورده شد، نیازهای عاطفی، روانی و هویتی مغفول ماند. جامعه مخاطب همه برنامه‌های فرهنگی به‌طور طبیعی شهروندان ایرانی هستند؛ اما می‌توانند امکان فعالیت به مهاجران بدهند که خودشان نیازهای هویتی را برآورده کنند. او از تجربه خود در مدارس خودگردان هنگام مطرح‌کردن مباحث هویتی می‌گوید: «وقتی این مباحث مطرح می‌شد، جوانان و نوجوانان ما مانند اسپند روی آتش بالا و پایین می‌پریدند.» او می‌گوید در کتاب‌های درسی یک نوع بیگانه‌پنداری وجود دارد و وقتی دانشمندان فارسی‌زبان به نام دانشمند ایرانی مطرح می‌شوند، کودک افغانستانی خود را در آینه آن نمی‌بیند. «تا به حال طوری نشان داده شده که انگار ما هیچ چیزی از خودمان نداریم.»

برخی رسانه‌های مجازی و شبکه‌های اجتماعی هم هستند که تصویر منفی از مهاجران نشان می‌دهند. قاسمیان می‌گوید که اگر رسانه‌های دو کشور ارتباط دو سویه با هم برقرار کنند، می‌شود صحت اخبار را جویا شد: «در ایران هم خیلی وقت‌ها در خصوص مسائل مهاجران از کاه کوه می‌سازیم. مثل این مسأله که گفتند یک عده افغانستانی‌ در زیر آوار مانده‌اند و هیچ‌کس به دادشان نرسید؛ چون بعد از یک هفته هیچ‌کس نیامد بگوید از خانواده‌اش کسی زیر آوار مانده است، این دروغ بود.» اشاره او به ماجرای پلاسکوست که گفته می‌شود دلیل این‌که خانواده‌های مهاجر افغانستانی اعلام مفقودی نکرده‌اند این است که آنها کارگران غیرقانونی بودند و خانواده‌ها از ترس اخراج از ایران خود را معرفی نکرده‌اند.

وقتی خودمان هویت مان را مخفی می کنیم، توقع مان از کشور میزبان زیاد نباشد

مولایی می‌گوید که ما توقع‌مان از کشور میزبان زیاد است: «ما وقتی هویت‌مان را در کشور میزبان مخفی می‌کنیم، چه توقعی داریم؟ آرزوی دیرینه ما بود که بچه‌هایمان در ایران درس بخوانند و امروز می‌توانند. ما هم شرایط میزبان را درک می‌کنیم و می‌خواهیم خودمان را آنطور که هستیم بشناسانیم و در ایران هم گوش شنوا هست و می‌شنوند.»

زهرا زاهدی را صدا می‌زنند که تا به حال در پشت صحنه مراسم کمک می‌کرد و غافلگیر شده، شعرش را اینطور شروع کرد: «روزهایم گرفته/ چون ابروی در هم رفته تو/ خلوت، چون صحن حرم در روزهای برفی/ می‌گویند از تو هیچ نگویم/ تکه‌ای از خویش‌ را/ چشمم را، ناخن‌ها یا لب‌ها را از یاد ببرم/ می‌گویند به تو نیندیشم/ چون مسلمانی که پنجره گوش‌ها را به اذان دلنشین ببندد/ محبوبم ما هیچ اشتراکی نداریم/ نه سرزمین مرا چاه نفتی است و نه مردم تو را پای آبله‌ای/ جز گذشته‌ای دور که مردم ما را در شعرها به هم می‌رساند/ در جشنواره‌ها/ همایش‌ها و در ملاقات‌های روسای جمهوری…

روایت همدلی دو ملت ایران و افغانستان» و تقدیر از انجمن حامی»

ششمین همایش فرهنگی «روایت همدلی» با هدف افزایش پیوندهای فرهنگی میان دو ملت افغانستان و ایران؛ و همچنین بررسی نقش رسانه ها در افزایش همدلی دو ملت با حضور اهل فرهنگ، هنر و ادبیات دو کشور در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۹۵ در تهران برگزار شد.

محمدسرور رجایی دبیر همایش «روایت هم‌دلی» گفت: همایش «روایت هم‌دلی»، برنامه‌ای فرهنگی است که خانه ادبیات افغانستان آن را با هدف بررسی روش‌های افزایش همکاری‌ها و هم‌دلی‌های فرهنگی میان دو ملت هم‌زبانِ افغانستان و ایران، برانگیختن توجه مراکز فرهنگی و اجتماعی ایرانی به مشکلات فرهنگی و اجتماعی مهاجران افغانستان و یافتن راه حل‌های آن به صورت دوسالانه برگزار می‌کند

پنل تخصصی «جایگاه رسانه‌ها در پرداختن به اخبار مهاجرین» از بخش‌های این مراسم به مدیریت «صادق دهقان» مدیر خانه کتاب افغانستان و با حضور کارشناسان افغانستانی: «محمد سرور مولایی» استاد زبان و ادبیات فارسی، «شوکت علی محمدی» شاعر و پژوهشگر و کارشناسان ایرانی: «مجتبی نوروزی »کارشناس مسائل افغانستان و «روح الله قاسمیان» سردبیر سایت افغانستان خبرگزاری فارس برگزار شد.

در این برنامه همچنین از فعالان ایرانی  به پاس تلاش هایشان برای تعامل فرهنگی هرچه بیشتر بین دو ملت و توجه به نیازهای جامعه مهاجرین افغانستانی در ایران در سالهای حضور مهاجران افغانستانی، توسط برگزارکنندگان این همایش قدردانی شد. تقدیر از «فاطمه اشرفی» مدیر انجمن حامی به پاس حمایت از زنان و کودکان پناهنده در ایران، «رواقی» به پاس خدمات به مهاجرین افغانستانی، تقدیر از «حسن انوشه» نویسنده و پژوهشگر افغانستان به پاس فعالیت‌هایش و نگارش کتاب‌های «افغانستان در غربت» و «فارسی ناشنیده» از دیگر بخش‌های این مراسم بود.

شعرخوانی توسط شاعران خوشنام ایرانی و افغانستانی نیز از بخش های دیگر این همایش ادبی – فرهنگی بود.

تلاش حامی برای استعدادیابی دانش آموزان مهاجر و پناهنده افغانستانی در مراکز آموزشی

ناصر یکی از دانش‌آموزان قابل احترام مدرسه حامی در قم، بعد از کلاس در مکانیکی کار می‌کند. هنرمند است و نقاشی‌های بسیار زیبایی می‌کشد، بدون اینکه آموزش جدی و رسمی در این زمینه داشته باشد. در مدرسه نیز یکی از دانش‌آموزان با انضباط و درسخوان است، ناصر یکی از دانش‌آموزانی است که قبل از آشنایی با مرکز آموزشی حامی امکان تحصیل نداشته است.

حمایت از آموزش کودکان، تضمین آینده‌ای روشن برای آنان است.

کودکان دو رگه در ایران کارت هویت و افراد بالای ۱۸ سال تابعیت می‌گیرند

دستیار ویژه رئیس جمهور ایران در امور شهروندی با اشاره به مشکلات کودکانی که از مادر ایرانی و از پدر اتباع خارجی هستند اما تابعیت ایران را ندارند، گفت: بر اساس برنامه‌های انجام شده به این کودکان کارت هویت داده می‌شود تا از خدمات آموزشی و بهداشتی بهره‌مند شوند.

دکتر الهام امین‌زاده دستیار ویژه رئیس جمهور ایران در امور شهروندی در گفت‌و‌گو با خبرنگار سایت افغانستان خبرگزاری فارس، در رابطه با موضوع حقوق شهروندی در ایران، گفت: اینکه شهروند در ایران به چه کسی اطلاق می‌شود از سه سال قبل منشوری را در این زمینه تهیه و تدوین کردیم.

دستیار ویژه رئیس جمهور ایران در امور شهروندی افزود: بر اساس این منشور ۳ نوع شهروند در ایران داریم که از حقوق شهروندی بهره‌مند هستند، یک شهروند در ایران زندگی و دارای تابعیت ایرانی و از حق انتخاب برخوردار  است.

وی گفت: برخی از شهروندان ایرانی مثل اتباع خارجی که در ایران زندگی می‌کنند، نیز از حقوق شهروندی برخوردار هستند اما دارای تابعیت ایرانی نیستند، شهروندان دیگری هم داریم که ایرانی هستند اما در خارج کشور ایران زندگی می‌کنند.

امین‌زاده با اشاره به کودکانی که از مادر ایرانی و از پدر تبعه خارجی هستند، گفت: این کودکان دارای تابعیت ایرانی نیستند، با توجه به اینکه اعطای تابعیت در ایران بر اساس اصل خون است این کودکان دارای تابعت ایرانی نیستند.

دستیار ویژه رئیس جمهور ایران در امور شهروندی در رابطه با مشکلات کودکانی که نمی‌توانند تا سن ۱۸ سالگی به تابعیت ایرانی در بیایند، افزود: با بررسی‌هایی که انجام شد، قرار است که به این کودکان کارت هویتی اعطا شود تا آن‌ها هم به جامعه ایران معرفی و از امکانات و خدمات آموزشی، بهداشتی و رفاهی برخوردار شوند.

امین‌زاده با بیان اینکه بسیاری از شهروندان ایرانی از قانون اعطای تابعیت به افراد بالای ۱۸ سال بی‌خبر هستند، اظهار داشت: بر اساس قانون ایران، اتباع خارجی بالای ۱۸ سال می‌توانند با دادن درخواست حق تابعیت دریافت کنند اما اطلاع‌رسانی صحیح در این رابطه انجام نشده است.

وی در رابطه با مشکل نسل سوم جامعه مهاجر افغانستان که در ایران از حقوق تابعیت محروم هستند، گفت: باید در این رابطه فکر شود و هنوز این موضوع بررسی نشده اما دادن قانون تابعیت به اتباع خارجی بالای ۱۸ سال در ایران وجود دارد.

دستیار ویژه رئیس‌جمهور ایران در امور شهروندی از پروسه طولانی و زمان بر دریافت و گرفتن تابعیت ایرانی، اظهار بی‌اطلاعی کرد و گفت: اگر مشکلی در این زمینه وجود دارد باید درخواست آن مطرح شود تا مورد بررسی قرار بگیرد.

جایزه دوسالانه مرحوم دکتر سید جواد قهاری امسال به انجمن‌های فعال در حوزه آسیب‌های اجتماعی رسید

مراسم جایزه دوسالانه مرحوم دکتر قهاری مانند سال‌های گذشته در تاریخ ۲۹ دی ماه برگزار گردید. مراسم امسال با فضای حمایت و تلاش در جهت کاهش آسیب‌های اجتماعی همراه بود و جایزه دو سالانه به تعدادی از تشکل‌های فعال منتخب در این حوزه رسید.

انجمن حامی نیز به عنوان یکی از سازمان‌های غیردولتی فعال در حوزه کاهش آسیب‌های اجتماعی و توانمندسازی افراد آسیب پذیر به ویژه زنان و کودکان پناهنده و مهاجر افغانستانی، از سوی هیأت داوران به همراه تعداد دیگری از سازمان‌های مردم نهاد فعال در حوزه‌های مختلف آسیب‌های اجتماعی برای دریافت این جایزه انتخاب گردید.

این مراسم که با پنل سخنرانی اساتید فعال در حوزه فرهنگ و اجتماع آغاز گردید، شنوای پیام‌ها، دردل‌ها و تجربه‌های فعالان کوشا در حوزه کاهش و رفع آسیب‌های اجتماعی در زمینه‌های زنان، اعتیاد، ایدز، زنان خودسرپرست، کودکان بازمانده از تحصیل و ….. بود.

بدیهی است برگزاری چنین مراسم‌هایی باعث دلگرمی و هم‌افزایی امید سازمان‌های غیردولتی برای ادامه فعالیت‌های خود در مسیرهای پرتلاطم کاهش آسیب‌های اجتماعی خواهد شد. انجمن حامی نیز از خیریه امداد دارویی مدد و انجمن مفاخر معماری ایران برای برگزاری این مراسم قدردانی می‌نماید.

درباره دکتر سید جواد قهاری :

دکتر سید جواد قهاری پزشک و ادیب در ۲۲ آبان ۱۲۸۸ در تهران متولد شد. تحصیلات متوسطه خود را در مدرسه دارالفنون به اتمام رسانید و در خرداد ۱۳۱۵ دانشنامه دکتری خود را در رشته طب از دانشگاه تهران دریافت نمود. در سال ۱۳۱۷ به ریاست بهداری رفسنجان، سیرجان، زنجان، یزد، ورامین و اراک منصوب گردید. از سال ۱۳۳۶ وی علاوه بر داشتن مسئولیت در مراکز درمانی استان یکم، به فعالیت ادبی و فرهنگی، از جمله تاسیس روزنامه اجتماعی تهران روی آورد. وی در ششم اسفند ماه ۱۳۵۰ در تهران درگذشت.

نخبگان پناهنده در همایش کشوری «نخبگان پناهنده، نخبه‌پروری و رسالت ایشان در بازسازی افغانستان»

سومین همایش کشوری «نخبگان پناهنده، نخبه‌پروری و رسالت ایشان در بازسازی افغانستان» روز سه‌شنبه در استان البرز برگزار شد.

به گزارش انجمن حامی به نقل از خبرگزاری باشگاه خبرنگاران جوان: در این همایش علاوه بر نخبگان افغانستانی از سراسر ایران مسئولان حوزه مهاجرین از جمله دکتر نصیر احمد نور سفیر کبیر جمهوری اسلامی افغانستان، داناپالا نماینده کمیساریای سازمان ملل، مهندس طهایی استاندار البرز، حجت‌الاسلام والمسلمین صالحی معاون امور فرهنگی اداره کل اتباع و مهاجرین خارجی نیز حضور داشتند.

محمدی فر اتباع

مدیرکل اتباع و مهاجرین خارجی وزارت کشور: با سواد شدن ۶۰ درصد از پناهندگان در ایران

احمد محمدی فر سه‌شنبه (۵ بهمن ۹۵) در همایش کشوری نخبگان پناهنده در استان البرز، با بیان اینکه ایران برای پناهندگان برنامه‌های خدماتی مناسبی را در نظر گرفته است و توانسته خدمات مثبتی را به این افراد ارائه دهد، اظهارداشت: یکی از مهمترین خدماتی که به پناهندگان ارائه می‌دهد خدمات تحصیلی است که هم اکنون و با توجه به آمار موجود بیش از ۵۵ درصد پناهندگان در ایران باسواد شده‌اند که این نشان‌دهنده ارائه خدمات آموزشی به پناهندگان است.

محمدی‌فر گفت: یکی از مهمترین اولویت‌های ما شناسایی کودکان بازمانده از تحصیل است که در این راستا بیش از ۴۸ درصد دختران پناهنده سواددار شده‌اند.

وی با اشاره به اینکه هیچ منعی برای تحصیل پناهندگان نداریم،‌ گفت: مهاجران در کشور از خدمات آموزشی و رفاهی مناسبی برخوردار هستند و آنان نیز باید مانند دیگر هموطنان از خدمات مناسبی برخوردار شوند.

محمدی‌فر یکی از مهمترین اولویت‌هایی که در دستور کار مسئولان برای توسعه خدمات‌رسانی به پناهندگان است را بحث بیمه سلامت عنوان کرد و افزود: بیمه سلامت پناهندگان نیز به صورت جدی در دستور کار است و امیدواریم بتوانیم د این زمینه نیز خدمات مناسبی را به پناهندگان ارائه دهیم.

«صمد حاج جباری» مدیرکل امور دانشجویان غیرایرانی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری نیز طی سخنانی با بیان اینکه در دانشگاه‌ها نیز دانشجویان خارجی مشغول به تحصیل هستند خاطرنشان کرد: تعداد ۲۴ هزار دانشجوی خارجی در حال تحصیل داریم که براساس آمار موجود ۱۹ هزار نفر از این دانشجویان افغانستانی هستند.

سفیر افغانستان

بازگشت نخبگان مهاجر، اولویت کاری دولت افغانستان

سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در ایران با بیان اینکه برگشت مهاجران به کشور در اولویت کاری دولت افغانستان قرار دارد، گفت: امنیت ملی افغانستان به حضور نخبگان و مهاجران ما بستگی دارد. وی با اشاره به اینکه نخبگان فکری می‌توانند جامعه را آسیب شناسی و مشکلات را مشخص و حل کنند، اظهار داشت: در حال حاضر افغانستان به نخبگان به ویژه نخبگان فکری بسیار نیاز دارد.

دکتر نصیر احمدنور سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در ایران با بیان اینکه لشگر جهل و تروریسم همه چیز را تحت تاثیر خود قرار داده است، افزود: با ساز و برگ نظامی نمی‌توان بر این لشگر پیروز شد بلکه با لشگر فرهنگیان و نخبگان می‌توان پیروز شد.

سفیر افغانستان در ایران با اشاره به اقدامات موثر جمهوری اسلامی ایران در میزبانی و آموزش پناهندگان، گفت: ایران دروازه‌های دانش را به روی پناهندگان برای بازسازی کشور خود گشوده است.

سفیر افغانستان در بخش دیگری از سخنان خود با تقدیر از جمهوری اسلامی ایران به دلیل میهمان‌نوازی و حمایت از پناهجویان گفت: این حمایت‌ها قابل تقدیر است و بسیاری از فرزندان افغانستان در مراکز علمی، مدارس و دانشگاه‌های ایران تحصیل کرده‌اند.

احمد نور افزود: امروز نخبگان افغانستانی از حمایت‌های معنوی جمهوری اسلامی بهره‌مند بوده و به همین دلیل در ایران احساس بیگانگی نمی‌کنند.

وی اظهار داشت: مردم افغانستان به دلیل شرایط سال‌های اخیر و جنگ و تنش‌ها از کشور خود رفته و در هفتاد کشور دنیا پناهنده شدند، اما شرایط ایران با دیگر کشورها تفاوت داشت و مردم ما در ایران توانستند با زبان خود تحصیل کرده و پس کسب دانش، به افغانستان بازگشته و به مردم خود خدمت کنند.

باید با کمک نخبگان پناهنده افغانستان را آباد و سرافراز کنیم

حجت‌الاسلام و المسلمین صالحی معاون فرهنگی و روابط عمومی اداره کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران (بافیا) در این همایش اظهار داشت: امروز ایران اسلامی ۴۰ هزار نخبه را برای ساختن افغانستان پرورش داده است.

وی خاطرنشان کرد: امروز شاهد آن هستیم که با فرامین مقام معظم رهبری ایران زمینه آموزش و تحصیل دانش‌آموزان در ایران اسلامی در کنار سایر خدمات نوع‌دوستانه فراهم شده است.

حجت الاسلام صالحی ادامه داد: با این فرامین امروز ۴۱۰ هزار نفر در مدارس ایران اسلامی مشغول به تحصیل هستند که به لشکر بازسازی کشور مسلمان افغانستان افزوده می‌شوند.

معاون فرهنگی و روابط عمومی اداره کل اتباع و امور مهاجرین خارجی وزارت کشور ایران خاطرنشان کرد: باید با کمک نخبگان پناهنده افغانستان را آباد و سرافراز کنیم.

راه‌اندازی کمیته افغانستانی برای افراد دارای معلولیت

جهانی فراگیر و برابر برای افراد معلول بسازیم.

بزرگداشت روز بین‌المللی معلولان در سراسر جهان در روز ۱۳ آبان می‌باشد. گرامی داشت این مناسبت، در شهر مشهد واقع در شمال شرق ایران، در پی راه‌اندازی کمیته افغانستانی برای افراد دارای معلولیت، که به تازگی تاسیس شده، و در طی همکاری نزدیک با سازمان‌های خیریه محلی، سازمان بهزیستی، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در ایران (‌‌UNHCR) و همتای دولتی او اداره کل امور اتباع و مهاجرین خارجی (BAFIA) برگزار شد. این کمیته ابتکاری جدید از سوی کمیساریا و اداره کل امور اتباع مهاجرین خارجی در راستای افزایش فعالیت‌های مبتنی بر جامعه و اتحاد گروه‌ها و سازمان‌هایی می‌باشد که به پناهندگان معلول ساکن در جمهوری اسلامی ایران خدمت رسانی می‌کنند. هدف اصلی یکپارچه‌سازی گروه‌های مختلف در غالب یک کمیته، کمک به پناهندگان معلول در راستای کنترل بهتر زندگی خود و توسعه مهارت‌ها و ظرفیت‌های شخصی خود در جامعه می‌باشد.

رئیس کمیته ،آقای جعفری، در بخشی از برنامه افتتاحیه توضیح داد که این کمیته برای برنامه امسال موضوع “زندگی در کنار هم” را به عنوان ابزاری برای ترغیب حقوق پناهندگان و به منظور ادغام هر چه بیشتر اجتماعی افراد معلول در جوامع خود انتخاب کرده است. سخنرانی‌هایی نیز توسط نمایندگانی از کنسولگری افغانستان، مدیر کل اداره امور اتباع و مهاجرین خارجی استان خراسان رضوی و رئیس دفتر کمیساریای مشهد ارائه شد. اهمیت ایجاد یک جامعه فراگیر که از قابلیت‌های پناهندگان معلول به عنوان اعضای پویا در جوامع بهره می‌برد و همچنین گسترش فعالیت‌های مبتنی برجامعه کمیساریا که منجر به تحقق این پروژه با کمیته افغانستانی برای افراد دارای معلولیت شده است، در این برنامه منعکس شد.

این برنامه  به یاد ماندنی با ارائه لوح و نامهی تقدیر به برخی از فعالترین پناهندگان دارای معلولیت و افرادی که خدمات شایانی به آنها ارائه می‌دهند ، به پایان رسید و شرکت کنندگان و عموم مردم از نمایشگاه صنایع دستی پناهندگان و خدمات ارائه شده به پناهندگان دارای معلولیت بازدید کردند.

منبع : وبسایت کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در ایران (‌‌UNHCR)